Μνήμη του Αγίου Επικτήτου του θαυματουργού (12 Οκτωβρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Οσίων Θεοσεβίου του Αρσινοΐτου και Επικτήτου και των μαρτύρων Πρόβου, Ταράχου και Ανδρονίκου. Και οι τρεις ήταν στρατιώτες, με βαθιά συνείδηση της χριστιανικής πίστεως. Συνελήφθησαν από τον έπαρχο της Ταρσού, Μαξέντιο, και ομολόγησαν με θάρρος την πίστη τους στον Χριστό. Ο τύραννος αν και διέταξε τον αποκεφαλισμό τους, εντούτοις οι απαντήσεις που έλαβε, το θάρρος και η πίστη που επέδειξαν τον συγκλόνισαν.
Ο Όσιος Θεοσέβιος γεννήθηκε στα τέλη του 4ου µ.Χ. αιώνα στο μικρό χωριό Μελάνδρα, Νοτιοανατολικά της αρχαίας Αρσινόης, της σημερινής Πόλης της Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου, από γονείς ευσεβείς και εύπορους, τον Μιχαήλ και την Άννα. Είχε δε αδελφό τον όσιο Αρκάδιο τον μετέπειτα επίσκοπο Αρσινόης.
Ενώ, ο αδελφός του πήγε για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, ο Θεοσέβιος έμεινε πλησίον των γονέων του, ποιμαίνοντας τα πρόβατα. Εκεί, είχε την ευκαιρία να προσεύχεται, να μελετά το Ευαγγέλιο και να ασκείται στην αρετή.
Με πρόφαση την αναζήτηση τροφής για το κοπάδι, προχωρούσε στο βουνό σε απόσταση από το χωριό του και σε τόπο ήσυχο και απόμερο προσευχόταν απερίσπαστα. Εκεί επισήμανε σπήλαιο το οποίο μετέτρεψε σε τόπο προσευχής στον Πανάγιο Τριαδικό Θεό.
Ενώ νυμφεύθηκε όπως ήταν η ευχή των γονέων, εξ συμφώνου με τη σύζυγό του έζησαν βίο αγνότητας.
Κοιμήθηκε οσιακά στο σπήλαιο όπου ασκήτευε με προοπτική την ακρώρεια των αρετών και την είσοδό του στη Βασιλεία των Ουρανών.
O Άγιος Επίκτητος, εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κάζα Πιφάνη (Αγίου Επιφανίου), της Κερύνειας, και εκεί ασκήτευσε αφιερωμένος ολοκληρωτικά στο Χριστό και το Ευαγγέλιο. Στον ίδιο τόπο, όπου ανάλωσε τη ζωή του στην προσευχή και την πνευματική άσκηση, κοιμήθηκε οσιακά.
Πάνω από τη σπηλιά που έζησε, οικοδομήθηκε εκκλησία και γύρω από αυτήν το τουρκοκρατούμενο χωριό Άγιος Επίκτητος, της Κερύνειας. Εκκλησάκι επ’ ονόματι του Αγίου υπάρχει κοντά στην κοινότητα Μονή της Λεμεσού.
Η διατήρηση της μνήμης, της ιστορίας και της νοσταλγίας της κατεχόμενης πατρίδας μας, είναι απαραίτητη στον αγώνα μας για ελευθερία και επιστροφή στην πατρική γη.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου