Το Γενέσιον του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (24 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι ανάμεσα εις τους γεννητούς υιούς των γυναικών, αυτός είναι από όλους μεγαλίτερος, και ότι είναι Προφήτου περισσότερος. Ούτος εσκίρτησεν ακόμη από την κοιλίαν της μητρός του, και εκήρυξεν εις όλους τους εν τη γη, την παρουσίαν του Σωτήρος. Ούτος επρόδραμε και επήγεν εις τον Άδην, και εκεί ευηγγέλισε την έλευσιν του Κυρίου. Ούτος εχρημάτισεν υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως, και Ελισάβετ της στείρας, γεννηθείς από θείαν επαγγελίαν και υπόσχεσιν. Αυτός και την σιωπήν του πατρός του Ζαχαρίου έλυσεν όταν εγεννήθη, και όλον τον κόσμον από χαράν εγέμωσε. Δια τούτο και οι Άγγελοι σήμερον με τους ανθρώπους ευφραίνονται, και όλη η κτίσις από χαράν επληρώθη. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή, εις τον αγιώτατον αυτού Ναόν, τον ευρισκόμενον εις τόπον καλούμενον Φορακίου.

Σημείωσαι, ότι η γέννησις του Προδρόμου έγινεν ημέρα Δευτέρα, κατά τον Σεβαστόν Τραπεζούντιον. Εις το Γενέσιον του Προδρόμου λόγους ελληνικούς έχουσι, Σωφρόνιος ο Ιεροσολύμων, ου η αρχή· «Δίδου ημίν ω φωνή του Λόγου, φωνήν». Αντίπατρος Επίσκοπος Βόστρων των εν τη Αραβία ευρισκομένων, ου η αρχή· «Εν γεννητοίς γυναικών ουδένα Ιωάννου». Αέτιος Πρεσβύτερος Κωνσταντινουπόλεως, ου η αρχή· «Πολλοί μεν ήδη πολλάκις αγαπητοί». Χρύσιππος Πρεσβύτερος και μαθητής του Μεγάλου Ευθυμίου, ου η αρχή· «Ήχος σάλπιγγος, λύρα πνευματική». (Σώζονται εν τη Λαύρα και εν τω Κοινοβίω του Διονυσίου.) Και εις λόγος πανηγυρικός διαλαμβάνων περί της συλλήψεως, γεννήσεως, και ανατροφής του Προδρόμου, ου η αρχή· «Ιωάννην το μέγα κλέος της οικουμένης». Εγκώμιον του σοφωτάτου εν Μοναχοίς κυρού Θεοδούλου του μαγίστρου, ου η αρχή· «Αλλ’ εμοί γε τοις σοις». Εγκώμιον Θεοδώρου του Στουδίτου, ου η αρχή· «Αηδόνι τινι πολυφώνω εύηχα κελαδούντι». (Σώζονται ταύτα εν τω τετάρτω Πανηγυρικώ της Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου.) Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ου η αρχή· «Εύκαιρος ημέρα εορτής». Θεόδωρος ο Δαφνοπάτης, ου η αρχή· «Ει μεν ο του Λόγου κήρυξ». Λέων ο Σοφός, ου η αρχή· «Αρχή τω κόσμω χαράς». (Σώζονται εν τη του Παντοκράτορος.)

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης