«Τάσο πρόσεχε! Δεν τρως το λάδι αλλά τρως τον λαδά».

«Τάσο πρόσεχε! Δεν τρως το λάδι αλλά τρως τον λαδά».

 Τα χρόνια τα παλιά -ότε ήμην νεώτερος- συνήθιζα κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή το «αλάδωτο» όλη την περίοδο, εκτός της καταλύσεως ελαίου το Σαββατοκύριακο. Αυτό μου το είχε υποδείξει ο ανεπανάληπτος Ιεροκήρυκας π. Χριστόδουλος Φάσσος, που υπήρξε άνθρωπος ασκήσεως και προσευχής, αγάπης, πνευματικής ζωής και δραστηριότητος. Έφτασε σε μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητος, ο λόγος του ήταν οικοδομητικός, μεστός από ευαγγελικά μηνύματα και θεολογική εγκυρότητα. 

Φίλος του αγαπημένος και συναγωνιστής στις προσευχές ο εκλεκτός προϊστάμενός μου στο βιβλιοπωλείο της Ζωής Κωνσταντίνος Καντζιούρας μέλος της Αδελφότητας «Ζωή», στρατιώτης της αγωνιζομένης Εκκλησίας. Ήταν μια αγία ψυχή που ζούσε έντονα την μυστηριακή ζωή, ήταν φιλακόλουθος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος και φιλομόναχος. Βλέποντάς με να νηστεύω αλλά να μην διορθώνω τα πάθη μου που έλεγε με αγάπη «Τάσο πρόσεχε! Δεν τρως το λάδι αλλά τρως τον λαδά».

Τα λόγια αυτά στο νου μου τα έχω καταγράψει σαν να είναι του μακαριστού Κ. Καντζιούρα. Δεν είναι δικά του, αλλά αυτός μου τα έλεγε. Πάντα είναι στο νου και στις προσευχές μου και ευγνωμονώ τον Θεό που έζησα κοντά του περί τα 25 παραδεισένια -χωρίς υπερβολή- χρόνια.  Ας είναι αιωνία η μνήμη του.

Α. Κ. Κ.