Ο ΕΓΓΑΜΟΣ ΜΩΥΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΜΟΣ ΗΛΙΑΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Ο  ΕΓΓΑΜΟΣ  ΜΩΥΣΗΣ  ΚΑΙ  Ο  ΑΓΑΜΟΣ  ΗΛΙΑΣ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

     Από το συγκροτημένο όπως και άλλα γραπτό του π. Βασιλείου Θερμού, ξεχωρίζω, αντιγράφω, και μεταφέρω το ακόλουθο λίαν ενδιαφέρον ευρύτερα για το θέμα απόσπασμα. «Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής όταν τον ρωτάνε : Γιατί στη Μεταμόρφωση του Χριστού εμφανίζεται ο Μωυσής και ο Ηλίας:». Απαντά. «Διότι μέσα στο άκτιστο φως της Δόξας του Χριστού έπρεπε να υπάρχουν ένας εκπρόσωπος του μοναχισμού και ένας εκπρόσωπος του γάμου. Ο Μωυσής και ο Ηλίας. Επειδή το πρόσωπο του Χριστού περιέχει μέσα του και τα δύο». Και επισημαίνει ο π. Β. «Δηλαδή έχει προσλάβει -ο Χριστός- και αυτούς που θα ακολουθήσουν το μοναχισμό, και αυτούς που θα ακολουθήσουν το γάμο».

     Συγχωρούμε, λοιπόν, ελπίζω να θεωρήσω ότι δεν είναι άσχετα με αυτά και μπορούν να αναγνωστούν ευρύτερα και τα παρακάτω. Ο Γάμος άνδρα-γυναίκας συστήθηκε στον Παράδεισο πριν την πτώση ! Από το Θεό ως Νυμφαγωγό-οδηγεί την Εύα στον Αδάμ. Από το Θεό και ως Ιερουργό-«και ευλόγησεν αυτούς λέγων … αυξάνεσθε και πληθύνεσθε». Επικυρώθηκε από το Χριστό με το πρώτο θαύμα στο Γάμο της Κανά. Ανυψώθηκε στην Εκκλησία σε Μυστήριο Μέγα, με παραλληλισμό του μυστικού Γάμου Χριστού -Εκκλησίας με αυτόν- Παύλος. «Το μυστήριον τούτο μέγα εστίν εγώ δε λέγω και εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν».

    Προσέχουμε πολύ που Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος παραλληλίζει τη δύναμη που οφείλει να έχει η αγάπη του χριστιανού για το Θεό με εκείνη του ανθρώπινου έρωτα, γράφων. «Μακάριος όστις τοιούτον προς Θεόν εκτήσατο έρωτα, οίον μανικός εραστής προς την εαυτού ερωμένην κέκτηται».

     Από την άλλη προσέχουμε επίσης πολύ ότι η αγαμία με στόχο την ολοκληρωτική αφιέρωση στο Θεό είναι θείο δώρο. «Ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ’ οις δέδοται». «Τι έχεις ο ουκ έλαβες, ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών»-1Κο,4,7. Σε ποιους, πώς, τι ή γιατί, είναι καθαρά θέμα του Θεού !

     Από κει και πέρα όμως η ευθύνη της ανταπόκρισης είναι υπόθεση προσωπική. Και ως γνωστόν υπάρχουν παρασπονδίες ποικίλες, αφύσικες και φυσικές. Και μεγάλα Ασκητικά Ονόματα-Άγιος Μακάριος, Άγιος Ιωάννης Κασσιανός-κάνουν λόγο για πορνεία που είναι δυνατή μέσα στην ψυχή των μοναχών και μέσα στη φαντασία τους. Ωστόσο με Όσιο Παφνούτιο επιμένουν ότι «ο γάμος και οι σχέσεις των συζύγων στο γάμο είναι αυτές καθ’ εαυτές πράγμα άγιο και άμωμο» !

    Κατά ταύτα. «Δεν ωφελεί να ερωτούμε αν ένας συγκεκριμένος άνθρωπος είναι στη μοναστική κατάσταση ανώτερος  απ’ ό,τι θα ήταν στην κατάσταση του γάμου και αντίστροφα. Εκείνο που οφείλουμε να ερωτούμε είναι αν αυτός είναι κατώτερος ή όχι στο δικό του μέτρο αγιότητας ! Το μεγαλείο-και τούτο είναι το συγκεκριμένο νόημα της ταπεινώσεως-είναι να βρίσκεται κανείς στο δικό του μέτρο, που του έθεσε ο Θεός ! Οι δυο πλαγιές του Θαβώρ, η πλαγιά της μοναστικής αγιότητας, και η πλαγιά της συζυγικής αγιότητας οδηγούν στην κορυφή, όπου ενώνονται. Και η μία και η άλλη μας εισάγουν στην κατάπαυση του Θεού, στη «χαρά του Κυρίου»-Π. Ευδοκίμωφ «Η Ορθοδοξία», σ.395.

Αθανάσιος  Κοτταδάκης