Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ζακχαίου, πρώην αρχιτελώνου της Ιεριχούς, ο οποίος μετά τη δημόσια μεταμέλεια εντάχθηκε στον κύκλο των εβδομήκοντα μαθητών, του Ιερομάρτυρος Αναστασίου Αντιοχείας, των Μαρτύρων Ακινδύνου, Αντωνίνου, Βίκτωρος, Καισαρίου και των συν αυτών. Των Οσίων Αθανασίου, κτίτορος της Μονής Μετεώρων (†1310), Ιωάσαφ και Θεοδώρου του «Τριχινά».
Ο Αναστάσιος, ξεκίνησε ενωρίς ως ασκητής στο όρος Σινά, αρχές του 6ου αιώνα, θέλοντας να μιμηθεί τους λόγους του Αναστημένου Σωτήρος Χριστού. Από τα ασκητήρια στο θεοβάδιστο όρος Σινά πήγε στην Αντιόχεια, όπου έγινε αποκρισάριος της Εκκλησίας Αλεξανδρείας.
Όταν απεβίωσε ο Αντιοχείας Δόμνος, όλοι οι πιστοί, κλήρος και λαός, ανέβασαν τον Αναστάσιο στον επισκοπικό θρόνο της περίφημης τότε, αλλά πολύπαθης σήμερα, Αντιόχειας της Συρίας (το 559 μ.Χ.). Ο αυτοκράτορας Ιουστίνος, με πρόφαση ότι δήθεν κατασπατάλησε την εκκλησιαστική περιουσία, τον εξόρισε (το 570 μ.Χ.) στα Ιεροσόλυμα, όπου παρέμεινε μελετώντας και συγγράφοντας μέχρι το 593. Τότε επανήλθε στον θρόνο του και κοιμήθηκε το 599 μ.Χ.
Ο Όσιος Αθανάσιος, γεννήθηκε στην Πάτρα (το 1305 μ.Χ.), από γονείς πλουσίους και επιφανείς. Όμως μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα και παραδόθηκε στην επιμέλεια του θείου του.
Μετά την κατάληψη της πατρίδος του από τους Τούρκους μετέβη στη Θεσσαλονίκη και από εκεί στον Άθωνα, όπου συνδέθηκε με τους περιώνυμους τότε ασκητές Γρηγόριο τον Σιναΐτη τον ησυχαστή, Ισίδωρο τον Θεσσαλονικέα, και άλλους συνετούς Πατέρες από τους οποίους μυήθηκε στην άσκηση.
Κατέληξε στους Σταγούς, στην Καλαμπάκα. Εκεί στα πανύψηλα βράχια και συγκεκριμένα πάνω σε κάποια πελώρια πέτρα, τη λεγόμενη Στύλο, κατοίκησε με δύο μαθητές του και έκτισε ναό. Την πέτρα εκείνη την ονόμασε Μετέωρο.
Επειδή η φήμη του έφερε κοντά του πολλούς νέους ασκητές ίδρυσε κοινόβιο με μεγάλο ναό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού. Εκεί με αυστηρή άσκηση και προσευχή βίωσε τη θέα του ακτίστου φωτός και έζησε τα υπόλοιπα έτη της ζωής του διδάσκοντας και νουθετώντας τους νέους αδελφούς. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1383 μ.Χ., σε ηλικία 78 ετών.
Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ζακχαίου, πρώην αρχιτελώνου της Ιεριχούς, ο οποίος μετά τη δημόσια μεταμέλεια εντάχθηκε στον κύκλο των εβδομήκοντα μαθητών, του Ιερομάρτυρος Αναστασίου Αντιοχείας, των Μαρτύρων Ακινδύνου, Αντωνίνου, Βίκτωρος, Καισαρίου και των συν αυτών. Των Οσίων Αθανασίου, κτίτορος της Μονής Μετεώρων (†1310), Ιωάσαφ και Θεοδώρου του «Τριχινά».
Ο Αναστάσιος, ξεκίνησε ενωρίς ως ασκητής στο όρος Σινά, αρχές του 6ου αιώνα, θέλοντας να μιμηθεί τους λόγους του Αναστημένου Σωτήρος Χριστού. Από τα ασκητήρια στο θεοβάδιστο όρος Σινά πήγε στην Αντιόχεια, όπου έγινε αποκρισάριος της Εκκλησίας Αλεξανδρείας.
Όταν απεβίωσε ο Αντιοχείας Δόμνος, όλοι οι πιστοί, κλήρος και λαός, ανέβασαν τον Αναστάσιο στον επισκοπικό θρόνο της περίφημης τότε, αλλά πολύπαθης σήμερα, Αντιόχειας της Συρίας (το 559 μ.Χ.). Ο αυτοκράτορας Ιουστίνος, με πρόφαση ότι δήθεν κατασπατάλησε την εκκλησιαστική περιουσία, τον εξόρισε (το 570 μ.Χ.) στα Ιεροσόλυμα, όπου παρέμεινε μελετώντας και συγγράφοντας μέχρι το 593. Τότε επανήλθε στον θρόνο του και κοιμήθηκε το 599 μ.Χ.
Ο Όσιος Αθανάσιος, γεννήθηκε στην Πάτρα (το 1305 μ.Χ.), από γονείς πλουσίους και επιφανείς. Όμως μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα και παραδόθηκε στην επιμέλεια του θείου του.
Μετά την κατάληψη της πατρίδος του από τους Τούρκους μετέβη στη Θεσσαλονίκη και από εκεί στον Άθωνα, όπου συνδέθηκε με τους περιώνυμους τότε ασκητές Γρηγόριο τον Σιναΐτη τον ησυχαστή, Ισίδωρο τον Θεσσαλονικέα, και άλλους συνετούς Πατέρες από τους οποίους μυήθηκε στην άσκηση.
Κατέληξε στους Σταγούς, στην Καλαμπάκα. Εκεί στα πανύψηλα βράχια και συγκεκριμένα πάνω σε κάποια πελώρια πέτρα, τη λεγόμενη Στύλο, κατοίκησε με δύο μαθητές του και έκτισε ναό. Την πέτρα εκείνη την ονόμασε Μετέωρο.
Επειδή η φήμη του έφερε κοντά του πολλούς νέους ασκητές ίδρυσε κοινόβιο με μεγάλο ναό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού. Εκεί με αυστηρή άσκηση και προσευχή βίωσε τη θέα του ακτίστου φωτός και έζησε τα υπόλοιπα έτη της ζωής του διδάσκοντας και νουθετώντας τους νέους αδελφούς. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1383 μ.Χ., σε ηλικία 78 ετών.
Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου