Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com
Πριν από δύο χρόνια η Ελληνική Δικαιοσύνη με την
4734/10.10.2022 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών μού απένειμε
την ύψιστη τιμή, το ανώτατο οφίκιο, που μπορεί να αποδοθεί σε ένα ιερέα: με καταδίκασε
σε 8 μήνες φυλάκιση με αναστολή, επειδή τέλεσα τη Θ. Λειτουργία την εορτή του
Ευαγγελισμού, στις 25 Μαρτίου 2020, δηλαδή επειδή επιτέλεσα
το ιερατικό και εφημεριακό μου καθήκον και προσπάθησα να είμαι στοιχειωδώς
συνεπής απέναντι στη συνείδησή μου, στους ενορίτες μου, στην εκκλησιαστική μας
παράδοση και στο Θεό.
Όπως είχα δηλώσει τότε, σε εμάς τους Χριστιανούς, κατά τον Απ. Παύλο, «ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν», δηλαδή έχει «χαρισθεί», είναι χάρισμα, δώρο, όχι μόνο να πιστεύουμε σε Αυτόν αλλά και να υποφέρουμε γι’ Αυτόν. Όχι πως μια τέτοια καταδίκη από Μονομελές είναι κάτι τόσο σοβαρό αλλά έστω είναι μια μικρή, ελάχιστη όχληση, που ταράζει για λίγο τα νερά της κοινωνικής βόλεψής μας, της κοινωνικής μας καταξίωσης χάριν του σταυρωθέντος Χριστού…
Συνεπώς, δόξα τω Θεώ για την τιμή της καταδίκης!
Ταυτόχρονα όμως η Ελληνική Δικαιοσύνη με την
απόφασή της αυτή προσέβαλε την
Ελληνική Δημοκρατία κατατάσσοντάς την ως τη δεύτερη Πολιτεία στην Ευρώπη
κατά τους τελευταίους 17 αιώνες, μετά την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα, όπου η
τέλεση και μόνο της Θ Λειτουργίας στην εορτή του Ευαγγελισμού συνιστά ποινικό
αδίκημα, και ο ιερέας που τολμά να λειτουργήσει -ανεξαρτήτως αριθμού πιστών
- πρέπει να φυλακιστεί. Ούτε οι Σουλτάνοι, ούτε ο Λένιν, ούτε ο Στάλιν δεν
είχαν ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο…
Η Ελληνική Κυβέρνηση και όσοι με όποιο τρόπο
συνευδόκησαν στη σχετική διάταξη (ΚΥΑ με αρ. 2867/Υ1/16.3.20) θα πρέπει να
αισθάνθηκαν υπερήφανοι για το κατόρθωμά τους… Τους αφιέρωσα τότε την καταδικαστική
μου απόφαση προς καταισχύνη τους!
Υπενθυμίζω ότι από 16.3-11.4.2020 (Β΄ Κυριακή Νηστειών έως και Σάββατο Λαζάρου) με κοινή Υπουργική Απόφαση απαγορεύθηκε εντελώς η τέλεση Θ. Λειτουργίας και κάθε άλλης Ακολουθίας και ιεροπραξίας στους Ι. Ναούς ακόμα και χωρίς πιστούς. Είχε ποινικοποιηθεί η τέλεση της Θ. Λειτουργίας! Επιτρεπόταν μόνο η ολιγόλεπτη ατομική προσευχή εντός των Ι. Ναών με παρουσία ενός πιστού ανά 10m2.
Οι αρχικές μου σκέψεις ήταν να μην εφεσιβάλω την
καταδικαστική απόφαση, διότι,
πραγματικά, την θεωρώ τιμητική για το πρόσωπό μου! Υπακούοντας όμως σε πρόσωπα
τα οποία εκτιμώ ως πραγματικά πνευματικούς και χαριτωμένους ανθρώπους αποφάσισα
να καταθέσω έφεση όχι χάριν εμού, γιατί,
επαναλαμβάνω, η καταδίκη αυτή
αποτελεί τιμή και δόξα για το πρόσωπό μου, αλλά για να αποκατασταθεί η
αξιοπρέπεια και η σοβαρότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης και συνακόλουθα της
Ελληνικής Δημοκρατίας, ως θεσμών που σέβονται, ως έχουν υποχρέωση, την
Ορθόδοξη Εκκλησία, το Ελληνικό Σύνταγμα και τις σχετικές Διεθνείς Συνθήκες που
προστατεύουν την ελευθερία της λατρείας.
Η απόφαση να εφεσιβάλω την καταδίκη μου εδραιώθηκε
από την Εισαγγελική πρόταση, η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής αδιανόητα
για την κυβερνητική απαγόρευση τέλεσης Θ. Λειτουργίας ακόμα και χωρίς πιστούς:
«πρόκειται για ένα περιορισμό της λογικής άσκησης ενός ατομικού δικαιώματος
και δεν προέβλεπε την αποτροπή της ατομικής άσκησης του δικαιώματος, διότι
κάλλιστα οι πιστοί μπορούσαν να προσευχηθούν και τα λοιπά. Καταλήγοντας, θεωρώ ότι ο περιορισμός της
θρησκευτικής λατρείας δεν μπορεί, καθόλου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έρχεται σε
αντίθεση με τα άρθρα 3, 13 και 25 του
Συντάγματος»!
Κατά την Εισαγγελική Αρχή η παντελής απαγόρευση
τέλεσης της Θ. Λειτουργίας και κάθε άλλης Ακολουθίας στους Ι. Ναούς από
16.3-11.4.2020 (μεσούσης της Μ. Τεσσαρακοστής) δεν συνιστά καταστρατήγηση του
συνταγματικού δικαιώματος της θρησκευτικής λατρείας «διότι κάλλιστα οι
πιστοί μπορούσαν να προσευχηθούν και τα λοιπά»!
Ουσιαστικά η εισαγγελική πρόταση:
1. Φανερώνει την πλημμελή έως ανύπαρκτη
εκκλησιαστική, λατρευτική και λειτουργική παιδεία της Εισαγγελικής Αρχής, που αγνοεί
τη μοναδικότητα και το αναντικατάστατο της Θ. Λειτουργίας για τους Ορθοδόξους
πιστούς. Για την Ορθόδοξη θεολογία, λατρεία και ζωή η Θ. Λειτουργία δεν
μπορεί να αντικατασταθεί ή να υποκατασταθεί από την ατομική προσευχή! Η
Εισαγγελική Λειτουργός όφειλε να το γνωρίζει αυτό για να μην εκτίθεται…
2. Καθιστά σαφές ότι η Εισαγγελική Λειτουργός, η
όποια καθ’ όλη τη διάρκεια της
ακροαματικής διαδικασίας τελούσε εν απολύτω σιγή, δεν παρακολουθούσε με τη
δέουσα προσοχή την ακροαματική διαδικασία, και έτσι δεν μπόρεσε να κατανοήσει
ότι η εξίσωση της Θ. Λειτουργίας με την ατομική προσευχή είναι αδιανόητη για
τους Ορθόδοξους, διότι οδηγεί σε εκπροτεσταντισμό της Ορθόδοξης λατρείας. Και
αυτό παρά το γεγονός ότι τόσο ο σεβαστός Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής
Θεσσαλονίκης και πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος
Ζήσης, που ήλθε στην Πάτρα για να καταθέσει ως μάρτυρας, όσο και εγώ
στην απολογία μου ήμασταν ιδιαιτέρα αναλυτικοί, σαφείς και κατηγορηματικοί
επ’ αυτού.
3. Το και πλέον σημαντικό: Για την εισαγγελική πρόταση παρέχεται στην Κυβέρνηση το δικαίωμα να καθορίζει αυτή μέσω Υπουργικών Αποφάσεων ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος λατρείας του Θεού και σε αυτόν θα πρέπει να περιορίζονται οι πιστοί Ορθόδοξοι! Με άλλα λόγια η Εισαγγελέας είπε: «Είναι αρκετό για τους Έλληνες Ορθοδόξους, να προσεύχονται ατομικά . δεν χρειάζεται πλέον η Θ. Λειτουργία . αρκεί η ατομική προσευχή. Αυτή και μόνο προστατεύει το Σύνταγμα! Γιατί το πότε και πώς θα επιτελείται η λατρεία δεν θα καθορίζεται από την εκκλησιαστική παράδοση αλλά από την κυβερνητική εξουσία! Μόνο σε αυτή την περίπτωση παρέχεται συνταγματική προστασία! Η Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα σε κάποιες περιπτώσεις να υπεισέρχεται στα ενδότερα (interna) της εκκλησιαστικής ζωής και αυτή να την καθορίζει»!
Κατόπιν των ανωτέρω, αντιλαμβάνεται κάθε πολίτης
ότι ήμουν υποχρεωμένος να καταθέσω έφεση ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην
Ελληνική Δικαιοσύνη να αποκαταστήσει το κύρος της και συνακόλουθα το κύρος
της Ελληνικής Δημοκρατίας,
ελπίζοντας ότι οι σεβαστοί Δικαστές θα μελετήσουν σε δεύτερο βαθμό με τη
δέουσα σοβαρότητα την υπόθεση όχι ασφαλώς για να με αθωώσουν, αλλά για
αποδείξουν ότι η Ελληνική Πολιτεία είναι συνεπής στις υποχρεώσεις σεβασμού της
Ορθόδοξης πίστης και λατρείας, του Συντάγματος και των Διεθνών Συμβάσεων
προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η Έφεση θα εκδικαστεί την προσεχή Δευτέρα 13 - 1 - 2025, ώρα 9:00 πμ στην Πάτρα (αρ. πινακίου: 2).
7 σχόλια:
Είναι αξιέπαινη η πρωτοβουλία αυτή του πατρός Αναστασίου.
Νομίζω ότι οι δικαστές θα αποφασίσουν επιτέλους ορθά, τώρα μάλιστα που δεν υφίσταται η πίεση της κυβέρνησης.
dura lex, sed lex. σκληρός νόμος, αλλά νόμος
ως πότε οι κληρικοί θα παραμένουν στο απυρόβλητο του νόμου;
Ευχόμεθα καλή επιτυχία στον σεβαστό π.Αναστάσιο, του οποίου όλοι θαυμάσαμε το ηρωικό φρόνημα τις δύσκολες εκείνες ημέρες.
Επισημαίνω, ωστόσο, ότι τυγχάνει κάπως – έως πολύ- υπερβολική η σύγκριση των αυστηρών μέτρων περιορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας των ημερών εκείνων με τις πολιτικές του Χότζα, του Λένιν και του Στάλιν και θα έπρεπε μία τέτοια σύγκριση να είχε αποφευχθεί, καθώς τα μαρτύρια που οι πιστοί υπέστησαν από τους ανωτέρω διώκτες ήσαν πράγματι ανήκουστα, εμείς δε, οι νεότεροι, δυσκολευόμαστε ψυχολογικά ακόμη και να τα αναγνώσουμε▪ τόσο φρικτά και αποτρόπαια είναι.
Επισημαίνω επίσης ότι ανάλογα σκληρά, έως και σκληρότερα μέτρα, έλαβαν και άλλα κράτη την ίδια περίοδο, ιδίως της Ασίας, της Αφρικής, πολιτείες των ΗΠΑ κλπ., που επέφεραν όχι απλώς περιορισμό, αλλά στραγγαλισμό των θρησκευτικών ελευθεριών των πολιτών, ιδίως των Χριστιανών, χωρίς όμως ιδιαίτερη αντίδραση των κατά τόπους εκκλησιών και θρησκευτικών κοινοτήτων ενόψει του προβληθέντος για τα μέτρα αυτά λόγου έκτακτης ανάγκης.
Θέλω δε με το σχόλιο αυτό να αποτίσω φόρο τιμής στην έγκριτη καθηγήτρια Αστικού δικαίου, Ρόη Παντελίδου, του ΔΠΘράκης, διότι μόνη από τον νομικό κόσμο σήκωσε το βάρος της λελογισμένης αντίδρασης στα μέτρα εκείνα, με το ιστορικής σημασίας άρθρο της στο Βήμα: «Οι αλειτούργητοι πιστοί και η Αντιγόνη» (https://www.tovima.gr/2020/04/03/opinions/oi-aleitourgitoi-pistoi-kai-i-antigoni/).
Πανεύκολο να γινόμαστε "ομολογητές" της πίστεως , "Ηρακλείς" της ορθοδοξίας , "αμύντορες " των Πατρίων , "Επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσιν" κλπ , πλην όμως εκ του ασφαλούς .....πρώτη θέση θεωρείο στον ...Παράδεισο.
Εγώ, πάντως, πάτερ μου, που δεν είμαι θεολόγος, λίγο αλλιώς τα ξέρω...
Ο παπάς λειτουργει πάντα στη θέση του "επισκόπου", γι' αυτό και τον μνημονεύει κάθε φορά. Αν πας σε άλλη μητρόπολη, δεν έχεις δικαίωμα να λειτουργήσεις αν δεν πάρεις πρώτα άδεια από τον οικείο μητροπολίτη, τον οποίο και θα πρέπει να μνημονεύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε παππάς δεν παίρνει με την χειροτονία του λευκή επιταγή, να λειτουργεί όποτε και όπως θέλει, αλλά πρέπει πάντα να λειτουργεί με την ευλογία του μητροπολίτη του.
Όταν, λοιπόν, ο μητροπολίτης σου λέει να μην λειτουργήσεις "άχρι καιρού", είναι σωστό ο κάθε παππάς, να αυτονομείται και να κάνει του κεφαλιού του;
Αυτό θέλω να μου εξηγήσεις...
Δεν είσαι θεολόγος, οπότε έχεις ελαφρυντικό να τα λες αυτά...
Ο 10,43 ορθότατα τα λέει ο 3,00 δεν γνωρίζει τίποτα να διαβάσει να μάθει και μετά να κάνει τον δάσκαλο.
Δημοσίευση σχολίου