Η ενανθρώπηση του Θεού δεν είναι
απλώς ένα χαρμόσυνο γεγονός που το υποδέχθηκαν με τη συνοδεία αγγελικών ύμνων
οι αγραυλούντες ποιμένες. Τα Χριστούγεννα δεν είναι μία "θεογονία"
ανάλογη με τα γενέθλια οποιουδήποτε άλλου προσώπου -μυθικού ή ιστορικού- στην πορεία
του κόσμου. Όλες οι άλλες γεννήσεις είναι ένα ξεκίνημα μέσα στο χρόνο με
αφετηρία το μηδέν. Η Γέννηση του Χριστού είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν
έχει αρχή το μηδέν αλλά τον άχρονο και προαιώνιο Θεό. Γι αυτό η Εκκλησία
μας ψάλλει ότι " εγεννήθη παιδίον νέον ο προ αιώνων Θεός".
Αυτή η ανήκουστη Γέννηση,
που έλαβε χώρα μέσα στον χρόνο κι όμως στάθηκε πάνω από τη χρονικότητα και την
φθαρτότητα των πραγμάτων του κόσμου, ουσιαστικά κατάργησε τον χρόνο σε τέτοιο
βαθμό, ώστε Θεός και άνθρωπος να συμπράττουν πια αδιαλείπτως σε μια νέα
κατηγορία χρόνου, που λέγεται "χρόνος λειτουργικός".
Στον λειτουργικό αυτόν
χρόνο δεν υπάρχει "χθές, σήμερον, αύριον" αλλά το ανέσπερο και
αδιάστατο παρόν του Θεού, μέσα στο οποίο όλοι οι απ΄αιώνος κεκοιμημένοι και οι
μέχρι συντελείας του κόσμου μέλλοντες να γεννηθούν έχουν "ίσες
ευκαιρίες" σωτηρίας.
Μέσω του λειτουργικού
χρόνου, ολόκληρη η δημιουργία ενσωματώνεται σε μια αέναη δοξολογία του Θεού,
που είναι η ευχαριστία της κοσμικής λειτουργίας.
Γι΄αυτό η Εκκλησία δεν είδε
ποτέ μήτε τη Γέννηση του Χριστού μήτε το Θάνατό Του σαν κάτι που έγινε κι
εξαντλήθηκε στο παρελθόν. Τα κοσμοσωτήρια αυτά γεγονότα προβάλλονται σ΄έναν
ατελείωτο "ιστορικό ενεστώτα", που μας επιτρέπει κι ύστερα από δυο χιλιάδες χρόνια να λέμε ακόμη "Χριστός γεννάται, δοξάσατε", όπως
επίσης λέμε "σήμερον κρεμάται επί ξύλου". Μόνο η Ανάσταση του
Χριστού, επειδή εσφραγίσθη δια παντός με το πλήρες μέτρο του
"τετέλεσται", δεν είναι δυνατόν να εκφρασθεί σε ενεστώτα, κι
επιβάλλει να λέμε "Χριστός Ανέστη".
Βέβαια θα μπορούσε κανείς
να ρωτήσει: Ποιά είναι η πρακτική σημασία αυτών των θεολογικών αληθειών για την
καθημερινή μοίρα του ανθρώπου, που διαρκώς διακυβεύεται ανάμεσα σε τόσα
ενδεχόμενα ζωής και θανάτου; Απαντούμε: Δυνάμει του λειτουργικού χρόνου ο
Χριστός γεννάται και σταυρώνεται ξανά στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου μέχρι να τον
ενσωματώσει, με την Χάρη Του, εις την άληκτη δόξα του μεταμορφωμένου κόσμου του
Θεού. Μια τέτοια Αλήθεια είναι πιο παρήγορη απ΄όλες τις ελπίδες του κόσμου. Πιό
αποτελεσματική απ΄όλες τις μάταιες κατά φαντασίαν θαυματοποιίες των ανθρώπων.
Γι΄αυτό δεν μένει παρά να επαναλάβομε με όλους τους γηγενείς:
" Χριστός γεννάται
δοξάσατε...άσατε τω Κυρίω πάσα η γη...".
(Από παλαιά
Χριστουγεννιάτικη εγκύκλιο του
Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού).
Καλό και άγιο Δωδεκαήμερο
Υάκινθος
Σε ευχαριστώ Υάκινθε για τις θεολογικές εόρτιες ευχές σου, αντεύχομαι
πανευφρόσυνα Χριστούγεννα και ευλογημένο το νέο έτος 2018
Α. Κ.

2 σχόλια:
Σπουδαία εγκύκλιος από ένας εξαιρετικό αρχιεπίσκοπο.
Χρόνια πολλά Υάκινθε. Οι παρουσιάσεις σου πάντα έχουν μηνύματα επιπέδου όπως αυτό εδώ του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού. Να στέλνεις συχνότερα συνεργασίες σου.
Δημοσίευση σχολίου