> Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας. Είναι γιοι και θυγατέρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή. Έρχονται μέσω εσάς, αλλά όχι από εσάς, Και, αν και βρίσκονται μαζί σας, δεν σας ανήκουν.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας αλλά όχι τις σκέψεις σας, Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε τα σώματά τους, αλλά όχι τις ψυχές τους, Γιατί οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφτείτε, ούτε στα όνειρά σας.
Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε, αλλά μην επιδιώκετε να τους κάνετε να σας μοιάσουν. Γιατί η ζωή δεν πάει πίσω ούτε σταματά στο χτες.
Είστε τα τόξα από τα οποία τα παιδιά σας εκτοξεύονται σαν ζωντανά βέλη. Ο Τοξότης βλέπει το στόχο στο μονοπάτι του απείρου, και σας λυγίζει με τη δύναμή Του, για να εκτινάξει τα βέλη Του γρήγορα και μακριά.
Ας είναι το λύγισμά σας στο χέρι του Τοξότη για χαρά. Γιατί, όπως αγαπά το βέλος που πετά, έτσι αγαπά και το τόξο που μένει σταθερό
.JPG)
4 σχόλια:
Όταν ρωτούσαν την μακαριστή μητέρα μου Ευγενία πόσα παιδιά έχει, αυτή απαντούσε:
«ΔΥΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ».
Τα παιδιά ο Θεός θα δίνει στο ζευγάρι και σε Αυτόν ανήκουν. Οι γονείς θα λογοδοτήσουν για την επιμέλεια.
Για τα Παιδιά
(Χαλίλ Γκιμπράν)
> Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας.
Είναι γιοι και θυγατέρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Έρχονται μέσω εσάς, αλλά όχι από εσάς,
Και, αν και βρίσκονται μαζί σας, δεν σας ανήκουν.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας αλλά όχι τις σκέψεις σας,
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε τα σώματά τους, αλλά όχι τις ψυχές τους,
Γιατί οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο,
που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφτείτε, ούτε στα όνειρά σας.
Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε,
αλλά μην επιδιώκετε να τους κάνετε να σας μοιάσουν.
Γιατί η ζωή δεν πάει πίσω ούτε σταματά στο χτες.
Είστε τα τόξα από τα οποία τα παιδιά σας εκτοξεύονται σαν ζωντανά βέλη.
Ο Τοξότης βλέπει το στόχο στο μονοπάτι του απείρου,
και σας λυγίζει με τη δύναμή Του,
για να εκτινάξει τα βέλη Του γρήγορα και μακριά.
Ας είναι το λύγισμά σας στο χέρι του Τοξότη για χαρά.
Γιατί, όπως αγαπά το βέλος που πετά,
έτσι αγαπά και το τόξο που μένει σταθερό
"Δύο, του Θεού" !
Όμορφη απάντηση από έναν όμορφο άνθρωπο, όπως ήταν η αείμνηστη μητέρα σου, αγαπητέ Τάσο!
Δημοσίευση σχολίου