ΘΕΜΕΛΙΑΚΗ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΡΩΤΟΑΠΟΚΡΙΣΗ
«Κατά καιρούς στη ζωή σας, έχετε σκεφτεί ότι τα
λόγια γίνονται πολύ δυσκίνητα, πολύ βαριά, πολύ θορυβώδη;»
Απάντηση: «Στην προσευχή μου και στην εσωτερική
μου ζωή, ένιωθα πάντα την ανάγκη για μια βαθύτερη, πιο ολοκληρωμένη σιωπή. … Οι ημέρες μοναξιάς, σιωπής και απόλυτης
νηστείας ήταν μια μεγάλη υποστήριξη. Ήταν μια άνευ
προηγουμένου χάρη, ένας αργός καθαρισμός και μια προσωπική συνάντηση με… τον
Θεό… Οι ημέρες
μοναξιάς, σιωπής και νηστείας, που τρέφονται μόνο από τον Λόγο του Θεού,
επιτρέπουν στον άνθρωπο να βασίσει τη ζωή του σε ό,τι είναι ουσιώδες».
Αυτές οι γραμμές κάνουν ορατή την πηγή από την οποία ζει και η οποία δίνει στον λόγο του το εσωτερικό του βάθος. Από αυτό το σημείο θέασης, μπορεί στη συνέχεια να δει τους κινδύνους που απειλούν συνεχώς την πνευματική ζωή, των ιερέων και των επισκόπων επίσης, και έτσι θέτουν σε κίνδυνο και την ίδια την Εκκλησία, στην οποία ατυχώς δεν είναι ασυνήθιστο ο Λόγος να αντικαθίσταται από μια φλυαρία που αμβλύνει το μεγαλείο του Λόγου.
Θα ήθελα να παραθέσω μόνο μία πρόταση που μπορεί
να γίνει καθρέφτης για μια εξέταση συνείδησης για κάθε επίσκοπο: «Μπορεί να συμβεί ένας καλός, ευσεβής
ιερέας, μόλις ανυψωθεί στο επισκοπικό αξίωμα, να πέσει γρήγορα στη μετριότητα
και στην ανησυχία για την κοσμική επιτυχία. Καταβεβλημένος από το βάρος των
καθηκόντων που τον βαρύνουν, ανησυχώντας για τη δύναμή του, την εξουσία του και
τις υλικές ανάγκες του αξιώματός του, σταδιακά να ξεμείνει από ενέργεια».
Έχουμε εδώ ένα πνευματικό δάσκαλο, που μιλάει από τα βάθη
της σιωπής με τον Κύριο, από την εσωτερική του ένωση μαζί του, και έτσι έχει
πραγματικά κάτι να πει στον καθένα από εμάς.
Πηγή: enoriako.info site του Ενοριακού Κέντρου
Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου