Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ 1/2/26, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

 

Αποστολικό Ανάγνωσμα του Αγίου: Ρωμαίους 8´ 28-39

Ἀδελφοί, οἴδαμεν ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν,  τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν·	Είμαστε βέβαιοι ότι, αν αγαπά κανείς το Θεό, ο Θεός κάνει τα πάντα να συντελούν στο καλό του. Αυτό ισχύει για όσους κάλεσε ο Θεός σύμφωνα με το λυτρωτικό του σχέδιο.
ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·	Τους ήξερε από πριν, και τους προόρισε να γίνουν όμοιοι με τον Υιό του, έτσι που ο Χριστός να είναι ο πρώτος ανάμεσα σ’ ένα πλήθος από αδέρφια.
οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε.	Κι αυτούς που προόρισε, αυτούς και κάλεσε. Κι αυτούς που κάλεσε, τους έσωσε. Κι αυτούς που έσωσε, αυτούς τους δόξασε.
Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν;	Τι να προσθέσουμε σ’ αυτά; Όταν είναι ο Θεός με το μέρος μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;
ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν,	Ο Θεός δεν λυπήθηκε ούτε τον μονογενή του Υιό, αλλά τον παρέδωσε στον θάνατο για χάρη όλων μας.

Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026 σηματοδοτεί την έναρξη του Τριωδίου, μιας περιόδου πνευματικής προετοιμασίας για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας προέρχεται από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (18:10-14) και αφορά την περίφημη παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου. Αυτή η περικοπή, πλούσια σε θεολογικό βάθος, τονίζει την σημασία της ταπείνωσης και της μετάνοιας, θέτοντας τα θεμέλια για την πορεία προς το Πάσχα.

Η παραβολή αφηγείται την ιστορία δύο ανδρών που ανεβαίνουν στο Ναό για να προσευχηθούν. Ο Φαρισαίος, ένας θρησκευτικός ηγέτης γνωστός για την τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου, στέκεται υπερήφανα και ευχαριστεί τον Θεό που δεν είναι σαν τους άλλους – κλέφτες, άδικους, μοιχούς ή ακόμα και σαν τον Τελώνη που βρίσκεται κοντά. Απαριθμεί τις αρετές του: νηστεύει δύο φορές την εβδομάδα και δίνει το δέκατο από όλα του τα εισοδήματα. Αντίθετα, ο Τελώνης, ένας μισητός εισπράκτορας φόρων που συνεργαζόταν με τους Ρωμαίους κατακτητές, στέκεται μακριά, δεν τολμά να σηκώσει τα μάτια του στον ουρανό, χτυπά το στήθος του και λέει: «ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ». Ο Ιησούς καταλήγει: «λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται».

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

π. Δημητρίου Μπόκου

Αθανασία! Η λέξη που γοητεύει, μαγεύει και αιχμαλωτίζει κάθε ύπαρξη. Που περικλείει την πεμπτουσία της ζωής, το βαθύτερό της νόημα, τον απώτερο σκοπό κάθε νοήμονος όντος. Πράγμα που φαίνεται στην έμφυτη, ενστικτώδη, άμεση απώθηση του θανάτου που ενυπάρχει ισχυρή μέσα μας. Στον μύχιο πόθο για ζωή, ατέλειωτη ζωή, μακράν οδύνης, πόνου και στεναγμού, που κρύβεται στον καθένα μας. Στην επιθυμία να πάμε όλοι στον παράδεισο και κανένας στην κόλαση.

Τί είναι όμως ο παράδεισος και τί η κόλαση; Ας ανιχνεύσουμε το νόημά τους μέσα από την κλασική παραβολή του Χριστού, με την οποία ανοίγει ο υπέροχος μεγάλος κύκλος των εορτών του Πάσχα, το ευλογημένο Τριώδιο (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου).

Δυο άνθρωποι διαμετρικά αντίθετοι τίθενται επί σκηνής, ο φαρισαίος και ο τελώνης. Πρότυπο αρετής ο φαρισαίος, κλασικό παράδειγμα αμαρτωλού και διεφθαρμένου ανθρώπου ο τελώνης. Παρά την αρετή του όμως ο φαρισαίος, απορρίπτεται. Κατόρθωσε να μεταστρέψει την αρετή, από μέσο κοινωνίας και βαθύτατης σχέσης με τον Θεό, σε όργανο αυτοδικαίωσής του.

ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ - - ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«…οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων…».

Δύο φοβερά πάθη κατατρύχουν τόν δυστυχῆ Φαρισαῖον· πρῶτον, εἶναι φρόνιμος παρά σεαυτῷ· καί σύμφωνα μέ τίς Γραφές καταντάει αὐτοκατάκριτος: «ἐπικατάρατος ὁ φρόνιμος παρ’ ἑαυτῷ»· δεύτερον, κατακρίνει αὐστηρά χωρίς ἔλεος τόν συνάνθρωπό του μάλιστα μέσα στόν χῶρο τῆς προσευχῆς· καί δικαιώνει τόν ἑαυτό του, ὡς δῆθεν ἠθικά ἀκέραιον καί ἔτσι ἐπισύρει τήν ὀργή, τήν ἀποδοκιμασία τοῦ Θεοῦ.

Φρονοῦμε ἀδελφοί, ὅτι ἡ μεγάλη ἀντίπαλος τῆς ἀλήθειας εἶναι ἡ πλάνη. Ἐξαιτίας της, κυριάρχησε στίς ψυχές τῶν ραθύμων, ἡ σκοτεινή ἅγνοια καί τούς ἀποξένωσε ἀπό τόν Θεόν. Νομίζουν αὐτοί πώς τάχα ἔχουν ἀρετές καί ἔχουν ἔτσι πεποίθηση εἰς τούς ἑαυτούς των ὅτι εἶναι δίκαιοι καί ἐνάρετοι, ἐξουθενώνοντας τούς λοιπούς ἀδελφούς ὑπέρ τῶν ὁποίων ὁ Χριστός ἐσταυρώθη καί ἀνεστήθη.

ΝΗΣΤΕΥΩ ΔΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΑΠΟΔΕΚΑΤΩ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΚΤΩΜΑΙ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΝΗΣΤΕΥΩ ΔΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, 

ΑΠΟΔΕΚΑΤΩ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΚΤΩΜΑΙ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι» (Λουκ. 18, 12)

«Ἐγὼ νηστεύω δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα καὶ δίνω στὸν ναὸ τὸ δέκατο ἀπ’ ὅλα τὰ εἰσοδήματά μου» 

            Η περίοδος του Τριωδίου, από τις πιο όμορφες και κατανυκτικές του εκκλησιαστικού χρόνου, ξεκινά με την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Ο Φαρισαίος, εκπρόσωπος της θρησκευτικότητας που γινόταν αποδεκτή ως αυθεντική από την τότε κοινωνία, αλλά, τηρουμένων των αναλογιών, και από την σημερινή, καυχιέται ότι νηστεύει δύο φορές την εβδομάδα και δίνει στον ναό το ένα δέκατο από όλα τα εισοδήματά του. Η νηστεία έχει να κάνει με τον μετριασμό των σωματικών αναγκών ως προς την απόλαυση αλλά και τον χορτασμό. Η ελεημοσύνη έχει να κάνει με την απόφαση του ανθρώπου να προσφέρει στον ναό προς δόξαν Θεού, αλλά και προς βοήθεια των συνανθρώπων του. Στη νηστεία ο άνθρωπος ασχολείται με το σώμα του περιορίζοντας που μπορεί να λάβει. Στην ελεημοσύνη ο άνθρωπος ασχολείται με την ψυχή του, περιορίζοντας αυτά που ήδη έχει.

            Ο θρησκευτικός άνθρωπος θεωρεί ότι ο Θεός του έχει δώσει αυτές τις εντολές, διότι οι κινήσεις του δεν γίνονται εξ ιδίας πρωτοβουλίας, διότι πρέπει με κάποιον τρόπο να αποδείξει την πιστότητά του σ’ Εκείνον. Και η τήρηση των εντολών κάνει τον θρησκευτικό άνθρωπο να αισθάνεται ικανοποιημένος, πλήρης, έτοιμος να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους που δεν τηρούν αυτές τις εντολές, για να δηλώσει ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων ότι ο ίδιος είναι «εντάξει».

Εναρξη του κατανυκτικού Τριωδίου - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο Δημήτριος Τσαντήλας, ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος, ομιλεί για το Τριώδιο και την παραβολή του Τελώνου & Φαρισαίου.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 10-14)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα που έγινε την 1/2/2004)

 
Η προσευχή του φαρισαίου
 
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για δυο ανθρώπους που πήγαν στην Εκκλησία να προσευχηθούν. Ένας Φαρισαίος και ένας τελώνης. Ο ένας του κόσμου και της πιάτσας. Ο άλλος της ευσέβειας. Για τον ίδιο σκοπό πήγαν. Να προσευχηθούν. Μπήκαν στην Εκκλησία με την ίδια διάθεση. Έμειναν εκεί κάποια ώρα και μετά έφυγαν. Αλλά, τι διαφορά! Ο ένας έφυγε δικαιωμένος, ο άλλος κατάκριτος. Το παράξενο είναι, ότι έφυγε δικαιωμένος από την Εκκλησία, ευάρεστος ενώπιον του Θεού, ο άνθρωπος της πιάτσας. Και εκείνος που φαινόταν του Θεού, της Εκκλησίας, έφυγε κατάκριτος. Γιατί;
Να ένα ερώτημα που ασφαλώς απασχολεί όλους μας. Είτε είμαστε από εκείνους που ερχόμαστε συχνά στην Εκκλησία, είτε είμαστε από εκείνους που προτιμάμε άλλες απασχολήσεις.
Ο Χριστός απαντά καθαρά στο ερώτημα αυτό.
Ο Φαρισαίος, μπήκε στο ναό, στάθηκε με καμάρι - επειδή ήταν της Εκκλησίας άνθρωπος - και άρχισε να προσεύχεται. Τι έλεγε; Έχει σημασία. Αυτά τα πράγματα είναι ζωή μας. Και μάλιστα η αρχή της ζωής μας. Γιατί η αληθινή ζωή μας είναι μόνο κοντά στο Θεό. Στην Βασιλεία Του. Αρχίζει λοιπόν ο φαρισαίος: «Ο Θεός, ευχαριστώ σοι». Τι ωραία αρχή! Την ακούς και ευφραίνεται η καρδιά σου. Και περιμένεις να δεις, γιατί ευχαριστεί τον Θεό.

Ἡ ὑποκρισία εἶναι κιβδηλοποιΐα. - π. Κωνσταντῖνος Καλλίνικος

Γράφει ὁ σοφὸς ἐξ Ἀλατσάτων 

θεολόγος καὶ κληρικὸς 

Κωνσταντῖνος Καλλίνικος:

«Δὲν ὑπάρχει πράγμα ποὺ νὰ κινεῖ τὴ βδελυγμία τοῦ Θεοῦ περισσότερο ἀπὸ τὴν ὑποκρισία.

Διότι αὐτὴ βορβορώνει καὶ τὶς ἁγιώτερες διατάξεις.

Ἡ ὑποκρισία εἶναι κιβδηλοποιΐα.

Εἶναι καπηλεία.

Εἶναι πλαστογραφία.

Εἶναι προσωπεῖο.

Εἶναι πειρατεία ὑπὸ ξένη σημαία διατρέχουσα τὰ πελάγη μὲ ἁρπακτικοὺς σκοπούς.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - Εορτή Υπαπαντής

 

Λεπρός - Αλεξανδρεύς

 

Λεπρός 

 

Αυτό είναι ένα ποίημα 

για έναν λεπρό.

Όχι τον έναν 

που εγύρισε να ευχαριστήσει 

ούτε από τους εννιά 

που μην αντέχοντας την έλλειψη 

του κόσμου

της αγάπης

της απόλαυσης 

τρέξανε 

πίσω αφήνοντας 

τον Ευεργέτη

αγνωμόνως.

 

Ίσως να σκέφτηκαν 

όποιος τη λέπρα νίκησε 

ανάγκη 

ουδεμίαν έχει 

ευχαριστίας.

Τιμητικά βραβεία σε τρεις ιερείς που διακονούν στα νοσοκομεία της Πάτρας

 Τιμητικά βραβεία σε τρεις ιερείς που διακονούν στα νοσοκομεία της Πάτρας

Τρεις κληρικούς που έχουν επιτελέσει μεγάλο ιερατικό έργο στην τοπική Εκκλησία με προσφορά στην κοινωνία, υπηρετώντας στα νοσηλευτικά ιδρύματα της Πάτρας τίμησε χθες το βράδυ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, αναγνωρίζοντας πως πρόκειται για πραγματικούς ιεραπόστολους.

Πρώτα βράβευσε τον προϊστάμενο του Πανεπιστημιακού Ιερού Ναού «Παναγία η Βοήθεια» π. Χαρίτωνα Αθανασόπουλο, ο οποίος όπως είπε ο κ.Χρυσόστομος «είναι ένας ιεραπόστολος με όλη τη σημασία της λέξεως, διότι μένει μέρα και νύχτα στο νοσοκομείο και στέκεται με πολλή αγάπη στους συνανθρώπους μας, που δοκιμάζονται».

Ο κ. Χρυσόστομος εξέφρασε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από τον ιερό κλήρο στον ιερέα που βρίσκεται στο πλευρό των ασθενών και του προσέφερε τον χρυσό σταυρό του Αγίου Ανδρέου, αναφωνώντας «Άξιος»!

Ακολούθως, τίμησε τον π. Βασίλειο Γιαννόπουλο, ο οποίος υπηρετεί  πάνω απο 30 χρόνια στον Ι.Ν. Αγίου Θεράποντος και Αγίου Χαραλάμπους στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Ο Άγιος Ανδρέας» λέγοντας πως «εργάζεται μέρα και νύχτα στο νοσοκομείο και στέκει σαν το λυχνάρι κοντά στους ασθενείς, παρά τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει σε συνεργασία με διοικητικό και λοιπό προσωπικό του νοσοκομείο.

Κάνε αντίσταση ποιότητος! - Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

Tολμούμε να ελπίζουμε!

Ο καθένας ας κάνει αντίσταση ποιότητος!

Εκεί που βρίσκεται.

Μα είσαι γιατρός, μα είσαι ερευνητής, 

μα είσαι μουσικός, μα είσαι οτιδήποτε, καλλιτέχνης:

Μη συμφιλιωθείς με τη μετριότητα!

Κάνε αντίσταση ποιότητος!

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

Μικρόψυχα θα σε πικράνουν πάλι

Κάποτε, μπορεί κι αύριο.

Μικρόψυχα θα σε πικράνουν πάλι

και θα δείξουν αίτιο για όλα

το παράλυτο σώμα σου…

Πολλοί, είναι βέβαιο,

θ’ αλλάξουν το βηματισμό τους,

να μη περάσουν κάτω

απ’ το παράθυρό σου

κι άλλοι αφού θα έχουν αποστειρώσει

τα χέρια τους,

Πάντα υπάρχει ένα όνειρο που ξαγρυπνά! - Πωλ Ελυάρ

Ποτέ δεν υπάρχει απόλυτο σκοτάδι. 

Πάντα υπάρχει, σου το λέω με σιγουριά, 

κάποιο παράθυρο ανοιχτό στην άκρη της θλίψης. 

Ένα παράθυρο φωτισμένο. 

Πάντα υπάρχει ένα όνειρο που ξαγρυπνά!

Πωλ Ελυάρ

Εορτή Υπαπαντής Ευαγγελίστρια 2026

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΟΡΤΗ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026. Ἱερά Ἀγρυπνία.

Ἔναρξις: 8.30 μ.μ.       Λῆξις: 1.00 π.μ.          

 
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026. Ὄρθρος, Θεία Λειτουργία καί Ἀρτοκλασία  ἀπό τόν Σύλλογο τῶν ἐν Πάτραις Μεσσηνίων. Θά ἱερουργήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Ἀρχιμ. π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης, Ἱεροκῆρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Ἔναρξις: 7 π.μ.            Λῆξις: 9.30 π.μ.          

 
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026. Ὥρα 11 π.μ. Ἱερά Παράκλησις.

Γιορτή μητέρας της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία με αφορμή την εορτή της Υπαπαντής τιμάται το ιερό πρόσωπο της μητέρας.

Φέτος η εκδήλωση στην αίθουσα της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου (Χαρ. Τρικούπη 35) είναι αφιερωμένη στα 200 χρόνια από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, ενταγμένη στο επετειακό πρόγραμμα της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.

Οι “Χαρούμενες Αγωνίστριες” θα παρουσιάσουν την θεατρική παράσταση 

“Μάνα Μεσολογγίτισσα στης θυσίας το βωμό”. 

Θα πλαισιωθεί με τραγούδια και σχετική ομιλία.  

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 , ώρα 6:00 μ.μ. 

Σε όλες τις κυρίες θα δοθεί ένα αναμνηστικό, ως συνήθως.

Σάς περιμένουμε με χαρά και τιμή! 

Μνήμη των Αγίων και Θαυματουργών Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου (31 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σϞβ’ [292]. Και ο μεν Άγιος Κύρος, εκατάγετο από την Αλεξάνδρειαν. Ο δε Ιωάννης, από Έδεσσαν την διάσημον πόλιν της Μεσοποταμίας, η οποία τώρα κοινώς ονομάζεται Οουρφά. Επειδή δε τότε επεκράτει ο κατά των Χριστιανών διωγμός, δια τούτο ο θείος Κύρος επήγεν εις ένα Μοναστήριον, το οποίον ευρίσκετο εις τον Αραβικόν κόλπον, και γενόμενος Μοναχός εκατοίκησεν εις αυτό. Και εις τόσον ύψος αρετής έφθασεν, ώστε οπού εποίει και θαύματα, και ιάτρευε κάθε νόσον, ήτοι πολυχρόνιον ασθένειαν, και κάθε μαλακίαν, ήτοι ασθένειαν ολιγοχρόνιον. Ο δε Ιωάννης επήγεν εις τα Ιεροσόλυμα, και ακούσας τα θαύματα οπού εποίει ο Άγιος Κύρος, επήγεν εις την Αλεξάνδρειαν, και από εκεί αναχωρήσας επήγεν εις τον τόπον εκείνον, οπού ήτον ο Άγιος Κύρος, και ούτως ευρίσκετο μαζί με αυτόν.

Μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου (31 Ιανουαρίου)

 Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, του Νεομάρτυρα Ηλία του Αρδούνη και του Οσίου Αρσενίου της Πάρου.
Ο Όσιος Ηλίας έζησε στην Καλαμάτα κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Ασχολείτο με το επάγγελμα του κουρέα και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τους συμπολίτες του. Σε μια στιγμή επιπολαιότητας αρνήθηκε την πίστη του και έγινε Μουσουλμάνος. Συναισθάνθηκε όμως σύντομα το ατόπημά του και κατέφυγε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μοναχός και έζησε εκεί για 8 χρόνια. Παρακινούμενος από μεγάλο πόθο να διορθώσει το σφάλμα του, ο νεομάρτυρας Ηλίας επέστρεψε στην Καλαμάτα και μπροστά στους Τούρκους κατακτητές, απαρνήθηκε το Ισλάμ και διακήρυξε την πίστη του στον Χριστό. Το να απαρνηθεί ένας μουσουλμάνος το Ισλάμ σημαίνει την καταδίκη του σε θάνατο. Όμως, ούτε τα φρικτά βασανιστήρια, ούτε το ξίφος στάθηκαν ικανά να μεταβάλουν τη γνώμη του.  Κοιμήθηκε μαρτυρικά το έτος 1686.

Argumentum ex silentio («Επιτρέπεται» η καύση των νεκρών;) - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Argumentum ex silentio

(«Επιτρέπεται» η καύση των νεκρών;)

 π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Αλλά και στην έσχατη στιγμή του τόλμησε να "πυρπολήσει" ακόμα και το ίδιο του το σκήνωμα: Φρόντισε να μείνει άγνωστος ο τόπος όπου αναπαύονται τα οστά του... Και τα οστά του χάθηκαν, κατά την παραγγελία του, στο δάσος της Κερασιάς.»

αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης,

«Ο Γέροντας Πορφύριος ως αγιορείτης»

Ορόσημο αγιότητας, σελ. 78

«Μέλλοντος τελευτᾶν τοῦ Ἀββᾶ Ἀρσενίου, ἐταράχθησαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ· καί λέγει αὐτοῖς· οὔπω ἦλθεν ἡ ὥρα· ὅτε δέ ἔλθῃ ἡ ὥρα, λέγω ὑμῖν· κριθῆναι δέ ἔχω μεθ’ ὑμῶν ἐπί τοῦ βήματος τοῦ φοβεροῦ, ἐάν δῶτε τό λείψανόν μου τινί· οἱ δέ εἶπον· τί οὖν ποιήσομεν, ὅτι οὐκ οἴδαμεν ἐνταφιάσαι; καί λέγει αὐτοῖς ὁ γέρων· οὐκ οἴδατε βαλεῖν σχοινίον εἰς τόν πόδα μου, καί ἄραί με εἰς τό ὄρος;»

Γεροντικόν, Ἀββάς Ἀρσένιος, μ΄

Μια τηλεοπτική persona απεβίωσε και επέλεξε (ο ίδιος ή οι συγγενείς του αδιάφορο) την αποτέφρωση αντί της συνήθους ταφής. Το γεγονός απετέλεσε θρυαλλίδα «κοινωνικής ανάφλεξης» σε ένα θέμα που υφέρπει και ακριβώς είναι αδιόρατο το πόσοι δηλαδή αποδέχονται μια τέτοια πρακτική, και ελθούσης της ώρας, πόσοι θα την επιλέξουν!

Γράφτηκαν πολλά συναισθηματικά και ψυχολογικά και έγινε και επίκληση στο... magisterium όχι για πειθώ αλλά για σιωπή... Βέβαια οι εντολές πρέπει να πείθουν και να είναι βάσιμες, γιατί αν δεν έχουν αυτά τα στοιχεία δεν φταίει αυτός που δεν τις τηρεί, αλλά αυτοί που βιάζονται να αποφανθούν.

«Τρεις Ιεράρχες: Πρότυπα παραδειγματικής ανατροπής και αντισυμβατικής παιδαγωγικής σε μια παιδεία που παραπαίει» - π. Μάρκος Τζανακάκης

Ομιλία στην ΓΕΧΑ ΣΕΡΩΝ με θέμα:

«Τρεις Ιεράρχες: Πρότυπα παραδειγματικής ανατροπής και αντισυμβατικής παιδαγωγικής σε μια παιδεία που παραπαίει»

Ομιλητής  ο Αρχιμανδρίτης π. Μάρκος Τζανακάκης

Ιεροκήρυκας της Ι. Μ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος: «Οι Ρώσοι είναι πιστοί άνθρωποι. Δεν αξίζουν τέτοια ηγεσία. Δεν αξίζουν τέτοια Εκκλησία»

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος: «Οι Ρώσοι είναι πιστοί άνθρωποι. Δεν αξίζουν τέτοια ηγεσία. Δεν αξίζουν τέτοια Εκκλησία»

Διαδικτυακή Συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου στο Ουκρανικό Κανάλι “Віче” στο YouTube
 

Απόδοση στα Ελληνικά: https://ww3.gr/

_______________________________

- Σεβασμιώτατε, προτού προχωρήσω στα θέματα που απασχολούν ιδιαίτερα τους ορθόδοξους Ουκρανούς, δεν μπορώ να παραβλέψω την πρόσφατη απότομη και, κατά την άποψη πολλών, ειλικρινά βλάσφημη δήλωση της Υπηρεσίας Εξωτερικής Κατασκοπείας της Ρωσίας προς τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Πολλοί ορθόδοξοι θεολόγοι έχουν ήδη δώσει τη θεολογική και ηθική τους αξιολόγηση για αυτή την επίθεση. Αλλά θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η δήλωση απευθυνόταν πρωτίστως στο εσωτερικό ακροατήριο της Ρωσίας - ως σήμα για το πώς πρέπει να σκέφτονται, ποιον να θεωρούν εχθρό και πού βρίσκεται το όριο του επιτρεπτού. Στην πραγματικότητα, μοιάζει με προειδοποίηση: η διαφορετική σκέψη ισοδυναμεί με προδοσία.
Αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, δεδομένου ότι την παραμονή των Χριστουγέννων ο Πατριάρχης Κύριλλος δήλωσε αρκετά ευθέως σε συνέντευξή του ότι όσοι διαφωνούν με την πολιτική του κράτους είναι «προδότες της Πατρίδας».
Μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Εμμανουήλ σχολίασε επίσης αυτή τη δήλωση, λέγοντας ότι «η Ρωσική Εκκλησία έχει μετατραπεί σε μηχανισμό προπαγάνδας» και ότι «η επίθεση κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη δείχνει ότι στο Πατριαρχείο Μόσχας η χάρη του Αγίου Πνεύματος υποχωρεί μπροστά στην κατασκοπεία». Χαρακτήρισε τα γεγονότα ως έναν ολοκληρωτικό πόλεμο που κήρυξε το Πατριαρχείο Μόσχας.
Πώς εκλάβατε εσείς αυτή τη δήλωση;
 
- Πρώτα απ’ όλα, σας ευχαριστώ για την ευκαιρία να απευθυνθώ στο ουκρανόφωνο ακροατήριο. Με τον ουκρανικό λαό με συνδέουν εδώ και πολλά χρόνια ιδιαίτερες αναμνήσεις και στενοί δεσμοί - από την εποχή που επισκεπτόμασταν την Ουκρανία, όταν μητροπολίτης Κιέβου ήταν ο μακαριστός μητροπολίτης Βολοντίμιρ (Σαμπόνταν) και όταν οργανώσαμε εκείνη την υπέροχη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Πατριάρχου στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Βίκτορ Γιούσενκο.

Τροχαίο στη Ρουμανία: Δεν ήτανε δυστύχημα, ήταν αυτοκτονία…

Με Μια Ματιά:

• Το οπαδικό πάθος είναι δικαίωμα, αλλά η εμπιστοσύνη της ζωής μας σε έναν οδηγό υπό την επήρεια ουσιών είναι παραίτηση από τη λογική.

• Το επίσημο ιατροδικαστικό πόρισμα για τοξικό μείγμα κάνναβης, κοκαΐνης και αλκοόλ μετατρέπει το «ατύχημα» σε μια αποστολή χωρίς επιστροφή.

• Δεν υπάρχει τίποτα επικό στον θάνατο από αμέλεια· ο πραγματικός ηρωισμός είναι η επιστροφή στο σπίτι και η άδεια θέση στην κερκίδα δεν τιμά καμία ομάδα.

• Το παιδί πρέπει να μάθει ότι ο πραγματικός μάγκας είναι αυτός που βρίσκει το σθένος να αρνηθεί να μπει σε ένα αυτοκίνητο, ακόμα κι αν η παρέα χλευάζει.

• Η χρήση της λέξης «ανοησία» είναι απαραίτητη για να σπάσει η ρομαντική θλίψη των social media που καταπίνει τις ζωές των νέων στο όνομα μιας στρεβλής παντοδυναμίας.

Στις 27 Ιανουαρίου 2026, ένα μίνι βαν με 10 οπαδούς του ΠΑΟΚ που ταξίδευαν οδικώς προς τη Γαλλία ενεπλάκη σε τροχαίο στη Ρουμανία. Επτά νέοι άνθρωποι, από 21 έως 30 ετών, σκοτώθηκαν και άλλοι τρεις τραυματίστηκαν σοβαρά, χωρίς ευτυχώς να κινδυνεύει η ζωή τους. Η εικόνα των συντριμμιών του μαύρου βαν στον αυτοκινητόδρομο DN6 της Ρουμανίας παίζει σε λούπα στις οθόνες μας.

Οι Τρεις Ιεράρχες μας λένε....

Ο ευεργετημένος πρέπει να θυμάται το καλό που του έκαναν, 

ο ευεργέτης όμως καθόλου.

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Άνθρωπος που δεν συμβουλεύεται άλλον μοιάζει με ακυβέρνητο πλοίο,

που έχει παραδοθεί στη δύναμη των ανέμων.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Το χρυσάφι δε βρέθηκε για να δενόμαστε μ᾽ αυτό, 

αλλά για να λύνουμε τους δεμένους.

Μέγας Βασίλειος

Μνήμη Τριών Ιεραρχών - Δημήτριος Τσαντήλας

 30 Ιανουαρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά την μνήμη των Αγίων Τριών Ιεραρχών (Μεγάλου Βασιλείου, Γρηγορίου του Θεολόγου, Ιωάννου Χρυσοστόμου). 

Στο βίντεο ομιλεί ο ιατρός - θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας.

Ομιλία στην ΓΕΧΑ Αιγίου: Οι πειρασμοί του διαβόλου και η αντιμετώπισή τους

 

Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2026 - Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας

 Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2026

Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πατρών – Αίθουσα “Αλέκα Σιούλη“

Το Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας σας προσκαλεί στην εκδήλωση για την Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2026, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026, στις 7 το απόγευμα.

Η εκδήλωση θα φιλοξενηθεί στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πατρών, στην Αίθουσα «Αλέκα Σιούλη», σε μια βραδιά αφιερωμένη στην παράδοση, τον χορό και την εθελοντική ομαδική δημιουργία.

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, οι χορευτικές ομάδες του Εργαστηρίου θα παρουσιάσουν παραδοσιακούς χορούς από διάφορα μέρη της Ελλάδας, προσφέροντας στο κοινό ένα ταξίδι στον πλούτο και τη ζωντάνια της λαϊκής μας παράδοσης.

Εκδήλωση Ιδρύματος Πολιτισμού - «Η Παιδεία του Αύριο: Ανθεκτικότητα – Δημιουργικότητα»

Το Ίδρυμα Πολιτισμού της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας «Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός», με αφορμή την Εορτή των Τριών Ιεραρχών, ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο για τους νέους και το μέλλον, μέσα από μια εκδήλωση λόγου και σκέψης αφιερωμένη στην παιδεία. 

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται η προετοιμασία των νέων για έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, η ενδυνάμωσή τους και η καλλιέργεια της δημιουργικότητας.

Η παιδεία, πέρα από μηχανισμός μετάδοσης γνώσεων, αποτελεί πεδίο καλλιέργειας και προσωπικής συγκρότησης.

 Σε μια εποχή επιτάχυνσης, τεχνολογικής υπερέκθεσης και αβεβαιότητας, η ανθεκτικότητα και η δημιουργικότητα αναδεικνύονται σε βασικούς πυλώνες μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας που στοχεύει όχι μόνο στην απόδοση, αλλά και στην ψυχική ισορροπία, την κριτική σκέψη και την εσωτερική ελευθερία.

Σας προσκαλούμε σε μια διαλογική συζήτηση με θέμα: «Η Παιδεία του Αύριο: Ανθεκτικότητα – Δημιουργικότητα»,  η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026, στις 19:00’, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας (Πάνου Σούλου 11, 1ος όροφος).

Πανηγυρικός Λόγος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν ἑορτήν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν Αἴθουσα Τελετῶν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (29 Ἰανουαρίου 2026)

  Ἐκφράζομεν θερμάς εὐχαριστίας πρός τάς Πρυτανικάς Ἀρχάς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διά τήν εὐγενῆ καί λίαν τιμητικήν πρόσκλησιν νά ἐκφωνήσωμεν τόν Πανηγυρικόν Λόγον ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Τριῶν Ἱεραχῶν, τῶν «Προστατῶν τῶν Ἑλληνικῶν καί Χριστιανικῶν Γραμ-μάτων». Ἐπαναλαμβάνομεν καί ἐνώπιόν σας, ὅτι κάθε τιμή πρός ἡμᾶς διαβαίνει ἐπί τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τήν πάμπολλα καί ἀνεκτίμητα προσενεγκοῦσαν εἰς τήν παιδείαν τοῦ Γένους. Αὐτήν τήν Ἐκκλησίαν διακονοῦμεν ὡς κληρικός ἐπί σχεδόν ἑξήκοντα πέντε ἔτη, ἐξ ὧν τά τριάκοντα πέντε ὡς Προκαθήμενος αὐτῆς. Δοξάζομεν τόν φιλάνθρωπον Δοτῆρα παντός ἀγαθοῦ δι᾿ ὅσα ἐπεδαψίλευσεν εἰς τό ταπεινόν ἡμῶν πρόσωπον. Αὐτά τά ὁποῖα θά εἴπωμεν, ἐν συνεχείᾳ, ἐκφράζουν τό πνεῦμα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τήν ἀνύστακτον μέριμνάν της διά τόν πνευματικόν πολιτισμόν, ὅπου καρποφορεῖ ἡ πολύτιμος παρακαταθήκη τῶν Μεγάλων Ἱεραρχῶν, τῶν «τριῶν μεγίστων φωστήρων τῆς τρισηλίου θεότητος». 

Ἔχει ζωτικήν σημασίαν νά γνωρίζουν οἱ νέοι καί αἱ νέαι μας τήν ἀσύγκριτον προσφοράν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου πρός τό Γένος, τόν κεντρικόν ρόλον του εἰς τήν διάσωσιν τῆς ταυτότητός μας, καθώς καί τήν παγχριστιανικήν καί πανανθρωπίνην ἀποστολήν του. Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἔσωσε κυριολεκτικῶς τήν πνευματικήν καί πολιτισμικήν ἰδιοπροσωπίαν καί τήν γλῶσσαν μας, ἐν καιροῖς δυστήνοις, διά τῆς ἱδρύσεως καί λειτουργίας σχολείων καί Ἀκαδημιῶν, διά τῆς ἐπιλογῆς καί προσκλήσεως σοφῶν διδασκάλων,

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ 160ή ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΚΗΣ ΕΘΕΛΟΘΥΣΙΑΣ

 Το πρωί της Πέμπτης, 29ης Ιανουαρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος, η Ερίτιμος κ. Μαίρη Λιονή, Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητος Ρεθύμνης, ο Εντιμότατος κ. Γεώργιος Μαρινάκης, Δήμαρχος Ρεθύμνης, και ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Θεολόγος Παπαλεβυζάκης, Ηγουμενοσύμβουλος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αρκαδίου, μετέβησαν στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου έγιναν δεκτοί από τον Εξοχώτατο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Τασούλα, προς τον οποίο επέδωσαν επίσημη πρόσκληση για τη συμμετοχή του στις εκδηλώσεις της 160ής Επετείου της Αρκαδικής Εθελοθυσίας.

Ο Εξοχώτατος κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχθηκε την πρόσκληση αυτή και ανέφερε ότι με χαρά θα παραστεί στη μεγάλη αυτή για το Ρέθυμνο και την Κρήτη Επέτειο.

Οι Τρεις Ιεράρχες και η Παιδεία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Οι Τρεις Ιεράρχες και η Παιδεία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κατά τον ενδέκατο αιώνα, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, καθιερώθηκε ο κοινός εορτασμός τριών μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας: του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου. Η Εκκλησία θέλησε να τιμήσει την προσφορά τους όχι μόνο στη θεολογία και την ποιμαντική, αλλά και σε κάτι που αγγίζει κάθε εποχή: την παιδεία. Η αγάπη τους για τη γνώση, η πίστη τους στον Θεό και η φιλανθρωπική τους δράση συνέθεσαν ένα πρότυπο ανθρώπου που μορφώνεται, καλλιεργεί ήθος και μετατρέπει τη γνώση σε προσφορά.

Με την πάροδο των αιώνων, η εορτή των Τριών Ιεραρχών ταυτίστηκε εθιμικά με τα ελληνικά γράμματα και την εκπαίδευση. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η ημέρα αυτή διατηρήθηκε ως θρησκευτική εορτή και ως ευκαιρία να παρουσιαστεί η πρόοδος των μαθητών. Ωστόσο, πίσω από το φανερό, οι παπάδες-δάσκαλοι καλλιεργούσαν στα ελληνόπουλα την αγάπη για τη γλώσσα και τη συνείδηση της ιστορικής τους συνέχειας, δίνοντας μαζί με τη γνώση και ελπίδα για ελευθερία. Μετά την απελευθέρωση, ο εορτασμός αναγνωρίστηκε ως κατεξοχήν σχολική εορτή: πρώτα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με απόφαση της Συγκλήτου το σχολικό έτος 1843–1844, και αργότερα με νομοθετική κατοχύρωση από την ελληνική πολιτεία.

Μνήμη των εν Αγίοις Πατέρων ημών και οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου, και Ιωάννου του Χρυσοστόμου (30 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Η αιτία δια την οποίαν έγινεν η εορτή αύτη των Τριών Ιεραρχών, εστάθη έτζι. Εις τον καιρόν της βασιλείας Αλεξίου του Κομνηνού, όστις έγινε βασιλεύς μετά τον Βοτανειάτην περί τους ͵αρ’ [1100] χρόνους από Χριστού, εις τον καιρόν, λέγω, τούτου, έγινεν εν Κωνσταντινουπόλει διαφορά και φιλονεικία αναμεταξύ εις τους ελλογίμους και εναρέτους άνδρας. Άλλοι μεν γαρ από αυτούς, έλεγον ανώτερον τον Μέγαν Βασίλειον, επειδή με τους λόγους του μεν, ερεύνησε την φύσιν των όντων, με τας αρετάς του δε, ωμοίαζε και εσυνερίζετο με τους Αγγέλους. Καθότι δεν εσυγχωρούσε προχείρως τους αμαρτάνοντας, αλλά ήτον σοβαρός κατά το ήθος, και δεν είχεν εις τον εαυτόν του κανένα γήϊνον. Κατώτερον δε του Βασιλείου, έλεγον τον θείον Χρυσόστομον. Επειδή εκείνος τρόπον τινά είχε τρόπον εναντίον εις τον του Βασιλείου, και ευκόλως εσυγχώρει τους αμαρτάνοντας, και το ήθος του ήτον ελκυστικόν εις μετάνοιαν.

Μνήμη των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών (30 Ιανουαρίου)

 Η Εκκλησία, αλλά και ευρύτερα η ελληνική παιδεία, τιμούν σήμερα τη μνήμη των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως.
Οι τρεις Άγιοι Ιεράρχες, τα «άνθη τα μυρίπνοα και τερπνότατα» τιμώνται και ξεχωριστά, ωστόσο, από τον 11^ο αιώνα, έχει καθιερωθεί ο κοινός εορτασμός τους, σε ένδειξη μεγάλης ευγνωμοσύνης και προς αποφυγή φιλονικιών για το ποιος από τους τρεις πρέπει να τιμάται περισσότερο από την Εκκλησία και τη Ρωμιοσύνη.
Στην καθιέρωση αυτής της εορτής, συνέβαλε καθοριστικά ο Μητροπολίτης Ευχαΐτων Ιωάννης, λόγιος και ευλαβής κληρικός, ο οποίος και αξιώθηκε να δει σε όραμα και τους τρεις Αγίους να τον βεβαιώνουν ότι μπροστά στη δόξα του Τριαδικού Θεού είναι ίσοι και συνεπώς η ίδια τιμή πρέπει να απονέμεται σ’ αυτούς και από τους πιστούς, ως θεραπευτές και υπέρμαχους των Ελληνικών Γραμμάτων και Παιδείας.

Conspirituality: Όταν η συνωμοσιολογία συναντά την εναλλακτική ιατρική και τη «new age» πνευματικότητα

Conspirituality: Όταν η συνωμοσιολογία συναντά την εναλλακτική ιατρική και τη «new age» πνευματικότητα

Του Νικόλα Δημητριάδη απόσπασμα από το βιβλίο του, Θεωρίες συνωμοσίας και πολιτική (Εναλλακτικές Εκδόσεις).

Αν παλαιότερα προσπαθούσαμε να πλάσουμε το προφίλ του μέσου οπαδού των θεωριών συνωμοσίας, θα σκεφτόμασταν ίσως κάποιον άνδρα, ακραίων πολιτικών πεποιθήσεων, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά μανιώδη αναγνώστη βιβλίων για εξωγήινους ή μυστικές οργανώσεις, και επίδοξου «ερευνητή» περιθωριακών ψευδοεπιστημονικών «υποθέσεων». Δύσκολα θα πήγαινε το μυαλό μας σε μία μορφωμένη γυναίκα, πόσω δε μάλλον μία επιστήμονα. Σήμερα πια το προφίλ αυτό είναι ιδιαίτερα περιοριστικό και παραπλανητικό. Οι θεωρίες συνωμοσίας απευθύνονται σε ένα ευρύτατο κοινό, άνδρες και γυναίκες, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου και πολιτικής τοποθέτησης.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του QAnon, μίας συνωμοσιολογικής «θεωρίας-ομπρέλας» που κάνει θραύση στις Η.Π.Α. και συνέβαλε σημαντικά στην επικράτηση του Ντ. Τραμπ και του «κινήματος MAGA». Το QAnon ενσωματώνει μία σειρά από προϋπάρχουσες θεωρίες συνωμοσίας, με κεντρική ιδέα την πίστη στην ύπαρξη ενός υποχθόνιου δικτύου πανίσχυρων σατανιστών και παιδεραστών, τους οποίους υποτίθεται ότι πολεμάει ο θεόσταλτος σωτήρας Ντόναλντ Τραμπ.

Ένας Άγιος γράφει σε άλλον – ΓΕΧΑ Αιγίου

Ένας Άγιος γράφει σε άλλον – ΓΕΧΑ Αιγίου

Ἐν Χριστῷ ἀγαπητέ ἀδελφέ

παπα-Δημήτριε,

[…] Τό πρόσωπό σας

λές καί χαράχτηκε μέσα στήν ψυχή μου.

Τά λόγια σας τά θεῖα ἀντηχοῦν

συνεχῶς στά αὐτιά μου.

Οι πρόγονοι του Ε. Ράμα - Βασ. Βακάλης

 

Οι πρόγονοι του Ε. Ράμα 

Γράφει ο Βασ. Βακάλης     

      Ο ανισόρροπος Νέρων πίστευε ότι είναι καλλιτέχνης. Το ίδιο πιστεύει κι ο Αλβανός πρωθυπουργός Ε. Ράμα για τον εαυτό του. Μάθαμε εσχάτως ότι είναι και ερευνητής, όταν είπε ότι Έλληνες νομίζουν ότι είναι απόγονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αφού το λέει ο Ράμα ποιος να το αρνηθεί. Σίγουρα έχει ακούσει ο Ράμα για κάποιον Έλληνα βυζαντινό πρίγκιπα Γ. Καστριώτη, τον οποίο  'βάφτισαν' Αλβανό και αφού έκλεψαν και τον δικέφαλο αετό απέκτησαν και οι Αλβανοί 'εθνικό' ήρωα και εθνόσημο. Το θυμηθήκαμε γιατί ο Ράμα μίλησε και για κάτι προσθαφαιρέσεις μηδενικών από ΄Ελληνες. Και το ξέρει ο Ράμα ότι η μισή μετακομμουνιστική Αλβανία χτίστηκε με κλοπιμαία από την Ελλάδα. Το 'χουν το χούι της κλεψιάς οι συμπατριώτες του Ράμα. Και γι' αυτό γέμισαν οι φυλακές ανά την υφήλιο με Αλβανούς κλέφτες και φονιάδες. Γιατί κι αυτό το 'χάρισμα' το κουβαλούν από παλιά οι αετοί του. Ο Περιηγητής S. Scrofani το 'χει γράψει απ' στις αρχές του 19ου αι.: 'Αλβανοί: φονικόν το γένος τούτο'. Απ' τα δυο αυτά κουσούρια ούτε ο 'αριστοτέχνης' στη δολοφονία Ε. Χότζα με την τόση βία του κόμματος εργασίας Αλβανίας (ΚΕΑ) δε μπόρεσε να απαλλάξει τους συμπατριώτες του και  μολονότι υποσχέθηκε να αποδώσει στην ανθρωπότητα νέο τύπο ανθρώπου, τον Homo Sosialisticus, τελικά παρουσίασε έναν μακρυχέρι Homo Εnverhotzicus με κάμα.