Από την αυτοβιογραφία του πάπα Φραγκίσκου «Ελπίδα»

Είναι περίεργη η γοητεία που ασκεί ό,τι δεν καταλαβαίνουμε, ό,τι φαίνεται λίγο σκοτεινό και μερικές φορές φαίνεται να ενδιαφέρει και τις νεότερες γενιές. Συχνά αυτή η εμμονή ταιριάζει με περίτεχνα και ακριβά ραφεία, με δαντέλες, στολίδια, υφαντά. Όχι λόγω αγάπης προς την παράδοση αλλά λόγω επίδειξης κληρικαλισμού, που βέβαια άλλο δεν είναι πάρα η εκκλησιαστική εκδοχή του ατομικισμού. Όχι επιστροφή στα ιερά, κάθε άλλο, αντίθετα σεχταριστική κοσμικότητα. Μερικές φορές αυτές οι μεταμφιέσεις κρύβουν ανισορροπίες, συναισθηματικές αποκλίσεις, συμπεριφορικές δυσχέρειες, μια προσωπική δυσφορία που μπορεί να εργαλειοποιηθεί. Πάνω σε αυτό το πρόβλημα, στα χρόνια της παπικής μου θητείας, χρειάστηκε να παρέμβω σε τέσσερις περιπτώσεις, τρεις στην Ιταλία και μία στην Παραγουάη: σε επισκοπές που δέχονταν σπουδαστές ιερατικών σχολών, οι οποίοι συχνά είχαν ήδη εκδιωχθεί από άλλες σχολές, και όταν αυτό συμβαίνει, συχνά κάτι δεν πάει καλά, κάτι που οδηγεί στο να συγκαλύπτεται η προσωπικότητα των σπουδαστών πίσω από κλειστές σεχταριστική ιδέες.

Ένας καρδινάλιος από τις Ηνωμένες Πολιτείες μου διηγήθηκε ότι μια μέρα παρουσιάστηκαν μπροστά του δύο ιερείς, οι οποίοι είχαν πρόσφατα χειροτονηθεί, για να ζητήσουν έγκριση να τελούν την λειτουργία στα λατινικά. «Γνωρίζετε λατινικά;» ρώτησε ο καρδινάλιος.

«Όχι, αλλά θα τα μελετήσουμε», απάντησαν οι δύο νεαροί ιερείς. «Τότε, κάντε το εξής», είπε ο καρδινάλιος. «Προτού μάθετε λατινικά, παρατηρήστε την Επισκοπή σας και δείτε πόσοι μετανάστες υπάρχουν από το Βιετνάμ: Οπότε μελετήστε πρώτα το βιετναμέζικα. Όμως αφού μάθετε τα βιετναμέζικα, σκεφτείτε και το πλήθος των ισπανόφωνων ενοριτών και θα καταλάβετε ότι, αν μάθετε ισπανικά, θα σας φανούν πολύ χρήσιμα στα καθήκοντά σας. Μετά τα βιετναμέζικα και τα ισπανικά, ελάτε πάλι σ’ εμένα, και τότε μιλάμε για τα λατινικά…»

Η λειτουργία δεν μπορεί να είναι τελετή – αυτοσκοπός, αποσπασμένη από την ποιμαντική. Ούτε άσκηση κάποιου αφηρημένου σπιριτουαλισμού, τυλιγμένου σε μια ομιχλώδη έννοια μυστηρίου. Η λειτουργία είναι συνάντηση, είναι επανεκκίνηση και άνοιγμα προς τους άλλους.

 

Πάπας Φραγκίσκος

ΕΛΠΙΔΑ
Η αυτοβιογραφία
εκδόσεις GUTENBERG
σελίδα 236