«Να αγαπάτε τα δέντρα» - Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Ο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ αναφέρεται σε ένα περιστατικό που αποδεικνύει ότι η οικολογική κρίση «δεν μπορεί να λυθεί χωρίς αγάπη»: «Θυμάμαι τώρα, πώς στη δεκαετία του 1960, όταν ήμουν διάκονος στη Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου στην Πάτμο, ο γέροντάς μας, ο πατήρ Αμφιλόχιος (Μακρής), συνήθιζε να μας λέει: Γνωρίζετε πως ο Θεός μας έδωσε μία ακόμη εντολή, που δεν αναφέρεται στην Αγία Γραφή; Είναι η εντολή να αγαπάτε τα δέντρα».
Πίστευε, πως όποιος δεν αγαπούσε τα δέντρα δεν αγαπούσε το Χριστό. «Όταν φυτεύετε ένα δέντρο», μας έλεγε, «φυτεύετε ελπίδα, φυτεύετε ειρήνη, φυτεύετε αγάπη και θα λάβετε τη χάρη του Θεού». Ήταν ένας οικολόγος πολύ πριν η οικολογία έρθει στην επικαιρότητα. Ακούγοντας τις εξομολογήσεις των χωρικών, τους έβαζε ως επιτίμιο ή ποινή, να φυτέψουν ένα δέντρο.

Ο καθένας μας νά προσέχει τόν ἑαυτό του καί τίς κακίες του

 «Τί λόγο ἔχουμε νά ἀσχολούμαστε μέ τό διπλανό μας; Τί γυρεύουμε σέ ξένες φροντίδες; Θέλουμε, ὡστόσο, ἀδελφοί μου, νά νοιαζόμαστε γιά κάτι; Τότε ὁ καθένας μας νά προσέχει τόν ἑαυτό του καί τίς κακίες του. Ἡ δικαίωση καί ἡ κρίση ἀνήκει μόνο στόν Θεό»

Όσιος Δωρόθεος

Είθε η ψυχή μου να παραδοθεί στα χέρια Σου άμωμη και ακηλίδωτη - Αγία Μακρίνα

 «Κύριε, εσύ που διέλυσες μέσα μας τον φόβο του θανάτου· Εσύ, που έκαμες το πέρας της παρούσης ζωής να είναι η απαρχή της αληθινής ζωής· Εσύ, που πρόσκαιρα, σαν από κάποιο ύπνο, αναπαύεις τα δικά μας σώματα αλλά και πάλι τα αφυπνίζεις με την έσχατη σάλπιγγα της Κρίσεως· Εσύ, που έδωσες εντολή τη γη της φύσεως να δέχεται τη γη του πήλινου σώματός μας, το οποίο Εσύ το έφτιαξες με τα ίδια τα χέρια Σου, αλλά και πάλι τούτη τη σωμάτινη γη Εσύ την παίρνεις πίσω, ανακομίζοντάς την μέσα σε χάρη και αφθαρσία, μεταμορφώνοντας έτσι τη θνητότητα και την ασχήμια μας· Εσύ, που μας γλίτωσες από την προπατορική κατάρα και την αμαρτία της παρακοής ερχόμενος εδώ στη γη για χάρη μας· Εσύ, που έσπασες τις κεφαλές του βύθιου δράκοντα, ο οποίος, με το χάσμα και το χάος που δημιουργήθηκε από την παρακοή έσερνε από τον λαιμό τον άνθρωπο·

Κάθε χρόνο το σώμα γερνά και οι δυνάμεις μειώνονται περισσότερο. - Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Κάθε χρόνο το σώμα γερνά και οι δυνάμεις μειώνονται περισσότερο. Τη θέση του νεανικού ενθουσιασμού παίρνει η πείρα, που αναπόφευκτα για κάθε άνθρωπο πάνω στη γη παραμένει πάντοτε περιορισμένη. Ουσιαστικά δεν γνωρίζω μεγαλύτερη δυστυχία από τη συμφορά να μην έχει λύσει κανείς το πρόβλημα του υψίστου νοήματος ή του εσχάτου σκοπού της ζωής του ανθρώπου. Όταν αυτό λυθεί, τότε κάθε τραγωδία υποχωρεί, και ο άνθρωπος εισέρχεται στον χώρο της εσωτερικής ειρήνης.

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ ο Αθωνίτης

Κάθε δυσκολία είναι προσωρινή. - Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

 

«Μην δίνεις περισσότερη δύναμη στον φόβο από όση δίνεις στην πίστη.

Κάθε δυσκολία είναι προσωρινή.

Εκεί που βλέπεις αδιέξοδο, ο Θεός μπορεί να ανοίξει δρόμο.

Μην αφήνεις το άγχος σου να σου κλέβει τη χαρά που σου έδωσε ο Θεός.»

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πίστη είναι

  Πίστη είναι να πεθάνει κανείς για το Χριστό και για χάρη της εντολής Του, πιστεύοντας ότι ο θάνατος αυτός θα του γίνει πρόξενος ζωής· να θεωρεί τη φτώχεια σαν πλούτο, την ευτέλεια και την ασημότητα σαν αληθινή δόξα και κοινωνική λάμψη· και να πιστεύει ότι με το να μην έχει τίποτε, κατέχει τα πάντα ή μάλλον απέκτησε τον ανεξερεύνητο πλούτο της επιγνώσεως του Χριστού, και όλα τα ορατά να τα βλέπει σαν λάσπη ή καπνό.

Άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος

"Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις.."

 

"Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις.."

Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις, να μη φοβάσαι τους πειρασμούς που ξεσηκώνονται εναντίον σου, διότι με τη Χάρη του Χριστού ως καπνός διαλύονται.

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

  

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

Ω Παράδεισε! Μπορούμε να σε κερδίσουμε αλλά δεν μπορούμε να σε καταλάβουμε.

Είναι δυνατόν, να τον κερδίσουμε; Ναι, η σωτηρία βρίσκεται στα χέρια μας.

Αλλά ακούστε: Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για τους Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε στους Αποστόλους Του, στο πρόσωπο του Πέτρου: «και δώσω σοι τας κλεις της Βασιλείας των Ουρανών» (Ματθ. ις’, 19). Ενώ λοιπόν τα κλειδιά του άδη, βρίσκονται στα χέρια του Ίδιου του Θεού, τα κλειδιά του Παραδείσου, τα εμπιστεύτηκε στα χέρια των ανθρώπων…

Ω! φιλανθρωποτάτη οικονομία! Αμέτρητη Αγάπη του Κυρίου μας!

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Φευρωνίας (Φεβρωνίας) 25 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη η αοίδιμος εκ νεαράς της ηλικίας εσήκωσε τον χρηστόν ζυγόν του Κυρίου, και πηγαίνουσα εις ένα Μοναστήριον, το οποίον ευρίσκετο εις τα σύνορα Ρωμαίων και Περσών, εν πόλει καλουμένη Νησίβει, ήτις ονομάζεται Αντιόχεια της Μυγδονίας, εις εκείνο έγινε Μοναχή, και υπερέβη όλας τας εν τω Μοναστηρίω καλογραίας κατά την άσκησιν και σύνεσιν, και κατά την μελέτην των θείων Γραφών. Ήτον δε ηγουμένη όλων των εκεί μοναζουσών η Οσία Βρυαίνη. Κατά τους χρόνους δε του Διοκλητιανού εν έτει σπη’ [288], επειδή ο ηγεμών Σελήνος εδίωκε τους Χριστιανούς, δια τούτο αι μεν λοιπαί καλογραίαι, έφυγον από το Μοναστήριον, ζητούσαι να γλυτώσουν από τον θάνατον. Η δε μακαρία Φευρωνία, επειδή και ήτον ασθενής, δεν εδυνήθη να φύγη, αλλά εκατάκειτο επάνω εις ένα κρεββάτι, κοντά δε εις αυτήν εκάθοντο η ηγουμένη Βρυαίνη, και η καλουμένη Ιερία.

Στο πέλαγος της ζωής βρισκόμαστε,

 

Στο πέλαγος της ζωής βρισκόμαστε, 

πότε θα έχουμε φουρτούνα και πότε γαλήνη. 

Η χάρη του Θεού δε μας αφήνει.

 Διαφορετικά θα είχαμε καταποντιστεί 

εάν δε μας συγκρατούσε.

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Η γνώση της αλήθειας είναι κυρίως η αίσθηση της χάρης - Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Να θεωρείς ότι γνώση της αλήθειας είναι κυρίως η αίσθηση της χάρης. Όλες οι άλλες γνώσεις πρέπει να αποκαλούνται αποτελέσματα νοήσεως και αποδείξεις πραγμάτων.

Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ - Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

Σας μεταφέρω τις αναμνήσεις του Άγιου Γερβασίου των Πατρών από τον π. Σεραφείμ Παπακώστα, με την παράκληση να διαβασθούν από τους αρχιερείς για να πράξουν τα δέοντα, από υποψηφίους αρχιερείς, αλλά και υπό των αδελφοτήτων, για να δουν το πνεύμα του μεγάλου αυτού εκκλησιαστικού ηγέτη. Καθώς και τις απόψεις της αδελφότητας για το αρχιερατικό αξίωμα των μελών της.  

Α.Κ.Κ. 

Μετά βαθείας συγκινήσεως ανέγνων το κύριον άρθρον της «Αναπλάσεως» εις μνημόσυνον του μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός πατρός Σεραφείμ Παπακώστα. Σας συγχαίρω και εύχομαι να αναστήση ο Κύριος της Εκκλησίας μας και άλλους μιμητάς του παραδείγματός του

Σκοπός της παρούσης μου είναι να διασώσω δια της «Αναπλάσεως» δύο περιστατικά αναγόμενα εις τα εκκλησιαστικά του ανδρός φρονήματα, εις ευλαβές μνημόσυνον Αυτού, και προς παραδειγματισμόν των νεωτέρων κληρικών μας οι οποίοι πρέπει να εννοήσουν ότι δεν είναι το αρχιερατικόν να αξίωμα αλλ’ η πνευματική αξία εκείνη που αναδεικνύει και επιβάλλει εις την κοινωνίαν και την ιστορίαν τους μεγάλους εκκλησιαστικούς άντρας.

Ιδού λοιπόν το πρώτο περιστατικόν. Ότε κατά τω 1922 συνεστήθη η Παγκληρική Ένωσις με σκοπούς, σχέδια, προγράμματα προς ανόρθωσιν της Εκκλησίας μας, εκλήθη εν τη πρώτη συνεδρία αυτής και ο νεαρός τότε Σεραφείμ Παπακώστας ως αντιπρόσωπος των θεολόγων της «Ζωής».

Ήρξατο η συνεδρίασις, εξεφωνήθησαν λόγοι, ανεπτύχθησαν προγράμματα σωτηριώδη δια την Έκκλησία μας και τέλος ήρθε η σειρά να ωμιλήση και ο πατήρ Σεραφείμ. Αυτός ανέβηκε στο βήμα, γαλήνιος όπως πάντα και με την ολυμπίαν φωνήν του εξέφρασεν την χαράν του διότι επιτέλους είναι οι νέοι κληρικοί θέτουν την χείρα επί το άροτρον της εκχερσώσεως του εκκλησιαστικού αγρού.

Όταν ενοχλούμαστε από ακάθαρτους λογισμούς

Όταν ενοχλούμαστε από ακάθαρτους λογισμούς, δεν σημαίνει ότι πέσαμε ήδη στην κατηγορία όσων πράττουν τα φαύλα. Όταν όμως η ψυχή χαλαρώσει την έντασή της και ο νους από αμελημένη και ακόλαστη δίαιτα σχηματίζει θολές και σκοτεινές φαντασίες και λείψουν οι κόποι της αρετής από ραθυμία για μελέτη και προσευχή, τότε και χωρίς να κάνομε τα φαύλα κατατασσόμαστε στην περιοχή εκείνων που κυλιούνται θεληματικά μέσα στις ηδονές.

Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος

Κατά φύση λογικοί έγιναν μόνον οι Άγιοι με την καθαρότητα

Κατά φύση λογικοί έγιναν μόνον οι Άγιοι με την καθαρότητα. Κανείς από τους σοφούς στα λόγια δεν είχε καθαρό λογικό, επειδή το διέφθειραν από την αρχή με τους λογισμούς. Γιατί το υλικό και φλύαρο πνεύμα της σοφίας του κόσμου τούτου, υποβάλλει λόγους στους πιο μορφωμένους, και λογισμούς στους πιο απλοϊκούς, κι έτσι συνοικεί με αυτούς εμποδίζοντάς τους από την ενυπόστατη σοφία και θεωρία κι από την αμέριστη και ενιαία γνώση.

Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Ο δικός σου τρόπος ζωής είναι ανώτερος απ’ τον δικό μου

Έστειλε κάποτε ο Επιφάνιος, ο επίσκοπος Κύπρου, μήνυμα στον αββά Ιλαρίωνα και τον παρακαλούσε: «Έλα να δούμε ο ένας τον άλλον, πριν αποχωρήσουμε από το σώμα». Πράγματι πήγε ο αββάς και χάρηκαν που βρέθηκαν .Την ώρα που έτρωγαν, έφεραν στο τραπέζι πτηνό. Το πήρε ο Επίσκοπος και το πρόσφερε στον αββά Ιλαρίωνα. Του λεέι τότε ο Γέροντας: «Συγχώρεσέ με, από τότε που πήρα το σχήμα δεν έφαγα σφαχτό». Ο Επίσκοπος αποκρίνεται: «Εγώ από τότε που πήρα το σχήμα, δεν άφησα κανέναν να κοιμηθεί έχοντας κάτι εναντίον μου, ούτε εγώ κοιμήθηκα έχοντας κάτι εναντίον κάποιου άλλου». Του λέει τότε ο Γέροντας: «Συγχώρα με, ο δικός σου τρόπος ζωής είναι ανώτερος απ’ τον δικό μου».

Τί εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο. - Ἅγιος Σιλουανός ὁ Αθωνίτης

῞Οταν τό ῞Αγιο Πνεῦμα ἐπεφοίτησε στούς ᾿Αποστόλους, τότε ἔμαθαν μέ τήν πείρα τους τί εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο.

“Τεκνία μου, οὕς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν ὑμῖν”, λέγει ὁ ᾿Απόστολος (Γαλ. δ´ 19).

Πόσο εὐτυχής θά ἤμουν ἄν ὅλοι οἱ λαοί ἐγνώριζαν τόν Κύριο!

Κύριε, δῶσε Σύ ὁ ῎Ιδιος, νά Σέ γνωρίσουν μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα, ὅπως ἔδωσες στούς ᾿Αποστόλους τό ῞Αγιο Πνεῦμα καί Σέ γνώρισαν, δῶσε ἔτσι καί σ᾿ ὅλο τόν κόσμο νά Σέ γνωρίση μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Αθωνίτης

Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ - Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

«Λέγεται», λοιπόν, «Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ, πού τόν κατευθύνει σέ ὅλα τά ἔργα Του, Πνεῦμα Κυρίου, Κύριος, Πνεῦμα ἀληθείας, ἐλευθερίας, σοφίας, συνέσεως, βουλῆς, δηλαδή θελήσεως τοῦ Θεοῦ, ἰσχύος, δηλαδή δυνάμεως, γνώσεως τῶν θείων, εὐσεβείας καί φόβου Θεοῦ. Συντελεῖ στό νά γίνονται ὅλα ἐν γένει αὐτά στήν ἀδύναμη φύση μας. Πληροῖ τά πάντα μέ τήν οὐσία Του, εἶναι “ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν”. Δέν χωράει ὅλος ὁ κόσμος τή δύναμή Του. Ἀγαθό καί πηγή ἀγαθότητος. Ἅγιάζει ἀλλά δέν ἁγιάζεται ἀπό τίποτε. Μετράει ἀλλά δέν μετριέται. Μποροῦμε νά πάρουμε μέρος στά χαρίσματά Του ἀλλά αὐτό, ὡς πρόσωπο, ὡς ὀντότητα, δέν μετέχει σέ τίποτε μέ ἐμᾶς. Μᾶς τελειοποιεῖ, ἀλλά δέν τελειοποιεῖται, συνέχει καί συγκρατεῖ τά πάντα στήν ὕπαρξη, χωρίς νά συνέχεται.

Κατὰ τοὺς Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια - Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Εἶδον γὰρ καὶ πολυειδῶς ἐδοκίμασα ὅτι, ἂν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν φωτίση τὸν ἄνθρωπον, τὰ λόγια ὅσα καὶ ἂν ὁμιλήσης δὲν ‘βγάνεις ὠφέλειαν. Πρὸς στιγμὴν τὰ ἀκούει καὶ τὴν ἄλλην στρέφει πάλιν αἰχμάλωτος εἰς τὰ ἴδια.   ……

 Μόνον θέλουν νὰ ἔρχωνται, νὰ ὁμιλοῦν, νὰ περάσει ἡ ὥρα των, χάριν τῆς ἀκηδίας. ‘ αὐτὸ λοιπὸν κλείω καὶ ἐγὼ τὴν θύραν καὶ ὠφελοῦμαι τουλάχιστον ἐγὼ διὰ τῆς εὐχῆς καὶ τῆς ἡσυχίας. Καθότι τὴν εὐχὴν ὑπὲρ πάντων ὁ Θεὸς πάντοτε τὴν ἀκούει, ἐνῶ τὴν ἀργολογίαν πάντοτε ἀποστρέφεται, ἂς φαίνεται καὶ πνευματικὴ ὅτι εἶναι. Ἐπειδὴ κατὰ τοὺς Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια, χωρὶς νὰ κάμης τοὺς λόγους σου πράξεις.

Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Νὰ μὴ διαβάζη μόνο γιὰ νὰ εὐχαριστιέται. - Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Οἱ κοσμικοὶ, ἄλλοι διαβάζουν ἐφημερίδα, ἄλλοι διαβάζουν ἕνα ρομάντζο, μία περιπέτεια, ἄλλοι παρακολουθοῦν στὸ γήπεδο πὼς παίζουν, καὶ περνᾶνε τὴν ὥρα τους. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ μερικοὶ ποὺ διαβάζουν πνευματικά. Μπορεῖ νὰ ξενυχτοῦν καὶ νὰ διαβάζουν πνευματικὰ βιβλία μὲ μανία καὶ νὰ εὐχαριστιοῦνται. Παίρνουν ἕνα πνευματικὸ βιβλίο, κάθονται καὶ λίγο ἀναπαυτικὰ καὶ διαβάζουν. «Ὠφελήθηκα», λέει ὁ ἄλλος. Καλύτερα πὲς ὅτι εὐχαριστήθηκες, ὅτι πέρασες εὐχάριστα τὴν ὥρα σου. Γιατί αὐτὸ δὲν εἶναι ὠφέλεια. Ὠφελεῖσαι, μόνον, ὅταν δῆς τί λέει αὐτὸ ποὺ διαβάζεις, ἐλέγχης τὸν ἑαυτόν σου καὶ προσπαθῆς νὰ τὸν ζορίζης στὴν ἐφαρμογή: «Τί λέει αὐτὸ ποὺ διάβασα; Ἐγὼ ποῦ βρίσκομαι πνευματικά; Τί πρέπει νὰ κάνω;».

Η παρουσία τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά - Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός

Ὅμως ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπομακρυσμένοι, ἀπείρως ἀπομακρυσμένοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν Τὸ γνωρίζουν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, ἐκεῖνοι ποὺ διάλεξαν τὸν δρόμο τοῦ κακοῦ καὶ ὄχι τὸν δρόμο τοῦ καλοῦ, ποὺ ἀρνήθηκαν τὴ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ποὺ προτίμησαν τὸν δρόμο τῶν ἐγκλημάτων, τῆς βίας, τῆς ληστείας, τοῦ φόνου, τὸν δρόμο τοῦ ψεύδους, τῆς συκοφαντίας, τῶν ἐπιορκιῶν καὶ τῆς καταγγελίας ἐναντίον τῶν πλησίον τους, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀγάπη, ἐκεῖνοι ποὺ ἡ καρδιὰ τοὺς εἶναι γεμάτη μίσος, ἐκεῖνοι, ἀσφαλῶς, ποτὲ δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴ χαρά, δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴν εἰρήνη, αὐτὴ τὴν βαθειὰ εὐτυχία τῆς αἰσθήσεως τῆς παρουσίας τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά τους.

Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός