Χειροθεσία σε Πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντίνου Γουρδούπη

Έκανα την βόλτα μου στην Πάτρα στον πεζόδρομο της Μαιζώνος προ της Τεσσαρακοστής . Από τον Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελίστριας βγαίνει  περίπου 9.15  το βράδυ ο π. Κωνσταντίνος Γουρδούπης, τον οποίο γνωρίζω από τα μαθητικά μου χρόνια και τον σέβομαι. Τι κάνετε τέτοια ώρα πάτερ μου στον Ναό τον ρώτησα, και η απάντηση, εξομολογούσα.

Την Κυριακή στην Λάρνακα 22/3, μετά από ένα μνημόσυνο στον καφέ, μία Κυρία που σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πατρών, και τώρα είναι ο γιός της που σπουδάζει στο ίδιο Πανεπιστήμιο στο τελευταίο έτος, μου είπε ότι όταν μπορεί κάποια σαββατοκύριακα έρχεται από Κύπρο Πάτρα για να δει τον γιό της, και να εξομολογηθεί σε κάποιο ιερέα που αναπαύει την ψυχή της στην Ευαγγελίστρια, τον π. Κωνσταντίνο.

Την πληροφόρησα ότι ο Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος τον χειροθέτησε Πρωτοπρεσβύτερο, και αυθόρμητα μου είπε: το αξίζει.

Είναι γνωστός ο π. Κωνσταντίνος Γουρδούπης στους Πατρινούς, διακρίνεται για το χαμηλό τόνο του χαρακτήρα του, την ιεροπρέπειά του, την ταπεινή του διακονία, την σεμνή προσφορά του. Ο ρόλος του Ιερέως είναι ζωτικής σημασίας, διότι αποτελεί τον ζωντανό απόστολο και κήρυκα του Ευαγγελίου της ελπίδας, της πίστεως και της αγάπης στην ενορία.

Ο Ιερέας στα μάτια του κάθε πιστού είναι εκείνος που ως άλλος Σαμαρείτης, θα τον λυτρώσει από τοις θλίψεις και συμφορές του βίου, ως άλλος Παύλος θα του μιλήσει ξανά και ξανά για τις αλήθειες της Ορθοδόξου Πίστεως και ευσεβείας και με το παράδειγμα του θα τον φωτίσει και θα καταστήσει το Ευαγγέλιο όχι μόνο κατανοητό αλλά και εφαρμόσιμο στην πράξη, στην καθημερινή βιωτή του κάθε πιστού. Μου έλεγε συχνά ο προκάτοχός του π. Κωνσταντίνου ο σπουδαίος π. Μιχαήλ Καραμπατάκης «Οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή» Η ψυχική ωραιότητα είναι ανάλογη προς τη μορφή κάποιου. Πάει γάντι στον π. Κωνσταντίνο αυτό.

Στον σεβαστό μου π. Κωνσταντίνο εύχομαι να είναι πάντα αγωνιστής στα πνευματικά θέματα και  να ανταποκριθεί στην δωρεά και τιμή πού έλαβε από τα χέρια του Μητροπολίτη του, με την απόλυτη αφοσίωσή του στην Εκκλησία όπως έως τώρα, με την υπακοή του στον Θεό και στον Επίσκοπό του, με την ταπείνωσή του, με την αυταπάρνησή του, με την προσεκτική ζωή και αναστροφή του, με τη συνέπειά του, με την αγάπη του, με τη διάθεσή του να αγιάζει τον εαυτό του, προφυλάσσοντας τον από τούς πειρασμούς και τις κακίες του κόσμου. Είθε να παραμένει ο ίδιος και καλύτερος.

Άξιος της τιμής π. Κωνσταντίνε.

Αναστάσιος Κωστόπουλος