Ευχαριστούμε τον άριστο θεολόγο. Θα ήθελα να επισημάνω (δεν ξέρω αν μας διαβάζει) ότι ναι μεν η βραχυλογία του είναι επαινετή, αλλά οι έννοιες τις οποίες πραγματεύεται είναι δύσκολες και ορισμένες θέλουν περισσότερη ανάλυση. Δεν μπόρεσα, έτσι, εγώ προσωπικά, να καταλάβω τον ορισμό που δίνει στους "λόγους των όντων", μια έννοια, ούτως ή άλλως, καθόλου εύκολη προς κατανόηση.
Αυτά για εμένα είναι άγνωστα. Το τι λέει ο Γιανναράς και τι ο Τομάζος δεν με απασχολούν. Είναι ζητήματα για να υπάρχει φαγωμάρα αναμεταξύ των θεολόγων. Για τέτοια ζητήματα οδηγήθηκαν στην αίρεση και οδηγούνται και σήμερα.
Παρακολουθώ τον κ. Τομάζο και τον συγχαίρω για τη θεολογική του κατάρτιση και τη σαφήνεια με την οποία εκφράζεται. Παράκληση δε, αν είναι δυνατόν σε έντυπη μορφή η σημερινή κριτική του καθώς και η προηγούμενη για πιο ενδελεχή μελέτη καθώς επίσης και οι παραπομπές με τη σχετική βιβλιογραφία. Ευχαριστώ. Αν.
Ευχαριστούμε τον κ. Τομάζο, διότι με τα σύντομα αυτά βίντεο αφ΄ενός μέν διορθώνει τα λάθη του μακαρίτη Γιανναρά, αφ΄ ετέρου δέ ερμηνεύει δύσκολες έννοιες που συναντώνται κυρίως στα έργα των Αγίων Διονυσίου Αρεοπαγίτη, Μαξίμου Ομολογητή, Γρηγορίου Παλαμά, οι οποίες δημιουργούν απορίες σε όσους θέλουν να διαβάσουν αυτά τα έργα. Θα ήταν πολύ ωφέλιμο να συνεχίσει ο κ. Τομάζος το ερμηνευτικό του έργο, διότι είναι πολύ βοηθητικό για όσους ασχολούνται με Πατερικά κείμενα.
Ευχαριστώ για την απάντηση. Αλλά ! Τόσο σοβαρά θέματα δεν είναι για ηχητικό ολίγων λεπτών ! Δες πρώτο σχολιαστή, και σχετικό έπαινο, παρά τη δήλωση-ομολογία του, «δεν μπόρεσα … προσωπικά να καταλάβω κλπ». Έτσι με τη σειρά μου εντοπίζω ιδιαίτερα και το πιο πολύ στο. «Ο Θεός Αγάπη εστί-είναι»-1Ιω.4,8-ως εμφανώς καλύπτον και το Χριστό, που μόνο ως «η οδός, η αλήθεια, η ζωή», ορίζετε σεις, όπως διαβάζω το ακόλουθο Αγίου Γρηγορίου Νύσσης απόσπασμα. «Αγάπην δε τον Θεόν είναι παρά της Αγίας Γραφής μεμαθήκαμεν, ος το εκλεκτόν αυτού βέλος, τον μονογενή Υιόν επί τους σωζομένους εκπέμπει, τω πνεύματι ζωής την τριπλήν της ακίδος ακμήν περιχρώσας. Ακίς δε η πίστις εστιν, ίνα εν ω γένηται συναγάγη μετά του βέλους και τον τοξότην»-Π. Ευδοκίμωφ, Η Ορθοδοξία, σ. 160. Και σε νεοελληνική μεταγραφή. «Ότι ο Θεός είναι Αγάπη έχουμε μάθει από την Αγία Γραφή-Α΄Ιω.4,8. «Ο Θεός Αγάπη εστί-είναι». Κι Αυτός-ο Θεός Αγάπη-το εκλεκτό βέλος του, τον μονογενή Υιό του-ως Πατέρας, ως Τοξότης-στέλνει σε όσους σώζονται-Ενανθρώπιση-χρωματισμένο-περιχαρακωμένο με το Πνεύμα της Ζωής-Άγιο Πνεύμα-την τριπλή δύναμη της ακίδας-τριπλήΤριαδική δύναμη Ζωής-που πάντα Αγάπη εστι. Ακίδα-αιχμηρή άκρη-είναι η πίστη, που με τον τρόπο που πέφτει και σε όποιον πέφτει τον πληγώνει-με Αγάπη, Τριαδική Δύναμη ζωής. Και μαζί με το βέλος-το μονογενή Υιό-παίρνει πάνω του και τον τοξότη-το Θεό που Αγάπη είναι. Με τη σειρά του ο σωζόμενος άνθρωπος που πληγώνεται από το βέλος-Υιό μονογενή Θεό Αγάπη-«εσαεί της υπερκειμένης βαθμίδος επιβαίνειν και μηδέποτε υψούμενον παύεσθαι, δια το πάντοτε ευρίσκειν της κατειλημμένης εν τω ύψει βαθμίδος το υπερκείμενον-ανεβαίνει αδιάκοπα απ’ το ένα σκαλοπάτι της Αγάπης στο άλλο, και δεν παύει να ανυψώνεται, γιατί πάντα βρίσκει σημαδεμένο με πρόκληση Αγάπης το επόμενο σκαλί …». Κινούμαστε σε άλλο μήκος κύματος σαφώς. Υποψία, λοιπόν, μήπως ανεπαίσθητα ίσως φεύγετε από τον αποφατισμό-Ανατολή-και ανοίγεστε στον καταφατισμό-Δύση, Θωμάς Ακινάτης, νοησιαρχία-όχι δυσδιάκριτα πολύ, αλλά εδώ αρμόδιοι οι κριτές της εργασίας σας, συν από μέρους μου ευχή για το δόκιμο αυτής. Αθανάσιος Κοτταδάκης
Ευχαριστούμε τον άριστο θεολόγο. Θα ήθελα να επισημάνω (δεν ξέρω αν μας διαβάζει) ότι ναι μεν η βραχυλογία του είναι επαινετή, αλλά οι έννοιες τις οποίες πραγματεύεται είναι δύσκολες και ορισμένες θέλουν περισσότερη ανάλυση. Δεν μπόρεσα, έτσι, εγώ προσωπικά, να καταλάβω τον ορισμό που δίνει στους "λόγους των όντων", μια έννοια, ούτως ή άλλως, καθόλου εύκολη προς κατανόηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ λόγοι των όντων είναι η ίδια η άκτιστη βούληση του Θεού που θέλει τα κτίσματα.
ΔιαγραφήΌχι Παντελεήμων; Και επίσης
ΔιαγραφήΗ λόγοι;;;;;;
Αυτά για εμένα είναι άγνωστα. Το τι λέει ο Γιανναράς και τι ο Τομάζος δεν με απασχολούν. Είναι ζητήματα για να υπάρχει φαγωμάρα αναμεταξύ των θεολόγων. Για τέτοια ζητήματα οδηγήθηκαν στην αίρεση και οδηγούνται και σήμερα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρακολουθώ τον κ. Τομάζο και τον συγχαίρω για τη θεολογική του κατάρτιση και τη σαφήνεια με την οποία εκφράζεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαράκληση δε, αν είναι δυνατόν σε έντυπη μορφή η σημερινή κριτική του καθώς και η προηγούμενη για πιο ενδελεχή μελέτη καθώς επίσης και οι παραπομπές με τη σχετική βιβλιογραφία.
Ευχαριστώ.
Αν.
Εάν τα ακαδημαϊκά περιοδικά δεχόντουσαν τα κείμενα αυτά, δεν θα τα έκανα σε βίντεο. Τα έχουν απορρίψει χωρίς δικαιολογίες.
ΔιαγραφήΕυχαριστούμε τον κ. Τομάζο, διότι με τα σύντομα αυτά βίντεο αφ΄ενός μέν διορθώνει τα λάθη του μακαρίτη Γιανναρά, αφ΄ ετέρου δέ ερμηνεύει δύσκολες έννοιες που συναντώνται κυρίως στα έργα των Αγίων Διονυσίου Αρεοπαγίτη, Μαξίμου Ομολογητή, Γρηγορίου Παλαμά, οι οποίες δημιουργούν απορίες σε όσους θέλουν να διαβάσουν αυτά τα έργα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ήταν πολύ ωφέλιμο να συνεχίσει ο κ. Τομάζος το ερμηνευτικό του έργο, διότι είναι πολύ βοηθητικό για όσους ασχολούνται με Πατερικά κείμενα.
Κάτι βλέπουν για να τα απορρίπτουν οι υπεύθυνοι των θεολογικών περιοδικών.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ για την απάντηση. Αλλά ! Τόσο σοβαρά θέματα δεν είναι για ηχητικό ολίγων λεπτών ! Δες πρώτο σχολιαστή, και σχετικό έπαινο, παρά τη δήλωση-ομολογία του, «δεν μπόρεσα … προσωπικά να καταλάβω κλπ». Έτσι με τη σειρά μου εντοπίζω ιδιαίτερα και το πιο πολύ στο. «Ο Θεός Αγάπη εστί-είναι»-1Ιω.4,8-ως εμφανώς καλύπτον και το Χριστό, που μόνο ως «η οδός, η αλήθεια, η ζωή», ορίζετε σεις, όπως διαβάζω το ακόλουθο Αγίου Γρηγορίου Νύσσης απόσπασμα. «Αγάπην δε τον Θεόν είναι παρά της Αγίας Γραφής μεμαθήκαμεν, ος το εκλεκτόν αυτού βέλος, τον μονογενή Υιόν επί τους σωζομένους εκπέμπει, τω πνεύματι ζωής την τριπλήν της ακίδος ακμήν περιχρώσας. Ακίς δε η πίστις εστιν, ίνα εν ω γένηται συναγάγη μετά του βέλους και τον τοξότην»-Π. Ευδοκίμωφ, Η Ορθοδοξία, σ. 160.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι σε νεοελληνική μεταγραφή. «Ότι ο Θεός είναι Αγάπη έχουμε μάθει από την Αγία Γραφή-Α΄Ιω.4,8. «Ο Θεός Αγάπη εστί-είναι». Κι Αυτός-ο Θεός Αγάπη-το εκλεκτό βέλος του, τον μονογενή Υιό του-ως Πατέρας, ως Τοξότης-στέλνει σε όσους σώζονται-Ενανθρώπιση-χρωματισμένο-περιχαρακωμένο με το Πνεύμα της Ζωής-Άγιο Πνεύμα-την τριπλή δύναμη της ακίδας-τριπλήΤριαδική δύναμη Ζωής-που πάντα Αγάπη εστι. Ακίδα-αιχμηρή άκρη-είναι η πίστη, που με τον τρόπο που πέφτει και σε όποιον πέφτει τον πληγώνει-με Αγάπη, Τριαδική Δύναμη ζωής. Και μαζί με το βέλος-το μονογενή Υιό-παίρνει πάνω του και τον τοξότη-το Θεό που Αγάπη είναι.
Με τη σειρά του ο σωζόμενος άνθρωπος που πληγώνεται από το βέλος-Υιό μονογενή Θεό Αγάπη-«εσαεί της υπερκειμένης βαθμίδος επιβαίνειν και μηδέποτε υψούμενον παύεσθαι, δια το πάντοτε ευρίσκειν της κατειλημμένης εν τω ύψει βαθμίδος το υπερκείμενον-ανεβαίνει αδιάκοπα απ’ το ένα σκαλοπάτι της Αγάπης στο άλλο, και δεν παύει να ανυψώνεται, γιατί πάντα βρίσκει σημαδεμένο με πρόκληση Αγάπης το επόμενο σκαλί …».
Κινούμαστε σε άλλο μήκος κύματος σαφώς. Υποψία, λοιπόν, μήπως ανεπαίσθητα ίσως φεύγετε από τον αποφατισμό-Ανατολή-και ανοίγεστε στον καταφατισμό-Δύση, Θωμάς Ακινάτης, νοησιαρχία-όχι δυσδιάκριτα πολύ, αλλά εδώ αρμόδιοι οι κριτές της εργασίας σας, συν από μέρους μου ευχή για το δόκιμο αυτής. Αθανάσιος Κοτταδάκης
Καλή Σαρακοστή κ. Κοτταδάκη.
ΔιαγραφήΗ αγάπη δεν είναι ουσία, αλλά ενέργεια. Η δυτική θεολογία υποστηρίζει ότι ο Θεός είναι αγάπη κατ'ουσίαν.
Διαγραφή