Ἡ Θ.Κοινωνία δέν εἶναι ντόπινγκ - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἡ Θ.Κοινωνία δέν εἶναι ντόπινγκ

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου  Μπακογιάννη

Στήν πατρίδα μας  ἡ συμμετοχή  τῶν πιστῶν στα Ἄχραντα Μυστήρια ἐξελίσσεται τελευταῖα σέ  μεγάλο, ποιμαντικό πρόβλημα, «θρησκευτικό παραλήρημα» τό ἀποκάλεσε κάποιος. Εἶναι τό ἀποτέλεσμα κάποιων «κύκλων» πού προσπάθησαν καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τό ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ λαοῦ μας, ἔχοντας ὡς σημαία τήν  «μισή ἀλήθεια», τουτέστιν τήν πλάνη 

   Τό σύνθημά τους-μισή ἀλήθεια:  «Νά κοινωνᾶτε συνέχεια· ἡ Θ. Κοινωνία εἶναι δύναμη· ἀνεβαίνεις πνευματικά»· (ἡ ἄλλη μισή ἀλήθεα εἶναι νά κοινωνᾶτε μέ καθαρή ψυχή καί σῶμα καθαρό).  Καί μέ τό σύνθημα αὐτό πολλοί  σπεύδουν  καί μεταλαμβάνουν  μέ τήν ἴδια «συντριβή» πού λαμβάνουν καί τό ἀντίδωρο. Καί μετά τούς ἀκοῦμε νά λένε: «εἶχα κατάθλιψη, κοινώνησα, ἀλλά πάλι τά ἴδια», «κοινώνησα, ἀλλά δέν κατάλαβα τίποτε», καί πολλά παρόμοια.

Οἱ πρῶτοι πού κοινώνησαν ἦταν οἱ Μαθητές τοῦ Χριστοῦ· κατά τό Μυστικό Δεῖπνο. Ἀμέσως μετά  συνόδευσαν τόν Χριστό στόν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ. Καί ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἦρθαν  καί Τόν συνέλαβαν, ὅλοι οἱ μαθητές Τόν  ἐγκατέλειψαν. (Μτ.26:56). Καί ὄχι μόνο αὐτό· ὁ  Πέτρος ἔβγαλε μαχαίρι νά σφάξει τόν δοῦλο τοῦ Ἀρχιερέα· καί ἀπό τό φόβο του, ἀρνήθηκε  τό Χριστό. Ἐνῶ   Ἰούδας  Τόν παρέδωσε  στούς Ἰουδαίους!

Καί   μόλις  εἶχαν  κοινωνήσει.

Ὁ  ἀθλητής, ὅταν παίρνει τό κατάλληλο φάρμακο, τίς  κατάλληλες οὐσίες (ντόπινγκ), παίρνει δύναμη, καί · τό σῶμα του  γίνεται  πολύ πιό  δυνατό.  Ὅμως, ἡ Θ. Κοινωνία  δέν λειτουργεῖ στόν χριστιανό, ὅπως τό ντόπινγκ στόν ἀθλητή. Ἄν ὁ χριστιανός δέν θέλει νά ἀγωνιστεῖ, ἡ Θ. Κοινωνία δέν τοῦ ἀφαιρεῖ τὸ αὐτεξούσιο, ὥστε νά τόν κάνει ἀθλητή. Ὁ πνευματικά τεμπέλης, ὅσο καί νά κοινωνεῖ,  θά  συνεχίσει νά εἶναι τεμπέλης. Κατέκρινε πρίν κοινωνήσει; Κατακρίνει καί μετά! Ξέρετε κάποιον, πού να κοινωνεῖ,  καί νά ἔχει κόψει ἤ ἔστω  ἔχει περιορίσει τήν κατάκριση;

Ἄς μήν πᾶμε μακρυά. Ὡς κληρικοί στεκόμαστε ἐνώπιον τοῦ Θυσιαστηρίου· λειτουργοῦμε-  κοινωνοῦμε· ἄλλος εἴκοσι χρόνια, ἄλλος  τριάντα, ἄλλος σαράντα, ἄλλος πενῆντα, ἄλλοι ὡς Ἱερεῖς ἄλλοι ὡς Ἀρχιερεῖς. Λοιπόν; Ποῦ εἶναι ἡ πνευματική μας πρόοδος; Ποῦ εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ  εἴτε στίς καρδιές ἡμῶν τῶν Ἱερέων εἴτε τῶν Ἀρχιερέων; Ποῦ;

Γιατί δεν σκεφτόμαστε καί τό ἄλλο; Μήπως ἐξ αἰτίας τῆς Θ. Κοινωνίας, ἀντί νά ἀνεβαίνουμε πνευματικά,κατεβαίνουμε; Ἀντί νά προοδεύουμε, χειροτερεύουμε; Χρυσόστομος: «Ἡ σωματική τροφή ὅταν εἰσέλθει σέ ἄρρωστο στομάχι, ἐπιδεινώνει τήν ἀρρώστια. Τό ἴδιο ἰσχύει καί μέ τήν Θ. Κοινωνία, την πνευματική τροφή· ὅταν εἰσέλθει σέ ἄρρωστη ψυχή, χειροτερεύει τήν ἀρρώστια» (Στήν  προδοσία τοῦ Ἰούδα 1^η. P . G.  49: 380-381).

  Καί ἐμεῖς πῶς παραπλανοῦμε τόν κόσμο; «Εἴμαστε ἄρρωστοι καί πρέπει νά κοινωνήσουμε, νά πάρουμε  τό φάρμακο…!». Ὁ Ἰούδας σωματικά  ἦταν καθαρός, δέν ἦταν οὔτε πόρνος, οὔτε μοιχός. Ὅμως, ψυχικά δέν ἦταν καθαρός. Ἦταν ἄρρωστος· πῆρε τό «φάρμακο», ἀλλά  μπῆκε του μέσα του ὁ σατανᾶς, καί ὁδηγήθηκε στήν αὐτοκτονία, καί δέν ἦταν οὔτε πόρνος οὔτε μοιχός. Ἄν δεν κοινωνοῦσε, δέν θά ἔμπαινε μέσα του ὁ σατανᾶς, καί ἴσως νά μήν αὐτοκτονοῦσε.  

         Τό  σύνθημα τῶν ἡμερῶν μας «νά κοινωνᾶτε….», εἶναι ἐπικίνδυνο, γιατί εἶναι ἡ μισή ἀλήθεια, καί  πρέπει ἐπειγόντως νά ἀλλάξει: «Νά κοινωνεῖτε: μετά φόβου  καί τρόμου, μέ καθαρή συνείδηση μέ νηστεία καί προσευχή». (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόσοτμος. Στό  Γενέθλιο τοῦ Σωτῆρος P.G. 49: 360).

«Ἐπίλογος»· ἕνας νεαρός  ἔτυχε νά διαβάσει  τό βιβλίο μας    «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Πῶς καί πότε κοινωνοῦμε», καί ἀκοῦστε τήν κριτική του: «Δέν συμφωνῶ  μέ τόν Χρυσόστομο!». Ὑπάρχει πρόβλημα…