Δυο ενδιαφέροντα περιστατικά από την ζωή του π. Σεραφείμ Παπακώστα - Αθανάσιος Κοτταδάκης

 Κάνω άλλον ένα κόπο, αντιγράφω ‘’από το βιβλίο μου «ΜΟΡΦΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΩΡΩΝ»’’ και παραθέτω τα ακόλουθα δυο ενδιαφέροντα περιστατικά, που προσθέτουν κάτι όχι λίγο σημαντικό για τη δυναμική εκείνου του αγίου άνδρα και μακαριστού. "Στα χρόνια της Μεταξικής Δικτατορίας-1936/41- κάλεσε τον π. Σεραφείμ στο γραφείο του ο Υπουργός Παιδείας-Θρησκευμάτων Ι. Σπέντζας για να του συστήσει να γράφει η «Ζωή» υπέρ του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, «Με άλλα λόγια θέλετε να γράφουμε κατά παραγγελίαν κε Υπουργέ», παρατήρησε με θάρρος ο π. Σεραφείμ, και με εύγλωττη παρρησία συμπλήρωσε, «Εμείς όμως γράφουμε εκείνο που πρέπει και όταν πρέπει κατά τη συνείδησή μας» ! Ο Υπουργός έπιασε το μήνυμα και τον συνόδευσε ως την πόρτα του Γραφείου του, όπου και τον αποχαιρέτησε με μη αποκρυπτόμενη τη δυσαρέσκεια …"

Λίγα χρόνια αργότερα-1944-τα ίδια επαναλαμβάνονται τώρα από την αντίπερα όχθη. Στη διάρκεια του Δεκεμβριανού Κινήματος τον επισκέπτονται δυο-τρεις ένστολοι «σύντροφοι» από το «Ριζοσπάστη» και του ζητούν να πάρουν τα πιεστήρια του Τυπογραφείου της «Ζωής». Συνοδεύονται από μερικούς άλλους με σχετικό οπλισμό που επιτηρούν έξω και γύρω από την Ιπποκράτους. Ο π. Σεραφείμ κατεβαίνει, κάθεται σε ένα μικρό γραφείο στη μικρή αίθουσα της υποδοχής, τους δίνει το λόγο και τους ακούει με πολλή προσοχή αρκετή ώρα χωρίς να τους διακόψει.

Όταν έπιασε να μιλάει εκείνος οι αντάρτες που κατάλαβαν ότι δεν είχε πτοηθεί, και διαισθάνθηκαν πού θα το πάει έπιασαν να τον διακόπτουν. Ήρεμος εκείνος με ευγένεια και ανυποχώρητο θάρρος τους λέει. «Βλέπετε ότι εγώ, πολύ μεγαλύτερός σας δεν σας διέκοψα καθόλου όσο μιλούσατε». Στην απαραίτητη παύλα της σειράς του λόγου σώπασαν όλοι, οπότε εκείνος με ξεκάθαρη σταθερότητα συνέχισε. «Δεν υπάρχει περίπτωση να σας δώσουμε τα πιεστήρια. Εξ άλλου πριν από καιρό μας τα ζήτησαν άλλοι και το αρνηθήκαμε. Μην επιμένετε παρακαλώ, είμαστε Θρησκευτική Οργάνωσις και δε θέλουμε να χρωματιστούμε». «Μα δεν πρόκειται να συμβεί αυτό, γιατί όλος ο λαός είναι με το μέρος μας», διέκοψε ένας από αυτούς. «Μα τότε γιατί έξω γίνεται πόλεμος; Αφήστε, λοιπόν, να κρίνουμε μόνοι μας αν ή με ποιον είναι ο λαός», παρατήρησε ο π. Σεραφείμ εύστοχα, οπότε εκείνοι δε δίστασαν να περάσουν στη φάση των απειλών.

«Αφού περάσαμε στο στάδιο των απειλών, είπε τότε ο π. Σεραφειμ να ξέρετε ότι μπορείτε να απειλείτε όσο θέλετε. Ασφαλώς με τη βία μπορείτε να πάρετε τα πιεστήρια. Κάποιος όμως κάποια στιγμή θα βρεθεί και θα ομολογήσει το πώς τα πήρατε». «Μα και ο Αρχιεπίσκοπος είναι με το μέρος μας», παρατήρησε παρεμβαίνοντας ένας άλλος από την τριάδα. «Δεν ξέρω τι κάνει ο Αρχιεπίσκοπος, ούτε αν είναι όπως τα λέτε. Ξέρω πως μια φορά στα 1917 η Εκκλησία αναμείχτηκε στην πολιτική και έχασε πολύ ! Λοιπόν η «Ζωή» δεν αναμείχτηκε και δεν θα αναμειχτεί στην πολιτική». Ήταν τέτοια η σταθερότητα και η επιβολή του, που αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγγνώμη και να αποχωρήσουν». Δες κατωτέρω σελ..96-97

 

Αθανάσιος Κοτταδάκης

 

Το βιβλίο «ΜΟΡΦΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΩΡΩΝ» υπάρχει στα θρησκευτικά βιβλιοπωλεία