Τις ημέρες που ο καύσωνας χτυπάει κόκκινο, οι
περισσότεροι από εμάς αναζητούμε απεγνωσμένα τη δροσιά ενός κλιματιστικού,
γκρινιάζοντας ίσως για τη διαδρομή μέχρι το αυτοκίνητο ή το γραφείο. Την ίδια
ακριβώς στιγμή, στην Ηρώδου Αττικού, ένας Εύζωνας στέκεται εντελώς ακίνητος,
προσηλωμένος στο καθήκον του.
Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη και μας επαναφέρει
στην πραγματικότητα:
• Η δική μας καθημερινότητα: Ρυθμίζουμε τον
θερμοστάτη, πίνουμε παγωμένο νερό με την πρώτη ευκαιρία και αναζητούμε κάθε
δυνατή άνεση για να «βγει» η μέρα.
• Η πραγματικότητα του Εύζωνα: Φορώντας την παραδοσιακή, βαριά στολή, παραμένει
αγέρωχος κάτω από τον καυτό ήλιο. Δεν μπορεί να σκουπίσει τον ιδρώτα του, δεν
μπορεί να κάνει την παραμικρή κίνηση για να ανακουφιστεί.
Η στιγμή που ο αξιωματικός πλησιάζει για να του προσφέρει λίγο νερό ή
να του σκουπίσει το πρόσωπο δεν είναι απλώς μια ανάσα δροσιάς. Είναι μια
υπενθύμιση της απόλυτης πειθαρχίας, του σεβασμού και της αυταπάρνησης αυτών των
παιδιών. Την επόμενη φορά που θα παραπονεθούμε για τη ζέστη μέσα σε έναν
κλιματιζόμενο χώρο, αξίζει να φέρουμε αυτή την εικόνα στο μυαλό μας.

1 σχόλιο:
Ας σκεφθούμε επισης τους Κληρικούς και Μοναχούς και ιδιαιτερα όσους βρίσκονται στα Ιεροσόλυμα, στο Σινά, σε Ιεραποστολές στην Αφρική, τους Αγιορείτες που διαβιώνουν σε Κελλιά, Σκήτες, Καλύβες και σπηλιές των Καρουλίων.
Δημοσίευση σχολίου