Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ - «Κ.Π.»

 

Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

«Κ.Π.»

                 Ὅταν ἔμαθε ὁ Ἰησοῦς τὴν σύλληψη  τοῦ Προδρόμου ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ἐγκατέλειψε τὴν Ναζαρετ καί ἐγκαταστάθηκε στὴν Καπερναουμ, τὴν μεγάλη παραθαλάσσια πόλη. Ἀπὸ τότε ἀρχίζει τὴν δημόσια δράση Του.  «Ἠρξατο κηρύσσων καὶ λέγων ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ. Ἠγγικε γὰρ ἡ Βασίλεια τῶν Οὐρανῶν». Ὁ καιρὸς τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς ἐτελειωσε. Ἦλθε ἡ ὥρα τῆς Μεσσιανικῆς Ἀποκαλύψεως στὸν κόσμο. Ἔτσι δὲν εἶναι πιὰ ὁ Υἱὸς τῆς Παναγίας,  ἀλλὰ ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου!

               Στὴν Κανά τῆς Γαλιλαιας γινόταν ὁ γάμος τοῦ Σίμωνα τοῦ Κανανίτη, τοῦ μετέπειτα μαθητῆ τοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὸν τὸν γάμο εἶχε προσκληθεῖ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ ἡ Παναγία μας καὶ οἱ ὡς τότε μαθητὲς .Αὐτὸ τὸ ΚΑΙ πρέπει νὰ προσδιορίζει τὴν τέλεση καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου. Χωρὶς τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου,ποὺ εὐλόγησε τὸν Γάμο, εἶναι ἀδιανόητο νὰ γίνεται. Μεγάλη ἁμαρτία! Γάμοι χωρὶς Χριστό; Κύριε ἐλέησον!

                Μεγάλη ἡ χαρὰ στὸ τραπέζι τοῦ Γάμου.Ἡ Παναγία μας κάποια στιγμὴ καταλαβαίνει τὴν ἀνάγκη τῆς οἰκογένειας καὶ σπεύδει ὡς ΜΕΣΙΤΡΙΑ στὸν Υἱό της: «οἶνον οὐκ ἐχουσι»! Γνώριζε τὴν θεική Του δύναμη. Ἐκεῖνος θὰ ἔλυνε τὸ πρόβλημα. Μὰ ὁ Παντογνώστης Κύριος δὲν γνώριζε ὀτι τελείωσε τὸ κρασί; Ἀσφαλῶς τὸ γνώριζε.Ἤθελε ὅμως νὰ διδάξει ὅτι ἡ ἔσχατη ἀνάγκη τῶν ἀνθρώπων καὶ ἡ ὥρα τοῦ ἀδιεξόδου τους εἶναι ἡ δίκη Του ὥρα γιὰ τὸ θαῦμα…

 «Ὅ,τι ἂν λέγη ὑμῖν , ποιήσατε». Εἶναι σίγουρη γιὰ τὸ θαῦμα. Παναγία μας, πόσο καταλαβαίνεις τὸν ἀνθρώπινο πόνο, τὶς δυσκολίες, τὰ προβλήματα καὶ ὡς στοργικὴ Μάνα ἐπεμβαίνεις. « Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω πρὸς τὸν  φιλάνθρωπον Θεόν».

                Καὶ ὁ Κύριος ἀκούει τὴν Μητέρα Του. Πῶς νὰ μὴν τὴν ἀκούσει; Τόσα  ὑπέμεινε γιὰ Ἐκεῖνον, καὶ λέγει: --Γεμίστε τὶς ὑδρίες νερὸ μέχρι πάνω, μέχρι νὰ ξεχειλίσουν. Ἔτσι στέλνει τὰ ἀγαθά Του ὁ Κύριος ἄφθονα, πλουσιοπάροχα για ἐνίσχυση καὶ σωτηρία. Καὶ τότε ὁ Χριστός χωρίς νὰ κάνει κάποια κίνηση καί χωρίς νὰ πεῖ κάποιον λόγο, κάνει τὸ θαῦμα μεταβάλλοντας τὴν φύση τῶν πραγμάτων.Τὸ νερὸ γίνεται κρασί καὶ μάλιστα καλύτερο ἀπὸ τὸ προηγούμενο.

                 Τὸ πρῶτο θαῦμα τοῦ Κυρίου πραγματοποιεῖται μέσα στὴν οἰκογένεια. Οἰκοδεσπότης γίνεται ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος μοιράζει τὰ ἀγαθὰ ἀφειδώλευτα. Μεσίτρια ἡ Παναγία Μητέρα Του.  Ἡ  πραγματικὴ ἀφορμὴ γιὰ αὐτὸ τὸ θαῦμα ἦταν ἡ ἐπέμβαση τῆς  Παναγίας μας.Καὶ τὸν Υἱὸν της ἐνημέρωσε καὶ τοὺς ὑπηρέτες συμβούλευσε. Τὸ πρῶτο τὴν ἀναδεικνύει ΜΕΣΙΤΡΙΑ, τὸ δεύτερο τὴν ἀναδεικνύει  ΜΑΝΑ. Στὸν πνευματικό μας ἀγώνα ἔχουμε ἀνάγκη καὶ τὰ δύο.

               Ἐμεῖς ὑποσχόμαστε νὰ τηροῦμε αὐτὸ ποὺ ζήτησε ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες: Νὰ ἐφαρμόζουμε  τὸν λόγο τοῦ Υἱοῦ της. Ἐμεῖς ζητοῦμε ἀπὸ τήν  Παναγία μας να εἶναι ΜΕΣΙΤΡΙΑ ὄχι μόνο γιὰ τὴ ζωή μας ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὴν ψυχή μας, γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὸν δρόμο μας πρός τὸν ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!  Ἠ ἀπόλυτη ἀσφάλεια τοῦ ἀνθρὠπου νά  ζεῖ τήν μητρική παρουσία της στὀν καθημερινό του ἀγώνα. Ἔχει Μάνα, τήν Μάνα τοῦ Θεοῦ!!