Πτωχευτικό δίκαιο - Ζήνων

 

Πτωχευτικό δίκαιο 
 
Δυστυχώς, 
θα πρέπει σήμερα 
να καταθέσω τα χαρτιά της πτώχευσης μου.
Την τέλεια της αποτυχίας μου αποδοχή.
 
Βλέπετε, 
είχα την ατυχή έμπνευση να επενδύσω 
σε λάθος προϊόντα:
Τα παράγωγα μελλοντικής εκπλήρωσης 
δεν αποδώσαν.

Αποχαιρετισμός - Ζήνων

 

Αποχαιρετισμός

Σε αποχαιρέτησα πριν λίγο
με μια “καληνύχτα”.
“Ομοίως” μου απάντησες,
θεωρώντας
πως η “καλημέρα”
σύντομα θα ακολουθήσει. 

Κι όμως μία καληνύχτα
μπορεί να είναι οριστική
αν νιώθεις μέσα σου
τη νύχτα
να απλώνεται
για πάντα. 

Ζήνων

 

Κοσμολογία - Ζήνων

 

Κοσμολογία

 

Το σύμπαν, λέει,

συνεχώς επεκτείνεται 

απομακρύνοντάς  μας 

ολοένα και περισσότερο. 

 

Σαν να μην έφταναν 

οι ήδη δημιουργημένες αποστάσεις.

 

Και είναι πια τόσο μεγάλο 

που ούτε το φως 

δεν θα μπορέσει,

στην τρελή ταχύτητα του,

να μας αποκαλύψει 

υπάρξεις μακρινές. 

Ένα απείκασμα,

έστω πανάρχαιο,

να μας δώσει της μορφής τους.

Αντίστιξη - Ζήνων

Μπορεί να τύχει καταχείμωνο

της ποιήσεως  η άνοιξη.

Με νέους βλαστούς

και λούλουδα

και  έκπαγλη ομορφιά. 

Όπως μπορεί, επίσης

όταν η φύση λουλουδίζει

εσένα, κούρβουλα της ποίησης

να μένουν στην ψυχή σου

ξερά κι αφρόντιστα

ενός χειμώνα ενδοθεν

απομεινάρια.

Ζήνων

Φωτογραφία: γδμ

Αποσύνδεση - Ζήνων

 

Αποσύνδεση
 
Πότε μου δεν το πίστεψα
πώς μήνες τόσους θα σε περιμένω.
Αν ήταν να τζογάρω
στη διάρκεια της υπομονής
λογάριαζα να ξοδευτεί
σε λίγες μόνο ημέρες.
 
Μα
δίνοντας παρατάσεις
ξεγελάς τον πόνο
κι αφήνεις το κουράγιο
να τραβάει.

Ποίηση - Ζήνων

 

Ποίηση 
 
Γράφει ξανά!
Ξεκίνησε και πάλι η παρενδεδυμένη 
γραφίς της θλίψης 
να ακκίζεται επάνω στις γραμμές.
 
Τάχα μου να εκφράσει αισθήματα 
σκέψεις 
και αναζητήσεις.
 
Μα στ’' αλήθεια 
ένα sos για να εκπέμψει.
Τρεις τελείες 
Τρεις παύλες 
Τρεις τελείες

 Ζήνων

Θέλγητρα - Ζήνων

 

Ανυπακοή - Ζήνων

 

Ανυπακοή

 

Έζησες μια ζωή γράφοντας το τραινο με -αι-

και το αυγό με -υ-

Επένδυσες κόπο και μνήμη και φιλότιμο

να μην στερήσεις απ' τις λέξεις 

την ορθογραφική ταυτότητα

για χάρη μιας αμέλειας 

ή μίας ευκολίας!

 

Τώρα που σου ζητούν μια κι έξω 

να τ' αλλάξεις

μ' έναν κανόνα μόνο

πετώντας μακριά τού είναι σου 

τις αγκυλώσεις,

αρνήσου!

Ο Χριστός σταμάτησε στη Γάζα - Ζήνων

Ο Χριστός σταμάτησε στη Γάζα

Πήρε από το χέρι τη μικρή Χαναάν

που το άλλο τής το άρπαξε μια βόμβα

την έκλεισε στην αγκαλιά Του

ακουμπώντας τα τρυπημένα χέρια Του

στο ένα αυτάκι της

να μην περνάνε οι συριγμοί

καθώς ουρλιάζουνε οι βόμβες.

Της έβαλε το άλλο απάνω στην καρδιά Του

που τραγουδούσε ένα παλιό,

της σκοτωμένης μάνας της, τραγούδι.

Εκείνη, γύρισε και Τον κοίταξε με απορία

«Εβραίος δεν είσαι;» ρώτησε

«Στο όνομα του Πατέρα σου

λένε, μας ξεκληρίζουν.»

Ελπίζοντας - Ζήνων

 

Ελπίζοντας 

Κάθε άνοιξη
ξανά αγώνας:
άκρη την άκρη.
Πάλι φύλλα
άνθη ξανά
ώσπου να δέσει ο καρπός.

Γλυκός
και ωραίος τη όψει
για να φαγωθεί.

Να μείνει στολισμένο το κουφάρι
με μια πασπάλα χιόνι
το χειμώνα.

Με το πρόσχημα ενός χαρταετού - Ζήνων

Με το πρόσχημα ενός χαρταετού

 

Είπα να βγω.

Ωραία η μέρα, μαγιάτικη

ήλιος λαμπρός

και το αγέρι μυρωδάτο

με μιαν απροσδιόριστη οσμή από νιάτα.

 

Τα ίσια μου παπούτσια φόρεσα

ένα μαντήλι στο κεφάλι

κι ένα φουλάρι στο λαιμό

Α! και το πλέον γιορτινό χαμόγελό μου.

 

"Θα πάω να πετάξω!"

είπα

"Έναν χαρταετό"

"Το περιμένω χρόνια"

συμπλήρωσα απολογητικά

στη σιωπηλή ερώτηση των βλεμμάτων.

Λεωφορείον ο πόθος - Ζήνων

Λεωφορείον ο πόθος 

(Από το ημερολόγιον ενός ασώτου)

 

Το ίδιο που με πήρε από σένα 

το ίδιο με έφερε ξανά 

κυκλική βλέπεις η διαδρομή 

καθ’ ότι έχει ζήτηση.

 

Κανείς ως τώρα δεν έχει υπολογίσει 

αν είναι πιότεροι που φεύγουν 

ή που ερχόνται 

Πάντοτε φεύγουνε χαρούμενοι

το πιο πολύ γυρίζουν συντριμένοι.

 

Μα πιο περίεργο από όλα 

είναι όταν ξεκινούν 

την ίδια διαδρομή 

πάλι και πάλι 

Υπό σκιάν - Ζήνων

Υπό σκιάν

 Εδώ στην άκρη της γωνιάς του μπαλκονιού

τανύζομαι να κλέψω λίγο ακόμα ήλιο 

να προλάβω τη ζεστή του αγκαλιά 

και το αστραποβόλο βλέμμα.

 

Πάει καιρός που απώλεσα

μαζί με των μαλλιών μου την επάρκεια 

και την αψηφησιά του κρύου 

και του ίσκιου. 

 

Εδώ στην άκρη της γωνιάς του βίου μου

τανύζομαι να κλέψω λίγο από το φως

της περασμένης νιότης που ’χει αλαργέψει

που γινε για πάντα παρελθόν..

Φινάλε - Ζήνων

Φινάλε 
 
Την είδα να με κοιτάζει φωτεινή. 
Γαλήνιο το πρόσωπό της. Ήρεμο.
Έπρεπε να ξεκινήσει για απέναντι μα το βλέμμα της σάρωνε το πλήθος μέχρι να ακουμπήσει απάνω μου. 
Με κοίταξε εξεταστικά. Η γνωστή ρυτίδα απλώθηκε πάνω από τα φρύδια της. 
Κρεμόταν από τα χείλια μου.
Περίμενε μία λέξη μου. 
Ένα σημάδι. 
Κάτι!
Με κόπο τα άνοιξα και της ψιθύρισα την αλήθεια:
Δεν τα κατάφερα, μάνα! 
Πρέπει να χωρίσουμε.
Για πάντα.
Πρέπει να βιαστείς !

Συμπυκνωτής - Ζήνων

Συμπυκνωτής 

 

Χώρος αναμονής 

τάχα της δείνα επιτροπής 

Τα παθολογικά εδώ 

πιο πέρα τα ορθοπεδικά

-το πλείον ορατά-

λίγο πιο άκρη τα ψυχιατρικά 

 

Χώρος αναμονής!

Στα αλήθεια

μιας χωρίς τέλος προσμονής 

με μόνο αντίκρυσμα ψιχία 

και ειδών διαφόρων παροχές.

 

Συμπυκνωτής του πόνου 

ο χώρος.

Αναμένω το Φθινόπωρο - Ζήνων

 

«Αναμένω το φθινόπωρο!» είπες.

«Τόση λιακάδα

στέγνωξε την ψυχή μου

χωρίς να δείξει η περίσσεια του φωτός

καμιά διέξοδο

καμιάν Ιθάκη…»

Ζήνων

Συντακτικό - Ζήνων

 

Συντακτικό

 

Η πρόταση απεδείχθη ελλειπτική.

Βλέπεις το υποκείμενο 

δεν εκατάφερε αντικείμενο να εύρει.

Μ’ όλες του ρήματος τις διαθέσεις 

να πάψει αμετάβατο να θεωρείται.

 

Κι έτσι φορές φορές ο λόγος 

γίνεται υποθετικός

προς το ανέφικτο 

που στη σκιά του αν εκρύφτηκε

λοξοπατώντας.

 

Ζήνων 

Επέτειος - Ζήνων

Επέτειος 

 (Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Διονύσου, 27 χρόνια μετά) 

Σαν σήμερα 

πρώτη φορά το ένιωσα το σκίρτημα 

το πρώτο ρίγος.

Σα σήμερα μεταμορφώθηκες μπροστά μου 

με το που σ' άγγιξε του έρωτά μου το ραβδί.

 

Σαν σήμερα !

Ατέλειωτο να μείνει αυτό το σήμερα 

πέρα από την ασημαντότητα 

ανατολών και δύσεων

του ουράνιου άστρου.

Έκτακτον δελτίον - Ζήνων

Έκτακτον δελτίον
 
Μου γράφεις 
ότι θέλεις ξάφνου να με δεις. 
Κι εκεί ανάμεσα στους τόνους και στα πνεύματα 
Δίπλα σε λέξεις ατάκτως ερριμμένες
φύτρωσαν κάτι απροσδόκητα  θαυμαστικά
και κάτι αποσιωπητικά 
εντόνως φωνασκούντα.
 
Δεν ήταν μήνυμα συνάντησης αυτό,
ήταν δελτίο θυέλλης.

Βάρδια - Ζήνων

 

Βάρδια

 

Σε συνόδευα ώρες οχτώ

ιδρώνοντας και ξεφυσώντας

Καθώς έσκυβες να φορτώσεις το σακί.

Αγκομαχώντας πλάι σου

κοιτάζοντας κρυφά

να ανακαλύψω την πιο μικρή

στο πρόσωπό σου σύσπαση.

Να μαντέψω βαθιά μες στο μυαλό σου

πώς σήκωνε το βάρος

αντάμα με τα μπράτσα σου.

 

Ήμουνα δίπλα σου

σαν χαμογέλασες μπροστά

στο τελειωμένο έργο σου.

Όταν απόστασες βαρύς σε μία καρέκλα

ρουφώντας τη γουλιά καφέ.

 

Ήμουν εκεί σαν βγήκες

στον καθαρό αέρα

και πήρες μια βαθιάν ανάσα

ολοκληρώνοντας την πρώτη βάρδια σου.