ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

      Από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο ακούσαμε σήμερα πως ο Χριστός, άνθρωπος απλός, είναι στην παραθαλάσσια πολίχνη Καπερναούμ και διδάσκει σε σπίτι ασφυκτικά γεμάτο κόσμο, ως και τη θύρα και την αυλή. Τόσο που κανείς δεν μπορεί να κουνηθεί ή να παραμερίσει να περάσουν τέσσερις που έρχονται φέρνοντας πάνω σε φορείο έναν παράλυτο να τον κάνει καλά ο Χριστός. Που, είχε επιτελέσει ένα-δυο θαύματα πριν, και πάμπολλοι ήθελαν, κι έτρεξαν να δουν με τα μάτια τους αν ή τι μπορεί να κάνει, και ν’ ακούσουν τα αλλιώτικα λόγια του, λόγια που ως τους είπαν προκάλεσαν μέσα τους ανάπαψη ψυχής και γαλήνη.   

      Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης Μάρκος, ακόλουθος Πέτρου και Παύλου, των δυο κορυφαίων μαθητών, παραδίδει ότι έγιναν τελικά και τα δυο, από δρόμο που ξέρει να ανοίγει παντού η πίστη αγκαλιά με την αγάπη. Κι εδώ, να φτάσουν ν’ ανοίξουν τη σκεπή, κι από κει να κατεβάσουν τον παράλυτο στο Χριστό πλάι. Άξια πολλής και μεγάλης προσοχής αυτά, άξια όσης πολλής διδαχής για όλους. Πιο άξια όμως πιο ενδιαφέροντα τα αποκαλυπτικά που έμελλε ν’ ακουστούν απ’ το Χριστό και ν’ ακολουθήσουν.

    Και ιδού. Μόλις που είδε πλάι του το παράλυτο ο Χριστός, γυρίζει και το πρώτο ευχάριστο του λέει. «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Εμείς σήμερα και ξέρουμε και καταλαβαίνουμε ποιος είναι Αυτός, και τι αξία έχει το λεγόμενό του. Κάποιοι όμως, Γραμματείς-Φαρισαίοι εποχής, που από την πρώτη στιγμή τον θεώρησαν ύποπτο, και τον είχαν πάρει στο κατόπιν, άλλα, δικά τους, λογίστηκαν και είπαν με το νου τους. «Απαράδεκτο, βέβηλο, άνθρωπος αυτός, και συγχωρεί αμαρτίες, πράγμα και έργο αποκλειστικό του Θεού μόνο».

    Δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, μάλλον αρνούνταν πεισματικά να δεχτούν, πως αυτός ο απλός άνθρωπος, ήταν ο Μεσσίας, ο Χριστός, ο Υιός του Ανθρώπου που είχαν πει οι Προφήτες πως είναι να ’ρθει. Δυστυχώς όμως γι αυτούς ήταν, και προχώρησε, και τους αιφνιδίασε, και τους έλεγξε ως αδιάβαστους ενώπιον και εις επήκοον όλων. «Τι είναι αυτά που λογίζεστε και λέτε με το νου σας; Τι είναι πιο εύκολο για σας, να πω στον παράλυτο συγχωρούνται οι αμαρτίες σου, ή να του πω σήκω επάνω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα; Λοιπόν, για να μάθετε και να καταλάβετε μια και καλή πως ο Υιός του Ανθρώπου, ο Μεσσίας των Προφητών, ο Χριστός, δηλαδή, Αυτός έχετε μπρος σας, έχει στο χέρι του και τα δύο λέει στον παράλυτο. «Σήκω επάνω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου».

     Πράγμα που γίνεται παρευθύς μπρος στα έκπληκτα μάτια όλου εκείνου του μεγάλου πλήθους. Και από κει όλων των απλών, απροκατάληπτων, καλοδιάθετων ως σήμερα ανθρώπων, που δοξάζουν το Θεό, κι ομολογούν και λένε ό,τι κι εκείνοι τότε. «Ποτέ δεν είδαμε τέτοια πράγματα», ως καταγράφει ο Ευαγγελιστής Μάρκος και κλείνει εδώ το απόσπασμα που έχει επιλέξει η Εκκλησία κι ακούσαμε σήμερα εμείς όλοι. Και, φτάνει, και αρκεί, και δίνει στον καθένα την ευκαιρία να τονώσει, αν το θέλει, και τη δική του πίστη, εμπιστοσύνη, την από καρδίας αγάπη του στο Χριστό το Θεό στην έσχατη ταπείνωση του, ως άνθρωπο απλό, «λαβόντα δούλου μορφή», ως λέει ο Απ. Παύλος.

*******   ***   *******

        Πράγμα όλο αυτό που αν προσέξουμε πιο καλά, Κυριακή 2^η των Νηστειών-Μ. Τεσσαρακοστή-το έχει κάνει η Εκκλησία πρότερα από άλλο δρόμο. Από το Αποστολικό Ανάγνωσμα-προς Εβραίους Επιστολή, πνεύμα «του Πρώτου μετά τον Ένα» Παύλου-που έχει επιλέξει όχι τυχαία βέβαια, γι αυτή τη μέρα. Και το ακούσαμε, και δένει άριστα με το Ευαγγελικό ! Και μας ταιριάζει, και μας ενδιαφέρει πολύ μέρες που είναι, μέρες αγώνα πνευματικού για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία και πορεία στο Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού, στο «Πάσχα- πέρασμα- το μέγα και ιερότατο» του Χριστού, και το δικό μας ! Θαύμα διπλό του Υιού του Ανθρώπου Ιησού Χριστού στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, αποκαλυπτικό του ποιος ακριβώς είναι και τι είναι, μην τύχει και κάποιοι από μας, χριστιανοί ή «χριστιανοί» λογιστούν, και όχι μόνο, κατά πως οι Γραμματείς, εκείνοι.

    Μεγαλειώδης γραφή, επιβλητική, αποκαλυπτική από τις πρώτες λέξεις ! Και μια για πάντα και να το έχουμε βάλει καλά, στέρεα στο νου και στην καρδιά αυτό και στη ζωή μας. Θαυμάσια Ψαλμική εισαγωγή, σύσταση, αναγωγή, ανάδειξη, ρήση ρητή!-Ψ.101,26-ποιος ο απλός άνθρωπος Καπερναούμ της παραθαλάσσιας, που μπορεί να θαυματουργεί σε δυο κατευθύνσεις, και αμαρτίες να συγχωρεί και φυσικές ασθένειες μα θεραπεύει οσάκις κρίνει κι αποφασίζει με την απόλυτη ελευθερία της Αγάπης του !

     Και ιδού.  «Συ κατ’ αρχάς, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου εισίν οι ουρανοί. Αυτοί απολούνται, συ δε διαμένεις. Και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται, και ωσεί περιβόλαιον ελίξεις αυτούς και αλλαγήσονται. Συ δε ο αυτός ει και τα έτη σου ουκ εκλείψουσι»-«Εσύ, Κύριε, στην αρχή τη γη θεμελίωσες, και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί. Αυτοί θα καταστραφούν, αλλά Εσύ παραμένεις. Και όλοι θα παλιώσουν σαν ένδυμα, και σαν μανδύα θα τους τυλίξεις και θα αλλαχτούν. Εσύ όμως είσαι και μένεις ο ίδιος και τα έτη σου δεν θα τελειώσουν».  

     Απερίφραστα, με σύσταση Ψαλμική-Π. Διαθήκη-και τι να πουν οι αμφισβητίες εποχής ! Το λέει, το δείχνει καθαρά ο Ψαλμός, τι να πουν, δεν το λέει καλά; Αυτός ο απλός άνθρωπος είναι ο στην έσχατη ταπείνωση. «Και είπεν ο Θεός. Γενηθήτω Φως» ! Είναι. «Ο Λόγος του Πατέρα», που λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι «ην εν αρχή … και ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος… Και πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν».

     Κι αυτό φτάνει, και μόνο αυτό, ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, και Θεός αληθινός του «Πιστεύω» μας. «Και εις έναν Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον Μονογενή». Της σκέψης, της καρδιάς, της ζωής μας ! Προσέχουμε πιο πολύ το τελευταίο, όπου ποιος θα πει πως καθένας κάτι λίγο ή πολύ είμαστε δεν είμαστε λειψοί ! Ευκαιρία οι μέρες, και η ευχή, να το κοιτάξει πιο καλά καθείς !

******   ***   ******

      Άφησα να κλείσω, με δυο μόνο λόγια για την τεράστια συμβολή Αρχιεπίσκοπου Θεσσαλονίκης Αγίου Γρηγορίου Παλαμά στην απόκρουση επιβολής Δυτικού σχολαστικισμού στην καθ’ ημάς Ορθόδοξη Ανατολή. Μέσω του εκ Καλαβρίας μοναχού Βαρλαάμ, όχι τυχαίου φιλόσοφου, μαθηματικού, θεολόγου, γενομένου δεκτού με τιμές από υψηλούς εκκλησιαστικούς κύκλους της Κωνσταντινούπολης και αυλικούς. Ήτοι ο αγώνας ήταν δύσκολος, μα η παρέμβαση του Αγίου ευλογητή από το Θεό. Δεν εξειδικεύω, τραβάει πολύ, και δε θα καταλάβουν πολλά οι πολλοί!

Αθανάσιος Κοτταδάκης