Ένας σκύλος στην ΕΡΤ τις μέρες του καύσωνα - Νίκος Χασαπόπουλος

Ξέρουμε όλοι τη βασική αρχή της δημοσιογραφίας: Είδηση δεν είναι αν ένας σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο, αλλά όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει έναν σκύλο. Οι σκύλοι λοιπόν αλλά και ο καύσωνας, παίζανε τον δικό τους ρόλο στην ΕΡΤ-2. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται επηρέαζαν τις ειδήσεις με άλλον τρόπο.
 
Εξω από το στούντιο με τη ζέστη και με την υγρασία, έσκαγε ο τζίτζικας. Το θερμόμετρο έδειχνε 40 βαθμούς κελσίου και στο μεγάλο στούντιο της ΕΡΤ-2 δεν υπήρχε ούτε κλιματισμός (άγνωστο τότε εργαλείο για την ΕΡΤ), αλλά ούτε ένας ανεμιστήρας. Έπρεπε, εσύ να εκφωνήσεις τις ειδήσεις, ντάλα μεσημέρι της Κυριακής, κουστουμαρισμένος με γραβάτα και... μακιγιαρισμένος (για να μην γυαλίζεις- σου έλεγαν). 
 
Ελλείψει κλιματισμού και με τόση ζέστη μία λύση υπήρχε. Για να μην ιδρώνουμε, γεμίζαμε  ο κάθε ένας από το ψυγείο έξω από το στούντιο, μια πλαστική λεκάνη με παγωμένο νερό και βάζαμε μέσα τα πόδια μας κάτω από το τραπέζι όπου είχαμε τα χαρτιά με τις ειδήσεις. Όντως δρόσιζε και ήταν ένα είδος... αναχαίτισης στο φοβερό καύσωνα. Από πάνω αυστηρό κοστούμι και γραβάτα και από κάτω βερμούδα με γυμνά πόδια μέσα στη λεκάνη.

Η σιωπή είναι φυγή, λιποταξία.. . - Αντώνης Σαμαράκης

«Η θα διαλέξεις τη σιωπή
για να μη χάσεις τη βολή σου,
την ησυχία σου....
ή θα αντιδράσεις, θα αντισταθείς, θα αγωνιστείς σε όλα αυτά τα αποτρόπαια, τα εφιαλτικά που γίνονται για σένα, υποτίθεται, αλλά χωρίς εσένα...

- Θα μιλήσω. Η σιωπή είναι φυγή, λιποταξία.. .
- Θα διαλέξω την ελευθερία να πω όχι, αρνούμαι θα πω σ’ αυτήν την απάνθρωπη ανθρωπότητα...

Αντώνης Σαμαράκης

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Καλλινίκου (29 Ιουλίου)

 Ούτος ο Άγιος εκατάγετο από την Κιλικίαν, ήτον δε υπερβολικά καλοπροαίρετος άνθρωπος, και έχωντας τον φόβον του Θεού φυτευμένον εις την καρδίαν του, έγινε και εις τους άλλους διδάσκαλος σωτηρίας. Εσυμβούλευε γαρ και τους Έλληνας οπού ελάτρευον τα είδωλα, να απέχουν από τα μάταια ταύτα και άψυχα, και να γνωρίσουν τον Θεόν, τον Ποιητήν του παντός. Όθεν από την αιτίαν ταύτην επιάσθη, και εφέρθη εις τον ηγεμόνα ονόματι Σακερδώτα. Από τούτον λοιπόν εδοκίμασεν ο Άγιος διάφορα βάσανα, διότι βαλών ο θηριώδης εις τους πόδας του Αγίου υποδήματα σιδηρένια, τα οποία είχον καρφία, επρόσταξεν αυτόν να τρέχη έμπροσθεν από τα άλογα, έως εις την πόλιν Γάγγραν, η οποία απέχει από την Κιλικίαν ογδοήντα στάδια, ήτοι μίλια δέκα. Αφ’ ου δε ο Άγιος διεπέρασε τα επτά στάδια, ήτοι ένα μίλιον παρ’ ολίγον, εδίψησαν οι στρατιώται οπού τον επήγαιναν, και δεν εδύνοντο να περιπατήσουν πλέον από την δίψαν.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Καλλινίκου (29 Ιουλίου)

 Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα, Τρίτη, 29 Ιουλίου, τη μνήμη του αγίου μάρτυρος Καλλινίκου, που καταγόταν από την Κιλικία της Μ. Ασίας και διακρινόταν για την ευφράδεια και το ζήλο με τον οποίο διέδιδε το ιερό Ευαγγέλιο.
Διδάσκοντας τη χριστιανική πίστη στην Αίγυπτο, συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες και οδηγήθηκε στον ηγεμόνα Σακέρδωνα, ο οποίος, αρχικά με δελεαστικά λόγια και ύστερα με φοβερά βασανιστήρια, προσπάθησε να τον πείσει ότι οι θεοί της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν αληθινοί.
Τελικά, ένεκα της αντίστασής του στα ειδωλολατρικά δελεάσματα του ηγεμόνα και της σταθερής χριστιανικής του ομολογίας, ο Καλλίνικος ρίχτηκε στη φωτιά, όπου και παρέδωσε το πνεύμα στον Ιησού Χριστό.

Θεολογία και μετανεωτερικότητα - π. Βασίλειος Θερμός

 [...] Μέ ποιό τρόπο η Θεολογία έρχεται σε διάλογο μέ τή νεωτερικότητα; Πρέπει να χρησιμοποιήσει ανάλογα μέσα. Μέσα δηλαδή «ομόλογα», πού αντιστοιχούν στά χαρακτηριστικά της νεωτερικότητας. Όταν η νεωτερικότητα δίνει έμφαση στο άτομο, πιστεύω ότι δέν μπορεί η Θεολογία να φέρει ὡς απάντηση τό: «Δέν μέ ενδιαφέρει τί πιστεύεις εσύ. Με ενδιαφέρει τί πιστεύει συνολικά η ομάδα, η Εκκλησία. Και είσαι υποχρεωμένος να κάνεις υπακοή στήν Ἐκκλησία».
 
Δέν μπορώ νὰ απαντήσω έτσι διότι αυτή είναι απάντηση συλλογικότητας. Γιά τό νεωτερικό μυαλό η απάντηση αυτή πού ερχεται από την παλιά εποχή, την προνεωτερική, είναι ξεπερασμένη. Μα ακριβώς αυτὸ μας λέει: «Δεν με ενδιαφέρει εμένα η συλλογικότητα, εγώ θελω να αυτοκαθοριστώ. Μπορείς εσύ νὰ μου πεις κάτι με τὸ οποίο εγώ, διατηρώντας την προσωπικότητά μου αλώβητη και ακέραια, μπορώ να αποδεχτώ το Εὐαγγέλιο και αυτά τά οποία μου λές;». Γι' αυτό είπα πρίν ότι πρέπει να εκτιμήσουμε και να σεβαστούμε τὸ σημείο στό οποίο βρίσκεται ο άλλος και να μήν θεωρήσουμε ότι είναι ένα κατάντημα αυτό. Γιατί πολύ συχνά αντιμετωπίζουμε τις νεώτερες εξελίξεις μόνο αρνητικά.
 
Δέν ήταν αρνητικός σταθμός στην ιστορία της ανθρωπότητας η νεωτερικότητα οσο και αν έφερε πολλά αρνητικά μαζί της. Διότι ανέπτυξε δωρεές του Θεού πρὸς τὸν άνθρωπο πού προηγουμένως παρέμεναν σε υπολειτουργία, αλλά και διότι επέφερε μια εξέλιξη της ιδιας της Θεολογίας. 

Δεν είναι δικά σας τα παιδιά! - ΓΕΧΑ Αιγίου

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ.

Mέ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ πανσεβάσμιος μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος καί Ἰαματικοῦ Παντελεήμονος στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν. Ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ ἦτο ὁ περικαλλής Ἱερός Ναός στό Προάστειο Πατρῶν, ὃπου πλῆθος κόσμου κατά τό διήμερο τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Ἱερᾶς μνήμης τοῦ Ἁγίου προσῆλθε γιά νά δοξάσῃ τόν Θεό καί νά τιμήσῃ τόν λαοφιλέστατο καί θαυματοβρύτη Ἃγιο.

Στόν Ὂρθρο ἐχοροστάτησε καί τήν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, μέ ἀφορμή τό ἱερό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα, τό ὁποῖο συνεδύασε μέ τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. Ὁ Κύριος ἐθεράπευσε τούς τυφλούς καί τόν δαιμονιζόμενο καί ἐσυκοφαντήθη ἀπό τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους «ὃτι ἐν τῶ ἂρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τά δαιμόνια». Ἡ συκοφαντία στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου καί τῆς Ἐκκλησίας, μέ διαφόρους τρόπους συνεχίζεται μέχρι σήμερα ἀπό τούς υἱούς τῆς γεέννης.

Δεν είμαστε σαν όλους τους άλλους

 "Γιατί είμαστε μόνοι μας; 

Οι άνθρωποι που πάσχουμε από ψυχικές ασθένειες είμαστε οι πιο ευαίσθητοι άνθρωποι στη Γη. 

Πρέπει να μας φροντίσετε. 

Δεν είμαστε σαν όλους τους άλλους".

Sinéad O'Connor

Ιερά Κοινότητα: Κρείττον το σιγάν… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ιερά Κοινότητα:  Κρείττον το σιγάν…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους θεώρησε «πνευματικά ωφέλιμο»  να απαντήσει στους σκανδαλισθέντες και απογοητευθέντες πιστούς Ορθοδόξους από τη συμπεριφορά ηγουμένων και μοναχών κατά την εκεί επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη. Εξέδωσε Ανακοίνωση, την οποία υπογράφουν «άπαντες οι εν τη Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω». Την ευθύνη δηλαδή της αντιμετώπισης του Κυρ. Μητσοτάκη ανέλαβαν τελικά όλες οι Αγιορειτικές Μονές

            Στην αρχή της Ανακοίνωσης γράφεται ότι για την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Άγιον Όρος και την υποδοχή που του επιφυλάχθηκε «υπήρξαν σχόλια, τα οποία ήσαν παγιδευμένα σε μία θεώρηση περισσότερο ανθρώπινη παρά εκκλησιαστική». Σε αυτά  οι είκοσι Μονές αντέδρασαν με την Ανακοίνωση, που, όπως γράφεται,  «με εκκλησιαστικό λόγο, ταπεινό, διακριτικό, εμπνευσμένο από την Παράδοση» εκθέτουν ταυτόχρονα την πραγματικότητα όπως έχει. Για τα σχόλια αδικεί η Ιερά Κοινότητα όσους τα έγραψαν. Η αντιμετώπιση ήταν καθαρά εκκλησιαστική. Ως προς την Ανακοίνωσή της, εκφράζεται  μια γενική άποψη, που θεωρητικώς ισχύει, αλλά όχι στην περίπτωση Μητσοτάκη. 

            Η Ιερά Κοινότητα έγραψε για την εκ μέρους της αντιμετώπιση της επίσκεψης του Πρωθυπουργού: «Το Άγιον Όρος υποδέχεται πάντας με διάκριση και προσευχή, διότι είναι χώρος μετανοίας, όχι καταγγελίας, όπου δεν κυριαρχεί η οργή της εποχής, αλλά η ησυχία της προσευχής». Σε αυτά ουδείς έχει να αντείπει. Μόνο που δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα. Είναι πράγματι χώρος μετανοίας το Άγιον Όρος, αλλά όχι μόνο για τους μοναχούς κατοίκους του.

Τι είμαστε; - Μενέλαος Λουντέμης

Τι είμαστε;
Δεν βλέπουμε τους μαύρους καπνούς που βγάζουν οι πολιτείες.
Δεν βλέπουμε τους λεκέδες που κυκλοφορούν στους δρόμους με ανθρώπινες στολές.
Δε βλέπουμε τις προτομές που ετοιμάζουν για ανάξιους.
Δε βλέπουμε τα πουλιά να μοιρολογούν μελωδικά μες στα κλουβιά.
Δε βλέπουμε… Δε βλέπουμε… Δε βλέπουμε…
Τι είμαστε;
Δεν νιώθουμε την πάχνη που κάθεται στα χόρτα.
Δε νιώθουμε αν φυσά, αν βροντά, αν βρέχει.

Η υποκρισία είναι αρετή.

Η υποκρισία είναι αρετή.

Αν δεν μπορείς να υποκριθείς,

δεν μπορείς να γίνεις Πρόεδρος.

Λουίτζι Πιραντέλο

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος στην ελληνική κοινότητα του Αγίου Παντελεήμονος Harrow στο Λονδίνο

 

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος στην ελληνική κοινότητα του Αγίου Παντελεήμονος Harrow στο Λονδίνο

Διακόνου Μιχαήλ Νικολάου

Μετά από πρόσκληση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ.κ. Νικήτα και της ενορίας Αγίου Παντελεήμονος και Αγίας Παρασκευής Harrow ΒΔ Λονδίνου, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος αφίχθη στο Λονδίνο το μεσημέρι της Παρασκευής, 25 Ιουλίου 2025, συνοδευόμενος από τον Διάκονό του π. Μιχαήλ Νικολάου, προκειμένου να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα πενήντα χρόνια από τη σύσταση της εν λόγω ενορίας.  Το απόγευμα της Παρασκευής ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου χοροστατήσε και κήρυξε, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής και Αγίου Παντελεήμονος Harrow, συμπαραστατούμενος από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κλαυδιουπόλεως κ. Ιάκωβο. Τον Μακαριώτατο υποδέχθηκαν εγκαρδίως οι ελληνοκύπριοι απόδημοι της παροικίας του Harrow στην οποία ο Μακαριώτατος υπηρέτησε επί τριετίαν ως προϊστάμενος Αρχιμανδρίτης μεταξύ των ετών 1989  με 1993.

Ο Μακαριώτατος στην ομιλία του εξέφρασε τη βαθιά συγκίνησή του που βρίσκεται σε μια ενορία που αγάπησε ιδιαίτερα και σε οικεία και αγαπητά του πρόσωπα. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον βίο και τη θαυμαστή πολιτεία της οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής την οποία η Ορθοδοξία τιμά με ιδιαίτερη λαμπρότητα για τους μαρτυρικούς της άθλους. Έκανε λόγο για τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Αγίας τα οποία ο καθένας καλείται να οικειοποιηθεί στη ζωή του ώστε να την μιμηθεί. Αυτή η μίμηση της ζωής και των αρετών της είναι και η καλύτερη τιμή που μπορούμε να προσφέρουμε προς την εορταζομένη Αγία, είπε κλείνοντας τον λόγο του. 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΟ 1ης ΕΩΣ ΚΑΙ 15ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025.

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΑΠΟ 1ης ΕΩΣ ΚΑΙ 15ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025.

Παρασκευή 1 Αὐγούστου: Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, Ἐπισκοπείου Πατρῶν.
Ἱερά Παράκλησις εἰς τόν Ἱ.Ν.Τιμίου Προδρόμου, Ζαβλανίου.
Kυριακή 3 Αὐγούστου: Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱ. Ν.  Ἁγ. Τιμίου Προδρόμου Ριόλου, Πατρῶν. 
● Ἱερά Παράκλησις εἰς τόν  Ἱ. Ν. Ἁγ. Βαρβάρας Ἀκταίου Πατρῶν, ὣρα 7μ.μ.
Δευτέρα 4 Αὐγούστου: Θυρανοίξια τοῦ  Ἱ. Ν. Παναγίας Σουμελᾶ, Ἀπιδεῶνος, Πατρῶν, ὣρα 7:00μ.μ.
Τρίτη 5 Αὐγούστου: Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱ. Ν. Ἁγ. Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Μπινιερεΐκων, Πατρῶν.
·         Ἑσπερινός εἰς τον Ἱ. Ν. Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Καραμεσηνεΐκων, ὣρα 7μ.μ.
Τετάρτη 6 Αὐγούστου: Θεία Λειτουργία εἰς τόν πανηγυρίζοντα Ἱ. Ν. Παντοκράτορος Πατρῶν.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ

 

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

1) ΙΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ

ΑΠΟ 1 ΕΩΣ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ΩΡΑ 8μμ έως 9μμ

2) ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ  -  ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ΩΡΑ 9μμ έως 1 μμεσον 

Μνήμη των Αγίων Αποστόλων και Διακόνων Προχόρου, Νικάνορος, Τίμωνος, και Παρμενά (28 Ιουλίου)

Ούτοι οι Άγιοι Απόστολοι εστάθησαν μαθηταί των Δώδεκα Αποστόλων, και εσυναριθμούντο με τους Εβδομήκοντα, όντες συνδιάκονοι μαζί με τον Πρωτομάρτυρα και αρχιδιάκονον Στέφανον, περί των οποίων γράφει ο ιερός Λουκάς εις τας Πράξεις των Αποστόλων, λέγων· «Και εξελέξαντο (οι Δώδεκα Απόστολοι δηλαδή) Στέφανον άνδρα πλήρη πίστεως και Πνεύματος Αγίου, και Φίλιππον, και Πρόχορον, και Νικάνορα, και Τίμωνα, και Παρμενάν» (Πραξ. ς’, 5). Αφ’ ου δε έπαυσαν από το να διακονούν θεαρέστως και με τρόπον ακατηγόρητον εις τας τραπέζας των χηρών και των πτωχών εν Ιερουσαλήμ, τότε, ο μεν Πρόχορος, επεριπάτει εις το κήρυγμα του Ευαγγελίου μαζί με τον επιστήθιον και Θεολόγον Ιωάννην, συγκοπιάζων με αυτόν εις την συγγραφήν του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, και συγκοινωνός γενόμενος των πειρασμών και θλίψεων του διδασκάλου του. Αφ’ ου δε μετεστάθη ο μέγας Ιωάννης, τότε έγινεν Επίσκοπος Νικομηδείας. Όθεν έφερεν εις καλλιτέραν κατάστασιν όλους τους εκείσε ευρισκομένους ανθρώπους με τον λόγον του, διδάσκωντας αυτούς, να μη υποδουλόνουσι το κρείττον εις το χείρον, ήτοι την ψυχήν εις το σώμα και εις τα πάθη του σώματος. Αλλά όλον το εναντίον, να υποτάσσουν το σώμα και τα τούτου πάθη, εις την ψυχήν και εις τον ορθόν λόγον και την διάκρισιν. Και έτζι νομοθετών, ετελείωσεν ο αοίδιμος την ζωήν του.

Μνήμη της οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου (28 Ιουλίου)

 Σήμερα η Εκκλησία, Δευτέρα, 28 Ιουλίου, τιμά τη μνήμη των Αγίων Διακόνων και Αποστόλων Προχόρου, Τίμωνα, Παρμενά και Νικάνορα, που μαζί με τους Στέφανο, Νικόλαο και Φίλιππο αποτελούν την ομάδα των επτά διακόνων, που αναφέρονται στις Πράξεις των Αποστόλων, σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά.
Μετά το λιθοβολισμό του Στεφάνου, κατά τον οποίο μαρτύρησε και ο Νικάνορας, οι τιμώμενοι σήμερα Διάκονοι συνόδευσαν τους Αποστόλους στις περιοδείες τους, ακολουθώντας τους τόσο στο κηρυκτικό έργο όσο και στο μαρτύριο.
Σήμερα επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη της Οσίας Ειρήνης, ηγουμένης της μονής Χρυσοβαλάντου της Κωνσταντινούπολης. Η αγία Ειρήνη καταγόταν από την Καππαδοκία και έζησε στις αρχές του 9ου αι. μ.Χ. Ξεχώριζε ανάμεσα στις συνομήλικές της για το κάλλος και την ευγένειά της, τα οποία προκάλεσαν το ενδιαφέρον αυτοκρατορικού αξιωματούχου, που τη ζήτησε σε γάμο. Η αρχική θετική ανταπόκρισή της ανατράπηκε, όταν, πριν από την άφιξή της στο παλάτι, πέρασε από τη μονή Χρυσοβαλάντου.

Η σκληρότητα του προφήτη Ηλία και η τιμωρία του - Τού σεβ. Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως π. Ιερεμία Φούντα, καθηγητή πανεπιστημίου

Η σκληρότητα του προφήτη Ηλία

και η τιμωρία του

Τού σεβ. Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως π. Ιερεμία Φούντα, καθηγητή πανεπιστημίου

 

Πηγή: Ομιλία εις το Συνεδριακόν Κέντρον του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς» την 7ην Ιουνίου 2012.

Αναδημοσίευση από: http://o-nekros.blogspot.com

 
Απόσπασμα μιας βαρυσήμαντης ομιλίας για τον προφήτη Ηλία, του μητροπολίτη Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως π. Ιερεμία Φούντα, καθηγητή πανεπιστημίου, ενός από τους σημαντικότερους μελετητές της Παλ. Διαθήκης στη σημερινή Ελλάδα.

Αξίζει να τη διαβάσετε ολόκληρη (περιέχει όλη την ιστορία του προφήτη Ηλία, με πολλά στοιχεία άγνωστα στους πολλούς) εδώ, απ' όπου και το παρακάτω απόσπασμα. Οι αγκύλες έχουν προστεθεί από τον "Νεκρό" απ' όπου κάνουμε την αναδημοσίευση.

Υπάρχει μία σπουδαία όσο και τολμηρή ομιλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου περί του προφήτου Ηλία (MPG 56,583-586 [MPG = Migne, Patrologia Greaca, κλασική έκδοση πατερικών έργων, που θα βρείτε στις μεγάλες ενημερωμένες βιβλιοθήκες, πανεπιστημιακές, δημόσιες κ.λ.π.]). Την παραθέτω συντόμως.

Κατά την ομιλία αυτή, ο Θεός προσπάθησε πολύ να κάνει τον ζηλωτή προφήτη του επιεική και φιλάνθρωπο, χωρίς όμως... να το πετύχει. Η ομιλία παρουσιάζει τον Ηλία να απορεί για την αγάπη και την φιλανθρωπία του Θεού στους αποστάτες Ισραηλίτες, γιατί έβλεπε ότι με αυτήν δεν επέρχεται η διόρθωσή τους.

Πίστευε δε ότι η διόρθωση αυτή του λαού θα έλθει με μία τιμωρία, αυστηρή τιμωρία εναντίον του. Γι᾽ αυτό – όπως το παρουσιάζει η ομιλία του ιερού Πατρός – τόλμησε να παρουσιαστεί στον Θεό και να τον «δέσει» με όρκο να δώσει τιμωρία στους Ισραηλίτες, όπως την σκεπτόταν αυτός, και να μη λύσει την τιμωρία αυτή, αν δεν το πει ο ίδιος!...

Για όσους ψάχνουν τα ζύγια τους και χὠμα να πατήσουν…

"Ήμουνα λεπρός.
Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια.
Η κατάστασή μας ήταν φρικτή.
Η αρρώστια παραμόρφωνε τα πρόσωπά μας, έτρωγε τα άκρα μας.
Πολλοί λεπροί ήταν χωρίς φρύδια, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, χωρίς χείλη, χωρίς δάκτυλα χεριών και ποδιών.
Πολλών το σώμα σκεπαζόταν από μια φρικτή κρούστα.
Οι πληγές ξερνούσαν πολλές φορές ακαθαρσίες και έτσι κολλούσε το σώμα με τα ρούχα.
Και είχαν οι πληγές μια τρομερή βρώμα από πύο! 
Η ιατρική περίθαλψη ήταν ασήμαντη. Υπήρχε στο νησί ένας γιατρός και ήμαστε οι άρρωστοι περίπου εξακόσιοι!
Και δεν έφταναν αυτά.
Ζούσαμε οι περισσότεροι σε σπίτια μικρά, υγρά και ανήλια.

Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν.
Ήταν τούτο κάτι ανώτερο από τις δυνάμεις τους. 
Δεν μπορούσε η ψυχή να νικήσει τη σάρκα.
 
Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλυναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί της φρίκης λίγο πριν τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στην Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας.

Οι άγιοι συναγωνιούν, συμπάσχουν και συμμετέχουν στην δική μας πάλη.- Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Οι άγιοι ενεργούν οι ίδιοι, μεσιτεύουν για μας και μας φωτίζουν, συμπροσεύχονται μαζί μας και συναγωνιούν, συμπάσχουν και συμμετέχουν στην δική μας πάλη. Και όλα αυτά τα κάνουν από μόνοι τους. Εμείς καλούμε τον άγιο, του ζητάμε αυτό που θέλομε, καμιά φορά με πολύ δισταγμό, και ο άγιος αναλαμβάνει το δικό μας υστέρημα να το αναπλήρωση. Προσπαθεί και εμάς να ζωογονή και τον Θεόν να συγκινή...

Αρχιμανδρίτης  Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

"Λίγο ποὺ δὲν τοὺς λένε καὶ ποῦ ἀκριβῶς νὰ βάλουν φωτιά"!,

ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΤΕ καὶ λέτε καθημερινὰ μὲ λεπτομέρειες ποιὲς περιοχὲς εἶναι ἐπικίνδυνες γιὰ πυρκαγιές. Νὰ ἀνοίγετε τὰ μάτια στοὺς πυρομανεῖς, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλους "λογικότατους". Ἐγχωρίους καὶ μή. Συνεχίστε μὲ πιὸ πολλὲς λεπτομέρειες ἀκόμη. Βούτυρο στο ψωμί τους. Διευκολύνατέ τους. Ἀναφέρατε καὶ ἐπίφοβες πόλεις καὶ χωριά. Δώστε καὶ δρόμους καὶ διευθύνσεις. Μόνο αὐτὰ δὲν ἀκούσαμε... Ἄντε σιγὰ σιγά!

Θυμᾶμαι πόσο ἐνοχλεῖτο ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν "εἰδικὴ πληροφόρηση" ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Σιατίστης κυρὸς Παῦλος. "Λίγο ποὺ δὲν τοὺς λένε καὶ ποῦ ἀκριβῶς νὰ βάλουν φωτιά"!, ἔλεγε ἀπογοητευμένος. Δὲν φθάνει ἡ γενικὴ προειδοποίηση "ὐψηλὸς κίνδυνος πυρκαγιᾶς"; Ἢ δὲν ἐννοεῖται ἀκόμη κι ἂν δὲν εἰπωθεῖ;

Μα τέτοια αυτοκτονική μανία μάς έχει πιάσει; Αρρώστια, όχι αστεία!

π.  Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

"Μπροστά στην πόρτα του νόμου" - Φράντς Κάφκα

Μπροστά στο νόμο στέκει ένας θυρωρός, σ' αυτό το θυρωρό έρχεται ένας χωρικός και ζητά να μπει μέσα. Μα ο θυρωρός λέει πως δεν μπορεί να τον αφήσει τώρα να μπει. Ο άνθρωπος συλλογιέται και ύστερα ρωτά μήπως θα μπορούσε να μπει αργότερα.

«Ίσως», λέει ο θυρωρός, «τώρα όμως όχι».

Η πόρτα είναι ανοιχτή όπως πάντα και καθώς παραμερίζει ο θυρωρός, σκύβει ο άνθρωπος, για να κοιτάξει μέσα από την πόρτα. Μόλις το αντιλήφθηκε αυτό ο θυρωρός, γελά και λέει:

«Αν το τραβά η όρεξή σου, δοκίμασε να μπεις, μ' όλο που σου το απαγόρεψα. Πρόσεξε όμως: είμαι δυνατός. Και δεν είμαι παρά ο πιο κάτω απ' όλους τους θυρωρούς. Από αίθουσα σ’ αίθουσα είναι κι άλλοι θυρωροί, ο ένας πιο δυνατός από τον άλλο. Τη θέα του τρίτου μόλις, ούτ’ εγώ μπορώ να την αντέξω».

Τέτοιες δυσκολίες δεν τις περίμενε ο χωρικός. Ο νόμος ωστόσο πρέπει να 'ναι στον καθένα και πάντα προσιτός, σκέπτεται, και καθώς τώρα κοιτάζει προσεχτικά το θυρωρό, τυλιγμένο στο γούνινο πανωφόρι του, τη μεγάλη σουβλερή του μύτη, τη μακριά, αραιή, μαύρη, τατάρικη γενειάδα, αποφασίζει να περιμένει καλύτερα ίσαμε να πάρει την άδεια να μπει. Ο θυρωρός του δίνει ένα σκαμνί και τον αφήνει να καθίσει πλάι στην πόρτα. Εκεί δα κάθεται μέρες και χρόνια. Κάνει πολλές προσπάθειες να του επιτρέψουν να μπει, και κουράζει το θυρωρό με τα παρακάλια του.

Όποιος απομακρύνεται από την αλήθεια οδεύει προς το θάνατο. - Τζένη Καρέζη

 “Μεγαλώσαμε πια! Δεν έχει κανένα νόημα να κάνεις παρέα με ανθρώπους από τους οποίους δεν έχεις τίποτα να πάρεις. Εγώ χρειάζομαι ανθρώπους που να μου αρέσει να τους ακούω να συζητάνε. Να συζητάνε με πάθος για ποίηση, για πολιτική, για λογοτεχνία, για κινηματογράφο, για θέατρο. Και να γεμίζει το σπίτι φωνές, γνώση, πάθος και απόψεις. Ανθρώπους ξύπνιους και καλλιεργημένους, που ξέρω ότι μου λένε την αλήθεια, ακριβώς γιατί δεν έχουνε κανένα λόγο να μου πούνε ψέματα. Και εγώ την αλήθεια τη λατρεύω.

Δεξίωση 51η για την Ελληνική Δημοκρατία , Οι τίτλοι αρρώστουν τον... Οι λαμπερές παρουσίες στο Προεδρικό Μέγαρο. - Γιάννης Πεγειώτης

Δεξίωση πεντηκοστή πρώτη για την Ελληνική Δημοκρατία
Οι τίτλοι αρρώστουν τον...
Οι λαμπερές παρουσίες στο Προεδρικό Μέγαρο.
Επέτειος από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας
Ήντα φουστάνια φορούν οι κυρίες....

Οι πολιτικοί αρχηγοί εις παρέλαση τζιαι τούτος να πονει το παλιό διαμπερές τραύμα. Να τον πκιαννει παλε τζιειντο παράπονο. Για τον Γιώρκο πουφυεν εις τους ουρανούς μες τα σιερκα του. Για τη νοσοκόμα στο Νοσοκομείον της Λευκωσίας τζιεινον τον Αγγέλον που ουλλη νύχτα επροσεχεν την δύσκολην πληγην του. Την νύχτα πουκλαιεν για όσα είδε τζι άντεξεν. Πραξικόπημαν τζιαι Εισβολην.

Εντυπωσιακή παρουσία... φουστάνια. Η παρουσιάστρια ελαλεν για χρώματα φουστανια... Εκραεν την τζιεφαλην του.. Έναν κουφοκλαμαν
Ύστερα πουγιανεν τζιαι Νιοβρην που στραφην στην μονάδα. Τες νύχτες που φώναζε ο Ακάμας. Πουν τους σειρά μου  πουν τους. Έκαησαν με τα πυροβόλα σειρά...

Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν τελειώνει δὲν ἔχει ἀλλαγή - Γιῶργος Σεφέρης

Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν τελειώνει δὲν ἔχει ἀλλαγή, ὅσο γυρεύεις
νὰ θυμηθεῖς τὰ παιδικά σου χρόνια, ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν
ἐκείνους
ποὺ χάθηκαν μέσα στὸν ὕπνο τοὺς πελαγίσιους τάφους,
ὅσο ζητᾶς τὰ σώματα ποὺ ἀγάπησες νὰ σκύψουν
κάτω ἀπὸ τὰ σκληρὰ κλωνάρια τῶν πλατάνων ἐκεῖ
ποὺ στάθηκε μία ἀχτίδα τοῦ ἥλιου γυμνωμένη
καὶ σκίρτησε ἕνας σκύλος καὶ φτεροκόπησε ἡ καρδιά σου,
ὁ δρόμος δὲν ἔχει ἀλλαγή· κράτησα τὴ ζωή μου.

 

Γιῶργος Σεφέρης

 Ἐπιφάνια, 1937

Εις πολλά έτη Δέσποτα! - Παύλου Α. Κυρατσή

Εις   πολλά   έτη   Δέσποτα!

του   Παύλου Α. Κυρατσή 

Αγίου  Παντελεήμονος  του  Ιαματικού. Τα ονομαστήρια του  άγει  ο  Ποιμενάρχης  μας. Τριάντα  ένα  χρόνια  τώρα, σε  κάθε  Θεία  Λειτουργία προσεύχεται για  εμάς. Μία  μέρα  τον  χρόνο  να  προσευχηθούμε  εμείς για   εκείνον.  Να  έχει  υγεία, έτη  πολλά  και  ευλογημένα. Να  του  δίνει ο  προστάτης   του  Άγιος  Παντελεήμων, δύναμη  και  υπομονή  στην διακονία   του.  Να  συνεχίσει  τα  έργα  του  που  είναι  πολλά  και
τα  βιώνουμε.  Έργα  τα  οποία  έχουν  γραφτεί  στο  βιβλίο  της  ιστορίας της  Μητροπόλεως  μας  με  χρυσά  γράμματα. Είναι  δύσκολο  να  περιγράψει    κανείς  το  πολύπλευρο  έργο  της   Ιεράς   Μητροπόλεως  Βεροίας   Καμπανίας  και   Ναούσης.
Τριάντα  ένα  χρόνια τώρα,  αγώνων   και  αγωνίας  μυστικής.

Τά θαύματα τοῦ Κυρίου μαρτυροῦν τήν θεότητά Του - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

 
Κυριακή Z´Ματθαίου
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τά θαύματα τοῦ Κυρίου μαρτυροῦν τήν θεότητά Του

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 « Καί περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς... θεραπεύων πᾶσαν νόσον...» (Ματθ. θ´35)

            Ὁ Ἰησοῦς περιόδευε ὅλες τίς πόλεις καί τά χωριά... θεραπεύοντας κάθε ἀσθένεια καί ἀδιαθεσία στό λαό. Τά λόγια αὐτά μέ τά ὁποῖα καί ἐτελείωσε τό σημερινό εὐαγγέλιο, ἀποτελοῦν μιά περίληψη τῆς θαυματουργικῆς δράσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δύο τυφλοί πού χρόνια ζοῦσαν στό σκοτάδι, θεραπεύτηκαν, μόλις ὁ Κύριος ἄγγισε μέ τά ἅγια χέρια Του τά κλεισμένα μάτια τους. Κι ἕνας ἄνθρωπος κουφός καί ἄλαλος, πού χρόνια τόν ταλαιπωροῦσε τό πονηρό πνεῦμα, ξαναβρῆκε τήν ἀκοή του καί μίλησε, δοξάζοντας τόν Θεό. Θαύματα καί τά δύο ἐξαιρετικά, πρωτοφανῆ καί πρωτάκουστα. Θαύ­ματα πού μαρτυροῦν περίτρανα τήν θεότητα τοῦ Κυρίου μας. Διότι καμμιά ἀνθρώπινη δύναμη δέν μπορεῖ ποτέ νά κάμει τέτοια ἔργα. Τά θαύματα τοῦ Κυρίου ἀποτελοῦν μιά ἀπό τίς ἰσχυρότερες ἀποδείξεις τῆς θεότητός Του. Γι᾽ αὐτό σήμερα θά δοῦμε γιατί πράγματι τά θαύματα μαρτυ­ροῦν τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ μας, ὥστε κι ἐμεῖς νά στηριχθοῦμε στήν πίστη μας σ᾽ Αὐτόν καί ἄλλους νά βοηθοῦμε νά τόν ἀνα­γνωρίζουν ὡς Κύριο καί Θεό τους.

Ο Χριστός είναι ο Μεσσίας ο οποίος θεραπεύει την τύφλωση και την απώλεια της ομιλίας, σύμβολα του σκοταδιού της αμαρτίας και του χωρισμού από τον Θεό - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Γνωρίζουμε ότι τα ευαγγέλια είναι κατηχητικά βοηθήματα και απευθύνονταν σε συγκεκριμένες κοινότητες χριστιανών.

Ο Ματθαίος έγραψε το ευαγγέλιό του για τους εξ Ιουδαίων χριστιανούς. Για αυτό και χρησιμοποιεί εκφράσεις που ήταν γνωστές σε αυτούς.

Η διήγηση για την θεραπεία των δύο τυφλών και ενός κωφαλάλου περιέχει αρκετά στοιχεία που ήταν οικεία στους Εβραίους.

Είναι ενδιαφέρον να μελετήσει κάποιος την θεολογία του Ιουδαϊσμού για την τύφλωση και την απώλεια ακοής και ομιλίας.

Θα αναφέρω μόνο μία μεταφορική σημασία.

Η Τύφλωση στον Ησαΐα και στους Ψαλμούς έχει την μεταφορική σημασία αυτών που βρίσκονται στο σκοτάδι της φυλακής ή της αιχμαλωσίας.

Επίσης, όσοι έπασχαν από απώλεια ομιλίας ήταν σε χειρότερη θέση από τους τυφλούς. Διότι οι τυφλοί μπορούσαν να προφέρουν τις προσευχές ενώ ένας κωφάλαλος δεν μπορούσε να προσευχηθεί στον Ναό ούτε να συμμετάσχει στις θυσίες.

Η ΑΛΗΘΗΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΑΛΗΘΗΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Περιερχόμενος τις πόλεις και τα χωριά της Ιουδαίας ο Χριστός, βρέθηκε μπροστά σε δύο τυφλούς, που ζήτησαν με δυνατές κραυγές να τους σπλαχνιστεί και να τους θεραπεύσει από την τύφλωση. Ο Χριστός τους ρώτησε αν πιστεύουν ότι μπορεί να το κάνει αυτό και εκείνοι απάντησαν θετικά. Και ο Χριστός τους έδωσε το φως τους (Κυριακή Ζ΄ Ματθαίου).

Οι δυο τυφλοί στην ικεσία τους ονόμαζαν τον Χριστό υιό του Δαυΐδ. «Ελέησον ημάς, υιέ Δαυΐδ». Είχαν δηλαδή ενστερνισθεί τη γνώμη, ότι έχουν μπροστά τους όχι έναν απλό άνθρωπο, αλλά τον αναμενόμενο ένδοξο απόγονο του Δαυΐδ, τον Μεσσία και λυτρωτή των ανθρώπων. Πίστευαν ότι ο Χριστός είναι ο απεσταλμένος του Θεού, που είχε προφητευθεί από όλους τους προφήτες. Αλλά η πίστη τους δεν σταματούσε εκεί.

Ο Χριστός δεν τους θεράπευσε αμέσως, αλλά τους άφησε να τον ακολουθούν καθ’ οδόν και να φωνάζουν. Όταν έφτασαν στο σπίτι όπου πήγαινε ο Χριστός, τον πλησίασαν και τότε ο Χριστός τους ρώτησε: «Πιστεύετε ότι δύναμαι τούτο ποιήσαι;» Ότι έχω πράγματι τέτοια δύναμη, να σας θεραπεύσω; Και αυτοί απάντησαν χωρίς αμφιβολία: «Ναι, Κύριε».

Κυριακή ζ΄ Ματθαίου και μνήμη Αγίου Καλλινίκου - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο ιατρός και θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας εξηγεί τα νοήματα του ευαγγελικού αναγνώσματος της Κυριακής Ζ΄ Ματθαίου , καταθέτοντας ταυτόχρονα τις προσωπικές του αναμνήσεις από τον Άγιο Καλλίνικο, επίσκοπο Εδέσσης (τον Αιτωλό).

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ὁ φθόνος κρύβει μέσα του βαθύ σκοτάδι, ὅπου ἐμποδίζει στήν καρδιά νά εἰσέλθει ἀχτίδα θείου Φωτός.

Οἱ Φαρισαῖοι εἶχαν ἐνώπιόν τους, σήμερα, δύο ἐκπληκτικά σημεῖα· θαυμάσια γεγονότα πού φανέρωναν τήν ἀποστολή τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ στόν κόσμο. Οὐδέποτε ἐφάνησαν τέτοια θαύματα εἰς τό Ἔθνος τοῦ Ἰσραήλ· οὔτε ὅταν οἱ Προφῆτες καί οἱ λοιποί ἅγιοι ἄνδρες ἐθαυματούργησαν ἐν μέσῳ αὐτοῦ.

 Ἐν τούτοις, ὁ Χριστός ἐνεθάρρυνε καί ζητοῦσε τήν πίστη· ἐνῶ οἱ Φαρισαῖοι, ἀντίθετα, ζητοῦσαν τή δική τους δόξα ἀντί τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.Ὁ Τριαδικός Θεός, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ποθοῦσε πραγματικά νά ἐλευθερώσει τό γένος τῶν ἀνθρώπων· παρ’ ὅλα αὐτά οἱ Φαρισαῖοι, ἐσκοτισμένοι ἀπό τήν διαβολικήν ὑπερηφάνεια, προέβαλλαν τήν φριχτήν ἀντι-τριάδα, τοῦ ἑαυτοῦ τους, τῆς ἀμαρτίας, τοῦ θανάτου. Ὅμως ὁ Θεάνθρωπος ἐργάζεται· ἀδιάκοπα ἐλευθερώνει τόν καθένα ἄνθρωπο πού τό ἐπιθυμεῖ. Ἀψευδεῖς μάρτυρες, ἡ ἔνδοξος ἁγία Παρασκευή καί ὁ θαυματουργός ἅγιος Παντελεήμων, πού ἑορτάζουμε αὐτό τό διήμερο.

ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

 ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. Ἐάν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ     (Β' Τιμ. 2, 4-5)

Κακοπάθησε λοιπόν σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού. Κανείς στρατευμένος δεν μπλέκεται στις υποθέσεις της καθημερινής ζωής, αν θέλει να είναι συνεπής απέναντι σ’ εκείνον που τον στρατολόγησε. Κι όταν κάποιος μετέχει σε αθλητικούς αγώνες, δεν παίρνει το στεφάνι της νίκης, αν δεν αγωνιστεί σύμφωνα με τους κανόνες.

    Στρατιωτική είναι η ορολογία που χρησιμοποιεί η χριστιανική πίστη, αναφερόμενη σε Αγίους μάρτυρες και ομολογητές. Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στον μαθητή του Τιμόθεο, τον προτρέπει να κακοπαθεί σαν καλός στρατιώτης Χριστού. Ο στρατιώτης βρίσκεται σε κατάσταση στρατείας, εκστρατείας. Δεν έχει μόνιμο τόπο ως κατοικία, ούτε υπάρχοντα, περιουσία, αλλά είναι έτοιμος να ακολουθήσει πορεία μάχης. Αυτό σημαίνει ότι είναι σε επιφυλακή. Σπίτι του είναι το στρατόπεδο, κυρίως όμως οι συστρατιώτες του είναι η οικογένειά του. Έχει τα όπλα του μαζί. Βρίσκεται σε νήψη, σε αγρυπνία, σε επιφυλακή. Ο φόβος για τον θάνατο δεν είναι αυτός που κυριαρχεί, αλλά η διάθεση της νίκης χάριν του σκοπού, τον οποίο υπηρετεί. Και ο ίδιος δεν είναι πλαδαρός. Ασκείται, προετοιμάζεται, αγωνίζεται, ώστε να μπορεί, όταν έρθει η ώρα, να πολεμήσει. Και ο πόλεμος είναι διττός: αμυντικός, για να μη χάσει ό,τι έχει, και επιθετικός, για να κερδίσει τη νίκη. Ο στρατιώτης όμως ζει εν υπακοή προς τους ανωτέρους του. Χωρίς υπακοή υπάρχει χάος. Διότι ο στρατός χωρίς συνολικό σχέδιο θα ηττηθεί πανηγυρικά. Το εγώ χωρίς το εμείς δεν μπορεί να προχωρήσει. 

Άγιος Παντελεήμων - 27 Ιουλίου - Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας

 Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας, ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΦΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΦΟΥ (Ματθ. 9, 27-35)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Άνω Ράχη, στις 2/8/1992)

 
Οι τυφλοί που έβλεπαν τον ουρανό
 
Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για δύο τυφλούς. Σαν τυφλοί δεν έβλεπαν τίποτε. Ούτε δένδρα, ούτε σπίτια, ούτε ανθρώπους. Και όμως είδαν κάτι το πολυτιμότερο. Είδαν τον Χριστό. Όχι με τα μάτια του σώματος, αλλά με τα μάτια της ψυχής.
Οι άνθρωποι αυτοί όταν άκουσαν ότι εκεί δίπλα περνά ο Χριστός έτρεξαν πίσω του και φώναζαν: «Ελέησέ μας Υιέ Δαυΐδ. Ελέησέ μας Κύριε». Ο Χριστός έκανε τον κουφό. Το συνήθιζε πότε-πότε ο Χριστός. Το συνηθίζει και σήμερα. Τυχαίνει να τον επικαλούμαστε και να κάνει τον κουφό. Για να δει: Έχουμε πίστη; Έχουμε υπομονή; Έχουμε ταπείνωση; Ή αν αργήσει λίγο να μας απαντήσει, ξεχνάμε τι είμαστε εμείς και τι είναι Αυτός. Και αρχίζουμε να γογγύζουμε και να διαμαρτυρόμαστε λες και ο Θεός είναι υπηρέτης μας και όχι Κύριός μας.
Τελικά ο Χριστός μπήκε σε ένα σπίτι και γύρω του μαζεύτηκε κόσμος. Σε λίγο κατέφθασαν και οι τυφλοί. Πώς πήγαν; Δεν χρειάζεται περιγραφή. Οι τυφλοί δεν βαδίζουν με καλές προϋποθέσεις. Κάθε βήμα σκόνταμμα και πόνος. Και όμως πήγαν με υπομονή και ελπίδα. Πλησίασαν τον Χριστό και του είπαν: «Ελέησέ μας Κύριε».

Περὶ προσευχῆς - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Περὶ προσευχῆς

 Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυΐδ» (Ματθ. 9,27)

Σήμερα τὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ματθ. 9,27-35) μᾶς συνιστᾷ, ν᾿ ἀποκτήσουμε ἕνα ὅπλο. Ὅπλο; θὰ πῆτε· μὰ πόλεμο ἔχουμε;… Ναί, ἔχουμε πόλε­μο ἐναντίον τριῶν ἐχθρῶν· τοῦ διεφθαρμένου ἑαυτοῦ μας, τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου, καὶ τοῦ ἀντιχρίστου σατανᾶ. Καὶ ὅπλο; Ὁ Χριστὸς μᾶς συνιστᾷ ἕνα ὅπλο παντοδύναμο. Ἅμα ἔχῃς τὸ ὅπλο αὐτό, τὰ πάντα κατορθώνεις. Τὸ δὲ ὅπλο αὐτὸ εἶνε οἱ τέσσερις λέξεις ποὺ λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα· «Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυ­ΐδ» (ἔ.ἀ. 9,27), δηλαδὴ ἡ προσευχή. Εἶνε τὸ «Κύριε, ἐλέησον», ἡ πιὸ σύντομη προσευχή· εἶνε τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».
Ποιοί τὸ εἶπαν; Δυὸ δυστυχισμένοι ἄνθρωποι. Ὅταν ἄκουσαν ὅτι ὁ Χριστὸς ἦρθε στὴν πόλι τους, πῆγαν νὰ τὸν βροῦν. Καὶ τοῦ φώναζαν ἀπὸ μακριά· –Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐ­λέησον! Δὲν ἔλεγαν τίποτε ἄλλο, μόνο αὐτό. Τί ἦταν αὐτοί; Ἦταν τυφλοί, μέσ᾿ στὸ σκοτάδι ζοῦσαν. Καὶ παρακαλοῦσαν. Τέλος ὁ Χριστὸς στράφηκε καὶ τοὺς λέει· –Πιστεύετε, ὅτι μπορῶ νὰ σᾶς κάνω καλά; Κι αὐτοὶ ἀπήντησαν· –Ναί, Κύριε. Μὲ ὅλη τὴν καρδιά τους πίστευαν. Τότε ὁ Χριστὸς τοὺς εἶπε· –Ἂς γίνῃ σ᾿ ἐσᾶς κατὰ τὴν πίστι σας. Κι ἀμέσως εἶδαν τὸ φῶς τους.

Αὐτὸ εἶνε τὸ ἕνα θαῦμα τοῦ σημερινοῦ εὐ­αγγελίου, ἡ θεραπεία δύο τυφλῶν. Τί βλέπου­με ἐδῶ; Ὅτι τὸ «Κύριε, ἐλέησον» ἔχει πολλὴ δύναμι. Μποροῦμε λοιπὸν νὰ τὸ λέμε κ᾿ ἐμεῖς.