Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ - Μητροπολίτου Κινσάσας κ.κ. Θεοδοσίου

 

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

Μητροπολίτου Κινσάσας κ.κ. Θεοδοσίου

Εξοχώτατε κύριε Πρέσβη της Ελλάδος στο Κογκό, Αξιότιμε κύριε Πρόξενε, Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Κοινότητας, Σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί αδελφοί.

Υποδεχόμαστε σήμερα με ύμνους, τιμή και σεβασμό, τα ιερά λείψανα του μεγάλου Ιεραποστόλου του Κογκό, του Μητροπολίτου Πενταπόλεως κυρού Ιγνατίου, ο οποίος ως Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής ποίμανε ολόκληρο το Κογκό, έχοντας ως έδρα της Μητροπόλεως του την Κινσάσα.

Είκοσι τρία χρόνια πέρασαν από την ημέρα εκείνη, που εσύ Άγιε Πατέρα μας μακαριστέ Ιγνάτιε, ενθρονίστηκες σε αυτόν εδώ τον δεσποτικό θρόνο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου. Από τότε όμως ενθρονίστηκες και στις καρδιές μας, ως ένας αγαπητός και σεβάσμιος πατέρας, ως ένας αγιασμένος ιεράρχης, ως ένας μεγάλος ιεραπόστολος, που κέρδισες τις καρδιές  του ποιμνίου σου.  


Σήμερα  βρίσκεσαι και πάλι μεγάλε Ιεράρχα στον θρόνο σου, στην Κινσάσα, για να θερμάνεις τις καρδιές όλων μας, με τη λάβα της αγάπης για τον Χριστό και την Ορθοδοξία. Σήμερα βρίσκεσαι ανάμεσά μας όχι μόνο πνευματικά και νοερά, όπως κάθε φορά, αλλά και σωματικά  για να διδάξεις στα παιδιά σου ξανά το ιερό Ευαγγέλιο, το θέλημα του Θεού,   την αληθινή ιστορία της Αγίας ημών και αμωμήτου πίστεως. Σήμερα σαν να σε βλέπουμε με τα σεμνά ράσα σου και τα ἄμφιά σου στον δεσποτικό θρόνο να νουθετείς όλους εμάς τα παιδιά σου και να μας ευλογείς λέγοντας «Ειρήνη πάσι». 

 

Σήμερα, κάθεσαι στον θρόνο σου, όπως είσαι θρονιασμένος και στα φιλοκάρδια μας. Όλοι μας, ο ταπεινός Διάδοχός σου, ο Ιερός Κλήρος, ο Πρέσβης της Ελλάδος στο Κογκό με τους συνεργάτες του, ο Πρόεδρος της Ελληνικής ταύτης Κοινότητος και ο Λαός της Εκκλησίας της Κινσάσας, αναφωνούν εν ενί στόματι και μιᾶ καρδία:

« Απόλαυέ σου τον θρόνο,ν Άγιε.

   Ἀπόλαυέ σου τον θρόνον, μεγάλε ιεραπόστολε
  Ἀπόλαυέ σου τον θρόνον, πατέρα και διδάσκαλε».

Από αυτόν τον δεσποτικό θρόνον,  ίδε ευσπλάχνως τα τέκνα σου και υπέρ αυτών, Χριστόν τον Θεόν καθικέτευε, ώστε να κρατήσουν σταθερά την πίστη τους στην Αγία Ορθοδοξία, να κρατήσουν  θερμή την αγάπη τους στον αρχηγό της Πίστεως μας Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, να κρατήσουν ζωντανή της ενότητα της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας, να κρατήσουν ακέραιο τον σεβασμό και την υπακοή στο ένδοξο μας Πατριαρχείο. 

Σήκωσε τα αρχιερατικά σου χέρια Πάτερ άγιε και ευλόγησε όλους εμάς που σήμερα κυκλώνουμε τον θρόνο σου και τα αγιασμένα λείψανα σου.


«Κύκλω της τραπέζης σου ευφράνθητι, 
καθορών σου Ποιμενάρχα, 
τα έκγονά σου φέροντα, κλάδους αγαθοεργίας» 
(Όγδοος Αναβαθμός του Γ Ήχου ).

Και τότε και σήμερα σε έχουν ανάγκη τα παιδιά σου να τα ευλογείς,   να τα εμπνέεις  και να τα καθοδηγείς, δείχνοντάς τους τον δρόμο για την ουράνια πατρίδα που δεν πρέπει κανείς μας  να απολέσει.

Σήμερα πανσεβάσμιε άγιε πάτερ, για άλλη μία φορά, σου λέμε ένα μεγάλο ευχαριστώ, για το λατρευτικό, κηρυκτικό, κατηχητικό, πνευματικό έργο. Σε ευχαριστούμε που προσείλκυσες και βάπτισες χιλιάδες αδελφούς οδηγώντας αυτούς στο αληθινό φως της Ορθοδοξίας.  Σε ευχαριστούμε, που ίδρυσες πολλές Ορθόδοξες ενορίες, που έκτισες ναούς και σχολεία, ραδιοφωνικούς σταθμούς και πάνω από όλα το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κογκό « Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» και ως ιδιαίτερο κόσμημα την Θεολογική Σχολή στην περιοχή Μονγκαφούλα. Σε ευχαριστούμε που κατήρτισες Θεολογικά και πνευματικά τα παιδιά του Κογκό και πολλούς εξ αυτών τους χειροτόνησες ιερείς. Πραγματοποίησες πάνω από 400 αεροπορικά ταξίδια στην αχανή έκταση της Μητροπόλεως σου για μεταφέρεις το μήνυμα της Ορθοδοξίας. Πέταξες παντού για δοξάσεις την αγία μας Ορθοδοξία και τέλος πέταξες πιο ψηλά, στον , για να απολαύσεις εκεί την δόξα του Θεού και τα κάλλη του παραδείσου.

Ήσουν πάντοτε απλός, ταπεινός, ευγενής, προσηνής, καταδεκτικός, συγχωρητικός, άφοβος, ανυποχώρητος στα θέματα της πίστεως. Δεν φοβήθηκες τις δυσκολίες, τις αρρώστιες, τους πολέμους, τις σφαγές και τις σφαίρες, « θέλω να πέσω πάνω στο καθήκον » έλεγες τίμιε γέροντα.    

Έπεσες στο καθήκον, όταν νοσηλευόσουν στην Ελλάδα πριν την τελευταία κατάβαση σου στο Κογκό, οι γιατροί σε αποθάρρυναν, λέγοντας πως κινδυνεύει η ζωή σου με την κατάσταση της υγείας σου, και εσύ έλεγες, « να κατέβω να χτίσω τον τελευταίο Ναό προς τιμή της Παναγίας και μετά ας πεθάνω  ». Κατέβηκες, έχτισες τον τελευταίο Ναό προς τιμή της Κοιμήσεως της Παναγίας, τον τελείωσες, και έπεσες στην έξοδο του Ναού  κρατώντας το τρυπάνι στο χέρι. Ναι ήξερες να κρατάς στα χέρια σου τα Άγια δισκοπότηρα, τα δικεροτρίκερα, τον Σταυρό, το Ευαγγέλιο και όλα τα άγια αντικείμενα των Ιερών Ναών, ήξερες όμως να κρατάς και το τρυπάνι, και το μυστρί και το κατσαβίδι, γιατί η ταπείνωση ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σου.

Πόσα θα μπορούσα, ως διάδοχός σου να πω, που αυτό είναι τιμή για μένα, αλλά θα ήθελα μέρες πολλές να περιγράψω το αξεπέραστο έργο σου.               

Ως ευ παρέστης στην Μητρόπολη  σου, μεγάλε Πατέρα.
Ως ευ παρέστης στην ιερά καθέδρα σου, μεγάλε Ιεράρχα.
Ως ευ παρέστης στην πνευματική σου μάνδρα μεγάλε Ποιμενάρχα.
«Απόλαυέ σου τον θρόνον Άγιε»

Ευλόγησε και εμέ τον ταπεινό διάδοχό σου μεγάλε Ιεραπόστολε, ώστε το έργο σου που παρέλαβα , αλλά και εκείνο τον υπολοίπων αγίων προκατόχων Αρχιέρεων να αυξήσω  και ψυχές αθάνατες να οδηγήσω  στην Βασιλεία του Θεού. Δεν ήλθα εδώ ούτε για δόξα, ούτε για χρήματα, αλλά από αληθινή αγάπη για το έργο της ιεραποστολής, που όμως τόσο μικρός και ελάχιστος είμαι μπροστά σε σένα, τον γίγαντα της Ιεραποστολής της Αφρικής.

Εμείς θα καυχώμεθα εν Κυρίω και θα μακαρίζωμε την μνήμη σου, και την καλή υπερηφάνεια θα φέρουμε, μιας και είμαστε τα παιδιά σου και τα  ἔκγονά σου.

Σήκωσε το χέρι σου, το αγιασμένο, το αρχιερατικό και ευλόγησε όλους εμάς ώστε να πορευόμαστε την οδό της αληθείας, της δικαιοσύνης, της αρετής και της αγιότητος. Και όπως εμείς σήμερα με δάκρυα στα μάτια, με επευφημίες και ύμνους σε υποδεχόμαστε στο σπίτι σου άγιε Πατέρα, έτσι και εσύ να μας υποδεχθείς στον αιώνιο σπίτι μας, στον Παράδεισο, όταν ο Κύριος θελήσει να καλέσει τον καθένα από εμάς. 

Ιγνατίου του Σεβασμιωτάτου και θεοπροβλήτου Μητροπολίτου της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Πενταπόλεως, ημών δε Πατρός και Ποιμενάρχου , αιωνία η μνήμη!

 

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεσπότη μου να σας έχει ο Θεός καλά. Υπέροχη και υποδειγματική η ομιλία σας.

Ανώνυμος είπε...

Ισάξιος διάδοχος του Ιγνατίου είστε Σεβασμιωτατε Θεοδόσιε και εσείς. Ο Θεός να σας προστατεύει και να σας δίνει δυνάμεις γιατί η ιεραποστολή σας έχει ανάγκη