Μετά τον καταληκτικό στίχο : «Μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλών
έργων προϊσταθαι εις τα αναγκαίας χρείας ίνα μη ώσιν άκαρποι», της προς
Τίτον Επιστολής πριν μερικές Κυριακές, με αυτό της χθεσινής-01.11.2026-και
εορτής των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, «οι τα Αποστολικά Αναγνώσματα
καλώς διαταξάμενοι Άγιοι Πατέρες, με το χθεσινό-01.11.2026-μας προσγειώνουν για
τα καλά ! Από τις υψηλές θεολογίες και τα ατυχή τους παρεπόμενα με Απ. Παύλο,
και Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, το μεγάλο αυτού ερμηνευτή !
«Ζηλοῦτε
γὰρ, φησὶ, τὰ χαρίσματα
τὰ κρείττονα· και έτι καθ’ υπερβολήν οδόν υμίν
δείκνυμι»-«Ο ζήλος σας πρέπει να στρέφεται στα
σημαντικότερα χαρίσματα. Γι αυτό και σας δείχνω μια ακόμα πολύ ανώτερη
οδό»-γράφει ο Απ. Παύλος. Και ποια είναι αυτή η οδός; «Την αγάπην
λέγων, την προς τον πλησίον … (που) καθολικόν δώρον εστί»-«Την οδό της αγάπης στον πλησίον λέγοντας
και υποδείχνοντας, που είναι χάρισμα-χρέος όλων των χριστιανών», ερμηνεύει και
ξεκαθαρίζει μια για πάντα ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.
Και από ποια χαρίσματα είναι ακόμα πιο ανώτερη η οδός-χάρισμα-χρέος όλων για αγάπη στον πλησίον; Τα καταγράφει ο Απ. Παύλος ένα-ένα στη σειρά. Από το χάρισμα να ομιλεί κανείς όλες της γλώσσες των ανθρώπων, ακόμα και των αγγέλων αλλά δεν έχει αυτή την αγάπη μοιάζει με χάλκινη καμπάνα ή κυμβάλου αλαλαγμό. Από το χάρισμα της προφητείας και της γνώσης όλων των μυστικών του Θεού. Από το χάρισμα της πίστης, τέτοιας μάλιστα που να μετακινεί βουνά, αν δεν έχει αυτή την αγάπη δεν είναι τίποτα ! Από αυτό το μοίρασμα όλων των υπαρχόντων του στους φτωχούς, και από αυτό το μαρτύριο, που αμφότερα χωρίς αυτή την πηγαία αγάπη στον πλησίον, δεν παρέχουν κανένα όφελος.
Κατόπιν ο Απόστολος καταγράφει τα
χαρακτηριστικά της οδού-χαρίσματος-χρέους της Αγάπης στον πλησίον : Όποιος αγαπάει έχει μακροθυμία και καλοσύνη ! Δε ζηλοφθονεί ! Δεν κομπάζει ! Ούτε υπερηφανεύεται ! Είναι ευπρεπής, δεν είναι εγωιστής, ούτε
ευερέθιστος ! Ξεχνάει το κακό που
του έκαναν ! Δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για
το σωστό ! Εκείνος που αγαπάει όλα τα ανέχεται, όλα τα εμπιστεύεται, για όλα
ελπίζει, όλα τα υπομένει !
Κι ακόμα. Η αγάπη δε θα πάψει να υπάρχει ποτέ ! Τα θεία προφητικά μηνύματα
κάποτε δε θα υπάρχουν πια ! Η γλωσσολαλία θα πάψει ! Η γνώση των μυστηρίων του
Θεού θα σταματήσει. Άλλωστε και η γνώση και η προφητεία μας περιορίζονται μόνο
σε ένα μέρος της αλήθειας. Όταν όμως
έρθει το τέλειο που περιμένουμε, τότε το μερικό θα πάψει να υπάρχει !
… Θα
μείνουν τελικά για πάντα αυτά τα τρία : Η Πίστη, η Ελπίδα, και η Αγάπη. Και από αυτά το πιο σπουδααίο είναι η Αγάπη
!
Όσοι ξέρουν ανάγνωση και μπορούν να
διαβάσουν, ας διαβάσουν ! Κι αν μπορούν
και τολμούν να αμφισβητήσουν ή να
διαψεύσουν τον Απόστολο Παύλο και το μεγάλο ερμηνευτή του Άγιο Ιωάννη το
Χρυσόστομο, ας το τολμήσουν ! Αυτή είναι
η μόνη οδός-χάρισμα-χρέος πορείας όλων στο χριστιανό, Χριστιανό ! Το όλων θα πει, σε όποια χριστιανική παραλλαγή έχει
γεννηθεί και βαπτιστεί στο Όνομα της Αγίας Τριάδας και μεγαλώσει, ακόμα και της Εκκλησίας μακράν ή εκτός !
Καθώς η Εκκλησία Σώμα Χριστού δεν μπορεί να ξεχάσει-αγνοήσει, τα πρόβατα της
άλλης ποίμνης για τα οποία κάνει ρητό λόγο, που θα πει, ούτε ξεχνά, ούτε αγνοεί
ο Ιησούς Χριστός !
Τέλος όσο για το σύγχρονο υπέρ πλουτισμό
Θεολογίας, τον και από το Διαδίκτυο διαδιδόμενο ευρύτερα σήμερα ας προσεχθεί
στοιχειωδώς, κι ας πάψει να είναι «η Θεολογία για τη Θεολογία», ως «η Τέχνη για
την τέχνη» που λέει. Ας γίνει η Θεολογία που θα εισπράττεται, κατανοείται,
βιώνεται από το ευρύ φάσμα του λαού των πιστών ! Και όχι μόνο, αλλά θα κινείται
και θα καλύπτει κάποιο κομμάτι της, «έτι
καθ’ υπερβολήν οδόν υμίν δείκνυσιν» που γράφει ο Απ. Παύλος, και ερμηνεύει «την
αγάπη στον πλησίον» ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και πάντες οι Μεγάλοι
Πατέρες της Εκκλησίας και Άγιοι, δια του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου λέγοντος
και ορίζοντος. «Πράξις γαρ θεωρίας
επίβασις», δηλαδή, η πράξη της αγάπης επαληθεύει την πίστη».
Αθαν. Κοτταδάκης
7 σχόλια:
«Το όλων θα πει, σε όποια χριστιανική παραλλαγή έχει γεννηθεί και βαπτιστεί στο Όνομα της Αγίας Τριάδας και μεγαλώσει, ακόμα και της Εκκλησίας μακράν ή εκτός !»
Στήν πρός Φιλιππισίους Ἐπιστολή διαβάζουμε (στιχ. α΄9-11) «… καὶ τοῦτο προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα, ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ.»
Καί ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ τό Ὑπόμνημά του (ΟΜΙΛΙΑ Β΄) ἐπεξηγεῖ καί ὀρθοτομεῖ:
«… Καὶ τοῦτο, φησὶ, προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ.
Καλῶς· ἀκόρεστον γὰρ ἀγαθὸν τοῦτο.
Ὅρα πῶς φιλούμενος, ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο φιλεῖσθαι.
Ὁ γὰρ οὕτω φιλῶν, τὸν φιλούμενον οὐδαμοῦ τῆς ἀγάπης βούλεται ἵστασθαι· οὐ γὰρ ἔνι μέτρον τούτου τοῦ καλοῦ.
Ὅθεν ἀεὶ αὐτὸ ὀφείλεσθαι βούλεται ὁ Παῦλος, Μηδενὶ, λέγων, μηδὲν ὀφείλετε, εἰ μὴ τὸ ἀγαπᾷν ἀλλήλους.
Μέτρον ἀγάπης, τὸ μηδαμοῦ ἵστασθαι.
Ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν, φησὶν, ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ.
Ὅρα τὴν διάθεσιν τῆς λέξεως.
Ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον, φησὶν, ἵνα περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει.
Οὐχ ἁπλῶς τὴν φιλίαν θαυμάζει, οὐδὲ ἁπλῶς τὴν ἀγάπην, ἀλλὰ τὴν ἐξ ἐπιγνώσεως· τουτέστιν, οὐχ ἵνα πρὸς ἅπαντας τῇ αὐτῇ χρήσησθε ἀγάπῃ· τοῦτο γὰρ οὐκ ἀγάπης, ἀλλὰ ψυχρότητος.
Τί ἐστιν, Ἐν ἐπιγνώσει;
Τουτέστι, μετὰ κρίσεως μετὰ λογισμοῦ, μετὰ τοῦ αἰσθάνεσθαι.
Εἰσὶ γάρ τινες ἀλόγως φιλοῦντες, ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν· ὅθεν οὐδὲ σφοδρὰς εἶναι τὰς τοιαύτας φιλίας συμβαίνει
Ἐν ἐπιγνώσει, φησὶ, καὶ πάσῃ αἰσθήσει, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα, τουτέστι, τὰ συμφέροντα.
Οὐκ ἐμοῦ ἕνεκεν ταῦτα λέγω, φησὶν, ἀλλ' ὑμῶν αὐτῶν· δέος γὰρ μή τις παραφθαρῇ ὑπὸ τῆς τῶν αἱρετικῶν ἀγάπης.
Τοῦτο γὰρ ὅλον αἰνίττεται τῷ οὕτως εἰπεῖν.
Καὶ ὅρα πῶς αὐτὸ τίθησιν· Οὐ δι' ἐμὲ, φησὶ, ταῦτα λέγω, ἀλλ' ἵνα ἦτε ὑμεῖς εἰλικρινεῖς· τουτέστιν, Ἵνα μηδὲν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε.
Πῶς οὖν ἀλλαχοῦ φησιν, Εἰ δυνατὸν, μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύετε;
Εἰρηνεύετε, εἶπεν, οὐ τοῦτο δηλῶν, ὅτι Οὐχ οὕτως ἀγαπᾶτε, ὥστε ὑπὸ τῆς φιλίας βλάπτεσθαι·
Εἰ γὰρ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, φησὶν, ἔκκοψον αὐτὸν, καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· ἀλλ', Ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς, τὸ κατὰ Θεὸν δηλονότι, καὶ ἀπρόσκοποι, τὸ κατὰ ἀνθρώπους.
Πολλοὺς γὰρ πολλάκις αἱ φιλίαι βλάπτουσιν.
Εἰ γὰρ καὶ σὲ οὐδὲν βλάπτει, φησὶν, ἀλλ' ἕτερος προσκόπτει.
Εἰς ἡμέραν Χριστοῦ· τουτέστιν, Ἵνα τότε εὑρεθῆτε καθαροὶ, μηδένα σκανδαλίσαντες·
Πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ· τουτέστι μετὰ τῶν δογμάτων καὶ βίον ὀρθὸν ἔχοντες.
Οὐ γὰρ ἁπλῶς ὀρθὸν εἶναι χρὴ, ἀλλὰ πεπληρῶσθαι καρπῶν δικαιοσύνης.
Ἔστι γὰρ δικαιοσύνη, ἀλλ' οὐ κατὰ Χριστὸν, οἷον βίος ἁπλῶς ἐνάρετος· ἀλλὰ, Τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, φησὶν, εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ.
Ὁρᾷς ὅτι οὐ τὴν ἐμαυτοῦ δόξαν λέγω, ἀλλὰ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην;
Πολλαχοῦ δὲ δικαιοσύνην καὶ τὴν ἐλεημοσύνην λέγει.
Μὴ παραβλαπτέτω ὑμᾶς, φησὶν, ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ εἰδέναι τὰ συμφέροντα, μηδὲ, ἐπειδὴ τὸν δεῖνα φιλεῖς, καταπέσῃς
Βούλομαι μὲν αὐξάνεσθαι τὴν ἀγάπην ὑμῶν, οὐχ οὕτω μέντοι, ὡς καὶ βλάπτεσθαι· καὶ οὐχ ἁπλῶς βούλομαι προλήψει, ἀλλὰ δοκιμάσαντας, εἰ ἡμεῖς καλῶς λέγομεν.
Καὶ οὐκ εἶπεν, Ἵνα τὰ ἡμέτερα αἱρῆσθε, ἀλλ', Ἵνα δοκιμάζητε.
Καὶ οὐκ εἶπε φανερῶς, Μὴ τῷ δεῖνι πλησιάζετε· ἀλλὰ, Πρὸς τὸ συμφέρον βούλομαι ὑμῖν τὴν ἀγάπην γίνεσθαι, οὐχ ἵνα ἀναισθήτως διακέησθε.
Ἀνόητον γὰρ, εἰ μὴ διὰ Χριστὸν τὴν δικαιοσύνην ἐργάζεσθε, καὶ δι' αὐτοῦ.
Ἰδοὺ τὸ, ∆ι' αὐτοῦ, πάλιν.
Ἆρα οὖν ὑπουργῷ κέχρηται τῷ Θεῷ;
Ἄπαγε· οὐχ ἵνα ἐγὼ, φησὶν, ἐπαινεθῶ, οὕτως εἶπον, ἀλλ' ἵνα ὁ Θεὸς δοξάζηται.
Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοὶ, ὅτι τὰ κατ' ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἐλήλυθεν.
Ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ, καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν.»
Μέ ἐκτίμηση
Θεόδωρος Σ.
1. «Στη βασιλεία του Θεού δεν θα μπει όποιος μου λέει Κύριε, Κύριε, αλλά όποιος κάνει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μου»-Μτ.21. Ο οποίος ουράνιος Πατέρας μου είναι τι; «Ο Θεός είναι αγάπη !! Κι όποιος ζει μέσα στην αγάπη, ζει μέσα στο Θεό, κι ο Θεός μέσα σ’ αυτόν»-!=1Ιωαν.4,16.
2. «Την ημέρα της κρίσεως πολλοί θα μου πουν : ¨Κύριε, Κύριε, στο όνομά σου δεν προφητέψαμε; Δε διώξαμε δαιμόνια; Στο όνομά σου δεν κάναμε θαύματα;¨ Και τότε θα τους πω κι εγώ: «Ποτέ δε σας ήξερα, φύγετε μακριά μου, εσείς που αντιστρατεύεστε το νόμο του Θεού.¨-Μτ.7,22-23.
3. Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη . «Κάποιος νομοδιδάσκαλος-υπέρ ορθόδοξος εβραίος ερμηνευτής του Μωσαϊκού Νόμου-παρουσιάστηκε στο Χριστό για να τον φέρει σε δύσκολη θέση … Ο Χριστός του είπε την ιστορία -παραβολή-του ανθρώπου που κατέβαινε από Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ … και ληστές τον λήστεψαν, τον τραυμάτισαν, τον άφησαν μισοπεθαμένο κι έφυγαν … Πέρασε ο ιερέας, είδε κι έφυγε. Το ίδιο και ο λευίτης-βοηθός, ας πούμε Διάκονος-το ίδιο, πέρασε, είδε, έφυγε. Πέρασε και ο Σαμαρείτης, ήτοι ο αιρετικός, τον είδε , τον σπλαχνίστηκε, πήγε κοντά, άλειψε τις πληγές, τον έβαλε στο ζώο του, τον πήγε στο πανδοχείο … Ποιος από τους τρεις έδειξε αγάπη και αποδείχτηκε πλησίον; Ο νομοδιδάσκαλος απάντησε: «Εκείνος που τον σπλαχνίστηκε¨ ! Ο Σαμαρείτης, δηλαδή, ο αιρετικός !
Και αυτά μόνο για τους αναγνώστες του Ιστολογίου, όχι για τον ψευδώνυμο κ. Θεόδωρο Σ., γνωστό νομοδιδάσκαλο κλπ. νε τον οποίο εξακολουθώ να μην έχω κανένα διάλογο.
Αθανάσιος Κοτταδάκης.
Είναι σωστό να μήν συνομιλεί κάποιος με τον αδελφό του ;
Είναι πράξη αγάπης αυτό ;
Σεβαστέ καί ἀξιότιμε κ. Κοτταδάκη,
ἐγώ παρά ταῦτα καί σᾶς ἐκτιμῶ (γιά τό ἦθος σας) καί σᾶς θαυμάζω (γιά τή σοφία σας).
Σχετικά μέ τά ὅσα ἀναφέρετε στό σχόλιό σας δέν νομίζω πώς ὑπάρχει ἄνθρωπος πού νά διαφωνεῖ.
Στό Ἱερό Εὐαγγέλιο οἱ νουθεσίες ὡς πρός τήν ἀγάπη πού ὀφείλουμε στόν πλησίον καί εἰδικότερα στόν κάθε ἀναγκεμένο συνάνθρωπό μας εἶναι ξεκάθαρες καί ἀπολύτως χαρακτηριστικές γιά κάποιον πού θέλει νά λέγεται χριστιανός.
Ἄλλωστε ἡ ἀγάπη δέν νοηματοδοτεῖται ὡς ἕνα ἁπλό συναίσθημα ἀλλά ὡς τρόπος ζωῆς καί προσφορᾶς, μάλιστα θυσιαστικῆς κατά τό πρότυπο τοῦ Κυρίου μας.
Ὅμως, σύμφωνα καί μέ ὅσα παρέθεσα ἀπό τήν Ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καί τό σχετικό Ὑπόμνημα τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ἀκόμη κι αὐτή ἡ ἀγάπη, ἡ ἀγάπη πρός τόν πλησίον, ἀπαιτεῖ προσοχή καί διάκριση.
Ἐπ’αὐτοῦ ἐνδεικτικά θά παραθέσω δυό στίχους ἀπό τό παραπάνω Ὑπόμνημα.
«Μὴ παραβλαπτέτω ὑμᾶς, φησὶν, ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ εἰδέναι τὰ συμφέροντα, μηδὲ, ἐπειδὴ τὸν δεῖνα φιλεῖς, καταπέσῃς.
Βούλομαι μὲν αὐξάνεσθαι τὴν ἀγάπην ὑμῶν, οὐχ οὕτω μέντοι, ὡς καὶ βλάπτεσθαι· καὶ οὐχ ἁπλῶς βούλομαι προλήψει, ἀλλὰ δοκιμάσαντας, εἰ ἡμεῖς καλῶς λέγομεν.»
(ἀπό τό ἀνωτέρω Ὑπόμνημα)
Ἐρμηνευτική ἀπόδοση
«Ας μην σας παρασύρει λοιπόν η αγάπη, λέει, ώστε να χάσετε την κρίση σας για το τι είναι πνευματικά συμφέρον, ούτε επειδή αγαπάτε κάποιον, να συμβιβαστείτε πνευματικά.
Θέλω μεν να αυξάνεται η αγάπη σας, αλλά όχι με τέτοιο τρόπο ώστε να βλάπτεστε· και δεν το θέλω αυτό από προκατάληψη, αλλά αφού πρώτα εξετάσετε αν αυτά που λέμε είναι σωστά.»
Ἡ διάκριση καί ἡ προσοχή λοιπόν πού ἀπαιτοῦνται, ὅταν ἐναρμονίζονται κατά Θεόν καί εὐθυγραμμίζονται πλήρως μέ τό θέλημά Του, οὐδόλως περιορίζουν τό ὕψος τῆς ἀγάπης μας πρός τόν πλησίον, ἀλλά ἀντιθέτως, τῆς προσδίδουν ἰδιαίτερη πνευματική ἀξία ἀφοῦ ἐκφράζεται σωστά καί ὡφέλιμα, ἐνῶ ταυτόχρονα προστατεύουν ἀπό τυχόν συμβιβασμούς ὡς πρός τήν ἀλήθεια τῆς Πίστης πού σηματοδοτεῖται ἀπό τή ζωντανή σχέση μας μέ τό Χριστό ὁ Ὁποῖος εἶναι «ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».
Σᾶς εὐχαριστῶ
Μέ ἐκτίμηση
Θεόδωρος Σ.
1. Το να μη θέλεις να κάνεις διάλογο με κάποιον, δε σημαίνει ότι δεν τον αγαπάς ! Εδώ συγκεκριμένα μάλιστα σημαίνει ότι δεν υπάρχει βάση να διαλεχθείς. Και δεν υπάρχει γιατί ο ένας-Θεόδωρος Σ-βλέπει την Ορθοδοξία στην αγκαλιά του Θεού, ενώ τη λοιπή Χριστιανοσύνη, Καθολική, και πιο πολύ Προτεσταντική, στην αγκαλιά του αλλουνού ! Ενώ ο γράφων, όχι έξω από το ενδιαφέρον της Αγάπης του Θεού, και τη λοιπή Χριστιανοσύνη, προφανώς και τη λοιπή ανθρωπότητα ως ο Δημιουργός «ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων». Και, απλώς καταλαβαίνει ότι αν είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ιταλία, πιθανώς θα ήταν Καθολικός, στη Γερμανία, Προτεστάντης, στην Ινδία, Κίνα, Αφρική, … άλλης θρησκυτικής εκδοχής ή όπως και αλλού καμιάς !
2. Ο Ιησούς Χριστός «μεσημέρι, και κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας», κάθεται εκεί στο πηγάδι και απευθύνει το λόγο στη Σαμαρείτισσα-«Δος μου λίγο νερό». Αυτή που είχε ζήσει με πέντε άντρες, και ποια ήταν, του αρνείται, απαντώντας του με απύθμενο θράσος και δει και θεολογικά ! «Πώς εσύ ένας Ιουδαίος-δηλαδή, ένας ορθόδοξος-μιλάς με μια Σαμαρείτισσα-δηλαδή, σε μια αιρετικιά-δεν ξέρεις ότι Ιουδαίοι και Σαμαρείτες είμαστε εχθροί, και δε μιλιόμαστε;» Παρά ταύτα ο Χριστός συνεχίζει και της λέει. «Αν ήξερες ποιον έχεις μπροστά σου εσύ θα ζητούσες, κι Αυτός θα σου έδινε νερό ! Και τι νερό … Κι αφήνω που στη συνέχεια αποκαλύπτει σ' αυτήν που εκτός από Σαμαρείτισσα -αιρετικιά-τι άλλο ήτανε, ποιος και τι είναι ο Θεός ! «Πνεύμα ο Θεός…»
3. Παραβολή Καλού Σαμαρείτη. Αυτή με τον Ιουδαίο, νομοδιδάσκαλο, θεολόγο συν κάτι, που νόμισε πως θα φέρει σε δύσκολη θέση το Χριστό. Άνθρωπος κατέβαινε, λέει, απ’ Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ-προφανώς Ιουδαίος, και άρα ορθόδοξος. Ληστεύεται, πληγώνεται μέχρι θανάτου, εγκαταλείπεται. Περνάει ένας Ιερέας, Ιουδαίος, δηλαδή, ορθόδοξος. Πλησιάζει, βλέπει, παίρνει δρόμο και φεύγει αφήνοντάς τον αβοήθητο ! Το ίδιο και ένας λευίτης, ας πούμε Διάκος, Ιουδαίος ορθόδοξος κι αυτός. Πλησιάζει, βλέπει, παίρνει δρόμο ! Ο ληστεμένος, πληγωμένος και μισοπεθαμένος , Ιουδαίος, ορθόδοξος, Ιουδαίοι κι οι δυο πρώτοι περαστικοί, και δει και του ιερατικού αυτοί ! Βλέπουν, δεν προσφέρουν βοήθεια, αποχωρούν. Σε λίγο στον ίδιο δρόμο κι ο τρίτος περαστικός. Βλέπει, πλησιάζει, περιποιείται τις πληγές, τον φορτώνει στο ζώο του, τον πάει στο πανδοχείο-Πρώτων Βοηθειών, που θα λέγαμε σήμερα-πληρώνει τα έξοδα, δίνει υπόσχεση για τα παραπάνω και αναχωρεί. «Ποιος από τους τρείς, ρωτάει ο Χριστός το νομοδιδάσκαλο πειραχτήρι έκανε το σωστό;». "Αυτός που τον ελέησε, αυτός που του έδειξε την αγάπη του», απαντάει ο νομοδιδάσκαλος πειραχτήρι. «Πήγαινε, λοιπόν, και κάνε κι εσύ στη ζωή σου το αυτό», του προτείνει ο Χριστός ! Και κλείνει η παραβολή. Και αυτός που έδειξε την Αγάπη ήταν Σαμαρείτης, δηλαδή αιρετικός !
Σε όλο τον κόσμο, λοιπόν, όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει, ποιος είναι χριστιανός, όντως στον Ιησού Χριστό πιστός ! Πάντα τα λοιπά, μπορεί να είναι κάτι, αλλά δεν είναι αυτό το καίριο και ουσιαστικό, που έδειξε και δείχνει στους αιώνες των Αιώνων ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ως ο Υιός του Πατέρα που «αγάπη εστί» !
Αθανάσιος Κοτταδάκης
Η Προνοητική, Συντηρητική Δύναμη του Θεού αφορά όλους τους ανθρώπους και όλη την Δημιουργία.
Ωστόσο ο Κύριος ίδρυσε την Εκκλησία και έδωσε οδηγίες για την σωτηρία των ανθρώπων.
Αυτές ακολουθεί η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δίνουν μεγάλη σημασία στην Φιλανθρωπία, όπως αποδεικνύουν τα πολλά Εκκλησιαστικά Ιδρύματα, τα ταμεία ευποιίας των Μητροπόλεων και των ναών, τα οποία συντηρούνται από τους πιστούς.
Πρέπει λοπόν να παύσει η κατηγορία ότι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν έχουν αγάπη και δεν προσφέρουν στον συνάνθρωπο.
Ας κοιτάξουν άλλες Ομολογίες που διαθέτουν Τράπεζες και να ελέγξουν άν γίνεται φιλανθρωπία.
Επίσης να ελέγξουν αν άλλες Ομολογίες και θρησκείες ακολουθούν τις οδηγίες του Χριστού ή ακολουθούν άλλους δρόμους.
Ολους τούς αγαπούμε, αλλά δεν λατρεύουμε τον Θεό με όλους μαζί.
Αλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Οποιος δεν το καταλαβαίνει, ας διαβάσει Πατερικά βιβλία, όχι Φραγκικά και Προτεσταντικά.
ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
« Πάντα τα λοιπά, μπορεί να είναι κάτι, αλλά δεν είναι αυτό το καίριο και ουσιαστικό...»
Ὥστε κ. Κοτταδάκη με τή φράση αὐτή νά ὑποθέσω ὅτι ἀντικρούετε τά παραπάνω κείμενα (Ἐπιστολή, Ὑπόμνημα) πού παρέθεσα;
Συγχωρέστε με, ἀλλά θεωρῶ πώς μέ αὐτή τήν τοποθέτηση ἔρχεστε σεῖς ὁ ἴδιος νά κάνετε ὅσα πιό πάνω κατηγορηματικά δηλώνατε:
« Όσοι ξέρουν ανάγνωση και μπορούν να διαβάσουν, ας διαβάσουν ! Κι αν μπορούν και τολμούν να αμφισβητήσουν ή να διαψεύσουν τον Απόστολο Παύλο και το μεγάλο ερμηνευτή του Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, ας το τολμήσουν !»
Ἴσως μιά ἐπεξήγηση τοῦ τί ἐννοεῖτε «καίριο και ουσιαστικό» στό Ἱερό Εὐαγγέλιο, νά βοηθοῦσε στήν κατανόηση τοῦ ἰσχυρισμοῦ σας καί τήν ἀποφυγή παρανοήσεων.
Μέ ἐκτίμηση
Θεόδωρος Σ.
Δημοσίευση σχολίου