Μνήμη του Αγίου Φιλαγρίου, Επισκόπου Κουρίου (9 Φεβρουαρίου)

 Σήμερα, αποδίδεται η εορτή της  Υπαπαντής του Κυρίου, ολοκληρώνονται οι ημέρες της Δεσποτικής και Θεομητορικής εορτής, κατά την οποία η Θεοτόκος και ο Δίκαιος Ιωσήφ πήγαν τον 40ήμερον Ιησού Χριστό στον Ναό, όπου τον υποδέχθηκε ο Άγιος και Δίκαιος Συμεών.
Επίσης, τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Φιλαγρίου, επισκόπου Κουρίου, των Ιερομαρτύρων Νικηφόρου και Μαρκέλλου επισκόπου Σικελίας, των Μαρτύρων Αλεξάνδρου, Άμμωνος και των συν αυτοίς μαρτύρων των εν Σόλοις της Κύπρου.
Ο Φιλάγριος υπήρξε μαθητής του Αποστόλου Πέτρου. Αφού υπέμεινε πολλά, ευχαριστώντας τον Θεό μέχρι την τελευταία του πνοή, κοιμήθηκε οσιακά.
O Νικηφόρος έζησε επί των Βαλεριανού και Γαληνού και συνδεόταν στενά με τον ιερέα Σαπρίκιο, ο οποίος όμως έτρεφε μίσος κατά του Νικηφόρου, γιατί πίστεψε στα λόγια κάποιου συκοφάντη. Μάταια ζητούσε από τον ιερέα να του πει τον λόγο και να τον συγχωρέσει.
Όταν ξέσπασε μεγάλος διωγμός, συνελήφθησαν πολλοί επίσκοποι και ιερείς, μεταξύ των οποίων και ο Σαπρίκιος. Μόλις ο Νικηφόρος τον διέκρινε μεταξύ των συλληφθέντων, τον παρακάλεσε να τον συγχωρήσει. O Σαπρίκιος αρνήθηκε πεισματικά. Μετά το μαστίγωμα που δέχθηκε, ο Νικηφόρος τον πλησίασε και πάλι, ασπάσθηκε τις πληγές του και του ζήτησε να του δώσει έστω και την τελευταία στιγμή την ευλογία του. O Σαπρίκιος ανένδοτος, τον απομάκρυνε και οδηγήθηκε για αποκεφαλισμό.
Η αδιαλλαξία του Σαπρίκιου τον κατέστησαν ανάξιο στα μάτια του Θεού. Χωρίς πλέον τη δύναμη της θείας χάριτος, δεν άντεξε τα βασανιστήρια και την ώρα του αποκεφαλισμού, λύγισε και ζήτησε να θυσιάσει στα είδωλα. Μόλις το άκουσε ο Νικηφόρος, έτρεξε και τον παρακάλεσε να ανακαλέσει την άρνησή του. Εκνευρισμένοι τότε οι δήμιοι αποκεφάλισαν τον Νικηφόρο και έτσι αξιώθηκε εκείνος το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ενδεχομένως να προβληματίζουν κάποια συμβάντα στα Συναξάρια. Όμως, η επίγεια ζωή, καθώς και οι πράξεις των ανθρώπων δεν είναι ούτε μόνιμα ούτε σταθερά. Σταθερή είναι μόνο η Σοφία του Θεού, «η πάντα νουν υπερέχουσα» (Φιλ. 4, 7), δηλ. ο Σωτήρας Χριστός, ο οποίος σύμφωνα με τον Δίκαιο Συμεών παραμένει «σημείον αντιλεγόμενον» (Λκ 2, 34, Μτ 16, 13).

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου