«Πήγα στην Αφρική, με ρώταγαν
τι είναι τα υποστατικά ιδιώματα της Αγίας
Τριάδος!
Πήγα στην Ασία, με ρώταγαν
αν μπορούμε όντως να
μετέχουμε εμείς οι κοινοί θνητοί
στις Άκτιστες ενέργειες του Αγίου Πνεύματος!
Επέστρεψα και στην Ελλάδα και με ρώταγαν
αν η
γυναίκα στην Εκκλησία κάνει να φορά παντελόνι…!»
Αρχιεπίσκοπος
Αλβανίας Αναστάσιος
25 σχόλια:
Ελλάδα αθάνατη με τους ρηχούς προβληματισμού σου.
Δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε κανένα μεγαλόσχημο κληρικό για αυτονόητα πράγματα.
Η ανδρική ενδυμασία για τις γυναίκες και η γυναικεία για τους άνδρες καταδικάζεται σαφώς και ρητώς από την Αγία Γραφή.
Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού.
Για εσωτερική κατανάλωση και δημιουργία εντυπώσεων.
Μια ζωή βλακώδης ερωτήσεις και ενέργειες από τους χριστιανούληδες.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο... και ποιο είναι το άλλο; Το να μπαίνουμε με σεβασμό και σεμνότητα στον ναό.. διότι σήμερα δυστυχώς ο Ναός έγινε πλατεία και παραλία!!
Ευτυχώς σε πολλούς ιερούς ναούς και μοναστήρια υπάρχουν ταμπέλες που απαγορεύουν την είσοδο γυναικών με παντελόνια.
Τα σχόλια επιβεβαιώνουν τον προβληματισμό του μακαριστού Αρχιεπισκόπου
Η ανδρική ενδυμασία φίλε ήταν η χλαμύδα και η φουστανέλα στα νησιά η βράκα. Το παντελόνι είναι των φραγκολεβαντίνων των παπικών.
Πόσο δίκιο έχε ο Αλβανίας αυτό που ενδιαφέρει τους χριστιανούς στην Ελλάδα είναι οι ανοησίες και όχι το βάθος του δόγματος.
Καλύτερα που δεν γίνατε επίσκοπος στην Ελλάδα. Μια χαρά στην ιεραποστολή
Η κατάντια μας… ούτε ξέρουμε τι πιστεύουμε.
Κληρικοί και λαϊκοί.
..... καί αίθουσα συναυλιών !
Kαθόλου βλακώδεις.
Το σχόλιό σου φανερώνει ελιτισμό και περιφρόνηση των υγιών προβληματισμών των πιστών.
Επειδή η πολλή παράδοση .....οδηγεί στο παρελθόν ,μήπως ξανά φουστανέλες Ρουμελιώτικες, όχι Μωραϊτικες, βράκες κλπ
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΙΣΗΓΑΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ 19 ΑΙΩΝΑ ΜΙΑ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΑ.
ΕΞΑΝΤΛΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣΤΟ ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΑ,
ΔΥΣΤΥΧΩΣ....
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος αγγίζει κάτι βαθύτερο από το αν μια συγκεκριμένη ερώτηση είναι σοβαρή ή επιφανειακή. Για πολλά χρόνια ένα μέρος της ελληνικής θρησκευτικότητας επηρεάστηκε από έναν ευσεβισμό που έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην εξωτερική συμπεριφορά και στην ηθική συμμόρφωση. Ιστορικά, ακόμη και η Αποστολική Διακονία αναγνωρίζει δυτικές και γερμανοευσεβιστικές επιδράσεις στη μεθοδολογία ορισμένων χριστιανικών οργανώσεων. Το παλιό πνεύμα των οργανώσεων αυτών δεν εξαφανίσθηκε απλώς επειδή πέρασε η εποχή που το γέννησε. Επιβιώνει μέσα σε ανθρώπους που διαμορφώθηκαν από αυτό και, κυρίως, μέσα σε έναν τρόπο σκέψης που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Το δυσκολότερο όμως είναι ότι σήμερα η εγκατάλειψή του μπορεί να βιώνεται ως απειλή για την ίδια την ύπαρξη του χώρου. Αν φύγουν οι ιδιαίτεροι κώδικες, η ομοιομορφία, η ιδιαίτερη πνευματική γλώσσα και η αίσθηση μιας ξεχωριστής παράδοσης, τότε τίθεται σχεδόν υπαρξιακά το ερώτημα: «και εμείς τότε γιατί υπάρχουμε;». Η οργάνωση, που δημιουργήθηκε για να υπηρετεί την Εκκλησία, κινδυνεύει έτσι να αρχίσει να προστατεύει πρωτίστως τη δική της συνέχεια. Και ένα ιστορικό μέσο μετατρέπεται σιγά σιγά σε σκοπό.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο η χριστιανική ζωή μπορεί εύκολα να καταντήσει πρόγραμμα κατασκευής ενός «καλού και τακτοποιημένου χριστιανού». Τότε πλησιάζουμε σε μια ιδιότυπη αυτοθέωση: ο άνθρωπος επιχειρεί με τις δικές του επιδόσεις να κατακτήσει αυτό που στην Εκκλησία είναι δωρεά και μετοχή στη Χάρη.
Γι’ αυτό η διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου Παλαμά για τις άκτιστες ενέργειες δεν είναι μια θεολογική λεπτομέρεια. Αγγίζει την καρδιά ακριβώς αυτού του προβλήματος. Ο άνθρωπος δεν σώζεται επειδή κατόρθωσε να κατασκευάσει έναν ηθικά άψογο εαυτό, αλλά επειδή καλείται να μετάσχει πραγματικά στην άκτιστη Χάρη του Θεού. Η άσκηση, η εγκράτεια και η τήρηση των εντολών είναι αναγκαίες, όχι όμως ως ανθρώπινος μηχανισμός παραγωγής αγιότητας. Είναι η ελεύθερη ανταπόκριση και συνέργεια του ανθρώπου στη Χάρη του Θεού, η οποία είναι εκείνη που καθαρίζει, φωτίζει και θεώνει.
Όταν αυτό ξαναμπεί στο κέντρο, κάθε σχήμα, οργάνωση και μέθοδος ξαναβρίσκει τη σωστή του θέση: υπηρετεί τη σωτηρία του ανθρώπου, δεν την παράγει. Είναι μέσο και όχι σωτηριολογικός μηχανισμός.
Καί τήν εποχή που οι άνδρες φορούσαν χλαμύδα, φουστανέλλα, βράκα, οι γυναίκες φορούσαν κάτι διαφορετικό.
Ανέκαθεν υπήρχε διαφορά μεταξύ ανδρικής και γυναικείας ενδυμασίας, ενώ σήμερα μερικές γυναικες τείνουν να ντύνονται ανδρικά.
Ρηχή είναι η προσέγγιση εκείνη που θεωρεί ότι δεν είναι τίποτε να φορούν ανδρικά ρούχα οι γυναίκες. Πολύ ρηχή.
Είχαν δεν είχαν μερικοί, άδραξαν την ευκαιρία να κατηγορήσουν τις ιεραποστολικές αδελφότητες αναμασώντας τις γνωστές από το παρελθόν έωλες κατηγορίες.
Περαστικά να είναι.
Πάλι οι οργανώσεις σου φταίνε 8:09 ;
Σε βεβαιώ, αν και δεν είμαι μέλος σε κάποια εκκλησιαστική οργάνωση, ότι οι οργανώσεις έκαναν και κάνουν σοβαρό έργο, με σοβαρούς κληρικούς.
Η "καραμέλα"ότι ευθύνονται οι οργανώσεις, για το ότι δεν μας βολεύει ή για τα όποια στραβά του βίου μας , έχει λιώσει!
Οι οργανώσεις έμειναν μόνες που πάνε κόντρα στο ρεύμα, της διάλυσης και της εκκοσμίκευσης του εκκλησιαστικού μας βίου,όσο είναι δυνατόν και τις συγχαίρουμε και τις ευχαριστούμε!
Αγαπητέ Θεόδωρε , σε παραπέμπω στο κύριο άρθρο του τεύχους Σεπτεμβρίου 2026 του περιοδικού ΖΩΗ το οποίο έχει τίτλο " Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ;" και αποτελεί απάντηση σε πρόσφατο άρθρο του περιοδικού "ΘΕΟΛΟΓΙΑ" που διατυπώνει την κατηγορία του ευσεβισμού σε βάρος των ιεραποστολικών αδελφοτήτων.
Σε πρώτη φάση, καλό είναι να παρατεθούν οι ακριβείς πηγές, ώστε κάθε καλόπιστος αναγνώστης να μπορεί να διαβάσει τα σχετικά κείμενα και να σχηματίσει ο ίδιος άποψη.
Το άρθρο στο οποίο ασκείται η κριτική είναι του Ιωάννη Παναγιωτόπουλου, «Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος και η θεολογική αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας της Ελλάδος: η ίδρυση του περιοδικού Θεολογία στο ιστορικό και εκκλησιολογικό της πλαίσιο», περιοδικό Θεολογία, τόμ. 97, τεύχ. 1/2026, σσ. 17–50.
https://www.ecclesiagreece.gr/greek/press/theologia/material/2026_1_6_panagiotopoulos.pdf
Η απάντηση του περιοδικού ΖΩΗ δημοσιεύθηκε με τίτλο «Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ… “ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ”;» και αναφέρεται ρητά στο παραπάνω άρθρο και στις συγκεκριμένες σελίδες του.
https://apotixisi.blogspot.com/2026/09/blog-post_19.html
Στην Αφρική έχουν πολυγαμία.
Λογικό να μην τους απασχολούν ακόμη τα παντελόνια, αλλά αυτό δεν είναι ένδειξη προχωρημένης πνευματικότητας.
Το άρθρο στο οποίο αναφέρεται το περιοδικό ΖΩΗ είναι του Ιωάννη Παναγιωτόπουλου καθηγητή θεολογίας του ΕΚΠΑ, με τίτλο «Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος και η θεολογική αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας της Ελλάδος: η ίδρυση του περιοδικού Θεολογία στο ιστορικό και εκκλησιολογικό της πλαίσιο», περιοδικό Θεολογία, τόμ. 97, τεύχ. 1/2026, σσ. 17–50.
Ξέρουμε καλά πόσο έχει συντελέσει σε αυτή την κατάντια της περί αρμόζουσας ενδυμασίας ο άγαμος κλήρος με τα ατελείωτα απωθημένα του!!!!
ΕΙΣΑΙ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟΣ;;;;;
Δημοσίευση σχολίου