Ἡ Θεολογία μας… - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἡ Θεολογία μας…

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

         «Ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἀπό τήν καλή ἀποθήκη , βγάζει καλό,  καί ὁ κακός ἄνθρωπος ἀπό τήν κακή ἀποθήκη  βγάζει κακό» (Μτ.12:35).           

 Ἔχουμε μιά  δεξαμενή γεμάτη λάσπη καί νερό· ἡ κάνουλα βγάζει ἀναγκαστικά μαῦρο, μολυσμένο νερό, ἀκατάλληλο πρός πόση. Ὅταν, ὅμως, ἡ δεξαμενή εἶναι πεντακάθαρη, ἡ κάνουλα βγάζει  ἀναγκαστικά  καθαρό νερό, κατάλληλο πρός πόση.

      Ὅλοι φέρνουμε ἐντός μας μιά (τέτοια) πνευματική δεξαμενή· ὅταν  εἶναι καθαρή, ἡ «κάνουλα», τό στόμα  βγάζει  λόγια καθαρά,  θεολογικά πού ἀγγίζουν καί ἁγιάζουν τίς ψυχές. Ὅταν εἶναι γεμάτη λάσπη,  ἡ «κάνουλα» βγάζει  νερό μέ «λάσπη»· λόγια ἐμπαθῆ. 

     Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος:   «Δέν εἶναι δουλειά τοῦ καθενός, νά ὁμιλεῖ περί Θεοῦ. Δέν εἶναι τόσο φθηνό πρᾶγμα ἡ θεολογία· δέν μποροῦν νά τό κάνουν ὅσοι σύρονται ἐπί γῆς, παρά μόνο, ὅσοι  ἔχουν καθαρισθεῖ στήν ψυχή καί στό σῶμα ἤ τουλάχιστον βρίσκονται στό στάδιο τῆς καθάρσεως. Διαφορετικά,εἶναι σάν νά «ἀνακατεύουμε» τή δυσωδία  με την εὐωδία τοῦ μύρου». (Λόγος Θεολογικός Α΄, 3 P.G. 36: 13).

Μέ βάση τά ἀνωτέρω, δέν εἴμαστε ἄξιοι νά θεολογοῦμε, παρόλο αὐτό  θεολογοῦμε, ὄχι κατ’ἀξία, ἀλλά κατ’ἀνάγκη. Ὅμως, ὅταν ἑκουσίως καί συνειδητῶς ἀναμιγνύουμε τή  θεολογία  μας μέ πάθη ψυχικά, ἄς προβληματισθοῦμε, ἄν αὐτό  εἶναι θεολογία· ἄν αὐτό  ἀναπαύει τίς ψυχές.

Ἄς προβληματισθοῦμε ἐπίσης  γιατί  «συνυπογράφουμε» μιά τέτοια θεολογία. Ἐπειδή ἀναπαύει τήν ψυχή μας, ἤ ἐπειδή ἀναπαύει κάποιο πάθος μας;

Μήπως τελικά, ἐμεῖς οἱ «θεολόγοι» ἔχουμε κάνει τή θεολογία, παθοτροφία;!