Κυριακή Ε’ Νηστειών
πρωτ.
Βασιλείου Θερμοῦ
Αδελφοί μου, όπως είδαμε σε ολόκληρη τη Μεγάλη Σαρακοστή,
τα αποστολικά αναγνώσματα από την προς Εβραίους επιστολή μας καθοδηγούν να
αναγνωρίσουμε στον Χριστό τον Μεγάλο Αρχιερέα, ο Οποίος πρόσφερε τον Εαυτό Του
ως θυσία μοναδική και οριστική στην ασύλληπτη Θεία Λειτουργία της σωτηρίας μας.
Ταυτόχρονα τα αναγνώσματα αυτά μας δείχνουν
ξεκάθαρα τις πελώριες διαφορές που η θυσία του Χριστού έχει από τις
τελετουργίες της Παλαιάς Διαθήκης.
Να, λοιπόν: ο σημερινός απόστολος μας θυμίζει πως
η τελετουργία άφεσης που διέθεταν οι Εβραίοι ήταν απλώς συμβολική. Με άλλα
λόγια, δεν παρήγε αποτελέσματα – κάτι λογικό αφού το αίμα των ζώων δεν μπορεί
να επηρεάσει τον άνθρωπο, πολύ περισσότερο να τον τελειοποιήσει. Μια συμβολική
πράξη ήταν απλώς, με προσευχές μετανοίας βέβαια, για να προετοιμάσει τον λαό
για όσα θα ακολουθούσαν με τον Μεσσία.
Έρχεται όμως ο Μέγας Αρχιερέας ο Οποίος διαθέτει εξουσία καθαρισμού των ανθρώπων, και ανοίγει τον δρόμο. Θυμόμαστε ότι κάποτε οι Φαρισαίοι Τον ρώτησαν: «Με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά;», συγχώρηση αμαρτιών, θαύματα, διδαχή. Με την εξουσία του Αίματός Του τα πραγματοποιεί! Γιατί; Επειδή πρόσφερε ως ιερουργός την ασύλληπτη Θεία Λειτουργία της σωτηρίας μας. Χωρίς να ματώνει άλλους παρά μόνο τον Εαυτό Του…
Το να πούμε πως έτσι υπογράφει την άφεσή μας με το
Αίμα Του είναι απλή μεταφορική εικόνα. Δεν υπογράφτηκε καμία συγχώρηση όπως την
φανταζόμαστε από τις εμπειρίες μας, αδελφοί μου. Αφού ενσωματώθηκε, αχώριστα
πλέον, η ανθρώπινη φύση μας στη θεϊκή Του φύση, προσφέρθηκε ως δώρο στον Θεό
Πατέρα όπως εμείς προσφέρουμε τα δώρα μας για τη Λειτουργία. Η ανθρώπινη φύση
του Χριστού γεύθηκε τον θάνατο ώστε η ανθρώπινη φύση του καθενός μας να γευθεί
τη Ζωή. Και όλα αυτά χωρίς να πάψει να είναι ανθρώπινη φύση.
Από τη στιγμή εκείνης της υπερκόσμιας Λειτουργίας
και μετά, όσοι μετέχουν με την θέλησή τους στον Χριστό, και με αληθινή διάθεση
μετάνοιας για να αλλάξουν, έχουν εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, όπως λέει ο
Ευαγγελιστής Ιωάννης. Οι αμαρτίες τους αποτελούν ασήμαντη λεπτομέρεια που
καίγεται μέσα στην άβυσσο της αγαπητικής φωτιάς του Θεού.
Από αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός και μετά,
αδελφοί μου, καλούμαστε να Τον μιμούμαστε, και
ως ιερείς και ως δώρο ταυτόχρονα. Πώς γίνεται αυτό; Προσφέρουμε τον εαυτό
μας με αγάπη στους αδελφούς μας, με ποικίλους τρόπους, ανάλογα με τις
ικανότητές μας και με τις περιστάσεις. Με αυτή τη στάση μετέχουμε στην ιερωσύνη
του Χριστού!
Ακούγεται απρόσιτο και ακατανόητο, και όντως είναι.
Πώς γίνεται εφικτή μια τέτοια θυσία; Πώς μπορούμε εμείς οι ταλαίπωροι και
ατελείς να επιτελούμε έργο παρόμοιο με του Χριστού; «Δια Πνεύματος αιωνίου»,
λέει ο απόστολος σήμερα. Το Άγιο Πνεύμα, το Οποίο λάβαμε ως σπόρο κατά το
Χρίσμα, όταν συναντήσει προθυμία στην βούλησή μας, εργάζεται μυστικά στην ψυχή
μας για να μας μυήσει στη Λειτουργία της σωτηρίας.
Μόνο αγιοπνευματικά είναι κατορθωτή η μίμηση της εξουσίας
του Χριστού. Διότι, άλλωστε, πρέπει να διευκρινίσουμε τι σημαίνει εξουσία.
Για κοιτάξτε τι ακούσαμε στο Ευαγγέλιο. Κάποιοι
μαθητές Του ζητούν εύνοια. Πόσο γνώριμη μας είναι αυτή η σκηνή… Μόλις είδαμε τα
θαυμάσια του Χριστού (λίγο πριν από το περιστατικό αυτό είχε γίνει η
Μεταμόρφωσή Του), ζητάμε να μας χαρίσει δόξα κοντά Του! Ως εύνοια προς εμάς
ειδικά, όχι ως δώρο που θα προορίζεται για όλους!
Και ο Χριστός τους απαντά: «Στο χέρι σας είναι».
Τι θέλει να πει; Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι εξουσία από τον Χριστό
παίρνουν όσοι δείξουν περισσότερο ζήλο για να εκδηλώνουν αγάπη και ταπείνωση. Αυτό
συμβαίνει επειδή ο Χριστός μας άλλαξε την
έννοια της δύναμης και την έκανε συνώνυμη με την ταπείνωση και την αγάπη:
«Δεν ήλθα για να υπηρετηθώ αλλά για να υπηρετήσω».
Μάλιστα, ο απόστολος μίλησε σήμερα και για νεκρά
έργα. Ποια είναι αυτά; Η αμαρτία, φυσικά, αλλά και η αυτοδικαίωση, το να
συμπεριφέρομαι σαν να μην έχω ανάγκη τον Θεό για την σωτηρία μου, σαν να με
δικαιώνουν μόνο κάποιες καλές πράξεις. Λείπουν ταπείνωση και αγάπη δηλαδή. Αντίθετα,
σύμφωνα με την περικοπή, ο Θεός είναι ζωντανός, γι’ αυτό και πρέπει να
λατρεύεται από ανθρώπους πρόθυμους να λαμβάνουν ζωή από Αυτόν.
Έτσι, ο συνδυασμός των δύο περικοπών σήμερα
ξεκαθαρίζει την έννοια της εξουσίας. Ο Χριστός έχει εξουσία να συγχωρεί
αμαρτίες σβήνοντάς τες με το Αίμα Του και σε εμάς έδωσε την εξουσία να
γινόμαστε αδέλφια Του στον βαθμό που α) κοινωνούμε τα Μυστήριά Του, β) Τον
μιμούμαστε, όσο μπορεί ο καθένας, στην ταπείνωση και στην αγάπη.
*
Αδελφοί, είδαμε τις προηγούμενες Κυριακές ότι ο Χριστός,
ως Μέγας Αρχιερέας, διέσχισε την πύλη και εισήλθε στα Άγια των Αγίων τραβώντας
και εμάς μαζί Του. Μας θυμίζει αυτό την φράση του Αποστόλου Παύλου: «Όταν
φανερωθή ο Χριστός, που είναι η ζωή μας, τότε θα φανερωθούμε και εμείς το τι
πραγματικά θα γίνουμε».
Πηγή: Εφημέριος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου