Ἡ Ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
Ἡ Ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα καλεῖται «Διακαινήσιμος», ἀνακαινίσεως τοῦ πιστοῦ. Πῶς;
Κανόνας 66ος Πενθέκτης:
«Ἀπό τήν Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ,
μέχρι τήν ἑπόμενη Κυριακή (τοῦ Θωμᾶ), ὅλη τήν ἑβδομάδα οἱ πιστοί ὀφείλουν νά
παραμένουν ἀνελλιπῶς στίς ἐκκκλησίες,
Σέ ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες οὐδόλως ἐπιτρέπονται ἱπποδρόμια, θέατρα καί ἄλλα δημόσια θεάματα. Ἔτσι θά ἀναστηθοῦμε καί θά ἀνυψωθοῦμε καί ἐμεῖς μέ τό Χριστό»· θά ἀνακαινισθοῦμε. (Καί ἡ Μ. Τεσσαρακοστή ἦταν περίοδος πνευματικῆς ἀνακαινίσεως· ὅμως ἡ ἀνακαίνιση γιά τόν χρισταινό δέν ἔχει τέλος).
Εἶναι ἀξιοπρόσεκτο,
ὅτι ἡ Ἁγία Πενθέκτη Σύνοδος, δέν συνιστᾶ ἁπλῶς στούς πιστούς νά παραβρίσκονται
τή Διακαινήσιμο συνεχῶς στίς ἐκκλησίες ἀλλά τούς ὑποχρεώνει·
«δεῖ σχολάζειν ἀπαραλείπτως τούς πιστούς». Παραλλήλως τούς ἀποκλείει
ἀπό κάθε τι τι τό κοσμικό· καί κάθε δημόσια θέαμα· θά λέγαμε «κλείσιμο» τῆς
τηλεόρασης, τοῦ ὑπολογιστή, τοῦ ἰντερνέτ κ.λ.π.
Καί
συμπληρώνει: «καί τῶν ἁγίων μυστηρίων κατατρυφῶντας»· ὄχι
μετέχοντας, ἀλλά «κατατρυφῶντας»· να ἀπολαμβάνουν δηλαδή τή χάρη τῶν
Μυστηρίων.
Καί πῶς, στίς
μέρες αὐτές, μέ μιά τέτοια ἀφοσίωση στά πνευματικά, ἡ μετάληψη τῶν Ἀχράντων
Μυστηρίων, νά μήν θεωρεῖται ἀπόλαυση; Ὅταν ἀπαρνοῦντο παντελῶς τά κοσμικά;
Ἄς προβληματισθοῦμε ἐπ’αὐτοῦ.
ΧΡΙΣΤΟΣ
ΑΝΕΣΤΗ!
.jpg)
9 σχόλια:
Aν η εβδομάδα του Πάσχα είναι τόσο αυστηρή, κανονικά δεν θα πρέπει κανένας να κοινωνεί την εβδομάδα του Πάσχα,
Μάλλον όλα αυτά είναι για τους μοναχούς και όχι για τους ανθρώπους οι οποίοι ζουν στον κόσμο. Εμείς που ζούμε στον κόσμο έχουμε άλλες συνήθειες και όλα αυτά δεν τα κάνουμε. Διαβάζοντας κάτι τέτοια κείμενα νιώθω ότι οι Κανόνες έχουν ξεθωριάσει και πρέπει να ανανεωθούνε στον 21ο αιώνα.
Δε φταίνε οι κανόνες, ούτε ξεθωριάζουν. Είναι πολύ ουσιαστικοί.
Η εβδομάδα αυτή, από Διακαινήσιμος και προσευχητική, έχει γίνει ασυδοσίας. Μόνο στην Εκκλησία δεν πάμε. Ήδη από την Ανάσταση φαίνεται. Οι πιο «σπουδαίες» ακολουθίες και είναι άδειες. Η απόλαυση των Θείων και Ιερών μυστηρίων, έχει αντικατασταθεί από τις καταχρήσεις, το αλκοόλ, τα λίπη και τις ηδονές. Οι ύμνοι, από σατανοτράγουδα και θεάματα. Οι ακολουθίες από εκδρομές και βλαστήμιες. Η συμμετοχή των παιδιών μας, στις λιτανείες και στη χαρά, από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια βίας και την πορνογραφία. Η συνάντηση στην Εκκλησία και η αλληλοσυγχώρεση, από αδελφικό μίσος για ένα χωράφι. Όπως η Ρώμη στην παρακμή της.
Δεν έχουμε καμία σχέση με Χριστιανούς.
Υπήρχε όμως, τουλάχιστον το Έλεος. Τα σπίτια άνοιγαν σε όλους. Το λιγοστό φαγητό μοιραζόταν μεταξύ μας, και στους πιο φτωχούς. Ο ξένος ήταν ευπρόσδεκτος στο πασχαλινό τραπέζι. Η Χαρά της Αναστάσεως ήταν τέτοια, που συμπαρέσυρε όποια προβλήματα και φόβους, και υπήρχε ο ενθουσιασμός κανείς να μη μείνει μόνος ή νηστικός τις μέρες αυτές. Πάει και αυτό των πατέρων μας.
Τη σειρά πήρε πρώτα η υποκρισία και τώρα το σημερινό κατάντημα. Ακόμη και τα σπίτια των ιερέων και των επισκόπων κλειστά, σε μεγάλο μέρος. Που τα δικά μας…
Η ανάγνωση του Ευαγγελίου, που είναι υποχρεωτική, στα σπίτια, ιδίως αυτές τις μέρες, έδωσε τη θέση της στο τικ τοκ, κλπ.
Η Θεία Κοινωνία ας το αφήσουμε καλύτερα.
Μην κοροϊδεύουμε τουλάχιστον οτι πιστεύουμε στο Χριστό, όταν κάνουμε ακριβώς τα αντίθετα με το Λόγο Του. Όταν η ζωή μας είναι τελείως ξένη από τις εντολές Του και άγευστη της θείας Χάριτος.
Δε μας φταίνε οι κανόνες, που είμαστε ακατήχητοι και εγωπαθείς.
Το κέντρο της ζωής και της οικογένειάς μας είναι η φιλαυτία. Και τους καρπούς αυτής απολαμβάνουμε.
Τουλάχιστον ας κάνουμε μια προσπάθεια. Και επιτέλους οι ποιμένες, ας βγούν από τα τείχη των ναών και της ασφάλειάς τους. Να μας αναζητήσουν σαν το χαμένο πρόβατο.
Ο Θεός να μας λυπηθεί.
Η ευρύτερη γειτονιά μας, ήδη καπνίζει από τις βόμβες. Ήδη χάνει τα παιδιά της στον πόλεμο.
Έστω ας νηστέψουμε και ας δείξουμε λίγο έλεος. Ένα δάκρυ μετανοίας… ένα συγγνώμη στον αδελφό μας που μας αδικεί.
Είμαστε «λίγοι» για τους κανόνες, λειψοί. Έχουμε δρόμο. Και αν τον βαδίζουμε.
Η Παναγία να βάλει το χέρι της.
Χριστός Ανέστη.
Καί τό βράδυ της Ανάστασης το μπαχαλοποιήσαμε... διηγούνται οι παλαιοί ότι η Ανάσταση έβγαινε 3-4 τα ξημερώματα της Κυριακής!
Τώρα όσο το δυνατόν νωρίτερα καί πριν τίς δώδεκα...να τρέξουμε για την μαγειρίτσα..!
Υπερβολική και μη εφαρμόσιμη η προτροπή θα λέγαμε «κλείσιμο» της τηλεόρασης, του υπολογιστή, του ίντερνετ. Για να μην πω και για τα άλλα.
Η πραγματικότητα σήμερα (και εδώ και πολλά χρόνια). Κυριακή ενώ όλα έπρεπε να είναι κλειστά αρκετές καφετέριες και εστιατόρια ανοίγουν (η "κονόμα" προηγείται). Ευθύνη έχουν και οι ιδιοκτήτες αλλά και εμείς που λέμε "πάμε για καφέ γλυκό, ποτό μετά το φαί" και χρηματοδοτούμε αλλά αναγκάζουμε νέα παιδιά να δουλεύουν Πασχαλιάτικα. Γνωστά μπαρ του Ρίου έχουν μεγάλα πάρτυ με εκατοντάδες νέους (εδώ είχαν αρκετά μπαρ πάρτυ Μ. Εβδομάδα). Πρωί Δευτέρας και Τρίτης μετά το "ξέσκισμα" στο φαγοπότι (αρνάκι, κατσικάκι κλπ) βλέπεις αρκετούς που πάνε εκκλησία και τρέχουν να κοινωνήσουν(!). Είναι λέει "όλη η εβδομάδα σαν Πάσχα μια μέρα ==> άρα κοινωνάμε σαν Πάσχα" Ναι αλλά για την Θεία Κοινωνία του Πάσχα νήστευες 40-50 ημέρες ενώ τώρα κάθε μέρα σκας στο φαί!! Γενικά έχει ξεφύγει το πράγμα όπου και να το πιάσεις.. Μ. Παρασκευή και στη Ναύπακτο γινόταν σόου με πυροτεχνήματα βάρκες και ιστορίες για αγρίους. Ρωτάς έναν, στην κηδεία των γονιών σου κάνεις πάρτυ? Στην ταφή του Χριστού για πιο λόγο αυτόι το σόου; σε λένε οπισθοδρομικό, ο λαός διψάει για "εφέ".
Anonymous 13 Απριλίου 2026 5:19 H Ανάσταση του Χριστού δεν έχει καμία σχέση με το 12 τα μεσάνυχτα και 9 το βράδυ να γίνει μια χαρά είναι ίσα ίσα θα ερχόταν και περισσότερος κόσμος στην αναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Όπως λέει και το Πεντηκοστάριο οι Εβραίοι μετρούσαν τις ημέρες από τη δύση του ηλίου της προηγούμενης. Ας γίνει ή πιο νωρίς ή το πρωί όπως π.χ. σε πολλές εκκλησίες του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
Νομίζω ότι δέν μπορεί να γίνει η Ανάσταση νωρίτερα από τις 12 το βράδυ , διότι ισχύει ακόμη το πένθιμο κλίμα του Μεγάλου Σαββάτου.
Παλαιότερα το Μεγάλο Σαββάτο το βράδυ ετελειτο η "Πρώτη Ανάσταση" με την Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και η Ανάσταση γινόταν στις 4 το πρωί της Κυριακής.
Δεν υποχωρούμε ούτε στο ελάχιστο από τα θέλω μας. Ποιά τηλεόραση και ποια κινητά; Μη εφαρμόσιμα που γράφουν και στα σχόλια. Εκεί φτάσαμε. Ποιός κλείνει το ίντερνετ για μια μέρα; Ούτε και ώρες. Πλήρης εξάρτηση, αδύναμων πλέον ανθρώπων παραδομένων στο μαμωνά. Άσε που με κλειστά κινητά και ίντερνετ πρέπει να πεις και κάτι με τα παιδιά σου, τη γυναίκα σου, τον άντρα σου. Που να μπλέκουμε. Υπάρχει και ο κίνδυνος να σφαχτούμε κιόλας. Καλύτερα η οθόνη. Καλά για το Χριστό και την Εκκλησία δε συζητάμε. Δε θυσιάζουμε ούτε ώρα. Αφού δεν πιστεύουμε τίποτα. Μόνο στον εαυτό μας και στο χρήμα. Πάρτυ, διασκεδάσεις και αδιαφορία για όλα. Τι απορούμε. Ούτε οι ώρες φταίνε, ούτε τα μαγαζιά. Μόνο η αθεΐα μας. Κατά βάθος. Και η αμορφωσιά των ξιπασμένων επιλογών μας. Κίτς και χάζεμα. Ούτε τα νοήματα, οι ύμνοι, η θεολογία, η τέχνη. Ψιλά γράμματα. Ούτε που μας λένε κάτι. Δε φτάνουμε. Λαός δυσεβής και παράνομος. Χειρότεροι απ τους φαρισαίους καταντήσαμε. Μας φτύνει ο Κολοκοτρώνης κι οι αγωνιστές που σκοτώθηκαν για τα χάλια μας.
Τουλάχιστον να μη μιλάμε.
Δημοσίευση σχολίου