Προσωπικές σκέψεις.. Διαρκείς.. - π.. Θεολόγος Αμπόνης

 Προσωπικές σκέψεις.. Διαρκείς..

Αρχιμανδρίτης Θεολόγος Αμπόνης

«Μετανοίας ὁ καιρός,

προσέρχομαί σοὶ τῷ Πλαστουργῷ μου·

Ἆρον τὸν κλοιὸν ἀπ᾽ ἐμοῦ τὸν βαρύν, τὸν τῆς ἁμαρτίας,

καὶ ὡς εὔσπλαγχνός μοι δός, δάκρυα κατανύξεως».

Το ακούω συχνά γύρω μου από θρησκευτικούς ανθρώπους:
«Να μετανοήσεις»! «Να εξομολογηθείς για τη συμπεριφορά σου»!
«Ο κόσμος ξεστράτισε και πρέπει να μετανοήσει»!
Σε όλες τις περιπτώσεις καλούμε τους άλλους να κατανυχθούν..
Ωστόσο, αυτό ακούγεται τόσο σκληρό, τόσο ακατάνυκτο.. Και, νομίζω, αναποτελεσματικό.
Η μετάνοια είναι κάτι πολύ εσωτερικό, που μυσταγωγείται στην ψυχή του ανθρώπου,
είναι κάτι πολύ προσωπικό, πολύ ευαίσθητο.
Ακόμη-ακόμη και πολύ απρόβλεπτο. Δεν κατορθώνεται «κατά παραγγελίαν».
Η μετάνοια είναι βίωμα, είναι θαύμα, που επιτελεί ο Ίδιος ο Φιλάνθρωπος Κύριος στην ψυχή μας.
Έτσι, σ'αυτό βασιζόμαστε. Νοιαζόμαστε και μιλούμε για τον εαυτό μας. Όχι για τους άλλους. ή απλώς ουδέτερα, γενικά και αόριστα.
Κάτι να ενεργήσει η Χάρη, και να σπάσει το σκληρό κέλυφος του εγώ, να μαλαχθεί η ψυχή, να προσπέσει στο άπειρο έλεος και να αισθανθεί το Έλεος και τη Θεοκοινωνία.

Από το FB