Απίστευτος ο πόλεμος που ξεκίνησε λίγες ώρες μετά τον θάνατο του Στέλιου Ράμφου...
Μα όλοι αυτοί που με τέτοιο ανίερο μένος τον βρίζουν μιας μέρας νεκρό, πού ήταν μια μέρα πριν όταν ακόμα ζούσε;
Τίποτα δεν τους συγκινεί σε ένα πρόσωπο τόσο προικισμένο, ένα πνεύμα τόσο δημιουργικά ανήσυχο, ένα συγγραφικό έργο πολύτιμο, ένα χαρακτήρα αυθόρμητο και μέχρι τέλους νεανικό;
Έχει πολλούς τέτοιους τούτος ο αυτορημαγμένος τόπος;
Πού είναι η δημοκρατία "μας";
Η ελευθερία μας; Θέλω να πιστεύω ότι το ποσοστό των οργισμένων υβριστών του είναι μικρό, είναι οργανωμένο ως συνήθως ώστε να μοιάζει πλήθος αντιπροσωπευτικό.
Ο ίδιος πιθανόν να διασκεδάζει περιδιαβαίνοντας τον ουρανό που ισόβια αναζητούσε.
Τα βιβλία του είναι και θα είναι πάντα εδώ.
Κλείνω με την δική του φράση:
"Είµαστε λαός που αρπάζεται µε το παραµικρό και τα καταπίνει όλα. Όλα!"
Μάρω
Βαμβουνάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου