Τα περί της γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου τα βρίσκουμε στο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τα περί της γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου τα βρίσκουμε στο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

5. 1. Την επόμενη μέρα (ο Ιωακείμ) πρόσφερε τα δώρα του αναλογιζόμενος: «Αν ο Κύριος, ο Θεός, μου δώσει χάρη, θα μου (το) φανερώσει το πέταλο του ιερέα». Πρόσφερε, λοιπόν, ο Ιωακείμ τα δώρα του και παρατηρούσε το πέταλο του ιερέα καθώς ανέβηκε στο θυσιαστήριο του Κυρίου και δεν είδε τίποτε να μαρτυρεί αμαρτία εναντίον του. Και είπε ο Ιωακείμ: «Τώρα ξέρω ότι ο Κύριος μου έδωσε τη χάρη του και συγχώρησε όλα τα αμαρτήματα μου». Έτσι κατέβηκε δικαιωμένος απο το Ναό του Κυρίου και γύρισε στο σπίτι του.

2. Εν τω μεταξύ συμπληρώθηκαν οι μήνες της και τον ένατο μήνα η Άννα γέννησε. Ρώτησε τη μαία: «Τι γέννησα»; Και εκείνη της αποκρίθηκε: «Κορίτσι». Είπε τότε η Άννα: «Η ψυχή μου σήμερα ευφράνθηκε όσο ποτέ άλλοτε» και την έβαλε στο κρεβάτι. Όταν συμπληρώθηκαν οι μέρες της, η Άννα πλύθηκε, έδωσε στο παιδί της το μαστό της για να θηλάσει και την ονόμασε Μαριάμ.

6. 1. Μέρα με τη μέρα το κορίτσι μεγάλωνε και όταν έγινε έξι μηνών, την κράτησε η μητέρα της ορθια για να δει αν στέκεται. Η Μαριάμ έκανε επτά βήματα και έπεσε στην αγκαλιά της. Την άρπαξε τότε η Άννα, τη σήκωσε υψηλά και είπε: «Ζει Κύριος, ο Θεός μου δεν θα περπατήσεις στη γη, έως οτου σε οδηγήσω στο Ναό του Κυρίου». Και διαμόρφωσε στο υπνοδωμάτιο της ένα εξαγνισμένο χώρο, όπου τίποτε το μολυσμένο ή ακάθαρτο δεν επέτρεπε να περάσει. Κάλεσε επίσης τις αμόλυντες θυγατέρες των Εβραίων για να παίζουν μαζί της.

2. Όταν το κορίτσι έγινε ενός έτους, ο Ιωακείμ έκανε γιορτή μεγάλη. Κάλεσε τους ιερείς, τους γραμματείς, τη γερουσία και όλο το λαό του Ισραήλ. Παρουσίασε τότε ο Ιωακείμ την κόρη του στους ιερείς και την ευλόγησαν λέγοντας: «Θεέ των πατέρων μας, ευλόγησε αυτήν την κόρη και χάρισε της όνομα ξακουστό και αιώνιο σε όλες τις γενιές». Και ο λαός αποκρίθηκε: «Γένοιτο, γένοιτο, αμήν». Την παρουσίασε επίσης στους αρχιερείς και αυτοί την ευλόγησαν λέγοντας: «Θεέ των πατέρων μας, στρέψε το βλέμμα Σου σε αυτή την κόρη και ευλόγησε την με την έσχατη και ολοκληρωτική ευλογία, που ανώτερη της δεν υπάρχει».

3. Την πήρε στην αγκαλιά της η μητέρα της και την οδήγησε στον εξαγνισμένο χώρο του υπνοδωματίου της, όπου της έδωσε το μαστό της για να θηλάσει. Και έψαλε η Άννα αυτό το άσμα στον Κύριο, τον Θεό: «Θα ψάλω ένα άσμα στον Κύριο, τον Θεό μου, γιατί με σπλαγχνίστηκε και με απάλλαξε από τη ντροπή των εχθρών μου. Μου έδωσε ο Κύριος καρπό της δικαιοσύνης Του, μοναδικό και πολλαπλάσιο ενώπιον Του. Ποιος θα αναγγείλει στους υιούς της φυλής Ρουβείμ ότι η Άννα θηλάζει; Ακούστε, ακούστε, οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ ότι η Άννα θηλάζει». Κι αφού την έβαλε να αναπαυτεί στον εξαγνισμένο χώρο, βγήκε και υπηρετούσε τους καλεσμένους. Όταν τελείωσε το δείπνο, έφυγαν γεμάτοι αγαλλίαση, δοξάζοντας τον Θεό του Ισραήλ.

(Το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου αποτελεί απόκρυφο χριστιανικό κείμενο της αρχαίας Εκκλησίας, το οποίο διασώζει παραδόσεις σχετικές με τη Γέννηση και την παιδική ηλικία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αν και δεν περιλαμβάνεται στον κανόνα της Αγίας Γραφής, επηρέασε βαθιά την υμνογραφία, την αγιογραφία και τη Θεομητορική παράδοση της Εκκλησίας, καθώς από αυτό πληροφορούμαστε για τους Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα και τη γέννηση της Παναγίας).

***

The accounts concerning the birth of the Most Holy Theotokos are found in the Protoevangelium of James.

5. 1. On the following day, Joachim offered his gifts, reflecting to himself: “If the Lord God grants me grace, He will make it known to me through the priest’s plate.” So Joachim offered his gifts and watched the priest’s plate as it went up to the altar of the Lord, but he saw nothing to indicate sin against him. Then Joachim said: “Now I know that the Lord has granted me His grace and has forgiven all my transgressions.” Thus, he went down justified from the Temple of the Lord and returned to his home.

2. Meanwhile, her months were fulfilled, and in the ninth month Anna gave birth. She asked the midwife: “What have I borne?” And the midwife replied: “A girl.” Then Anna said: “My soul rejoices today more than ever before.” And she laid her in the bed. When her days of purification were completed, Anna washed herself, gave her breast to the child to nurse, and named her Mary.

6. 1. Day by day the little girl grew, and when she was six months old, her mother set her on her feet to see if she could stand. Mary took seven steps and fell into her mother’s arms. Then Anna lifted her up high and said: “As the Lord my God lives, you shall not walk upon the earth until I have brought you into the Temple of the Lord.” She then prepared in her bedroom a consecrated chamber where nothing defiled or impure was permitted to enter. She also summoned undefiled daughters of the Hebrews to play with her.

2. When the girl was one year old, Joachim held a great feast. He invited the priests, the scribes, the council of elders, and all the people of Israel. Joachim then presented his daughter to the priests, and they blessed her, saying: “God of our fathers, bless this child and give her a renowned and everlasting name through all generations.” And the people responded: “So be it, so be it, Amen.” He also presented her to the high priests, and they blessed her, saying: “God of our fathers, look upon this child and bless her with the final and perfect blessing, beyond which there is none greater.”

3. Her mother then held her in her arms and led her into the consecrated chamber of the bedroom, where she gave her breast to suckle. And Anna sang this hymn to the Lord her God:

“I will sing a hymn to the Lord my God, for He has looked upon me with mercy and delivered me from the reproach of my enemies. The Lord has granted me the fruit of His righteousness, singular and multiplied before Him. Who will declare to the sons of the tribe of Reuben that Anna is nursing a child? Hear, hear, O twelve tribes of Israel, that Anna is nursing.”

And when she had laid the child to rest in the consecrated chamber, she went out to serve the guests. And when the banquet was ended, they departed in joy, glorifying the God of Israel.

(The Protoevangelium of James is an apocryphal Christian text of the early Church, which preserves traditions concerning the Nativity and childhood of the Most Holy Theotokos. Although it is not included in the canon of Holy Scripture, it deeply influenced the Church’s hymnography, iconography, and Theotokian tradition, as it is from this text that we learn about the Holy Ancestors of God, Joachim and Anna, and the birth of the Virgin Mary.)