Ούτος ήτον υιός μεν Ζεβεδαίου, αδελφός δε Ιωάννου του Θεολόγου, ο οποίος ύστερα από το κάλεσμα Ανδρέου και Πέτρου, επροσκαλέσθη από αυτόν τον Κύριον εις μαθητείαν, μαζί με τον αδελφόν του Ιωάννην. Όθεν ούτοι ευθύς αφήσαντες τον πατέρα και το πλοίον τους, και απλώς, όλα όσα είχον, ηκολούθησαν τω Χριστώ. Τόσον δε πολλά ηγάπησεν αυτούς ο Δεσπότης Χριστός, ώστε οπού, εις μεν τον ένα αδελφόν τον Ιωάννην, έδωκε το στήθος του, δια να ανακλιθή επάνω εις αυτό. Εις δε τον άλλον αδελφόν, τούτον δηλαδή τον θείον Ιάκωβον, έδωκε την τιμήν ταύτην, το να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον αυτός ο ίδιος έπιεν. Αλλά και αυτοί αντιστρόφως τόσον πολλά ηγάπησαν τον Κύριον, και τόσον ζήλον έδειξαν δι’ αυτόν οι μακάριοι, ώστε οπού, ηθέλησαν να κατεβάσουν φωτίαν από τον Ουρανόν και να κατακαύσουν τους Σαμαρείτας, διατί δεν επίστευσαν, ουδέ εδέχθησαν αυτόν (Λουκ. θ’, 54).
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου