Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως: Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος Σιταριᾶς, ἐλπίδα τοῦ τόπου, πηγή ἐλπίδος καὶ πνευματικῆς ζωῆς

Μὲ ἰδιαιτέρα λαμπρότητα καὶ πνευματικὴ συγκίνηση ἑορτάσθηκε τὸ Σάββατο 17 καὶ 18 Ἰανουαρίου 2026 ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου στὸ χωριὸ Σιταριὰ τῆς ἐπαρχίας Πωγωνίου, ἕνα γεγονὸς ποὺ ἀπέκτησε ξεχωριστὴ σημασία, καθὼς συνέπεσε μὲ τὴν πρώτη ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀλεξίου σὲ αὐτήν τὴν ἐνορία.

Ὁ Σεβασμιώτατος προσήλθε στὸν κεντρικὸ ἐνοριακὸ Ναὸ τῆς Σιταριᾶς, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, καὶ χοροστάτησε μὲ ἱεροπρέπεια στὸν πανηγυρικὸ ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς, πλαισιούμενος ἀπὸ ἱερεῖς τῆς τοπικῆς Μητροπόλεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας Ἁγίου Ἀθανασίου Σιταριᾶς, π. Μιχαὴλ Μπράχος.

Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ θείου κηρύγματός του, ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε μὲ γλαφυρότητα καὶ θεολογικὸ βάθος στὴν προσωπικότητα τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, τοῦ ἀκραιφνοῦ ὁμολογητοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ ἀκατάβλητου ὑπερασπιστοῦ τῆς ἀληθείας τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπεσήμανε ὅτι τὰ μηνύματα τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἁγίου παραμένουν ἀπολύτως ἐπίκαιρα, ἰδίως σὲ μιὰ ἐποχὴ συγχύσεως, σχετικισμοῦ καὶ πνευματικῆς χαλάρωσης, καλώντας τοὺς πιστοὺς νὰ ἀντλοῦν δύναμη καὶ θάρρος ἀπὸ τὸ παράδειγμά του.

Τὴν ἱερὰ ἀκολουθία τίμησαν μὲ τὴν παρουσία τους ἐκπρόσωποι τῆς πολιτικῆς καὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Συγκεκριμένα παρέστησαν ἡ Βουλευτὴς τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων κ. Μαρία Κεφάλα, ὁ Δήμαρχος Πωγωνίου κ. Κωνσταντῖνος Καψάλης, μέλη τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς τοῦ Δήμου Πωγωνίου, ὁ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Κοινότητος Σιταριᾶς κ. Βασίλειος Χαρίσης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου κ. Χαράλαμπος Μητσώνης, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἀδελφότητος Σιταριωτῶν κ. Εὐάγγελος Παλιοκώστας, καθὼς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Κοινότητος Κρυονερίου κ. Κωνσταντῖνος Φετάνης. Πλῆθος πιστῶν ἀπὸ τὴν εὐρύτερη ἐπαρχία Πωγωνίου κατέκλυσε τὸν ἱερὸ Ναό, δίνοντας ἰδιαίτερο παλμὸ στὴν πανήγυρη.

Μετὰ τὸ πέρας τοῦ ἑσπερινοῦ, ὁ Σεβασμιώτατος ἐξέφρασε μὲ ἐμφανῆ συγκίνηση τὴν χαρὰ καὶ τὴν ἱκανοποίησή του γιὰ τὴν ἐικόνα ποὺ ἀντίκρυσε στὴ Σιταριά. Τόνισε ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα χωριὸ ζωντανό, ποὺ μπορεῖ νὰ μὴν διαθέτει μεγάλο ἀριθμὸ μονίμων κατοίκων, διατηρεῖ ὅμως τὴν «σπίθα» ἀναμμένη. Ἰδιαίτερη μνεία ἔκανε στὸ γεγονὸς ὅτι ἀναλογικὰ ὑπάρχουν ἀρκετὰ παιδιά, στοιχεῖο ἐλπιδοφόρο, ἀλλὰ κυρίως στὴν παρουσία τοῦ ντόπιου ἐφημερίου, τοῦ π. Μιχαήλ, ὁ ὁποῖος, ὅπως χαρακτηριστικὰ ἀνέφερε, φροντίζει τὴν ἐνορία μὲ ἀφοσίωση καὶ συνέπεια.

Ὁ Σεβασμιώτατος ὑπογράμμισε ὅτι ἡ ἐνεργὴ λειτουργία τοῦ κατηχητικοῦ σχολείου τῆς ἐνορίας ἀποτελεῖ ἀδιάψευστο καὶ ἀντικειμενικὸ τεκμήριο ζωντανῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Μέσα σὲ ἕνα γενικευμένο κλίμα δυσοίωνων προβλέψεων γιὰ τὴν ὕπαιθρο καὶ τὰ μικρὰ χωριά, ἡ Σιταριὰ ἀναδεικνύεται, ὅπως τόνισε, σὲ φωτεινὴ ἐξαίρεση καὶ ἀληθινὸ ὁδοδείκτη τοῦ πόσο σπουδαῖο καὶ πολυεπίπεδο ἔργο μπορεῖ νὰ προσφέρει ἕνας ἱερεὺς ὅταν ζεῖ μόνιμα στὸ χωριό, ὅταν γνωρίζει τὸ ποίμνιό του καὶ δὲν ἀσκεῖ «τηλεποιμαντική», ἀλλὰ βιωματικὴ καὶ πατρικὴ διακονία.

Ἡ πρώτη αὐτὴ ἐπίσκεψη τοῦ Σεβασμιωτάτου στὴ Σιταριὰ ἀποτυπώθηκε στὶς καρδιὲς τῶν κατοίκων ὡς ἕνα γεγονὸς ἱστορικὸ καὶ βαθύτατα ἐνισχυτικὸ τῆς πνευματικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, ἀφήνοντας παρακαταθήκη ἐλπίδος καὶ ἐνθαρρύνσεως γιὰ τὸ μέλλον.