1 Οκτωβρίου, Διεθνής Ημέρα των Ηλικιωμένων

 ... και γέρος πια

ν' αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες

στον δρόμο.

Κ.Π. Καβάφης, "Ιθάκη"

Τώρα που τέλειωσε το καλοκαίρι

 

 «…Τώρα που τέλειωσε το καλοκαίρι, τώρα που μπαίνει ο μην Οκτώβρης, σαν αυτοκράτωρ με πορφύρα, και πέφτουν οι βροχές του φθινοπώρου, και αναπνέω τις μυρουδιές της μουσκεμένης γης, σκεπτόμενος…»

Α. Εμπειρίκος

Άρχισε ψύχρα...

Η φωτογραφία που πλαισιώνει το ποίημα είναι με τον φακό του Βασίλη Μπάστα.

Η νύχτα δίψασε για ίσκιους...

Η νύχτα δίψασε για ίσκιους
για χείλη δίψασε η πηγή
στενάζει ο άνεμος στα φύλλα
κι είναι η σελήνη μοναχή...

Μα εγώ διψώ για ένα τραγούδι
να φτάνει ως τους ουρανούς
δίχως φεγγάρια δίχως κρίνους
και δίχως έρωτες νεκρούς...

Στην άκρη της νύχτας...

Η φωτογραφία που πλαισιώνει το κείμενο είναι με τον φακό του Βασίλη  Μπάστα.

Πρώτη μέρα στο σχολειό

 

Τόση βιάση και σπουδή;

Για πού πας, καλό παιδί;

Κίνησες νωρίς-νωρίς

και τρεχάτος προχωρείς;

 

Στάσου δα να διασκεδάσεις

με τις ομορφιές της Πλάσης!

Κόψε απ’ τα περβόλια πάλι

του χινόπωρου τα κάλλη!"

 

"Να σταθώ; Δεν ευκαιρώ,

γιατί πάω στο φτερό.

Και που πάω, να στο πω;

Στο σχολειό μου π’ αγαπώ!

 

Άνοιξε για πρώτη μέρα.

Βλέπεις τα παιδιά εκεί πέρα;

Έχουν μόνα τους ταιριάξει

χωριστά κάθε μια τάξη".

Σκέψου τη λέξη "φεύγω"

 Σκέψου την λέξη «φεύγω»

πόσα «θα μείνω» γκρέμισε

και πόσα λες στοίχειωσαν

από τις λέξεις ξεχασμένα.

Κική Δημουλά

ΦΩΤΟ: Βασίλης Μπάστας

Σώπα, μη μιλάς - Ναζίμ Ασίν

 

Σώπα, μη μιλάς

Ναζίμ Ασίν

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή,
κόψε τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους.
Κι αν ο λόγος είναι αργυρός, η σιωπή είναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί.
Έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα, μου λέγανε:
«Σώπα».
Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε: «Εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»
Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«Κοίτα μην πείς τίποτα, σσσς…σώπα»
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
«θα βρείς τον μπελά σου, σώπα».

Τον πέρναγα για πυροσβέστη

 

  Κι εγώ που η τόση πείρα δε με βοήθησε ποτέ μου,
τον άνθρωπο που μού ‘βαζε φωτιά
τον πέρναγα για πυροσβέστη.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ο πόνος να ΄ναι πρόσκαιρος

 

 Ο πόνος να ΄ναι πρόσκαιρος

κι η αγάπη να ΄ναι αιώνια...

Τίτος Πατρίκιος

Περάστε κόσμε!

Περάστε κόσμε! Πουλώ ένα δάκρυ πολύτιμο!
Περάστε κόσμε ένα γέλιο μονάκριβο πουλώ!
Ε... κόσμε...
πουλώ το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον...
ελεύθερος από λύπη, ελεύθερος από χαρά
Λοιπόν
Τώρα δεν έχω πια τίποτα δικό σου
Και συ νομίζω δεν έχεις τίποτα δικό μου
Δεν απάντησε
Μου έσφιξε τα χέρια
Κι απομακρύνθηκε
Με κούρασε πολύ η Κυριακή.

Από τα όνειρα που ανάθρεψα...

 

Η ελπίδα να βγούμε στα βουνά - Γιώργος Σαραντάρης

 

Η ελπίδα να βγούμε στα βουνά
Κάποτε
Με καρδιές γεμάτες σαν τουφέκια
Να σηκωθούμε πάνω από τα δάση
Να χαιρετήσουμε την αυγή
Με μαντίλια και κρίνους
Να πέσουμε πάνω στους αγρούς
Σαν να είμαστε κορυδαλλοί
Σαν να είμαστε πάνω απ’ τη χλόη

Στο ευωδιασμένο τούτο δείλι...

    Αφιερωμένο σε όλους όσοι έζησαν

ευλογημένα δειλινά σε μια χριστιανική κατασκήνωση,

σε όσους σιγοψιθύρισαν

μαζί με τον αγαπημένο μας ποιητή

«το πιο καλό δοξαστικό μου θα μένει αυτό που δεν ειπώθη»

και σε όσους κρατούν ακόμη ζωντανές

εκείνες τις πολύτιμες αναμνήσεις...

Η φωτογραφία που πλαισιώνει το ποίημα είναι με τον φακό του γδμ.

Πῶς νὰ σοῦ ψάλλω ὅπως τὸ θέλω

Μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις

 «Στο μεταξύ, μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις, πολύ ταχτικά, πολύ σιωπηλά, πολύ σοφά.
Κάθε μέρα γυρίζουμε στο σπίτι μας για να θάψουμε ένα νεκρό: μια σκέψη, ένα αίσθημα.
Σε λίγο δε θα χουμε τίποτε άλλο να κάνουμε παρά να κοιτάζουμε πως να βρούμε το ταΐνι μας,
σαν τα σκυλιά και σαν τις γάτες, με μόνη τη διαφορά, το χειρότερο,
πως θα κουβαλούμε μαζί μας τα υπολείμματα των ανθρώπων που ήμασταν.»

Γιώργος Σεφέρης

Συλλογή Μέρες Γ 

Αν μιλούσε η σιωπή

Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.

Υπάρχουνε βάθη που δεν τ’ ανιχνεύει

ο ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.

Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε.

Δεν υπάρχουνε σκάλες τόσο μεγάλες

να κατέβει κανείς ως εκεί που ταράζεται

του ανθρώπου ο πυρήνα. Αν μιλούσε η σιωπή,

αν φυσούσε, αν ξέσπαγε – θα ξερίζωνεν όλα τα δέντρα του κόσμου.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Συλλογή Το βάθος του κόσμου

Καράβι, στα ταξίδια σου

 Καράβι, στα ταξίδια σου θαύρεις λιμάνια χίλια,
θ’ ακούσεις καλώς ώρισες από χιλιάδες χείλια.
Μην τα πιστέψεις· άπιαστες ευχές που αγέρας παίρνει
και τις σκορπά στο δρόμο του και δεν τις ξαναφέρνει.
Το μόνο καλώς ώρισες τη μόνη ευχή που πιάνει
θα την ακούσεις στο φτωχό του τόπου σου λιμάνι.

Ιωάννης Πολέμης

Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν τελειώνει δὲν ἔχει ἀλλαγή

«Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν τελειώνει δὲν ἔχει ἀλλαγή, ὅσο γυρεύεις
νὰ θυμηθεῖς τὰ παιδικά σου χρόνια, ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν
ἐκείνους ποὺ χάθηκαν μέσα στὸν ὕπνο τους πελαγίσιους τάφους,
ὅσο ζητᾶς τὰ σώματα ποὺ ἀγάπησες νὰ σκύψουν
κάτω ἀπὸ τὰ σκληρὰ κλωνάρια τῶν πλατάνων
ἐκεῖ ποὺ στάθηκε μιὰ ἀχτίδα τοῦ ἥλιου γυμνωμένη
καὶ σκίρτησε ἕνας σκύλος καὶ φτεροκόπησε ἡ καρδιά σου,
ὁ δρόμος δὲν ἔχει ἀλλαγή· κράτησα τη ζωή μου.»  

Γιώργος Σεφέρης

Μέσα σε τί ερημιά ζούνε αυτοί που πιστεύουν πως έχουν πάντα δίκαιο

 

«Μέσα σε τί ερημιά ζούνε αυτοί που πιστεύουν

πως έχουν πάντα δίκαιο

και σε τί κατάθλιψη βυθίζονται εκείνοι

που φοβούνται πως έχουν διαρκώς άδικο.»

Τίτος Πατρίκιος

Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος

 

 «Ταξίδεψα μάλιστα.
Πήγα κι από δω, πήγα κι από κει…
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος.»

Κική Δημουλά