Κύριλλος: Ο “Ζ” πατριάρχης και η Εκκλησία του - Σίσσυ Αλωνιστιώτου

Κύριλλος: Ο “Ζ” πατριάρχης και η Εκκλησία του

Σίσσυ Αλωνιστιώτου 

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, πρώτη μέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η δήλωση του Πατριαρχείου Μόσχας ήταν πολύ σύντομη – ο Πατριάρχης Κύριλλος εξέφρασε την ελπίδα ότι “ο φιλεύσπλαχνος Κύριος θα κρατήσει όρθια τα ρωσικά, ουκρανικά και άλλα έθνη που είναι πνευματικά ενωμένα από την Εκκλησία μας”, προτρέποντας όλους να προσευχηθούν για την ειρήνη.

Στις 3 Μαρτίου, το Πατριαρχείο απέστειλε μια ειδική προσευχή για την ειρήνη: θα έπρεπε από δω και στο εξής να απαγγέλλεται σε όλες τις εκκλησίες που υπάγονται στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας. Η προσευχή έκανε λόγο για “πνεύμα αδελφικής αγάπης και ειρήνης” και προέτρεπε σε αποκλεισμούς: “απαγορεύστε τις ξένες γλώσσες των εθνών που διεξάγουν συνωμοσίες εναντίον της Αγίας Ρωσίας και ανατρέψτε τα σχέδιά τους”.

Στις 6 Μαρτίου, την Κυριακή του Αποχαιρετισμού πριν από την έναρξη της Σαρακοστής, ο Πατριάρχης Κύριλλος υποστήριξε στην πραγματικότητα την εκδοχή του Κρεμλίνου για τα γεγονότα στην Ουκρανία, προσθέτοντας νέες λεπτομέρειες: Σχεδόν ο κύριος λόγος της σύγκρουσης στο Ντονμπάς ήταν η απελπισμένη αντίσταση της ανατολικής Ουκρανίας στις παρελάσεις υπερηφάνειας των ομοφυλοφίλων που πραγματοποιούνται εκεί.

Τεσσαρακοστὴ Ἕκτη Ἐπέτειος Ἐπανακομιδὴς τοῦ Σταυροῦ τοῦἈποστόλου Ἀνδρέου στὴν Πάτρα

Σαράντα ἕξι (46) χρόνια πέρασαν ἀπὸ τὴν 19ην Ἰανουαρίου 1980, ὅταν σύμπας ὁ Ἱερὸς Κλῆρος καὶ ὁ Πατραϊκὸς Λαός με ἐπικεφαλῆς τὸν μακαριστό ΜητροπολίτηΠατρῶν, κυρὸν Νικόδημον, ὑποδέχονταν τὸν χαριτόβρυτοΣταυρὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, ὁ ὁποῖοςεὑρίσκετο στὴν Μασσαλία τῆς Γαλλίας, ἀπο τὸ 1205, κλαπείςἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ ἀποσταλείς ἀπὸ τὸν Λατινό ἘπίσκοποΠατρῶν Ἀντέλμο, ποὺ εἶχε τότε καταλάβει τὸν ἘπισκοπικὸΘρόνο τῶν Πατρῶν, ἐκδιωχθέντος τοῦ ὈρθοδόξουἈρχιερέως.

Τὸ ἔτος 1980, ὁ τότε Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς ἹερᾶςΜητροπόλεως Γαλλίας, ἀείμνηστος π. Παναγιώτης Σιμιγιάτος, ὁ Πατρεύς, ἐνετόπισε τὸν Σταυρὸ τοῦ ἈποστόλουἈνδρέου στὴν Μονὴ τοῦ Ἁγίου Βίκτωρος στὴν Μασσαλία καὶ μὲ συντονισμένες ἐνέργειες τῆς Μητροπόλεως Γαλλίας,μὲ πρῶτον τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτην Γαλλίας κυρὸνΜελέτιον, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν μὲ τὸνΜητροπολίτην κυρὸν Νικόδημον καὶ τῆς ΡωμαιοκαθολικῆςἘπισκοπῆς Γαλλίας, ἐπετεύχθη ἡ ἐπανακομιδὴ τοῦ Σταυροῦτοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, στὴν Πάτρα. Στὴν προσπάθεια αὐτὴ τὰ μέγιστα συνέβαλε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.

Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως: Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος Σιταριᾶς, ἐλπίδα τοῦ τόπου, πηγή ἐλπίδος καὶ πνευματικῆς ζωῆς

Μὲ ἰδιαιτέρα λαμπρότητα καὶ πνευματικὴ συγκίνηση ἑορτάσθηκε τὸ Σάββατο 17 καὶ 18 Ἰανουαρίου 2026 ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου στὸ χωριὸ Σιταριὰ τῆς ἐπαρχίας Πωγωνίου, ἕνα γεγονὸς ποὺ ἀπέκτησε ξεχωριστὴ σημασία, καθὼς συνέπεσε μὲ τὴν πρώτη ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀλεξίου σὲ αὐτήν τὴν ἐνορία.

Ὁ Σεβασμιώτατος προσήλθε στὸν κεντρικὸ ἐνοριακὸ Ναὸ τῆς Σιταριᾶς, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, καὶ χοροστάτησε μὲ ἱεροπρέπεια στὸν πανηγυρικὸ ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς, πλαισιούμενος ἀπὸ ἱερεῖς τῆς τοπικῆς Μητροπόλεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας Ἁγίου Ἀθανασίου Σιταριᾶς, π. Μιχαὴλ Μπράχος.

ΜΟΝΑΞΙΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΑ; - Ιωάννης Σπιτέρης

 

 ΜΟΝΑΞΙΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Ιωάννης Σπιτέρης

«Και είπε ο Κύριος ο Θεός: Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος» (Γένεση 2,18).

Κάθε τόσο παίρνω ένα βιβλίο που έχει ξεχαστεί σε κάποια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και το ξεφυλλίζω. Έτσι συνέβη και με μια συλλογή ποιημάτων του Νικηφόρου Βρεττάκου, όπου έπεσε στην αντίληψή μου το παρακάτω ποίημα:

Μοναξιά δεν υπάρχει
Μοναξιά δεν υπάρχει εκεί που ένας άνθρωπος
σκάβει ή σφυρίζει ή πλένει τα χέρια του.
Μοναξιά δεν υπάρχει εκεί που ένα δένδρο
σαλεύει τα φύλλα του. Εκεί που ένα ανώνυμο
έντομο βρίσκει λουλούδι και κάθεται,
που ένα ρυάκι καθρεφτίζει ένα άστρο,
εκεί που, βαστώντας το μαστό της μητέρας του,
μ’ ανοιγμένα τα δυο, μακάρια, χειλάκια του,
κοιμάται ένα βρέφος, μοναξιά δεν υπάρχει.

Ο Βρεττάκος, σε αυτό το ποίημα, υποστηρίζει ότι η μοναξιά δεν είναι αντικειμενική κατάσταση, αλλά τρόπος θέασης του κόσμου. Όπου υπάρχει ζωή, κίνηση, σχέση και πράξη, εκεί δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική μοναξιά.

Ταυτόχρονα, όμως, αυτές τις ημέρες διαβάζω το βιβλίο Morality (σε ιταλική μετάφραση) του φιλοσόφου και κοινωνιολόγου Τζόναθαν Σακς (Jonathan Sacks) και θυμήθηκα το πρώτο, ανησυχητικό κεφάλαιό του, που έχει ως θέμα τη «Μοναξιά». Αν και η ανάλυσή του αναφέρεται κυρίως στην κατάσταση που επικρατεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, περιγράφει μια πραγματικότητα που –έστω και σε ηπιότερη μορφή– αφορά και τις μεσογειακές κοινωνίες, άρα και τη δική μας χώρα.

«ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΡΕΤΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΟΜΑΙ» - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026

«ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΡΕΤΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΟΜΑΙ»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

       «Εγκωμιάζοντας τον Αθανάσιο, αισθάνομαι ότι θα εγκωμιάσω την αρετή»! «Ταυτὸν γαρ, εκείνον τε ειπείν και αρετὴν επαινέσαι»-«Γιατί κάθε λόγος για κείνον ισοδυναμεί με εγκώμιο της αρετής» ! «‘Ότι πάσαν εν εαυτώ συλλαβὼν είχε την αρετὴν, ή, το γε αληθέστερον ειπείν, έχει»-«Καθώς συνέλαβε και έδειξε με τον τρόπο της ζωής του το όλο πνεύμα και νόημα της αρετής ! Ή για να το πω πιο αληθινά, πιο σωστά, έχει συλλάβει και δείχνει παντοτινά» ! Και αυτό το λέω γιατί. «Θεώ γαρ ζώσι πάντες οι κατὰ Θεὸν ζήσαντες, καν ενθένδε απαλλαγώσι»-«Ζουν κοντά στο Θεό όλοι όσοι έζησαν κατά το θέλημα του Θεού, κι όταν ακόμα απαλλαγούν απ’ την εδώ, τη γήινη ζωή»- Λόγος 21^ος εις τον μέγαν Αθανάσιον Επίσκοπον Αλεξανδρείας.

     Μεγάλη αλήθεια για την κορυφαία μορφή της Εκκλησίας, μεγάλη και επάξια γραφή, από επίσης μεγάλη, κορυφαία, το ίδιο μαρτυρική Πατερική μορφή, Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Και άξιο και δίκαιο !  Και μέρος πρώτο αυτό !

     Αλλά και, πληρωμένη από τον Άγιο με εξορίες απανωτές ! Απ’ όταν μετά την απόφαση της Α΄ στη Νίκαια Οικουμενικής Συνόδου : «Τον εκ του Πατρός γεννηθέντα ου ποιηθέντα, προ πάντων των αιώνων», προσέτι και. ιδιαίτερα. «ομοούσιον τω Πατρί», η αίρεση του Αρείου είχε κατακρημνιστεί, και, εκ των πραγμάτων ο  αιρεσιάρχης ήταν και έμενε της Εκκλησίας εκτός !  

Οι “όμορφες” θεολογίες, όμορφα καίγονται - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Οι “όμορφες” θεολογίες, όμορφα καίγονται

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Φαντάσου και να μην είναι όμορφες, πώς καίγονται!

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή το δίλημμα “καύση vs ταφή”, εμφανίστηκαν από τους συνήθεις πάλι τα γνωστά παραληρήματα, πασπαλισμένα με λίγη θεολογόσκονη (σύνηθες), τα οποία αυτοπαρουσιάζονται ως μοντέρνα θεολογία, που παρηγορεί τον πενθούντα και σέβεται τον άνθρωπο.

Τι κάνουν πάλι οι συνήθεις; 

Τη γνωστή συνταγή!

Ξεκινάνε από μια εσφαλμένη, θρησκευτική άποψη, βάζουν τις δοκισησοφίες τους και καταλήγουν στο ...άσχετο, το οποίο θα τους κατατάξει στους προχώ. 

Θα τούς πιστοποιήσει πάλι το προοδευτόμετρο! Τέτοιο κόμπλεξ, ψώνισμα και αυτομαστίγωμα δεν πρέπει να έχει άλλη ομάδα ανθρώπων επί γης!

Επί του προκειμένου, στηλιτεύουν την αθεολόγητη άποψη (βούτυρο στο ψωμί τους) περί μη Ανάστασης νεκρών για όσους επιλέξουν την αποτέφρωση (λέγε με “άλεσμα” για να κυριολεκτούμε...) και καταλήγουν να αιτιολογούν -δήθεν θεολογικά- την αποτέφρωση (λέγε με “άλεσμα” για να κυριολεκτούμε)! 

Το μόνο θεολογικό επιχείρημα είναι ότι ο Θεός δεν επηρεάζεται από τον τρόπο θανάτου και ταφής ή μη του ανθρώπου. 

Μπράβο! 

Βρήκαμε νερό στον Άρη!

Guarda "Άνσελμος της Αόστας: Το οντολογικό επιχείρημα της ύπαρξης του Θεού" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Άνσελμος της Αόστας: Το οντολογικό επιχείρημα της ύπαρξης του Θεού

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην αφήγηση της ιστορίας για μια γυναίκα στην Αλεξάνδρεια, η οποία κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε, έμεινε έγκυος και γέννησε το παιδί του, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που αποκαλύπτει πολλά για την ανθρώπινη φύση.

Ο Αθανάσιος πήγε στο δικαστήριο συνοδευόμενος από έναν Πρεσβύτερο, τον Τιμόθεο. Στην αίθουσα εισήλθε πρώτος ο Πρεσβύτερος και από πίσω του ακολουθούσε ο Αθανάσιος. Η γυναίκα είδε το παρουσιαστικό Επισκόπου του Τιμοθέου και αμέσως άρχισε να τον δείχνει και να φωνάζει ότι αυτός είναι ο παλιάνθρωπος Αθανάσιος που την διέφθειρε. Η γυναίκα είχε πληρωθεί από οπαδούς του Αρείου να κατηγορήσει τον Αρχιεπίσκοπο. Αλλά μην έχοντας ξαναδεί τον Αθανάσιο, παρασύρθηκε από το αρχοντικό παρουσιαστικό του Πρεσβυτέρου. Η ματιά της εστιάσθηκε στον ψηλό, αρχοντικό και με μακριά γενειάδα Πρεσβύτερο και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο κοντός που ακολουθούσε ήταν στην πραγματικότητα ο Επίσκοπος.

Πρόοδος τοῦ ἀγαθοῦ. - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΕΠΙΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

Πρόοδος τοῦ ἀγαθοῦ.

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,10-11)

Μιλήσαμε, ἀγαπητοί μου, πρὸ ἡμερῶν γιὰ τὴν ἐπίτασι τῆς ἁμαρτίας, τὴν ἐπιδείνωσι τοῦ κακοῦ, ποὺ παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀκοῦμε τὴν Ἀποκάλυψι νὰ λέῃ· «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι»(Ἀπ. 22,10-11). Εἴδαμε ἕως ἐδῶ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ· ὅτι τώρα ἡ ἐνίσχυσι τοῦ κακοῦ εὐνοεῖται καὶ χειροκροτεῖται. Τὸ θλιβερὸ εἶνε ὅτι, ἐνῷ ὁ κόσμος προχωρεῖ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, τὰ παιδιὰ τοῦ Φωτός, οἱ Χριστιανοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κοιμοῦνται ὅπως οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ τὴ νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ὅταν ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας ζοῦσε τὴ μεγάλη ἀγωνία. Ἑρμηνεύσαμε ὣς ἐδῶ τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ῥητοῦ τῆς Ἀποκαλύψεως. Συνεχίζουμε τώρα νὰ δοῦμε τὸ δεύτερο μέρος.

Ὑπάρχει καὶ τὸ καλὸ «ἔτι»

Παρὰ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ ἡ Ἀποκάλυψις μᾶς παρηγορεῖ. Τί λέει στὴ συνέχεια τὸ χωρίο ποὺ ἑρμηνεύουμε· «ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,11).

Μνήμη των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αθανασίου και Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπων Αλεξανδρείας (18 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Από τους δύω τούτους Πατέρας ημών, ο μεν Άγιος Αθανάσιος, ήτον κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου εν έτει τιη’ [318], και ευρέθη παρών εις την εν Νικαία γενομένην Πρώτην και Οικουμενικήν Σύνοδον εν έτει τκε’ [325], Διάκονος ων και τον τόπον επέχων του τότε Αλεξανδρείας Αλεξάνδρου. Όπου και κατεντροπίασε τον δυσσεβή Άρειον με λόγους σοφίας και με αποδείξεις των θείων Γραφών. Αφ’ ου δε εκοιμήθη ο μακάριος Αλέξανδρος, έγινε της Αλεξανδρείας Αρχιεπίσκοπος. Και επειδή ο Κωνστάντιος ο υιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου ήτον Αρειανός, δια τούτο εις διαφόρους τόπους εξώρισε τον Μέγαν τούτον Αθανάσιον. Καρτερήσας δε ο μακάριος τους διωγμούς τεσσαράκοντα χρόνους, προς Κύριον εξεδήμησεν.

Μνήμη των Αγίων Πατέρων ημών Αθανασίου και Κυρίλλου, πατριαρχών Αλεξανδρείας (18 Ιανουαρίου)

 Δύο μεγάλους Πατέρες και Διδασκάλους, πατριάρχες Αλεξανδρείας, τον Αθανάσιο και τον Κύριλλο, τιμά σήμερα η Εκκλησία, μέσα στην αναστάσιμη χαρά της Κυριακής. Ο Αθανάσιος του 4ου και ο Κύριλλος του 5ου αιώνα μ.Χ. τους ταυτίζει η αγωνιστική προσήλωση στη διδασκαλία της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής, Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Και οι δύο, ως «Φωστήρες υπέρλαμπροι της Εκκλησίας Χριστού» συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανατροπή των αιρέσεων, με τα σπουδαία δογματικά συγγράμματα και ασφαλώς με τον ενάρετο βίο, που ενέπνευσε το Γρηγόριο Θεολόγο να πει την περίφημη φράση: «επαινώντας τον Αθανάσιο, επαινώ την ίδια την αρετή», καθώς και άλλους συγγραφείς να πουν ότι «όπως ο Νείλος ποτίζει την Αίγυπτο με τα νερά του, έτσι και ο Κύριλλος ποτίζει την Εκκλησία με τους θεόπνευστους λόγους του».

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 18/1/26 ΙΒ ΛΟΥΚΑ - ΜΕΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΛΟΥΚΑ

Λουκά 17, 12-19

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσερχομένου τοῦ ᾿Ιησοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν,	Καθώς έμπαινε ο Ιησούς σ’ ένα χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί· στάθηκαν λοιπόν από μακριά
καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· ᾿Ιησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.	και του φώναζαν δυνατά: «Ιησού, αφέντη, ελέησέ μας!»
Καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν.	Βλέποντάς τους εκείνος τους είπε: «Πηγαίνετε να σας εξετάσουν οι ιερείς». Και καθώς πήγαιναν, καθαρίστηκαν από τη λέπρα.
Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν,	Ένας απ’ αυτούς, όταν είδε ότι θεραπεύτηκε, γύρισε δοξάζοντας με δυνατή φωνή το Θεό,
καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.	έπεσε με το πρόσωπο στα πόδια του Ιησού και τον ευχαριστούσε. Κι αυτός ήταν Σαμαρείτης.
᾿Αποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;	Τότε ο Ιησούς είπε: «Δε θεραπεύτηκαν και οι δέκα; Οι άλλοι εννιά πού είναι;

Η θεραπεία των δέκα λεπρών. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

12η Κυριακή του Λουκά,

Η θεραπεία των δέκα λεπρών.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Λουκάς 17:12-19 είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα για το πως τα σύμβολα της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουν την ερμηνεία και εκπλήρωσή τους στο πρόσωπο του Χριστού. Κι ακόμα πως υπάρχει μια θαυμαστή ενότητα μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.

Ο Κύριος δίνει την εξής εντολή στους δέκα λεπρούς: «πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι». Γιατί να πάνε στους ιερείς του Ναού κι όχι σε έναν γιατρό;

Η απάντηση βρίσκεται στα κεφάλαια 13 και 14 του Λευϊτικού. Ο Θεός δίνει στον Μωϋσή με κάθε λεπτομέρεια τα συμπτώματα της λέπρας και αναφέρει σε ποιό στάδιο έπρεπε να εκβάλουν τον λεπρό από το σπιτικό και την τοπική κοινωνία. Ακόμη, περιγράφει ο Θεός και το τελετουργικό που πρέπει να ακολουθήσουν οι ιερείς για να πιστοποιήσουν ότι κάποιος λεπρός καθαρίσθηκε καί έγινε και πάλι υγιής.

Διαβάζοντας τα δύο αυτά κεφάλαια του Λευϊτικού διαπιστώνουμε τα εξής καταπληκτικά.

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πορευόμενος προς τα Ιεροσόλυμα κάποτε ο Χριστός διά μέσου των ορίων Γαλιλαίας και Σαμάρειας, πέρασε από ένα χωριό όπου συναντήθηκε καθ΄ οδόν με δέκα λεπρούς. Αποκλεισμένοι από την ανθρώπινη κοινωνία οι ταλαίπωροι εκείνοι, του φώναξαν δυνατά από μακριά να τους λυπηθεί. Και ο Χριστός, ελεήμων και φιλάνθρωπος, τους θεράπευσε (Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά).

Το φαινόμενο της λέπρας ήταν τεράστιο πρόβλημα στις παλιότερες εποχές. Πέρα από την τραγικότητα της ασθένειας, υπήρχε και το ακόμη οξύτερο πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι λεπροί δεν είχαν θέση κοντά στους συνανθρώπους τους. Δεν είχαν την παρηγοριά της ανθρώπινης συμπαράστασης.

Ακόμη και ο αδάμαστος Ιώβ, όταν κορυφώθηκαν οι πρωτόγνωρες δοκιμασίες του με τη φοβερή ασθένεια (κάτι σαν λέπρα) που τον έπληξε ολοσώματο και τον απομόνωσε από την κοινωνία των ανθρώπων, λύγισε. Ήταν τόσο οικτρή η κατάστασή του, που όταν τρεις βασιλιάδες φίλοι του πήγαν να τον παρηγορήσουν και είδαν «πόρρωθεν», από μακριά, σε τί χάλι είχε καταντήσει, αρχικά δεν τον γνώρισαν καν.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ) - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

(ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς». 

Ἡ ἔμπονος προσευχή ἀνεβάζει τήν καρδιά στόν Θεό· ἐκεῖ ὁ Χριστός, ὁ ἀρχιμάρτυρας τοῦ Γολγοθᾶ καί βασιλέας τοῦ πόνου πού ἐπίσταται καί συμπάσχει μέ τό πλάσμα Του, δέχεται τήν ἱκεσία καί θαυματουργεῖ.

Οἱ πονεμένες καρδιές τῶν Δέκα λεπρῶν ἀνδρῶν, ἦταν ἀδύνατον νά μήν συναντήσουν  στήν ἱκεσία τους τήν γλυκυτάτην καρδιά τοῦ Θεανθρώπου καί νά λάβουν τήν λύτρωσιν καί τήν ἴασιν ἀπό τήν φοβερά ἀσθένεια τῆς λέπρας.

Ἐν τούτοις, τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ σώματος, δέν κατάφερε νά συγκινήσει καί τίς ψυχές τῶν ἐννέα Ἰουδαίων. Μόνον ὁ ἕνας, ἐκ τῶν δέκα, κατενόησε· καί αὐτός, Σαμαρείτης. Μέ δάκρυα ὁ ἀλλοεθνής, ἔπεσε καί προσκύνησε μέ δοξολογία καί εὐχαριστία τόν Ἐπιστάτην Ἰησοῦν, τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ. Καί ἡ πίστις αὐτή λογίστηκε ἀπό τόν Χριστόν, εἰς σωτηρίαν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός του.

«…οἱ δέ ἐννέα ποῦ;» Δυστυχῶς, μετά τήν μεγάλη ἔμπονον δοκιμασία, ἀρνήθηκαν οἱ ἐννέα νά ἀναγνωρίσουν στό Θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ, τόν Μεσσίαν· τόν Υἱόν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καί Θεόν ἀληθινόν· ἔτσι ἡ ἴασις τοῦ σώματος δέν ἔγινε καί λύτρωσις τῆς ψυχῆς των. Βλέπουμε, ἁγία γερόντισσα, τήν φοβεράν ἁμαρτία τῆς ἀχαριστίας, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς κάκιστης ἀπιστίας.

Κυριακή 18 Ιανουρίου 2026 των δέκα λεπρών - Δημήτριος Τσαντήλας

Διαβάζουμε στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο ότι ο Χριστός συνάντησε 10 λεπρούς και (χωρίς να τούς θεραπεύσει) τούς υπέδειξε να πάνε στους ιερείς να δείξουν τα σώματά τους. Υπάκουοι εκείνοι, αμέσως εφάρμοσαν την οδηγία. Και στο δρόμο καθαρίστηκαν τελείως τα σώματά τους....

ΕΣΤΗΣΑΝ ΠΟΡΡΩΘΕΝ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΣΤΗΣΑΝ ΠΟΡΡΩΘΕΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

«Τῷ καιρῷ εκείνω, εἰσερχομένου τοῦ Ἰησοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς» (Λουκ. 17, 12-13)

«Τόν καιρό ἐκεῖνο, καθὼς ἔμπαινε ὁ Ἰησοῦς σ’ ἕνα χωριό, τὸν συνάντησαν δέκα ἄνδρες λεπροί, οἱ ὁποῖοι ἐστάθηκαν λίγο μακριὰ, καὶ τοῦ φώναξαν, «Ἰησοῦ Διδάσκαλε, ἐλέησέ μας». 

            Δέκα λεπροί βρίσκονται στην είσοδο ενός χωριού στην Γαλιλαία και περιμένουν τον Χριστό. «Στέκονται λίγο μακριά», από Αυτόν. Γνωρίζουν ότι δεν τους επιτρέπεται από την ασθένεια και τους κανόνες διαχείρισής της να Τον πλησιάσουν. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να φωνάξουν ζητώντας το έλεός Του, την ίασή τους δηλαδή χάρις στην θεϊκή Του δύναμη. Και ο Χριστός θα ανταποκριθεί στο αίτημά τους. Μόνο που η ίασή τους ήταν σωματική. Έχοντας μάθει στην μοναξιά, στον αποκλεισμό, στην περιθωριοποίηση, στον φόβο του θανάτου, δεν σκέφτονται ότι το πρώτο που χρειάζεται να κάνουν είναι  να ευχαριστήσουν Εκείνον που τους γιάτρεψε. Ένας το πράττει, κι αυτός αλλοεθνής, Σαμαρείτης, εχθρός των Ιουδαίων εκ καταγωγής.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ (Λουκ. 17, 12-19) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ  ΛΟΥΚΑ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ (Λουκ. 17, 12-19)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Αγ. Ειρήνη Πρέβεζας, στις 15/1/2006)

Ο πόνος ενώνει

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας μιλά για δέκα λεπρούς που η αρρώστια τούς είχε ενώσει και είχαν αποτελέσει μία καλή παρέα. Και μάλιστα στην καλή αυτή παρέα υπαγόταν και ένας Σαμαρείτης, που για τους Εβραίους θεωρείτο εχθρός του έθνους τους ή κάτι ακόμη χειρότερο. Έτσι ήταν οι Σαμαρείτες για τους Εβραίους. Ούτε «καλημέρα» δεν έλεγαν όταν συναντιόντουσταν.

Όμως οι δέκα λεπροί είχαν γίνει μια γροθιά. Τι σημαίνει αυτό; Ήξεραν να έχουν κατανόηση, αγάπη και συμπόνια ο ένας στον άλλο. Να, ένας πνευματικός πλούτος.

Και σίγουρα θα πούμε: «Μα τι θαυμάσιοι άνθρωποι ήταν αυτοί οι δέκα λεπροί». Γιατί ήταν θαυμάσιοι; Η όψη τους ήταν αποκρουστική. Όταν την έβλεπες, αισθανόσουν τον εσωτερικό σου κόσμο να ταράζεται τόσο πολύ, που για μέρες δεν είχες όρεξη ούτε να φας, ούτε να γελάσεις, ούτε τίποτε. Τέτοια ήταν η εξωτερική τους αθλιότητα!

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΣΆΒΒΑΤΟ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2026

 ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

ΣΆΒΒΑΤΟ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2026

 
ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΉ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΊΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΊΑΣ ΜΑΣ.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΠΟΥ ΚΑΤΈΚΛΥΣΑΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΜΑΣ ΚΈΝΤΡΟ ΕΊΧΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΊΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΆΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ
 "ΚΑΡΑΓΚΙΌΖΗ" .
 
ΤΡΙΑ   ΠΑΙΔΙΆ ΚΈΡΔΙΣΑΝ ΔΏΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΛΟΥΡΙΆ  ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΌΠΙΤΑΣ.

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΌΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΏΝ Σ.Κ.Φ.Π.

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΌΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΏΝ

Σ.Κ.Φ.Π. ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΉΘΗΚΕ ΧΘΕΣ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2026.

ΜΕΤΑΦΈΡΟΝΤΑΣ ΕΓΚΑΡΔΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ ΜΑΣ,
ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ, ΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΝΈΩΣΗΣ ΟΠΩΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ, ΕΓΙΝΕ Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΏΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΌΓΟΥ  Σ.Κ.Φ.Π. 

ΕΙΘΕ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ, ΥΓΕΙΑ, ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΧΑΡΕΣ ΤΟΣΟ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥΣ ΖΩΗ.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ.
ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 

π. Προκόπιος Κόρδας

Καθηγητής και Μαθητής Άγιοι - Δημήτριος Τσαντήλας

 Αναφορά στον καθηγητή της ερήμου Μέγα Αντώνιο και στον ιεράρχη της Αλεξάνδρειας Μέγα Αθανάσιο. Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας, ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

Σύντομα ξανά στήν ΚΙΒΩΤΟ

Τά Χρόνια πολλά, καλά κι εὐλογημένα π. Ἀντώνιε.

Ὁ Θεός νά σᾶς δίνει ὑγεία, δύναμη ψυχική, πνευματική καί σωματική.

Σύντομα ξανά στήν ΚΙΒΩΤΟ

"Ὑπάρχουν σιωπὲς ποὺ ἀκούγονται πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ἄγριες κραυγές. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ὅταν τοὺς πετροβολοῦν μὲ λάσπη, ἐκεῖνοι δὲν σκύβουν νὰ λερώσουν τὰ χέρια τους γιὰ νὰ τὴν πετάξουν πίσω, ἀλλὰ μαζεύουν τὶς πέτρες καὶ χτίζουν προσευχητάρια. Βλέποντας τὸν πατέρα Ἀντώνιο νὰ στέκεται ὄρθιος μέσα στὸν κυκλώνα, καταλάβαμε ὅλοι πὼς ἡ δύναμη τῆς ἀθωότητας δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ φωνές.

Τρισάγιο για την Πριγκίπισσα Ειρήνη στον Ελληνορθόδοξο Ναό της Μαδρίτης

Σήμερα, Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, η σορός της αοιδίμου Πριγκιπίσσης Ειρήνης της Ελλάδος και της Δανίας, μεταφέρθηκε στον Ελληνορθόδοξο Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Ανδρέου και Δημητρίου στην Μαδρίτη, όπου εψάλη Νεκρώσιμο Τρισάγιο, από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ισπανίας και Πορτογαλίας κ. Βησσαρίωνα, παρόντων των μελών της Βασιλικής Οικογένειας.

Η Βασίλισσα Σοφία, ο Βασιλιάς Φελίπε και η Βασίλισσα Λετίθια, η Πριγκίπισσα Λεονόρ, η Ινφάντα Σοφία, και οι Ινφάντες Ελένα και Χριστίνα, καθώς και η Αλεξία ντε Γκρες κατέφθασαν στον Καθεδρικό Ναό, στην περιοχή Τσαμαρτίν της Μαδρίτης για να αποχαιρετήσουν την αγαπημένη τους αδελφή και θεία.

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης: Η αχαριστία της Μόσχας – Επίθεση στον «πρώτο του Γένους»

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης: 

Η αχαριστία της Μόσχας – Επίθεση στον «πρώτο του Γένους»

Όταν αποκαλείς τον Πατριάρχη «Αντίχριστο», δεν είναι κριτική. Είναι πνευματική ύβρις

Ζούμε σε μια εποχή που όλα εξηγούνται και τίποτα δεν κατανοείται. Οι σχέσεις έγιναν συμβάσεις, τα πρόσωπα ρόλοι, η πολιτική ένα κακογραμμένο σίριαλ εξουσίας. Μέσα σε αυτήν τη γενικευμένη ασχήμια, η επίθεση της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου δεν είναι απλώς άλλη μία «είδηση». Είναι κάτι πολύ πιο άβολο. Ένα σύμπτωμα. Σαν εκείνα που δείχνουν ότι η αρρώστια έχει προχωρήσει βαθιά, εκεί όπου δεν φτάνουν πια ούτε τα προσχήματα.

Όταν αποκαλείς τον Πατριάρχη «Αντίχριστο», δεν είναι πολιτική κριτική. Είναι πνευματική ύβρις. Είναι η στιγμή που η χυδαιότητα μεταμφιέζεται σε γεωπολιτική ανάλυση και ο φθόνος παριστάνει τη θεολογία. Και όταν, μαζί με όλα αυτά, ακούς για CIA, Βρετανούς πράκτορες και συνωμοσίες, καταλαβαίνεις πως δεν έχουμε να κάνουμε με Εκκλησία αλλά με κακογραμμένο κατασκοπικό μυθιστόρημα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο όμως δεν είναι μηχανισμός. Δεν είναι κράτος. Δεν είναι ούτε «παίκτης» σε σκακιέρα ισχύος. Είναι η μητέρα μας.

Οι Μακαρισμοί (Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2025) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Οι Μακαρισμοί (Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2025)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (Λκ 6:17–23), την οποία θα ακούσουμε ως ευαγγελικό ανάγνωσμα το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2025, παρουσιάζει τον Χριστό να κατέρχεται από ένα όρος και να απευθύνεται στους μαθητές και το πλήθος που τον ακολουθεί. Το πλαίσιο της διδασκαλίας δεν είναι θεωρητικό: συνοδεύεται από θεραπείες, ως σημείο ότι ο λόγος του Χριστού είναι συγχρόνως φανέρωση της Βασιλείας του Θεού και θεραπεία της ανθρώπινης υπάρξεως. Στην Ορθόδοξη ερμηνευτική παράδοση οι Μακαρισμοί δεν εξαντλούνται σε κοινωνικές διακηρύξεις· εκφράζουν την κλήση του ανθρώπου σε μετάνοια, κάθαρση της καρδιάς και τελικά κοινωνία με τον Θεό.

Στο κέντρο της περικοπής βρίσκονται οι Μακαρισμοί: «Μακάριοι οἱ πτωχοί», «μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν», «μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν» και «μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι… ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου». Η Πατερική ανάγνωση δίνει προτεραιότητα στο πνευματικό τους βάθος. Οι «πτωχοί» νοούνται πρωτίστως ως εκείνοι που ζουν την ταπείνωση και την εμπιστοσύνη στον Θεό, αναγνωρίζοντας ότι χωρίς τη χάρη Του ο άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί αληθινά. Δεν πρόκειται απλώς για κοινωνική κατάσταση αλλά για εσωτερική στάση: απάρνηση της αλαζονικής αυτάρκειας, αποδέσμευση από τη φιλαυτία και άνοιγμα της καρδιάς στην μετάνοια.

Η «απλή και καθαρή αλήθεια»

 

 Η «απλή και καθαρή αλήθεια» 

είναι σπάνια καθαρή και ποτέ απλή.

Όσκαρ Ουάιλντ

Μεγαλειώδης η εκδήλωση του Συλλόγου «ΑΓΑΠΗ» στο Ρέθυμνο

Με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων πραγματοποιήθηκε, το βράδυ της Τετάρτης, 14ης Ιανουαρίου 2026, η εκδήλωση για την κοπή της Αγιοβασιλόπιτας του Συλλόγου «ΑΓΑΠΗ», στο «Κτήμα Θυμέλη», στο Ρέθυμνο.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος, ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου, εξέφρασε τις ευγνώμονες ευχαριστίες του προς όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, τους δωρητές και χορηγούς, καθώς και τις εκατοντάδες των ανθρώπων που προσήλθαν στην εκδήλωση αυτή, ζητώντας συγγνώμη από το πλήθος των ανθρώπων που δεν κατάφεραν να εισέλθουν στο χώρο της εκδήλωσης, και τόνισε πως απόψε το Ρέθυμνο εξακτινώνει το μήνυμα της αληθινής αγάπης.

Ο Σεβασμιώτατος επίσης εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τους ωφελουμένους και τους εργαζομένους του Συλλόγου «ΑΓΑΠΗ» και προς το Διοικητικό Συμβούλιο, που θυσιαστικά εργάζονται στο σπουδαίο αυτό για τον τόπο μας έργο προσφοράς και διακονίας, με τη βοήθεια των τοπικών αρχών και φορέων και πλήθους ανθρώπων.

Νεομάρτυρας Ἅγιος Γεώργιος Ἰωαννίνων - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Νεομάρτυρας Ἅγιος Γεώργιος Ἰωαννίνων

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο Γεώργιος από τα Γρεβενά. Ένας απλοϊκός και αγράμματος μουλαράς. Νυμφευμένος και πατέρας ενός παιδιού. Επισκέφθηκε για δουλειές τα Ιωάννινα. Τον κατηγόρησαν πως αλλαξοπίστησε. Πως τάχα ήταν Μωαμεθανός και τώρα παριστάνει τον Χριστιανό. Συνελήφθη και φυλακίσθηκε. Σε όλες τις ερωτήσεις απαντούσε στερεότυπα: Είμαι χριστιανός!

Απαγχονίστηκε από τους Τούρκους σε ηλικία 30 ετών, στις 17 Ιανουαρίου 1838, στον πλάτανο που υπήρχε στην τοποθεσία Κουρμανιό, κοντά στην πύλη του κάστρου της πόλης των Ιωαννίνων.

Τις τρείς μέρες που το άψυχο σώμα του έμεινε κρεμασμένο, λουζόταν από ένα υπερκόσμιο φως. Το πρώτο θαύμα ο Μάρτυρας του Χριστού το έκαμε σε μία ...Τουρκάλα! «Μια Τούρκα (Τουρκάλα) άρπαξε την κάλτσα από το πόδι του αγίου και έτρεξεν εις μίαν άρρωστη Τούρκα, ήτις εθεραπεύθη αμέσως».

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου (17 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Μέγας Πατήρ ημών Αντώνιος ήτον από την Αίγυπτον, ήτοι το Μισήρι, διδαγμένος την πίστιν του Χριστού από τον πατέρα και την μητέρα του. Ήκμαζε δε κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, και έφθασεν έως εις τους χρόνους του ευσεβούς βασιλέως Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τιη’ [318]. Ούτος λοιπόν επειδή εξέδωκε τον εαυτόν του εις την ασκητικήν ζωήν, τόσον υπερέβαλεν όλους τους τότε ασκητάς και Οσίους, ώστε οπού, έγινεν εις όλους τους μεταγενεστέρους παράδειγμα και τύπος της ασκήσεως. Και το παράδοξον είναι, ότι και πρώτος αυτός, ή ομού με πολλά ολίγους, έγινεν αρχηγός της υπέρ άνθρωπον ταύτης ασκητικής και αγγελικής πολιτείας και μόνος σχεδόν έφθασεν εις τον ακρότατον όρον της πολιτείας ταύτης, καθώς ο κατά πλάτος τούτου Βίος διηγείται.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου (17 Ιανουαρίου)

 
Ο Όσιος Αντώνιος, δίκαια είναι Μέγας, γιατί πραγματικά δίδαξε και έπραξε στη βιωτή του. Αναδείχθηκε διδάσκαλος μεγάλων Αγίων αλλά και τύπος της αληθινής προσωπικότητας του ανθρώπου. Τον καθηγητή του Μοναχισμού τιμά σήμερα η Εκκλησία καθώς και τον Νεομάρτυρα Γεώργιο, των Ιωαννίνων.
«Χαίροις τῶν ἀσκητῶν ἀρχηγός, γεγενημένος καὶ ἀήττητος πρόμαχος· παθῶν γὰρ ἐκτέμνων ῥίζας, καὶ τῶν δαιμόνων ὁρμάς, ὑποστὰς ἀνδρείως ἐθριάμβευσας, …, τὴν τοῦ Σταυροῦ δέ, τοῦ Σωτῆρος ἐνέργειαν, καὶ ἀνίκητον, ἐφανέρωσας δύναμιν· ἣν καὶ περιζωσάμενος, ἐνίκησας ἅπαντας, τοὺς ἀθετοῦντας τὴν θείαν, διὰ σαρκὸς ἐπιφάνειαν, …».
Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε στην Άνω Αίγυπτο το 251 μ.Χ. και φανερώθηκε «εκ μητρικών σπαργάνων ηγιασμένον σκεύος και οίκος του Παναγίου Πνεύματος». Νεαρός, αποφάσισε συνειδητά την πλήρη αφοσίωση στο θέλημα του Θεού. Μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και αποσύρθηκε αρχικά πλησίον της οικίας του. Τελικά πορεύθηκε στα βάθη της ερήμου, όπου έζησε περισσότερα από 80 χρόνια, μέχρι την οσιακή κοίμησή του, με πλήρη αφοσίωση στην πνευματική άσκηση.

Υποδοχή Λειψάνων του μακαριστού Μητροπολίτου Πενταπόλεως Ιγνατίου.

Υποδοχή Λειψάνων του μακαριστού Μητροπολίτου Πενταπόλεως Ιγνατίου.

 Με τιμή, σεβασμό και ύμνους υποδέχτηκε χθες η Ιερά Μητρόπολις Κινσάσας τα Λείψανα του αειμνήστου μεγάλου Ιεραποστόλου Μητροπολίτου Πενταπόλεως κυρού Ιγνατίου, χρηματίσαντος κατ αρχάς Μητροπολίτου Κεντρώας Αφρικής, με έδρα την Κινσάσα πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατία του Κονγκό.. Η υποδοχή έγινε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου της Ελληνικής Κοινότητας Κινσάσας προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ. Θεοδοσίου συμπαραστατούμενου υπο του Πρωτοσύγκελου  Αρχιμ. π. Γεράσιμου και λοιπών κληρικών της πρωτευούσης.

Τα Λείψανα του αειμνήστου Αρχιερέως κόμισε από την Ελλάδα ο Προϊστάμενος της Αδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ" Αρχιμανδρίτης π. Αστέριος Χατζηνικολάου συνοδευόμενος υπό του  Αρχιμανδρίτου Χριστοφόρου Μυτιλήνη, μέλους της Αδελφότητος  και Ιεροκήρυκος της Ι. Μητροπόλεως Πατρών, ο οποίος κατά τακτά διαστήματα επισκέπτεται το Κονγκό και ενισχύει τις εκεί ιεραποστολικές προσπάθειες. Η μεταφορά των λειψάνων προς ενταφιασμό στην Αφρικανική γη έγινε κατόπιν προτάσεως και ευλογίας του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλαξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ Θεοδώρου του Β.