Άγιος Παυλίνος ο Ελεήμων, Επίσκοπος της Νόλα - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Άγιος Παυλίνος ο Ελεήμων, Επίσκοπος της Νόλα

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σήμερα, 23 Ιανουαρίου, εορτάζει και ο Άγιος Παυλίνος ο Ελεήμων, Επίσκοπος της Νόλα.

Αρχικά, ο Παυλίνος ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και αργότερα επίσκοπος στη Νόλα. Ακολούθησε το παράδειγμα του φίλου του Αγίου Αμβροσίου και βαπτίστηκε. Μετά την βάπτισή του, ο Παυλίνος αποσύρθηκε στην Ισπανία και τα Πυρηναία Όρη, όπου έζησε μια ζωή ασκητισμού. Αλλά όπως καμία αναμμένη λυχνία δεν μπορεί να κρυφτεί, έτσι και ο Άγιος Παυλίνος ανακαλύφθηκε και εκλέχθηκε επίσκοπος της Νόλα (στην περιοχή της Καμπανίας, περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Νάπολης). Ήταν ένας καλός και ελεήμων ποιμένας. Πέθανε ειρηνικά το έτος 431 μ.Χ. Τα λείψανά του φυλάσσονται στην Εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου στη Ρώμη.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας μας λέει ότι, όταν οι Βάνδαλοι της Αφρικής εισέβαλαν στην Καμπανία, ο Παυλίνος ξόδεψε όλα όσα είχε για να ανακουφίσει την δυστυχία του λαού του και να τους λυτρώσει από τη δουλεία. Τελικά, ήρθε μια φτωχή χήρα· ο μοναχογιός της είχε απαχθεί από τον γαμπρό του βασιλιά των Βανδάλων.

«Ό,τι έχω, σου το δίνω», είπε ο Άγιος σε εκείνη· «θα πάμε στην Αφρική και θα δώσω τον εαυτό μου για τον γιο σου». Ξεπερνώντας την αντίστασή της, πήγαν, και ο Παυλίνος έγινε δεκτός στη θέση του γιου της χήρας, και εργάστηκε ως κηπουρός. Μετά από λίγο καιρό, ο βασιλιάς ανακάλυψε, με θεϊκή παρέμβαση, ότι ο σκλάβος του γαμπρού του ήταν ο μεγάλος Επίσκοπος της Νόλα. Αμέσως τον απελευθέρωσε, χορηγώντας του επίσης την ελευθερία όλων των συμπολιτών της Νόλα που βρίσκονταν σε δουλεία. Κάποιος που τον γνώριζε καλά λέει ότι ήταν πράος σαν τον Μωυσή, ιερατικός σαν τον Ααρών, αθώος σαν τον Σαμουήλ, τρυφερός σαν τον Δαβίδ, σοφός σαν τον Σολομώντα, αποστολικός σαν τον Πέτρο, αγαπητός σαν τον Ιωάννη, προσεκτικός σαν τον Θωμά, οξυδερκής σαν τον Στέφανο, φλογερός σαν τον Απολλώ.

January 23: SAINT PAULINUS THE MERCIFUL, BISHOP OF NOLA

At first, Paulinus was a Roman senator and afterwards, a bishop in Nola. He followed the example of his friend St. Ambrose and received baptism. Following his baptism, Paulinus withdrew to Spain and into the Pyrenees mountains where he lived a life of asceticism. But as no lighted lamp can be hidden, so also St. Paulinus was discovered and elected as Bishop of Nola. He was a good and merciful shepherd. He died peacefully in the year 431 A.D. His relics repose in the Church of St. Bartholomew in Rome.

St. Gregory the Great tells us that when the Vandals of Africa had made a descent on Campania, Paulinus spent all he had in relieving the distress of his people and redeeming them from slavery. At last there came a poor widow; her only son had been carried off by the son-in-law of the Vandal king. "Such as I have I give thee," said the Saint to her; "we will go to Africa, and I will give myself for your son." Having overborne her resistance, they went, and Paulinus was accepted in place of the widow's son, and employed as gardener. After a time the king found out, by divine interposition, that his son-in-law's slave was the great Bishop of Nola. He at once set him free, granting him also the freedom of all the townsmen of Nola who were in slavery. One who knew him well says he was meek as Moses, priestlike as Aaron, innocent as Samuel, tender as David, wise as Solomon, apostolic as Peter, loving as John, cautious as Thomas, keen-sighted as Stephen, fervent as Apollos.