Ποιό είναι το ήθος του Προφήτη; - Ανδρέας Χριστοφόρου

 Ποιό είναι το ήθος του Προφήτη;

Προφήτης είναι ο μεσίτης μεταξύ Θεού και Ανθρώπων που είναι κεχρισμένος απο τον Θεό, να πληροφορεί το λαό της Εκκλησίας για το θέλημα του Θεού, για να Μετανοεί αλλά και να παλεύει με την Αγάπη του Θεού για την αγαπη των Ανθρώπων.

Ο Προφήτης ζεί ένα μεγάλο λο δράμα, η Προφητεία για τον Προφήτη είναι  δράμα.

Διότι, απο την μιά, όταν ο Θεός του  αναγγέλει τον θυμό του για την αποστασία των ανθρώπων ειναι σίγουρος για την δικαιοσύνη του Θεού που διαμαρτύρεται και αναγγέλλει δεινά  στόν Προφήτη για να προκαλέσει Μετάνοια στον αποστατούντα λαό.

Απο την άλλη, όμως γνωρίζοντας το Έλεος του Θεού, συμπονεί τον λαό και παζαρεύει με τον Θεό παρακαλώντας τον να μακροθυμίσει

και να παρατείνει το Έλεος του ώστε να δοθεί και άλλος χρόνος Μετανοίας.

Ο Θεός με τον θυμό Του προς τον Προφήτη τον προκαλεί να βγάλει απο μέσα του τη συμπόνια προς τον λαο και αυτό είναι το βασικό γνώρισμα του Προφήτη, η πάλη με τον Θεό για την Αγάπη του λαού.

Συγκρούεται μέσα του η Αγάπη του προς τον Θεό με την Αγάπη του προς τον λαό.

Ο Μωυσής πάλευε με τον Θεό για την Αγάπη του λαού των Εβραίων που πάντα αποστατούσαν παρα τα μεγάλα θαύματα που ζούσαν.

Πέρασαν την Ερυθρά θάλασσα με στεγνά πόδια αφου με το σταυρωμα της απο τον Μωυσή χώρισε στα δύο και περπατησαν στον βυθό έχοντας πλάι τα νερά όρθια. Είδαν μετα την παρέλευση και του τελευταίου Εβραίου τα νερά να κλείνουν και να πνίγουν τον Αιγυπτιακό στρατό που τους κυνηγούσε για να τους πάρει αιχμαλώτους ξανά στην Αίγυπτο.

Κι όμως μετά, πάλιν αποστατούσαν απο τον Αληθινό Θεό λατρευαν τα είδωλα και ζούσαν ανήθικα.

Ο Μωυσής πάντα παζάρευε με τον Θεό την Αγάπη για το λαό του και έλεγε:

Αν θέλεις να τους συγχωρέσεις για τις Αμαρτίες και την αποστασία τους σε παρακαλώ κάνε το.

Αν όχι, τότε κατάστρεψε μαζί τους και εμένα.

Βλέπουμε δηλαδή τον Προφήτη, να θεωρεί την εναντίωση του Θεού με τον λαο που αμαρτάνει και αποστατεί, δικό του θέμα, να βάζει μπροστά το στήθος και να προσπαθεί να εξευμενήσει τον Θεό , παίζοντας τη δική του σχέση με τον Θεό και σωτηρία του, χάριν του λαού.

Αυτη είναι  η μόνιμη στάση της Παναγίας μας μεταξύ του Θεού και των ανθρώπων, αυτή είναι η πρεσβεία της.

Επομένως ο Προφήτης είναι γεμάτος απο συμπόνια για τον λαο που του ανέθεσε ο Θεός και διαπραγματεύεται μαζί του , χάριν του λαού.

Πολύ αγαπά ο Θεός τον αληθινό Προφήτη που απο την μιά θέλει ο λαός να αγαπά τον Θεό και απο την άλλη όταν δεν αγαπά ο λαός τον Θεό, βάζει μπροστά την δική του αγάπη για να εξαλειψει η να περιορίσει την πάντα δίκαιη οργή του Θεού , για την αποστασία του λαού.

Ο Προφήτης ζεί μέσα του το δράμα της Αγάπης προς τον Θεό και της Αγάπης προς τον πλησίον, που παίζεται λόγω της αποστασίας του λαού και την δίκαιη απόφαση του Θεού να επιτρεψει δεινά ώστε να προκαλέσει την Μετάνοια του λαού.

Ανδρέας Χριστοφόρου, Νομικός