Ἀποστολὴ βοηθείας στὴν ἹεραποστολικὴΜητρόπολη Κινσάσας, ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Πατρῶν

 Κατὰ τακτὰ χρονικὰ διαστήματα, ἡ ἹερὰΜητρόπολις Πατρῶν, ἐπιστηρίζει τὴν ἘξωτερικὴἹεραποστολή, μὲ τὴν ἀποστολὴ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεωςκαὶ ἄλλης βοηθείας σὲ Ἐκκλησιαστικὰ εἴδη καὶ εἴδηπρώτης ἀνάγκης.

Ἔτσι γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ἀπεστάλη βοήθεια πρὸςτὴν Ἱεραποστολικὴ Μητρόπολη Κινσάσας, πάνω ἀπὸ 25τόνοι, τρόφιμα καὶ ἄλλα εἴδη ἀπαραίτητα γιὰ τὴνλειτουργικὴ ζωή, τῆς Ἱεραποστολικῆς Μητροπόλεως.

Στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν, συνεστήθη γιὰ τὸνσκοπὸ αὐτὸ μὲ πρωτοβουλία καὶ μὲ τὶς εὐλογίες τοῦΣεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ Ἱεραποστολικὸς Σύλλογος «Ὁ ἹερὸςΧρυσόστομος», προκειμένου νὰ ἐνισχύεται ἡ μεγάλη καὶσυγκινητικὴ προσπάθεια στὴν Ἀφρική, ὅπουδραστηροποιεῖται, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας τώρα καί ἐνωρίτερον Κανάγκας, κ. Θεοδόσιος, προερχόμενος ἐκ τῶν Κληρικῶν τῆς ἹερᾶςΜητροπόλεως Πατρῶν.

Ὁ Σεβασμιώτατος πρίν ἀναχωρήσει τὸ κοντέινερ μὲτὴν βοήθεια γιὰ τὴν Μητρόπολη Κινσάσας, ἐπεσκέφθητούς χώρους ὅπου συνεκεντρώθη ἡ βοήθεια εἰς εἴδη, εὐλόγησε τὴν ἀποστολὴ καὶ μίλησε μὲ θερμὰ λόγια γιὰτὸν πρόεδρο τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου «Ὁ ἹερὸςΧρυσόστομος» κ. Εὐστάθιο Μαλάκη καὶ τὰ μέλη τοῦΔιοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ὅλους τοὺς συνεργάτες καὶτοὺς εὐχαρίστησε, ὅπως ἐξέφρασε καὶ εὐγνώμονεςεὐχαριστίες καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἀδελφοὺς οἱ ὁποῖοιἐπιστηρίζουν τὴν Ἱεραποστολικὴ αὐτὴ προσπάθεια.

Το Μαράκι μου, το νταουνάκι - Γιώργος Παπαδάκης

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ντροπή για την αδερφή μου που είχε σύνδρομο Down, αντιθέτως έχω παίξει ξύλο. Όταν πια άρχισα να μεγαλώνω, εκεί στα 13, 14, 15 μου, με την αδερφή μου είχαμε 11 χρόνια διαφορά, άρχισα να την παίρνω και να βγαίνουμε έξω. Μου την έδινε που κοιτούσαν περίεργα, όπως και το "χαζό κοριτσάκι" που είπε κάποια στιγμή ένας μέσα στο λεωφορείο και τον έδειρα.

Ήταν πολύ δύσκολο για εμένα. Πέθαναν οι γονείς μου και το Μαράκι έμεινε να προστατεύεται από εμένα και τον Μάρκο, τον αδερφό μου. Ξαφνικά στα 49 του πέθανε και ο Μάρκος.

Το Μαράκι είχε φοβερή αδυναμία και στους δυο μας. Έπρεπε να το διαχειριστώ αυτό το πράγμα. Με ρωτούσε και είχε τη συμπεριφορά ενός παιδιού 6-7 ετών, αν και ήταν κοντά στα 40. Όταν με ρώτησε που είναι ο Μάρκος, της είπα πολύ πρόχειρα ότι είναι στην Αμερική».

Αν κάποιος νοιάζεται

 Η κ. Γεωργία χαιρετά με ασπασμό την φίλη της κ. Φανή (4-10-2021) -Αιωνία τους η μνήμη

Ήθελα να σου υπενθυμίσω

ότι η αγάπη μένει,

και δεν εξαφανίζεται

για να δει αν κάποιος νοιάζεται.

Τσαρλς Μπουκόφσκι

Πέθανε, χωρίς να δει τυπωμένο κανένα κείμενό του!

 

 Κι όμως!

Ο Οδυσσέας Ελύτης έγραψε στο Ἄξιoν Ἐστί :

Ὅπου καὶ νὰ σᾶς βρίσκει τὸ κακό, ἀδελφοί ὅπου καὶ νὰ θολώνει ὁ νοῦς σας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμὸ καὶ μνημονεύετε Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Ο Γιώργος Σεφέρης γράφει επίσης : Ὁ Μακρυγιάννης εἶναι ὁ πιὸ σημαντικὸς πεζογράφος τῆς νέας ἙλληνικῆςΛογοτεχνίας, ἂν ὄχι ὁ πιὸ μεγάλος, γιατί ἔχομε τὸν Παπαδιαμάντη.

Ο Παύλος Νιρβάνας : Ο Παπαδιαμάντης δεν είναι γραμματάνθρωπος, είναι ποιητής».

Ορθόδοξη Εκκλησία: Ο απολογισμός του 2025 - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

 Ορθόδοξη Εκκλησία: Ο απολογισμός του 2025

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Αγιορείτης Γέροντας που ρωτήθηκε για το πώς βλέπει την κατάσταση στην Ορθοδοξία απάντησε με μια παραβολή. Κάποτε ένας αλλόθρησκος, απογοητευμένος από τη θρησκεία του, κατέληξε ότι θα γίνει Χριστιανός. Όμως ανακάλυψε ότι ο Χριστιανισμός ήταν χωρισμένος στα τρία. Για να καταλήξει ποιο από τα τρία μέρη θα ακολουθήσει πήρε μαζί του ένα συνεργάτη και επισκέφθηκε πρώτα το Βατικανό.

Φυσικά είδε τον Πάπα, ηγεμόνα και απόλυτο ηγέτη του κράτους του Βατικανού. Εντυπωσιάστηκε από την τάξη και την πειθαρχία στον κλήρο, τη μεγαλοπρέπεια των γοτθικών ναών, τις χιλιάδες των πιστών από όλο τον κόσμο, που συνωστίζονται στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, για να ακούσουν και να ευλογηθούν από τον Πάπα, την οργάνωση και την τάξη, τα μοναστικά τάγματα με μορφωμένους μοναχούς. Στη συνέχεια  επισκέφθηκε τους Προτεστάντες. Εκεί βρήκε επίσης τάξη, εξαιρετικές χορωδίες, φαντασμαγορικές εκδηλώσεις, αποδοχή της νεωτερικής λογικής και των μεθόδων της, ελαστικότητα στα ζητήματα του δόγματος, της Παράδοσης  και της ηθικής.

Μνήμη της Οσίας Συγκλητικής (5 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη η Αγία Συγκλητική ήτον εν έτει από Χριστού τμ’ [340], καταγομένη από γένος ένδοξον και περιβόητον, δια τον πλούτον και την ευσέβειαν οπού είχεν. Επειδή δε ήτον ωραία και πλουσία, δια τούτο πολλοί εζήτουν να λάβουν αυτήν εις γυναίκα. Αυτή όμως η μακαρία έδιδε περισσότερον τον εαυτόν της εις τον πόθον και έρωτα του Θεού. Όθεν και τελείως αφήσασα τας φροντίδας του κόσμου, εγύρισεν όλην την σπουδήν της εις την της αρετής άσκησιν και επίδοσιν. Νικήσασα δε τον εχθρόν Διάβολον, προ του ακόμη να αποθάνη, εξεδήμησεν εις τον Θεόν δια της του νοός θεωρίας. Εις το τέλος δε της ζωής της, εζήτησεν αυτήν από τον Θεόν, ο πειράζων Διάβολος, δια να την πληγώση με σωματικήν ασθένειαν: καθώς ποτε εζήτησε και τον δίκαιον Ιώβ. Όθεν καθώς εκείνον επλήγωσεν, έτζι και την μακαρίαν ταύτην επλήγωσε με δεινάς αρρωστίας. Και με τόσας πληγάς ανιάτους, ώστε οπού εσάπησεν όλον το σώμα της.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Θεοπέμπτου (5 Ιανουαρίου)

 «Ἐν τοῖς ῥείθροις σήμερον τοῦ Ἰορδάνου, γεγονὼς ὁ Κύριος, τῷ Ἰωάννῃ ἐκβοᾷ. Μὴ δειλιάσῃς βαπτίσαι με· σῶσαι γὰρ ἥκω, Ἀδὰμ τὸν πρωτόπλαστον».

Σήμερα, παραμονή των Θεοφανείων, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Μαρτύρων Θεοπέμπτου και Θεωνά και της Οσίας Συγκλητικής.
Όταν ο Διοκλητιανός υπέγραψε το διάταγμα διωγμού των Χριστιανών, ο πρώτος που ομολόγησε Χριστόν Επιφανέντα και έλεγξε το Διοκλητιανό για την πλάνη του ήταν ο επίσκοπος Θεόπεμπτος. Γι’ αυτό υποβλήθηκε σε μια σειρά σκληρών βασανιστηρίων. Ταυτόχρονα, μέσα από τις δοκιμασίες, επιτελούσε πολλά θαύματα, με τη δύναμη του Παναγίου Πνεύματος.
Η θεία Χάρις τον κράτησε αβλαβή, μέχρι που μαρτύρησε με αποκεφαλισμό. Την ίδια ώρα, η ανδρεία και η ασάλευτη πίστη του μίλησαν πειστικά και νικηφόρα στην καρδιά του ειδωλολάτρη μάγου Θεωνά, ο οποίος στη συνέχεια ομολόγησε πίστη στο Χριστό. Οργισμένοι οι ειδωλολάτρες τον έθαψαν ζωντανό στο χώμα. Έτσι, ο Θεωνάς βρήκε ένδοξο θάνατο, και η ψυχή του, μαζί μ’ αυτή του Αγίου Θεοπέμπτου, ανήλθε στις αιώνιες μονές, όπου ζουν οι Άγιοι και οι Δίκαιοι.

Χρήση Μεγάλου Ἁγιασμοῦ - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

ΜΙΚΡΟΣ & ΜΕΓΑΛΟΣ   Α Γ Ι Α Σ Μ Ο Σ
 

   Χρήση  Μεγάλου Ἁγιασμοῦ

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

 
        Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός προῆλθε ἀπό τό ἁγιασμένο νερό τῆς Βαπτίσεως. Περιληπτικά:
 
  Τό νερό τῆς Βαπτίσεως θεράπευε (καί θεραπεύει) ἀρρώστιες· ὑπῆρχαν ἄρρωστοι, πού βαπτίζονταν, καί γίνονταν καλά.  Γονεῖς  βάπτιζαν τά ἄρρωστα παιδιά τους, μόνο καί μόνο γιά νά γίνουν καλά.^[1]   
Στη βυζαντινή περίοδο, οἱ τοῦρκοι, μωαμεθανοί,  ζήτησαν ἀπό τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Λουκᾶ Χρυσοβέργη (12ος αἰ.), νά βαπτίζονται καί τά δικά τους παιδιά γιά νά μήν μυρίζουν καί νά μήν δαιμονίζονται. ^[2] Φυσικά, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο δέν ἐνέκρινε τέτοιες βαπτίσεως. ^[3]
Ἐξ ἀρχῆς, λοιπόν, οἱ πιστοί βλέποντας  τά θαύματα πού ἔκανε τό νερό τῆς Βαπτίσεως, τό ἔπαιρναν στά σπίτια τους. ^[4] Καί ἔτσι προῆλθε ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός. Ἔχει τήν ἴδια χάρη καί εὐλογία μέ τό νερό τῆς Βαπτίσεως· καί αὐτή εἶναι ἡ διαφορά ἀπό τόν Μικρό Ἁγιασμό.  
 
      Οἱ Κατηχούμενοι  πρίν βαπτισθοῦν, νήστευαν, ὄχι ἐπειδή  ἦταν χονδροί καί ἔπρεπε νά ἀδυνατίσουν,  γιά νά  χωρέσουν  (!)   στά Βαπτιστήρια, ἀλλά ἐπειδή μέ τή Βάπτιση δέχονταν τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.  Γιά τόν ἴδιο λόγο  νηστεύουμε καί ἐμεῖς παραμονη τῶν Θεοφανείων· γιά νά λάβουμε τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού εἶναι «κρυμμένη» μέσα στό Μεγάλο Ἁγιασμό. Πρώτη, λοιπόν, καί σημαντική διαφορά, εἶναι ὅτι τόν  Μεγάλο Ἁγιασμό τόν μεταλαμβάνουμε κατόπιν νηστείας.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς

 Ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς υπήρξε μία ξεχωριστή εκκλησιαστική μορφή, άνθρωπος βαθιάς πίστης, προσευχής και ποιμαντικής ευθύνης. Η ζωή και η διακονία του μαρτυρούν έναν επίσκοπο που δεν περιορίστηκε σε διοικητικό ρόλο, αλλά έζησε με συνέπεια το ήθος της μοναχικής άσκησης και της αδιάλειπτης προσευχής.

Με τον π. Χριστόφορο Χρόνη, επίκουρος καθηγητής Ηθικής και Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΟΒΡΥΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - Μουσικοχορευτική εκδήλωση

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΟΒΡΥΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

Μουσικοχορευτική εκδήλωση υπέρ της οικονομικής βοήθειας για την έναρξη των εργασιών ανοικοδομήσεως του Ναού, πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της ενορίας Αγίας Μαρίνης Πατρών την οποία τίμησε με την παρουσία του ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ.κ. Χρυσόστομος.

Ομαδική φωτογράφηση Ελλήνων πολιτικών που έγιναν φωτεινά πρότυπα

 Κύριε, δώσε  μας

τον ΗΓΕΤΗ,

για την ΠΑΤΡΙΔΑ

που ΠΟΘΟΥΜΕ!

Σύνθεση φωτογραφίας:  Πανίκος Θεοφάνους

Ακολουθία μεγάλων Βασιλικών Ωρών των Θεοφανείων με ερμηνεία στα νέα ελληνικά

 Ακολουθία μεγάλων Βασιλικών Ωρών των Θεοφανείων

με ερμηνεία στα νέα ελληνικά

εδώ

Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων, στὸ Προσκύνημα τοῦ Ὁσίου Γερβασίου, Πατρῶν

Τὴν Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων, 4 Ἰανουαρίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσετὴν Θεία Λειτουργία, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, στὸ ἹερὸΠροσκύνημα τοῦ Ὁσίου Γερβασίου, στὰ Συχαινὰ τῶνΠατρῶν.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνέλυσε τὸἈποστολικὸ Ἀνάγνωσμα (Β’ Τιμόθ. 4, 5-8). Ἑστίασε στὸσημείο «Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καὶρὸς τῆς ἐμῆςἀναλύσεως ἐφέστηκε» καὶ «τὸν ἀγώνα τόν καλόν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα, λοιπόν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὅνἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκεὶνῃ τῇ ἠμέρᾳ».

Μὲ λόγια ἁπλᾶ, ἀπὸ τὴν σοφία τῶν Πατέρων δανεισμένα, ἐξήγησε τί σημαίνει «ἀνάλυσις ἐν Κυρίῳ», ποιός εἶναι ὁ καλὸς ἀγῶνας καὶ περὶ ποίου δρόμου πρόκειται, ἀλλὰ καὶ τί εἶναι ὁ στέφανος τὸν ὁποῖονἀπολαμβάνει, ὁ ἀγωνιστὴς καὶ δρομέας τῆς πνευματικῆςζωῆς.

Η Κυριακή (ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ), μετά Χειροτονίας Πρεσβυτέρου στη Θεσσαλονίκη

Την Κυριακή 4 Ιανουαρίου (ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ) ο Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, ιερούργησε στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Προφήτου Ηλιού Πυλαίας. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέλεσε την εις πρεσβύτερον χειροτονία του ιερολογιωτάτου διακόνου π. Δημητρίου Ιωσηφίδη, εγγάμου κληρικού της Μητροπόλεώς μας.

Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία συλλειτούργησαν πολλοί κληρικοί, όχι μόνο από τη Μητρόπολή μας αλλά και από την ιδιαίτερη πατρίδα του χειροτονουμένου, την Πτολεμαΐδα, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου π. Ιακώβου Αθανασίου.

Στη μεγάλη χαρά της Τοπικής μας Εκκλησίας συμμετείχε προσευχητικά, πλήθος πιστών, συγγενών και φίλων του π. Δημητρίου.

Ο Ποιμενάρχης μας στον λόγο του αναφέρθηκε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, η οποία είναι η αρχή του Θείου και Ιερού Ευαγγελίου του Ευαγγελιστού Μάρκου και στην οποία περιγράφεται η ζωή και το έργο του Προφήτου Ιωάννου Προδρόμου, ο βίος του οποίου πρέπει να είναι πρότυπο ζωής για τον κάθε χριστιανό.

Μια φωτο κι ένα σχόλιο

  Κι αν δεν διεκδικούμε καμιά φορά κάποια "δικαιώματά" μας, δεν είναι οπωσδήποτε από αδυναμία, αδράνεια, δειλία, έλλειψη αυτοεκτίμησης κ.λπ. Μπορεί να είναι από αξιοπρέπεια.

Μ. Βαμβουνάκη

Να ακούω εντονότερα την καρδιά

 

Υπάρχουν μέρες γιορτινές

που μου αρέσει η σιωπή

και η περισυλλογή του νου

για να ακούω εντονότερα την καρδιά.

Αναστάσιος Κωστόπουλος

“Poi si tornó all’etterna fontana” (Έπειτα στράφηκε στην Αιώνια Πηγή) [Ο Πατριάρχης της Ρώμης-Πάπας Φραγκίσκος 2013-2025] - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

“Poi si tornó all’etterna fontana”

(Έπειτα στράφηκε στην Αιώνια Πηγή)

[Ο Πατριάρχης της Ρώμης-Πάπας Φραγκίσκος 2013-2025]

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ήταν 1982 ή 1983 και για τις σπουδές φιλοξενούμουν σε ένα σπίτι (πρώην οικοτροφείο) στα Κάτω Πατήσια, συνυπάρχοντας και με έναν ακόμα κληρικό και την γνωστή (και τώρα αγία) Γαβριηλία. Ερχόταν εκεί και μία μεσήλικας μοναχή, από κάποιο μοναστήρι της Αργολίδος, προκειμένου να κάνει αιμοκάθαρση (που τότε μόνον στην Αθήνα υπήρχε ως δυνατότητα να κάνει κάποιος) και η οποία τα Σαββατοκύριακα επέστρεφε στην Μονή της. Έφτασε και το Πάσχα εκείνης της χρονιάς και στην αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας χαιρετηθήκαμε για το Πάσχα λέγοντας πως θα ξαναβρεθούμε του Θωμά. Του Θωμά ήρθε, αλλά η Χριστοφόρα (έτσι λεγόταν η μοναχή) δεν ήρθε. Περιμέναμε και τις επόμενες μέρες… Τίποτε! Απούσα…

Την αναζητήσαμε και μάθαμε ότι στην Αγρυπνία της Αναστάσεως, αφού ήταν σε όλη την Λειτουργία, αφού κοινώνησε και επέστρεψε στο στασίδι της και κάθισε, της έπεσε από τα χέρια η λαμπάδα της Αναστάσεως! Αδιαφόρησε…! Όταν η διπλανή της μοναχή έσκυψε και την πήρε να της την δώσει… η Χριστοφόρα της “είπε” (χωρίς να μιλάει) ότι δεν την χρειαζόταν πια, γιατί είχε τελειώσει για αυτήν η ανάγκη των συμβόλων και βρισκόταν στο Φως του Αναστημένου Χριστού! “Κοιμήθηκε”, πέθανε αν θέλετε, στη Γιορτή της Αναστάσεως του Χριστού με την Ευχαριστία στο στόμα [«…τῆς νοτίδος ἔτι οὔσης ἐν τῷ στόματι αὐτῆς…» Ιωάννης Χρυσόστομος (PG 63,898)] .

Θυμήθηκα όλα αυτά την επομένη του φετινού Πάσχα, όταν αναγγέλθηκε ο μακάριος Πασχάλιος θάνατος, του Πάπα Φραγκίσκου! Όταν ο Χριστός επικύρωσε ότι ο δούλος του ήταν «υἱός τῆς Αναστάσεως» (Λουκ. 20,35) στον οποίον ανέθεσε την ανάσταση της Εκκλησίας Του! Το γεγονός μας έκανε να ξαναθυμηθούμε τον πατριώτη του τον Δάντη… “Poi si tornó all’etterna fontana” (Divina Comendia, Paradiso XXXI, 93) – «και ύστερα στράφηκε–επέστρεψε στην Αιώνια Πηγή».

«Το πασχαλινό τραπέζι και οι φρουροί των παραδόσεων» - Σταύρος Ζουμπουλάκης

«Το πασχαλινό τραπέζι και οι φρουροί των παραδόσεων»

Σταύρος Ζουμπουλάκης

(Σύντομο σχόλιο στη λειτουργική σκέψη του πάπα Φραγκίσκου)

………………………………………

Μιλώντας για τη λειτουργική θεολογία του πάπα Φραγκίσκου έκανα ορισμένες σποραδικές αναφορές και στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Επειδή και το τελευταίο ζήτημα της διάστασης του Φραγκίσκου με τον Βενέδικτο αφορά και εμάς, θα κλείσω με τον ίδιο τρόπο. 

Η λειτουργική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας κουβαλάει από τους αιώνες έναν τεράστιο λογοτεχνικό και μουσικό πλούτο, όπως ακριβώς και εκείνη της Καθολικής. Τι σημαίνουν για το εκκλησίασμα όλα αυτά, από το Ψαλτήρι των Ο’ μέχρι τα τροπάρια των κανόνων, της Παρακλητικής, και τις περισσότερες ευχές; Ποιος τα καταλαβαίνει, ποιος προσεύχεται με τα λόγια τους; Ειδικά οι κανόνες του όρθρου στην Ελλάδα ψάλλονται σε άδειες εκκλησίες. Όλα αυτά τα θαυμάσια αποτελούν άραγε έκφραση της προσευχής μιας κοινότητας πραγματικών ανθρώπων, με σάρκα και οστά, που βρίσκεται μέσα στον ναό; Ασφαλώς όχι! Από την άλλη, με τι καρδιά να πετάξεις όλο αυτόν τον πλούτο; 

Πρόσεξε τον θησαυρό που σου έστειλε η Παναγία! – ΓΕΧΑ Αιγίου

Πρόσεξε τον θησαυρό που σου έστειλε η Παναγία! – ΓΕΧΑ Αιγίου

Ο άγιος Νικηφόρος (κατά κόσμον Νικόλαος Τζανακάκης) γεννήθηκε στο Σηρικάρι Χανίων. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς και, όταν έγινε δεκατριών ετών, ο παππούς του τον πήγε σε ένα κουρείο στα Χανιά για να εργαστεί. Λίγο καιρό αργότερα εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια της λέπρας. Για να μην τον κλείσουν στη Σπιναλόγκα, έφυγε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί γνωρίστηκε με την ελληνική παροικία και έγινε γρήγορα αγαπητός σε όλους. Όταν πλέον ήταν αδύνατο να κρύψει τα σημάδια της ασθένειας, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση. Ένας επίσκοπος του Πατριαρχείου, στον οποίο εμπιστεύτηκε το πρόβλημά του, τον έστειλε στο λεπροκομείο της Χίου. Εκεί ήταν εφημέριος ο άγιος Άνθιμος, με τον οποίο συνδέθηκε πνευματικά ο Νικόλαος και έφτασε σε μεγάλα μέτρα αρετής. Ύστερα από τρία χρόνια εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Νικηφόρος.

3 Ιανουαρίου 1911

 115 χρόνια από την κοίμηση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

...

Μυστηριώδες θέλγητρον απέπνεεν η νυξ αύτη της 3ης Ιανουαρίου του 1911. Εις τον μικρόν οικίσκον της οικίας Παπαδιαμάντη, το παλαιόν πρεσβυτέριον, το λάδι εσώνετο εις την κανδήλαν, η οποία εφώτιζε αμυδρώς την μικράν κάμαραν.
Ο Αλέξανδρος, όστις έκειτο επί της κλίνης πυρέσσων, εζήτησε με τρεμάμενη φωνήν εν βιβλίον. Αυτό που το έδωκαν δεν ήτο εκείνο που εζήτη. Εκράτησεν ωστόσο το μικρόν τομίδιον ανά χείρας και το εθώπευσεν έχων κλειστούς τους οφθαλμούς.
Τι να εζήτει άραγε και τι να επόθει η ψυχή του;
Μήπως τον Όμηρον, τον Θουκυδίδην, το Ευαγγέλιον ή το μέγα ωρολόγιον;
Εγύρισε προς τον τοίχον και ήρχισε να ψάλλει χαμηλοφώνως το δοξαστικόν της ενάτης ώρας των Θεοφανείων: «Την χείραν σου την αψαμένην την ακήρατον κορυφήν του Δεσπότου, έπαρον υπέρ ημών προς αυτόν Βαπτιστά…».

Πως ερμηνεύει η Ορθόδοξη Παράδοση την έννοια του Χρόνου; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πως ερμηνεύει η Ορθόδοξη Παράδοση την έννοια του Χρόνου;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η αλλαγή του χρόνου, με τα ημερολόγια να γυρίζουν σε νέα σελίδα, συχνά μας κάνει να αναρωτηθούμε τι είναι πραγματικά ο χρόνος: μια απλή μέτρηση ημερών, που βασίζεται στην περιστροφή της Γης και την πορεία της γύρω από τον Ήλιο, ή κάτι βαθύτερο που αγγίζει την ύπαρξή μας; Η Ορθόδοξη Παράδοση, μέσα από τους Πατέρες της Εκκλησίας, βλέπει τον χρόνο όχι ως απόλυτη δύναμη που δεσμεύει τα πάντα, αλλά ως δημιουργημένο πλαίσιο μέσα στο οποίο ο άνθρωπος καλείται να πορευθεί προς τη σωτηρία.

Στην Πατερική σκέψη, θεμελιώδης είναι η διάκριση ανάμεσα στον άκτιστο Θεό και την κτιστή δημιουργία. Ο Θεός δεν «περιορίζεται» από τον χρόνο. Ο χρόνος ανήκει στη δημιουργία και εμφανίζεται μαζί με αυτήν. Ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας, ερμηνεύοντας το «ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς…», υπογραμμίζει ότι η «αρχή» δηλώνει την έναρξη του κτιστού είναι, άρα και την έναρξη της χρονικότητας. Ο χρόνος δεν προϋπάρχει του κόσμου· είναι δεμένος με τη γένεσή του.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΡΑΧΝΕΪΚΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος,  την Πέμπτη 1η Ιανουαρίου 2026,  χοροστάτησε στην  ακολουθία του Όρθρου και προέστη  της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου Βραχνεΐκων Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: "Έναν Πατέρα της Εκκλησίας μας, έναν εκ των Τριών Φωστήρων της Τρισηλίου  Θεότητος, έναν διδάσκαλον της Ορθοδοξίας, έναν φιλόθεο και φιλόχριστο Ιεράρχη της αγιοτόκου Εκκλησίας μας εορτάζουμε σήμερα, τον Μέγα Βασίλειο,  Αρχιεπίσκοπο της Καππαδοκίας. Τον τιμάμε δια την αγιότητα του βίου του, διότι καταπολέμησε τις αιρέσεις και διεφύλαξε  την ορθή διδασκαλία. Τον τιμάμε διότι με τη ζωή του εδόξασε τον Κύριο και ο Κύριος έχει υποσχεθεί ότι αν ζούμε χριστιανικά και πνευματικά σε αυτόν τον κόσμο, θα μας αντιδοξάσει και θα μας χαρίσει την Επουράνια Βασιλεία του.

Οι γονείς του, Βασίλειος και Εμμέλεια, ήσαν άνθρωποι του Θεού και μέσα σε αυτό το πνευματικό περιβάλλον μεγάλωσαν τα εννέα παιδιά τους. Η οικογένειά τους ονομάστηκε οικογένεια Αγίων διότι ζούσαν με πίστη και ευσέβεια.

Ευλόγησον την βρώσιν και την πόσιν των δούλων σου … - Μαρία Ιορδανίδου

 Η μεγάλη πράσινη πήλινη σόμπα φλοκάριζε με δύναμη σαν μπήκαν στην τραπεζαρία. Μοσχοβολούσε η κάμαρα πεύκο και πρινάρι. Το τραπέζι ήταν στρωμένο φαρδύ-πλατύ σ’ όλο το μάκρος της κάμαρας και το κάτασπρο λινό τραπεζομάντηλο δε φαίνουνταν απ’ τους πολλούς μεζέδες.

Το καρυδένιο μπουφεδάκι, που σαν λεπτοκόκαλη γυναίκα δεν έδειχνε τον όγκο του, ήταν φορτωμένο με τ’ αγιοβασιλιάτικα τα φρούτα: μήλα, αχλάδια, ρόδια, πορτοκάλια, καρύδια, φουντούκια, μύγδαλα, κάστανα, φιστίκια, σταφίδες, σύκα, χαρούπια και γλυκοσούτζουκο από χυμό σταφυλιών. Σωστό κέρας της Αμαλθείας.

-Ευλόγησον την βρώσιν και την πόσιν των δούλων σου …

Με κατάνυξη κάθισαν όλοι γύρω στο τραπέζι και άρχισαν να δένουν στο λαιμό τους τις πετσέτες τους. Το φαγητό άρχισε αργά, ιεροτελεστικά και βαθυστόχαστα, με τις στερεότυπες ευχές και τα «γεια στα χέρια σου, Λωξάντρα μου».

Η Σύναξις των Εβδομήκοντα Αποστόλων (4 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Τους Εβδομήκοντα σοφούς Αποστόλους,

Και συνάμα τους πάντας τιμάσθαι θέμις.

Αμφί τετάρτην άνδρας αγακλεέας κυδαίνω.

Σημειούμεν ενταύθα, ότι δια του διστίχου τούτου, όπερ ευρίσκεται εις τους χειρογράφους Συναξαριστάς (εν γαρ τοις τετυπωμένοις, ούτε δίστιχον ευρίσκεται ιαμβικόν, ούτε στίχος ηρωϊκός), δηλούται ότι σήμερον εορτάζονται όλοι ομού οι Εβδομήκοντα Απόστολοι. Ο καθείς από τους οποίους χωριστά εορτάζεται εις διαφόρους ημέρας των μηνών. Δια τούτο ουδέ Συναξάριον τούτων κοινόν εδυνήθημεν να εύρωμεν. Καθότι τα ίδια Συναξάρια του καθενός, εγράφησαν εις την ξεχωριστήν ημέραν αυτού. Και ο βουλόμενος, ας ζητήση ταύτα.

Ήθελε δε απορήση τινάς, διατί, εξαιρουμένων μόνον των Δώδεκα Αποστόλων, όλοι οι μετ’ αυτούς Απόστολοι ονομάζονται Εβδομήκοντα, και ουχί περισσότεροι; Ότι γαρ είναι περισσότεροι από τους εβδομήκοντα, φανερόν εστι καθότι μόνοι εκείνοι, οπού αριθμούνται εν όλαις ταις επιστολαίς του μακαρίου Παύλου, και μετά των Εβδομήκοντα καταλεγόμενοι, υπερβαίνουν τους πεντήκοντα.

Μνήμη του Οσίου Νικηφόρου του λεπρού (4 Ιανουαρίου)

 Σήμερα, Κυριακή προ των Φώτων, η Εκκλησία επιτελεί σύναξη των Εβδομήκοντα Αποστόλων και με αναστάσιμη χαρά προετοιμάζεται για τα Θεοφάνεια.
Οι Εβδομήκοντα άνδρες, μετά την Ανάληψη Του Θεανθρώπου και το σχηματισμό της Εκκλησίας, πορεύθηκαν «Προς πάντα τα έθνη». Ο Ιησούς τούς παράγγειλε να βρίσκονται συνεχώς σε εγρήγορση, για να φαίνεται ότι είναι όντως στρατιώτες του Χριστού, με αυταπάρνηση.
Καθιερώθηκε ο σημερινός κοινός εορτασμός, όπως και για τους 12 Αποστόλους στις 30 Ιουνίου.
Επίσης, σήμερα εορτάζουμε τον Όσιο Νικηφόρο τον Λεπρό, ο οποίος αγιοκατατάχθηκε το 2012.
Γεννήθηκε στα Χανιά, το 1890. Οι ευλαβείς γονείς του, πέθαναν ενωρίς. Ξεκίνησε, 13 ετών, να εργάζεται σε κουρείο. Τότε, εμφάνισε τα πρώτα σημεία της νόσου Χάνσεν, λέπρας. Αναχώρησε για την Αίγυπτο, λόγω του ότι δεν ήθελε να κλειστεί στη Σπιναλόγκα, το νησί των λεπρών.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής προ των Φώτων 4/1/2026, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ευαγγελικό ανάγνωσμα  Μάρκον α´ 1 – 8

Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.	Αυτή είναι η αρχή του χαρμόσυνου μηνύματος για τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού.
Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις,	Στα βιβλία των προφητών είναι γραμμένο:
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου·	Στέλνω τον αγγελιοφόρο μου πριν από σένα, για να προετοιμάσει το δρόμο σου!
φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ,	Μια φωνή βροντοφωνάζει στην έρημο:
Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ,	ετοιμάστε το δρόμο για τον Κύριο, ισιώστε τα μονοπάτια να περάσει.
ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.	Σύμφωνα μ’ αυτά, παρουσιάστηκε ο Ιωάννης, ο οποίος βάφτιζε στην έρημο και κήρυττε να μετανοήσουν οι άνθρωποι και να βαφτιστούν, για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους.
καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται,	Πήγαιναν σ’ αυτόν όλοι οι κάτοικοι της Ιουδαίας κι οι Ιεροσολυμίτες,

«Κανένας δεν μαρτυρεί για τον μάρτυρα» - π Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Κυριακή προ των Φώτων 

«Κανένας δεν μαρτυρεί για τον μάρτυρα»

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ο λόγος του ποιητή (P.Celan) ισχύει στον απόλυτο βαθμό για τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή! Έχει τον δυναμισμό και το περιεχόμενο που σιγουρεύουν και βεβαιώνουν για την αλήθεια των λεγομένων του.

Η προσωπική του ποιότητα που χτίστηκε και φανερώθηκε με τον τρόπο του, ασφαλίζει συνειδήσεις για την αλήθεια των όσων μαρτυρεί. Ακόμα και οι δύσπιστοι, μπροστά του υφίστανται ρωγμές στο εγωιστικό κέλυφος της αυταρέσκειάς τους.

Όπως μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Μάρκος αρχίζοντας την διήγηση περί του προσώπου του Χριστού, ο Βαπτιστής είναι ένας απεσταλμένος ακριβώς μ’ αυτήν την διακονία: Να μαρτυρήσει περί του Φωτός! Να εξομαλύνει τις δυσκολίες συνάντησής μας με τον Χριστό. Να μας βεβαιώσει ότι Αυτός είναι και δεν πρέπει να περιμένουμε άλλον.

Ο Βαπτιστής μάς αποσαφηνίζει ότι τα καίρια της ζωής δεν είναι λόγια αλλά τρόπος! Πρέπει να μιλάμε για το θέμα, αλλά περισσότερο πρέπει να ζούμε κατά τις προδιαγραφές του θέματος. Λόγια γυμνά δεν πείθουν. Ο τρόπος που γεννιέται από την διδασκαλία βεβαιώνει. Γι’ αυτό και ο Βαπτιστής κήρυττε και βάπτιζε. Επεσήμαινε ότι χρειάζονται καρποί – αποτελέσματα, γιατί κάθε άκαρπο δέντρο «ἐκκόπτεται καί εἰς πῦρ βάλλεται».

Κυριακή προ των Θεοφανείων: «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου» - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή προ των Θεοφανείων: 

«Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου» (Μκ 1, 1–8)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Κυριακή προ των Θεοφανείων μάς προετοιμάζει για την φανέρωση του Χριστού. Πριν ακουστεί η φωνή του Πατρός και πριν κατέλθει το Άγιο Πνεύμα «ἐν εἴδει περιστερᾶς», η Εκκλησία προτάσσει το προφητικό κήρυγμα του Προδρόμου. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα (Μκ 1, 1–8) δεν είναι απλώς προοίμιο μίας βιογραφίας του Ιησού· είναι θεολογική πρόσκληση σε μετάνοια, σε καθαρότητα καρδιάς και σε αναγνώριση του Μεσσία ως του Κυρίου που έρχεται να ανακαινίσει τον άνθρωπο.

Ο Ευαγγελιστής Μάρκος ξεκινά το ευαγγέλιό του με λόγο θεολογικό: «Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ». Η “ἀρχή” δεν είναι μόνο η αρχή της αφήγησης, αλλά η απαρχή της καινῆς κτίσεως, όπως φανερώνεται μέσα στην οικονομία της σωτηρίας. Το «εὐαγγέλιον» δεν είναι ιδέα ή ηθικό πρόγραμμα· είναι γεγονός: η παρουσία του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, που εισέρχεται στην ανθρώπινη πραγματικότητα για να την θεραπεύσει και να την οδηγήσει στην θέωση. Ήδη από την πρώτη φράση ο Μάρκος ομολογεί την ταυτότητα του Χριστού, ώστε ο αναγνώστης να ακούσει τον Πρόδρομο όχι ως αυτόνομο διδάσκαλο, αλλά ως «φωνή» που δείχνει τον Ερχόμενο Μεσσία.

Κοπὴ βασιλόπιτας καὶ σύναξη τῶν νέων Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης

Τὸ Σάββατο, 3 Ἰανουαρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀλέξιος προσκάλεσε στὸν Ἱερὸ Προσκυνηματικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, στὴν Κόνιτσα, τὰ νέα μέλη τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῶν ἐνοριῶν ὅλης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Στὴν σύναξη συμμετεῖχαν ἐπίσης οἱ ἐφημέριοι καὶ Πρόεδροι τῶν ἐνοριῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων, σὲ κλίμα ἑορταστικὸ ἀλλὰ καὶ βαθύτατα πνευματικό, ὅπως ἁρμόζει στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία καλείται νὰ λειτουργεῖ «ἐν ἑνὶ σώματι καὶ ἐν ἑνὶ Πνεύματι» (Ἐφ. δ΄ 4).

Σκοπὸς τῆς συνάξεως ἦταν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν, ἡ κοπὴ τῆς καθιερωμένης ἑορταστικῆς βασιλόπιτας γιὰ τὸ νέο ἔτος καὶ, ἀφ’ ἑτέρου, ἡ τιμητικὴ ἀναγνώριση τῶν νέων μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων, ποὺ ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνη τῆς διακονίας στὴν τοπικὴ Ἐκκλησία, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος «οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι» (Ματθ. κ΄ 28).

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Διανύουμε το μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο μεγάλων εορτών, των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Στην ουσία η μια εορτή είναι συνέχεια της άλλης. Και αρχικά εορταζόντουσαν σαν μία εορτή. Είναι οι δυο όψεις της μιας, μεγάλης και συγκλονιστικής θεοφάνειας. Φανερώνουν στον κόσμο το ανεπανάληπτο μυστήριο, που προϋπήρχε «κεκρυμμένον» απαρχής, «προ πάντων των αιώνων», στη βουλή του Θεού. Και συνοψίζεται στις λέξεις: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί».

Στο μεταίχμιο των δύο εορτών βλέπουμε, στη μεν πρώτη νήπιο, στη δε δεύτερη πλήρη άνδρα τον Χριστό, «τον εκ τελείου τέλειον επιφανέντα Θεόν ημών». Στην πρώτη ο αστήρ, οι άγγελοι, οι ποιμένες, οι μάγοι διασαλπίζουν τη Γέννηση, την είσοδο του Θεού στον κόσμο. Στη δεύτερη ο Πρόδρομος προετοιμάζει τον δρόμο του Χριστού και τον βαπτίζει στον Ιορδάνη, ώστε η Αγία Τριάδα, με «φωνήν εξ ουρανού», να σφραγίσει επίσημα την πρώτη πανηγυρική της φανέρωση στον κόσμο. «Τριάδος η φανέρωσις εν Ιορδάνη γέγονε» (η΄ ωδή Φώτων). «Η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις». «Επεφάνης σήμερον τη οικουμένη» (Κυριακή προ των Φώτων).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«… εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους αὐτοῦ».

Ἡ καρδιά εἶναι τό κέντρο τῶν διαλογισμῶν. Ὁ Κύριος ζητάει τήν καρδιά τοῦ καθενός ἐξ ἡμῶν, ὥστε, διά τῆς μετανοίας ἀφοῦ καθαρθεῖ, νά καταστεῖ ἕτοιμη «εὐθεία», νά εἰσέλθει, νά ἐμπεριπατήσει, νά διδάξει ὁ Χριστός καί νά σωθεῖ ὁ κόσμος δι’ Αὐτοῦ.

«Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου». Ὁ προφήτης Μαλαχίας προφητεύει ὅτι ὁ Θεός Πατήρ θά ἀποστείλει πρωτύτερα τόν ἀπεσταλμένο Του νά προετοιμάσει καί προπαρασκευάσει τόν δρόμον, διά τοῦ Ὁποίου, θά πλησιάσει ὡς Διδάσκαλος ὁ Σωτήρ ἡμῶν Ἰησοῦς, ὁ Χριστός, τούς ἀνθρώπους.

Ὁ προφήτης Ἡσαΐας προφητεύει γιά τόν Ἄνδρα ἐκεῖνον πού μέ παρρησία θά κράζει στήν ἐρημία τοῦ κόσμου, ὡς Πρόδρομος, γιά νά ξεριζώσουν οἱ ἄνθρωποι τά ἀγκάθια, τά πάθη ἀπό τίς ψυχές των· κατ’ ἀρχήν μέν οἱ Ἰουδαῖοι ρίχνοντας τούς λίθους τοῦ ἐγωϊσμοῦ μακριά ἀπό τήν καρδιά καί τήν προαίρεση, ὁ καθένας χωριστά, καί στή συνέχεια, εἰ δυνατόν, ὁλόκληρο τό Ἀδαμιαῖον γένος.