Ο «δασκαλάκος» ήταν λεβεντιά!!!

Σε μια εποχή που οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη για ορθά πρότυπα περισσότερο από ποτέ, προχθές χθες η Ελλάδα είδε έναν πραγματικό Δάσκαλο. Στην τηλεόραση, στο παιχνίδι «Ποιος Θέλει να Γίνει Εκατομμυριούχος», δεν παρακολουθήσαμε απλώς έναν παίκτη. Είδαμε έναν άνθρωπο που μας δίδαξε τι σημαίνει ήθος, ταπεινότητα, σεβασμός, πίστη και αξιοπρέπεια  αξίες που σήμερα μοιάζουν να χάνονται μέσα στον θόρυβο και την επιδειξιομανία.

Αυτό που έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση δεν ήταν η συμμετοχή του σε ένα τηλεπαιχνίδι, ούτε τα πολλά χρήματα που κέρδισε(σχεδόν 100.000€ ενώ έφτασε μια ανάσα από τις 300.000).Ήταν η αυτονόητη ευγένεια, η σεμνότητα, η πίστη του στον Χριστό, η ήρεμη δύναμη με την οποία αντιμετώπισε κάθε ερώτηση. Κάθε φορά που έκανε τον σταυρό του, δημόσια, μας υπενθύμιζε πως η πίστη δεν είναι διακοσμητική, αλλά ζωντανή και αυθεντική κάτι που  σήμερα φαντάζει σχεδόν επαναστατικό.

Οι γνώσεις του ήταν μεγάλες, αλλά ακόμη μεγαλύτερη ήταν η ταπεινότητά του. Δεν προσπάθησε να εντυπωσιάσει, δεν θέλησε να δείξει σπουδαιότητα. Και όμως, ήταν σπουδαίος. Η πιο συγκινητική στιγμή ήρθε όταν ως «βοήθεια τηλεφώνου» επέλεξε έναν πρώην μαθητή του  έναν άνθρωπο πλέον καταξιωμένο και ενεργό μέλος της κοινωνίας. Ο μαθητής μιλούσε στον δάσκαλό του στον πληθυντικό, δείγμα σεβασμού, παιδείας και χαρακτήρα, σε αντίθεση με όσα η σύγχρονη πραγματικότητα δείχνει βία, αδιαφορία, bullying, και τραγικές απώλειες ανθρώπων που πλήρωσαν με τη ζωή τους την έλλειψη παιδείας και σεβασμού.

Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος ζει απλά. Ένα μικρό σπίτι 50 τ.μ του αρκεί για να περάσει το υπόλοιπο του βίου του με την αγαπημένη του σύζυγο. Χρόνια εργάστηκε για να σπουδάσει, και ακόμα περισσότερα εργάζεται ανελλιπώς ως εκπαιδευτικός αλλά δεν επιδιώκει πλούτη ή επίδειξη. Αντιθέτως μας υπενθυμίζει ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται με χρήματα ή εξουσία, αλλά με ήθος, γνώση, και το παράδειγμα που αφήνει πίσω του.Και εδώ έρχεται το πιο σκληρό μάθημα για εμάς και την κοινωνία σήμερα,μας συγκλονίζει το αυτονόητο. Ένας απλός, ευγενής, πιστός, συνεπής άνθρωπος μας κάνει εντύπωση, γιατί όμως εμείς δεν το μιμούμαστε;Ζούμε σε μια κοινωνία που θαυμάζει το εντυπωσιακό, το φανταχτερό, το «γρήγορο», και αγνοεί την καθημερινή αρετή. Κι όμως, η πραγματική δύναμη δεν είναι η επίδειξη. Είναι η σιωπηλή συνέπεια, η ταπεινότητα, η αγάπη για τη γνώση και για τον άνθρωπο.

Αν τέτοιοι δάσκαλοι μπορούσαν να επιμορφώνουν τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς, να μεταδίδουν τη γνώση τους, το ήθος τους και το παράδειγμα τους, ίσως οι επόμενες γενιές να είχαν μια ευκαιρία. Ίσως η παιδεία να ξαναγίνει αυτό που θα έπρεπε να είναι διαμόρφωση χαρακτήρα και όχι μόνο στεγνή μάθηση.

Κι αυτό είναι το μήνυμα που μένει από τη προχθεσινή βραδιά η αληθινή παιδεία δεν βρίσκεται στα βιβλία ή στα χρήματα. Βρίσκεται στο ήθος, στην ταπεινότητα, στην πίστη, στον σεβασμό και στην ικανότητα να διαμορφώνεις ανθρώπους καλύτερους από σένα.Σε μια εποχή ζοφερή, μας έκανε εντύπωση το αυτονόητο. Και ενώ μας συγκλονίζει, η ερώτηση ακόμη παραμένει γιατί δεν το μιμούμαστε; Γιατί δεν ζούμε κι εμείς έτσι; Όσο το αγνοούμε, η κοινωνία μας θα συνεχίσει να χάνει τον προσανατολισμό της. Και όσο τέτοιοι Δάσκαλοι υπάρχουν, υπάρχει ελπίδα  όχι για τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά για τη ζωή, την παιδεία και το μέλλον των παιδιών μας.

Στυλ. Καβάζης