Της κόστισε την πρωτοπορία, αλλά …

Το 2010, κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου Zheng-Kai στην Κίνα, η Κενυάτισσα δρομέας Jacqueline Nyetipei Kiplimo ήταν μεταξύ των κορυφαίων και είχε μια πραγματική ευκαιρία για τη νίκη.

Γύρω στα 10 χιλιόμετρα, παρατήρησε έναν συναθλητή της. Ο Κινέζος αθλητής ήταν διπλά ακρωτηριασμένος — του έλειπαν και τα δύο χέρια — και δυσκολευόταν να πιει νερό στους σταθμούς βοήθειας. Χωρίς χέρια, δεν μπορούσε να ανοίξει μπουκάλια ή να τα κρατήσει σταθερά ενώ έτρεχε.

Η Jacqueline δεν συνέχισε στον ρυθμό της. Επιβράδυνε, ακολούθησε τον ρυθμό του και έμεινε δίπλα του. Από περίπου τα 10 χιλιόμετρα έως τα 38 χιλιόμετρα — περισσότερα από 17 χιλιόμετρα — έτρεξε μαζί του, δίνοντάς του προσεκτικά νερό σε κάθε σταθμό για να μπορέσει να συνεχίσει.

Η απόφασή της τής κόστισε την πρωτοπορία. Άλλοι δρομείς την προσπέρασαν. Όταν τελικά μπήκε στην τελική ευθεία, τερμάτισε δεύτερη, χάνοντας το πρώτο βραβείο και ένα μεγαλύτερο χρηματικό έπαθλο.

Μετά τον αγώνα, είπε ότι δεν είχε καμία μεταμέλεια. Το να βοηθήσει κάποιον που το χρειαζότανείχε μεγαλύτερη σημασία για εκείνη από τη νίκη.

Σε ένα άθλημα που συχνά μετράει το μεγαλείο μόνο με το ρολόι, η Jacqueline Nyetipei Kiplimo έδειξε ένα διαφορετικό είδος δύναμης. Επέλεξε τη συμπόνια αντί του ανταγωνισμού και υπενθύμισε σε όλους όσους παρακολουθούσαν ότι το πραγματικό μέτρο ενός πρωταθλητή δεν είναι μόνο το πόσο γρήγορα τρέχει, αλλά και το πόσο πρόθυμος είναι να επιβραδύνει για κάποιον άλλο.