«Η ΚΑΡΥΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ»
Αθανάσιος Κοτταδάκης
Μετά το συνετό σχόλιο της γνωστής συγγραφέως κας Βαμβουνάκη, η περιέργεια με κίνησε κι έριξα μια ματιά. Και
έμεινα άναυδος διαβάζοντας τα εξαπολυθέντα εναντίον του άταφου ακόμα και
αδιάβαστου αοίδιμου μεγάλου Έλληνα Στοχαστή και Δυναμικού εκφραστή της ουσίας της σύνολης διαδρομής της
Πνευματικής Παράδοσης του Γένους Στέλιου Ράμφου, μανιασμένα απωθημένα του
ανώνυμου, ήγουν απρόσωπου και δείλαιου
αριστερού … «προοδευτισμού».
Των ανθρώπων που όσο κι αν δεν τους αρέσει, και δεν το θέλουν, τους
ακολουθεί ως ουρά ο εβδομηντάχρονος Λένιν-Στάλιν κοπής μαρξιστικός σοβιετικός
ολοκληρωτισμός, ο γνωστός τοις πάσι
διαβόητος … «υπαρκτός» ! Ο οποίος συν τοις άλλοις έστυψε ως το μεδούλι
τον ευγενή και ευσεβή ορθόδοξο ρωσικό λαό, και όχι μόνο. Και, παρέδωσε τον
κατάπικρο πλούτο του στα χέρια στελεχών της αλήστου μνήμης διαβόητης KGB, ζάπλουτων και όχι μόνο νυν λεγόμενων …
«ολιγαρχών» !
Τι να πει εδώ κανείς; Ότι πήγε χαμένο το. «Αύτη η αλλοίωσις της δεξιάς του Υψίστου…», που αναφώνησε το 1990 ο εν τοις μακαριστοίς Πατριάρχης Αλέξιος Πασών των Ρωσιών; Μη γένοιτο !
Αλλά το δυστύχημα για όλους αυτούς δεν είναι τόσο ότι το «φαινόμενο»
θυμίζει την «κατσίκα του γείτονα» ως θα έλεγε ο εν τοις μακαριστοίς
Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, η ελληνορθόδοξη φωνή, που μόνο ο Θεός ξέρει πώς ή
γιατί έκλεισε τόσο γρήγορα. Όσο ότι παραπέμπει κατευθείαν στο για την καρυδιά
με τα καρύδια αποδιδόμενο στο Γέρο του Μοριά Θεόδωρο Κολοκοτρώνη : «Τι
έχεις, καρυδιά μου, και παραπονιέσαι; Μη σε πετροβολούνε τα παιδιά; Είναι γιατί
έχεις τα καρύδια…».
Ίσως μέρα που είναι να παρέλκουν αυτά. Θα
έλεγα όμως ότι απέναντι στον αοίδιμο οφείλει κάποιο σημειωτόν, σύνεση και
προσοχή και η ευκόλως εξαπολύουσα ανεύθυνους μύδρους ορθόδοξη(;) εκκλησιαστική
πλευρά.
Αθανάσιος
Κοτταδάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου