Οι δύο φωτογραφίες ανταποκρίνονται κατά μεγάλο ποσοστό στην πραγματικότητα. Όπως λέει και ένας πολιτικός αρχηγός "αυτοί είμαστε" Πρόσεξα το τσεμπέρι και τον σταυρό στη φωτογραφία της Κυριακής. Ο Θεός να μας φιλάει
Για χιουμοριστικό καλό είναι. Οι χριστιανοί είμαστε οι ίδιοι όλες τις ημέρες της εβδομάδας, του μήνα, και του έτους. Μας διακρίνει η ευσέβεια και η τήρηση του νόμου του Θεού.
Η υποκρισία είναι μητέρα και αιτία του ψεύδους θα μας υπενθυμίσει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Πράγματι, ο πρώτος διδάσκαλος της υποκρισίας ήταν και είναι ο κατεξοχήν ψεύτης της ιστορίας, ο διάβολος ο οποίος φορώντας το προσωπείο του φρόνιμου όφη, (Γεν. 3,1), με ψεύδη εξαπάτησε τον άνθρωπο οδηγώντας τον στην παρακοή και την πτώση.
(Νομίζω πως αυτή είναι από τις περισσότερο ωφέλιμες διηγήσεις που έχω ακούσει η παρακάτω:)
Κάποτε πήγε σε έναν πνευματικό ένα ζευγάρι κάποιας ηλικίας. -Πάτερ, λέει η γυνάικα με παράπονο, μου αρέσει και πηγαίνω συνέχεια στην Εκκλησία. Ακολουθία δεν χάνω. Αντίθετα, ο σύζυγος όχι μόνο δεν πηγαίνει αλλά με κοροιδεύει κι απο πάνω για αυτή μου την συνήθεια. Εκεί πετάγεται ο σύζυγος: -Ε, και που πηγαίνεις τί καταλαβαίνεις; Πάς-έρχεσαι ίδια μένεις...
14 σχόλια:
Το κάτι άλλο. Κάπου βλέπω εμένα.
Της υποκρισίας μας το ανάγνωσμα. Σοφία πρόσχωμεν.
Οι δύο φωτογραφίες ανταποκρίνονται κατά μεγάλο ποσοστό στην πραγματικότητα. Όπως λέει και ένας πολιτικός αρχηγός "αυτοί είμαστε"
Πρόσεξα το τσεμπέρι και τον σταυρό στη φωτογραφία της Κυριακής.
Ο Θεός να μας φιλάει
Για χιουμοριστικό καλό είναι. Οι χριστιανοί είμαστε οι ίδιοι όλες τις ημέρες της εβδομάδας, του μήνα, και του έτους. Μας διακρίνει η ευσέβεια και η τήρηση του νόμου του Θεού.
«Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού».
Ο Χριστός μας θέλει καθημερινά κάθε στιγμή και ώρα με ευθύτητα ειλικρίνεια και γνησιότητα.
Η υποκρισία είναι μητέρα και αιτία του ψεύδους θα μας υπενθυμίσει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Πράγματι, ο πρώτος διδάσκαλος της υποκρισίας ήταν και είναι ο κατεξοχήν ψεύτης της ιστορίας, ο διάβολος ο οποίος φορώντας το προσωπείο του φρόνιμου όφη, (Γεν. 3,1), με ψεύδη εξαπάτησε τον άνθρωπο οδηγώντας τον στην παρακοή και την πτώση.
Ποιος είπε ότι οι χριστιανοί είμαστε αλάθητοι ή αναμάρτητοι... αγώνα κάνουμε μέσα στην εκκλησία εναντίον των παθών μας...
Καλό...
Μου αρέσει πολύ ωραία φωτογραφία γιατί έχει κάποιο δίκιο
Να πω ότι είναι πετυχημένο και υπέροχο θα είναι λίγο.
Είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα και αυτό. Πολλές φορές νιώθω άσχημα με την ζωή μου και την ζωή φίλων με μακρούς σταυρούς και πολλά άλλα.
«Ήμαρτες; Ησύχασον».
(Νομίζω πως αυτή είναι από τις περισσότερο ωφέλιμες διηγήσεις που έχω ακούσει η παρακάτω:)
Κάποτε πήγε σε έναν πνευματικό ένα ζευγάρι κάποιας ηλικίας.
-Πάτερ, λέει η γυνάικα με παράπονο, μου αρέσει και πηγαίνω συνέχεια στην Εκκλησία. Ακολουθία δεν χάνω. Αντίθετα, ο σύζυγος όχι μόνο δεν πηγαίνει αλλά με κοροιδεύει κι απο πάνω για αυτή μου την συνήθεια.
Εκεί πετάγεται ο σύζυγος:
-Ε, και που πηγαίνεις τί καταλαβαίνεις; Πάς-έρχεσαι ίδια μένεις...
Δημοσίευση σχολίου