Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Όταν σταματήσουν να προσεύχωνται οι άνθρωποι - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


Λέγουν ότι θα έλθη η συντέλεια της ζωής, όταν σταματήσουν να προσεύχωνται οι άνθρωποι. Αλλά είναι δυνατόν να σταματήσουν ποτέ να προσεύχωνται; Όχι, διότι πάντοτε θα υπάρχουν οι αγαπώντες τον Κύριον. Και όσον τοιαύται ψυχαί υπάρχουν, δεν θα χαθή ο κόσμος. Η προσευχή η αδιάλειπτος τον ποτίζει μυστικά.
Αντιθέτως, κάποτε θα ανακαινισθή ο κόσμος και, όπως έως τώρα συνώδινε και συνωδίνει μετά του ανθρώπου δια την φθοράν της φύσεως, τότε που θα γίνουν καινή γη και καινοί ουρανοί, θα συναγάλλεται επί τη αιωνίω ευφροσύνη και δόξη του ανθρωπίνου γένους μέσα εις την θεϊκήν φωτοχυσίαν.
Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Προσευχή ευάρεστη στον Θεό - π. Ευσέβιος Ματθόπουλος



Για να είναι η προσευχή του Χριστιανού τέλεια και ευάρεστη στον Θεό, πρέπει να μην είναι αποκλειστική. Να μην περιορίζεται μόνο στον εαυτό του. Πρέπει να είναι γενική. Να επεκτείνεται και στους άλλους.


Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Ματθόπουλος

Γίνε νέος με την μετάνοια - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος



Αν γεράσεις
σήμερα με την αμαρτία,
αύριο γίνε νέος
με την μετάνοια

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

π. Παναγιώτης Λουμπαρδέας


Ένας άξιος ιερωμένος, µε πίστη στον Χριστό και την πατρίδα, µε πλούσιο εκκλησιαστικό και κοινωνικό έργο. Κληρικός ιστάμενος εις τύπον και τόπον Χριστού, ο π. Παναγιώτης Λουμπαρδέας, που υπηρέτησε το ιερό θυσιαστήριο και γαλούχησε πνευματικά γενεές Σταροχωριτών, ο παπάς, ο οποίος είναι πρότυπο και για τους νέους κληρικούς.
Συνταξιούχος πλέον ιερέας ο π. Παναγιώτης του Ιερού Ναού Αγίου Δηµητpίoυ Σταροχωρίου και οι συγχωριανοί του τον τίμησαν την περασμένη Κυριακή, όπου η Αγία µας Εκκλησία εόρταζε την επέτειο των πολυάριθμων νικών της Ορθοδόξου πίστεως.
Μετά την Θεία λειτουργία στον κατάμεστο Ιερό Ναό οι κάτοικοι του χωριού εκπροσωπούμενοι από τον Δήμαρχο Φαρρών κ. Δημήτριο Σωτηρόπουλο, τον κ. Γεώργιο Σκέντζο, πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου του Δήμου Φαρρών, τον Κ. Ιωάννη Μανέττα, πρώην πρόε-δρο της Κοινότητος, τους εκπολιτιστικούς συλλόγους του χωριού, και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, θέλοντας να δεiξουν την ευγvωµοσύνη τους στον π. Παναγιώτη Λουμπαρδέα, που για σαράντα πέντε χρόνια (1965-2010), από τα πενήντα συνολικά έτη της ιερωσύνης του, υπηρέτησε ως εφημέριος το χωριό τους, του προσέφεραν ένα επιτραχήλιο.
Τον ευχαρίστησαν δε για την πνευματική του προσφορά στην ενορία και µε το δώρο τους απέδειξαν ότι οι ψυχές τους θα συνεχίζουν να κρέμονται από το επιτραχήλιό του για όσα χρόνια ακόμη του χαρίσει ο Θεός.

Εφημερίδα «Εκκλησιολόγος»

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ (ΚΑΛΑΒΡΙΑ – ΣΙΚΕΛΙΑ) - Παν. Σ. Μαρτίνη


Παν. Σ. Μαρτίνη Δρ.Θ
τ. Σχολ. Συμβούλου

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ
ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ
(ΚΑΛΑΒΡΙΑ – ΣΙΚΕΛΙΑ)
ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ
ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ


«Ήταν ένα προσκύνημα και όχι μια επίσκεψη ή ένα ταξίδι στ’ άγια χώματα της Μ. Ελλάδος» θα πει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος για την πορεία του σ’ αυτές τις περιοχές.

Ο συγγραφέας Δρ. Παναγιώτης Μαρτίνης στο πρόλογο γράφει: «Σκοπός μου είναι να γράψω, μέσα στα πλαίσια ενός οδοιπορικού, τις ομιλίες του Πατριάρχη προς τους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς εκπροσώπους αυτών των περιοχών, οι οποίες είναι υψηλού ιστορικού και θεολογικού περιεχομένου. Είναι ομιλίες που πράγματι «ακουμπούν» στην πατερική μας παράδοση.»

Εις πολλά έτη Παναγιώτατε

Εις πολλά έτη Παναγιώτατε
Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κύριος κύριος Βαρθολομαίος, εγεννήθη εν Ίμβρο την 29ην Φεβρουαρίου 1940.
.
Παναγιώτατε Δέσποτα, δεχθήτε τας ολοκαρδίους ευχάς υπέρ υγείας, μακροημερεύσεως και περαιτέρω διακονίας δι’ έργων αρεστών τω Θεώ και ωφελίμων τοις ανθρώποις
Εις πολλά και ευκλεή έτη ζωής και Πατριαρχίας, Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα!

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Η θεολογία του αγίου Γρηγορίου Παλαμά - Παναγιώτης Σ. Μαρτίνης


Η θεολογία του αγίου Γρηγορίου, που βασικά συνοψίζει όλη την παράδοση και την διδασκαλία των προ αυτού πατέρων (Μ. Βασιλείου, Γρηγορίου Νύσσης, Γρηγορίου Ναζιανζηνού, Μαξίμου του Ομολογητού κλπ), μιλάει για τρία στάδια πνευματικού αγώνα, που κάνουν δυνατή τη θέωση του ανθρώπου.
Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει τη νοερή, καρδιακή και αδιάλειπτη προσευχή (Ευάγριος, Μακάριος Αιγύπτου, Ιωάννης Σιναϊτης), σύμφωνα με το Ρωμ. 9,2, του Αποστόλου Παύλου, “αδιαλείπτως προσεύχεσθε”. Αλλά και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος σημειώνει: “μνημονευτέον του Θεού μάλλον ή αναπνευστέον”. Έτσι, μέχρι σήμερα οι μοναχοί, ιδιαίτερα στο Άγιο Όρος, συνεχώς επαναλαμβάνουν τη μονολόγιστη ευχή: “Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”.
Το δεύτερο στάδιο του πνευματικού αγώνα είναι η κάθαρση και ο φωτισμός του προσευχόμενου, σύμφωνα με το Ματθ.5,8, “μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται”. Κατά τον Άγιο Διάδοχο, επίσκοπο Φωτικής, “όταν ο χριστιανός επικαλείται συνεχώς τον Κύριο Ιησού, τότε το πυρ της θείας Χάριτος απλώνεται ακόμη και στις εξωτερικές του αισθήσεις. Είναι το “άκτιστο φως”, που σαν “άκτιστη” θεία ενέργεια εμφανίστηκε στο Μωυσή στο Όρος Σινά. “ και κατέβη η δόξα Κυρίου του Θεού επί το Όρος Σινά… το δε είδος της δόξης Κυρίου ωσεί πυρ φλέγον” (Εξ. 24,17). Και “καταβαίνοντος δε αυτού εκ του Όρους …είδεν Ααρών…τον Μωϋσήν και ην δεδοξασμένη η όψις του προσώπου αυτού και εφοβήθησαν εγγίσαι αυτόν …και περιέθηκεν Μωϋσής κάλυμμα επί το πρόσωπον αυτό΄”. (Εξ. 34,33). Είναι το ίδιο “άκτιστον φως”, που περιέλουσε τους τρεις μαθητές στο όρος Θαβώρ, κατά την Μεταμόρφωση του Κυρίου. Γι’ αυτό από τους ησυχαστές αυτό το “φως” ονομάζεται και “Θαβώρειον”.
Η συνεχής μνημόνευση του ονόματος του Ιησού φωτίζει το είναι του πιστού και τον οδηγεί στο τρίτο και τελευταίο στάδιο, που είναι η θέωσή του, δηλαδή η ένωσή του με τον Θεό. Κατά τους πατέρες, “η φωτεινή όραση είναι μια θεοφάνεια τόσον αληθινή, όσο και η θεοφάνεια του όρους Θαβώρ, αφού φανερώνει το ίδιο θεοποιημένο σώμα του Χριστού”. Ήδη ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης (4ος αι.) καθορίζει τη διάκριση ανάμεσα στη θεία ουσία και στις ενέργειές της, για να εκφράσει την επικοινωνία αυτή. Οι ενέργειες αυτές, κατά τον ιερό πατέρα, είναι πραγματικές εκδηλώσεις, που καθιστούν προσιτή τη θεϊκή ζωή χωρίς να αφαιρούν από τον Θεό την ακαταληψία του. Και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (14ος αι.) συμπληρώνει: “Συμμετέχοντας στον Θεό τον ίδιο και στην άκτιστη χάρη Του, ο άνθρωπος γίνεται θεός κατά χάριν”. Αυτό, όμως, το βλέπει ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς να ολοκληρώνεται και να επιτυγχάνεται πλήρως με τη συμμετοχή του χριστιανού στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Αρχίζει αυτός ο φωτισμός με το Βάπτισμα και συνεχώς ενδυναμώνεται με τη συμμετοχή στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Εκεί που γινόμαστε, όπως σημειώνει, “σύσσωμοι” και “σύναιμοι” Χριστού.

Παναγιώτης Σ. Μαρτίνης Δρ. Θ.

Ταπεινός, υπερήφανος - Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς



Μόνο ένας ταπεινός
ασχολείται με τον εαυτό του.
Ο υπερήφανος
με τους άλλους.


Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Καλλιέργεια προσευχής - Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς


«Όταν καλλιεργούμε
την προσευχή,
χρειαζόμαστε οπωσδήποτε
τον σωματικό πόνο
που προξενεί η νηστεία,
η αγρυπνία και τα παρόμοια
»

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Αγίου Γρηγορίου Παλαμά


Απολυτίκιο,Ήχος πλ.δ΄
« Ὀρθοδοξίας ὁ φωστὴρ Ἐκκλησίας τὸ στήριγμα
καὶ διδάσκαλε τῶν μοναστῶν ἡ καλλονὴ τῶν θεολόγων
ὑπέρμαχος ἀπροσμάχητος Γρηγόριε θαυματουργὲ
Θεσσαλονίκης τὸ καύχημα κῆρυξ τῆς χάριτος
ἱκέτευε διὰ παντός, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ύμνος των Αιώνων - Παλαμάς Kωστής




Ύμνος των αιώνων

Mητέρα μας πολύπαθη, ω αθάνατη,

δεν είναι μόνο σου στολίδι οι Παρθενώνες·
του συντριμμού σου τα σπαθιά στα κάμανε
φυλαχτά και στεφάνια σου οι αιώνες.

Kαι οι πέτρες που τις έστησε στο χώμα σου
το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου,
κ' η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο,
στον τόπο του πολύστυλου ναού του αρχαίου,

Kι αυτό το κάστρο που μουγγρίζει μέσα του
της Bενετιάς ακόμη το λιοντάρι,
κι ο μιναρές που στέκει, της ολόμαυρης
και της πικρότατης σκλαβιάς απομεινάρι,

Kαι του Σλάβου το διάβα αντιλαλούμενο
στ' όνομα που μας έρχεται στο στόμα
-με το γάλα της μάννας που βυζάξαμε-
σαν ξένη ανθοβολιά στο ντόπιο χώμα,

Όλα ένα νύφης φόρεμα σου υφαίνουνε,
σου πρέπουνε, ω βασίλισσα, σα στέμμα,
στην ομορφάδα σου ομορφιά απιθώσανε
κ' είναι σα σπλάχνα απ' το δικό σου το αίμα.

Ω τίμια φυλαχτά, στολίδια αταίριαστα,
ω διαβατάρικα, από σας πλάθετ' αιώνια,
κόσμος από παλιά κοσμοσυντρίμματα,
η νέα τρανή Πατρίδα η παναρμόνια!
Κωστής Παλαμάς

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

παπά- Εφραίμ Κατουνακιώτης - Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος


Την νύκτα από 26 έως 27 Φεβρουαρίου 1998 με το νέο ημερολόγιο κοιμήθηκε εν Κυρίω στον αγιασμένο Άθωνα, το Αγιώνυμο Όρος, “τον σεβάσμιον χώρον, την των αρετών εστίαν”, όπως το αποκαλεί ο αγιορείτης άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ένα αγιασμένο και ευώδες άνθος από το Περιβόλι της Παναγίας, και μάλιστα από το περιβόλι της ερήμου του Αγίου Όρους, ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.
Άργησε να γίνει γνωστή η κοίμηση του ευλογημένου και αγίου αυτού Γέροντος, γιατί ο παπα-Εφραίμ ανήκε στην κατηγορία εκείνων των μοναχών, που δεν επιδιώκουν την προβολή, αλλά παραμένουν μέσα στο μυστήριο της ησυχίας, που είναι η μεγαλύτερη κραυγή γι’ αυτούς που μπορούν να καταλάβουν τα του Πνεύματος. Δυστυχώς, η σύγχρονη επιστήμη της πληροφορικής ασχολείται με τους ανθρώπους που ζουν μέσα στο σύστημα της διαμορφώσεως της κοινής γνώμης, ενώ αγνοεί τις ηρωικές εκείνες μορφές που ζουν μέσα στην ελευθερία του πνεύματος, αφού απηλλάγησαν από τον νόμο της φθοράς και της κτιστότητος.
Ο παπα-Εφραίμ έζησε στα Κατουνάκια του Αγίου Όρους εξήντα πέντε χρόνια, εντρυφώντας στα μυστήρια της πνευματικής ζωής, και ρουφώντας αχόρταγα από το μέλι της ησυχίας. Ζούσε την κατά Θεόν σχόλη. Μετά από πενήντα σχεδόν χρόνια ασκητικής ζωής στον μυροβόλο Άθωνα, στην έρημο των Κατουνακίων βγήκε για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη για μια ασθένειά του. Ήταν άγνωστος για τους ανθρώπους, αλλά τόσο γνωστός για τον Θεό.
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος

Η ευχή - π. Εφραίμ Κατουνακιώτης


«Εάν ο άνθρωπος συνηθίσει να λέει κάθε μέρα, έστω από λίγο, όσο μπορεί, αλλά κάθε μέρα την ευχή, η καρδιά του σιγά-σιγά γλυκαίνεται και περιμένει πότε θα έρθει εκείνη η ώρα. Και όταν γλυκαθεί η καρδιά, από μόνος του κανείς ζητάει περισσότερο».
Ιερομόναχος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Στον πόνο βρίσκεται ο Θεός - π. Εφραίμ Κατουνακιώτης


«Όταν ακούεις πόνο, προσεύχου γι’ αυτόν που πονάει: Όχι ο Θεός να τον απαλλάξει από τον πόνο, αλλά υπομονή να του δώσει. Γιατί μέσα στον πόνο βρίσκεται ο Θεός».
Ιερομόναχος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Συνείδησή - π. Εφραίμ Κατουνακιώτης


Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια: «Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα». Αυτό διορθώνει το λάθος σου. Μην παραβλέπεις τη συνείδησή σου. Άνθρωποι είμεθα, ένας στον άλλον φταίει. Ή σου είπε έναν λόγο είτε δεν έκανε εκείνο το οποίο είπες, και οπότε κατόπιν η συνείδηση έρχεται ελέγχουσα. Μην την παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου και πες το "ευλόγησον" εις τον αδελφό ή εις τον Γέροντα.
Ιερομόναχος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Στην Διακίδειο ο π. Αρτέμιος Αργυρόπουλος


Το Σαββάτο 27 Φεβρουαρίου 2010
στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών
(Κανάρη 58) και ώρα 7 μ.μ.
θα ομιλήσει ο Ηγούμενος
της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Βελιμαχίου
Αρχιμανδρίτης Αρτέμιος Αργυρόπουλος
με θέμα:
"Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
και η νοερά προσευχή
»

Περί μετανοίας - Αλεξανδρεύς

Περί μετανοίας

Αυτή η γυμναστική της ψυχής,
αυτός ο προγραμματισμός της βούλησης
πολύ με κούρασε, αδέρφια μου!
Μοιάζει ανέγγιχτη η φύση
στου προσώπου μου τα καμώματα.
Σιωπηλή και ατάραχη
περιμένει τη σίγουρη ρεβάνς.
Σα γυναίκα γρια στο τέλος της μέρας
κρατά τα κλειδιά απ'το ερμάρι του είναι
περιμένοντας υπομονετικά το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο
να γονατίσει μπροστά της
εκλιπαρώντας τον άρτο τον επιούσιο
της ανάγκης.

Ως πότε θα τολμά να ελπίζει στη νίκη;
αναρωτιέται πίσω από το γέρικο μέτωπο.

Αλεξανδρεύς

ΥΓ Εμπνευσμένο από το κείμενο περί μετανοίας του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας

Η Εκκλησία είναι μία - Μητροπολίτης Νικοπολέως και Πρεβέζης Μελέτιος


Η Εκκλησία είναι μία. Εν ουρανώ και επί γης, μία. Θριαμβεύουσα και στρατευομένη, μία. Την θριαμβεύουσα εν ουρανώ Εκκλησία συναποτελούν τα πνεύματα των τετελειωμένων δικαίων. Ονομάζονται δε τετελειωμένοι, επειδή ετελειώθησαν με τον δικό τους αγώνα και με το αίμα του Χριστού.
Η επί γης Εκκλησία στο σύνολό της δεν είναι τετελειωμένη. Και κανένα από τα μέλη της, τα υγιέστερα και τα αρρωστότερα, δεν είναι, ούτε έξω από ρύπο, ούτε πολύ περισσότερο έξω από κάθε δυνατότητα να υποστούν τροπή. Η στρατευόμενη Εκκλησία στο σύνολο των μελών της αγωνίζεται από πόρνη να γίνει παρθένος. Και πράγματι γίνεται. Δια της υπακοής της πίστεως. Εκείνοι που πιστεύουν, ότι η Εκκλησία είναι το όργανο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου και αγωνίζονται να κρατούν την Εκκλησία, από άποψη υπακοής στην πίστη και βίωσης της πίστης, ΨΗΛΑ, ανταναπληρούν «το γε υπ αυτοίς (= από δική τους πλευρά) τα υστερήματα των θλίψεων (= των παθών και του θανάτου) του Χριστού, εν τη σαρκί τους (= σε ολόκληρο το ψυχοσωματικό τους είναι) υπέρ του σώματος αυτού (= για τη σωτηρία κάποιου ή κάποιων μελών της)».
Μητροπολίτης Νικοπολέως και Πρεβέζης Μελέτιος

Περί προσευχής - Άγιος Γρηγόριος Νύσσης


Η προσευχή είναι φύλακας της σωφροσύνης, χαλιναγωγεί τον θυμό, καταστέλλει την υπερηφάνεια, καθαρίζει από τη μνησικακία, διώχνει το φθόνο, καταργεί την αδικία, επανορθώνει την ασέβεια. Η προσευχή είναι δύναμη των σωμάτων, φέρνει χαρά στο σπίτι, χορηγεί ευνομία στην πόλη, παρέχει ισχύ στην εξουσία, δίνει νίκη κατά την διάρκεια του πολέμου, εξασφαλίζει την ειρήνη, ξαναενώνει τους χωρισμένους, διατηρεί στη θέση τους ενωμένους. Η προσευχή είναι το επισφράγισμα της παρθενίας, η πιστότητα του γάμου, όπλο στους οδοιπόρους, φύλακας όσων κοιμούνται, θάρρος των ξύπνιων, στους γεωργούς φέρνει την ευφορία, στους ναυτιλλόμενους χαρίζει τη σωτηρία. Η προσευχή είναι συνομιλία με τον Θεό, θεωρία των αοράτων, πληροφόρηση για όσα επιθυμούμε, ομοτιμία με τους αγγέλους, προκοπή στα καλά έργα, αποτροπή από τα κακά, διόρθωση για κείνους που αμαρτάνουν, απόλαυση των παρόντων αγαθών, υπόσταση των αγαθών του μέλλοντος. Επειδή είναι πολλά και κάθε είδους τα αγαθά που μας έδωκε η θεία χάρη, αυτό το ένα έχουμε να ανταποδώσουμε για όσα λάβαμε, δηλαδή να πληρώνουμε τον Ευεργέτη με την προσευχή και με την ευχαριστία.
Άγιος Γρηγόριος Νύσσης

Προσέξτε το ...


Προσέξτε το ...
Πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες ότι τα κόμματα παίρνουν ετήσιες κρατικές χορηγίες του ύψους των 25 εκ. ευρώ τα μεγάλα και τουλάχιστον των 5 εκ. ευρώ τα μικρότερα από αυτά για τις λειτουργικές τους δαπάνες. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν προεισπράξει την κρατική επιχορήγηση μέχρι το 2016! συνολικούς ύψους κάπου 240 εκατομμύρια ευρώ !
Κύριε εισαγγελέα ακούς;
Αλλά και «συ λαέ βασανισµένε» θα ξυπνήσεις;
Εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Μεγάλη έξαρση της εγκληματικότητος


Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. που δόθηκαν πρόσφατα στο φως τής δημοσιότητος, αυξήθηκε πολύ η εγκληματικότητα στη χώρα μας. Έτσι κάθε μέρα του 2009 συνέβαιναν 13 ληστείες και 210 κλοπές και διαρρήξεις. Συγκεκριμένα κατά το έτος 2009 συνέβησαν 143 ανθρωποκτονίες, 214 βιασμοί, 4.708 ληστείες, 72.658 κλοπές και διαρρήξεις, 26.711 κλοπές οχημάτων, 1.361 απάτες, 159 εκβιασμοί, 647 σεξουαλικές εκμεταλλεύσεις, 7.618 πλαστογραφίες, 3.502 παραβάσεις νομοθεσίας περί όπλων, 150 παραβάσεις λαθρεμπορίου, 1.253 επαιτείες, 365 ληστείες τραπεζών, 715 ζωοκλοπές, 72 αρχαιοκαπηλείες, 1.079 παραβάσεις νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιoκτησίας» («Ελευθεροτυπία» 1-2-2010). Αν σ' αυτά προστεθούν και όσα δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμη, καθώς και οι περιπτώσεις των ναρκωτικών, για τις οποίες δεν αναφέρεται κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο στο δημοσίευμα, καταλαβαίνουμε που περίπου βρισκόμαστε. Θλιβερότατη πραγματικά η εικόνα που παρουσιάζει η Πατρίδα μας. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο οι ξένοι που γέμισαν τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα, οι κύριοι υπαίτιοι της τραγικής αυτής καταστάσεως που δημιουργεί αίσθημα ντροπής και ένα κλίμα ανασφάλειας σε όλους τους λογικά σκεπτόμενους. Η κύρια αιτία βρίσκεται στη συστηματική προσπάθεια που γίνεται να αποκοπεί η Πατρίδα μας, το Γένος μας, από τις ελληνορθόδοξες ρίζες του. Όταν υποτιμάται στα σχολεία μας η θρησκευτική αγωγή, όταν περιθωριοποιείται η Εκκλησία και γίνονται αντικείμενο ειρωνικών σχολίων τα Κατηχητικά Σχολεία, όταν προβάλλεται από τα ΜΜΕ διαρκώς η δήθεν εύκολη ζωή της αμαρτίας και παρουσιάζονται ως ανάξια λόγου και απηρχαιωμένα τα διδάγµατα του Ευαγγελίου, τι περιμένουμε; Θα βαδίζουμε από το κακό στο χειρότερο. Τα πράγματα, οι άριθμοί μας φωνάζουν ότι πρέπει να ξυπνήσουμε, να συνέλθουμε, να μετανοήσουμε, να πάρουμε τα μέτρα μας, να επιστρέψουμε στην άγία Πίστη μας πριν είναι πολύ - πολύ αργά. Το καθήκον των γονέων για τη θρησκευτική αγωγή των παιδιών τους στα Κατηχητικά Σχολεία προβάλλει πολύ πιο έντονο και επείγον από άλλοτε. «Πρόσχωμεν»!
Περιοδικό «Ο Σωτήρ»
Στον Ιερό Ναό
ΠΑΝΑΓΙΑΣ “ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙN”
(Βότση και Μαιζώνος)

Εορτή
Αγίου Νικολάου Πλανά

Δευτέρα 1η Μαρτίου ώρα 6 μ.μ.
Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός
Τρίτη 2α Μαρτίου 7:00 π.μ.
Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος υπό του Αρχιμανδρίτου π. Αμβροσίου Γκουρβέλου
Το απόγευμα 6 μ.μ. η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου.

Ο Γ΄ Κατανυκτικός Εσπερινός εις τον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου επισκόπου Αιγίνης, Πατρών

Ο Γ΄ Κατανυκτικός Εσπερινός θα τελεσθεί την Κυριακή 28η Φεβρουαρίου 2010 υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου εις τον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου επισκόπου Αιγίνης, Πατρών ώρα 6:00 μ.μ. Το Θείο Λόγο θα κηρύξει ο Αρχιμανδρίτης π. Αμβρόσιος Γκουρβέλος

Ο Δρ Παναγιώτης Μαρτίνης εις Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών


Στον Ιερό Ναό
Αγίας Μαρίνης Πατρών
την Β΄ Κυριακή των Νηστειών
(Γρηγορίου του Παλαμά)
28 Φεβρουαρίου 2009
στην Θεία Λειτουργία θα κηρύξει τον θείο Λόγο ο Δρ Θεολογίας
κ. Παναγιώτης Μαρτίνης,
Άρχων Ιερομνήμων
του Οικουμενικού Θρόνου.

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ - Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός


"Ότι την ανομία μου εγώ γινώσκω,και
η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί διαπαντός".

Το πρώτο που έχομε να παρατηρήσουμε γενικά είναι ότι ο στίχος αυτός έχει τέτοια πληρότητα στη λακωνική διατύπωσή του, που μας κάνει να πιστέψουμε ότι, ακριβώς επειδή γράφτηκε σε στιγμή ειλικρινούς συντριβής, ευλογήθηκε έτσι από το έλεος του Θεού, ώστε να εκφράσει όλο το μυστήριο της ψυχής εν μετανοία. Ειδικότερα είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ψαλμωδός διακρίνει δύο θεμελιώδεις καταστάσεις, την ανομία από το ένα μέρος και την αμαρτία από το άλλο
Αυτές οι δύο καταστάσεις πολιορκούν -ως ομόκεντροι κύκλοι- την ψυχή κάθε ανθρώπου και τον αναγκάζουν να αισθανθεί την ερήμωση του παραβάτη και την οδύνη του αμαρτωλού. Τη διπολικότητα αυτή στη ζωή του μετανοούντος ανθρώπου την εκφράζει ο Δαβίδ και σε άλλους ψαλμούς του, επαναλαμβάνοντας, σχεδόν στερεοτύπως, το ζεύγος ανομία-αμαρτία. Μ' αυτό τον τρόπο δίνει κάποτε την εντύπωση ότι τους δύο αυτούς όρους θεωρεί ο προφητάναξ περίπου συνώνυμους. Όμως προσεκτική ανάλυση μας δείχνει ότι πρόκειται για δύο καταστάσεις που συνδέονται μεν στενά μεταξύ των, όμως δεν ταυτίζονται επ' ουδενί.

Φάρμακα και θεραπεία ανάλογη - Αββάς Ισαάκ ο Σύρος


Με τα ίδια μέσα που έχασες το αγαθό, προσπάθησε πάλι να το αποκτήσεις. Χρυσάφι χρωστάς στον Θεό; Δε θέλει από σένα μαργαριτάρια. Τη σωφροσύνη σου έχασες; Δε σου γυρεύει ελεημοσύνη, αλλά τον αγιασμό του σώματός απαιτεί. Περιφρονείς την εντολή της αγάπης, νικημένος από το πάθος του φθόνου; Για ποιο λόγο πολεμάς τον ύπνο με αμέτρες αγρυπνίες ή αφανίζεις το σώμα σου με υπερβολική νηστεία; Αυτά δεν σου προσφέρουν καμιά ωφέλεια, δε γιατρεύουν τον φθόνο. Κάθε αρρώστια της ψυχής, όπως και του σώματος, χρειάζεται ειδικά φάρμακα και θεραπεία ανάλογη»
Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Ένοχες πράξεις - Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης


Ο λόγος για τις ένοχες πράξεις και για τις πτώσεις είναι σκοτεινός και ακατανόητος για κάθε ψυχή. Είναι δύσκολο να γνωρίζωμε ποιες πτώσεις μας προέρχονται από αμέλεια, ποιες από σκόπιμη εγκατάλειψι του Θεού και ποιές από αποστροφή του Θεού. Το μόνο πού κάποιος μου εξήγησε είναι, ότι όσες μας συμβαίνουν από σκόπιμη παραχώρησι του Θεού έχουν σύντομη επανόρθωσι, διότι ο Θεός πού μας παρέδωσε δεν μας αφίνει επί πολύ αιχμαλώτους σε αυτές.
Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης

Ο Νυμφίος Χριστός - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


Ήταν τρανός (ο Θεός) κι αυτή (η ανθρώπινη φύση) ταπεινή. Τρανός όχι στη θέση αλλά στη φύση. Πεντακάθαρος ήταν, ακατάστρεφτη η ουσία του, άφθαρτη η φύση του. Νικώντας τη λογική σκέψη, ξεπερνώντας τη δύναμη του μυαλού, είναι αδύνατο να τον δεις μόνο να τον πιστέψεις. Τον έβλεπαν οι άγγελοι και τρέμανε. Τα χερουβείμ σκεπάζονταν με τα φτερά τους, όλα στέκονταν με φόβο. Έριχνε το βλέμμα του στη γη και την έκανε να τρέμει. Στρεφότανε στη θάλασσα και την έκανε στεριά. Ποτάμια έβγαζε στην έρημο. Στ' αναμέτρημά του έστησε βουνά και ζύγισε λαγκάδια. ...;
Κι αυτός ο τόσο μέγας και τρανός επεθύμησε την αμαρτωλή. Γιατί; Για να την αναπλάσει από αμαρτωλή σε παρθένα. Για να γίνει νυμφίος της.
Τι κάνει; Δεν της στέλνει κάποιον από τους δούλους του, δεν στέλνει άγγελο στην αμαρτωλή, δεν στέλνει αρχάγγελο, δεν στέλνει τα χερουβείμ, δεν στέλνει τα σεραφείμ. Αλλά καταφθάνει αυτός ο ίδιος ο ερωτευμένος.
Επεθύμησε την αμαρτωλή (φύση). Και τι κάνει; Επειδή δεν μπορούσε ν' ανέβει εκείνη στα ψηλά, κατέβηκε ο ίδιος στα χαμηλά. Έρχεται στην καλύβα της. Τη βλέπει μεθυσμένη. Με ποιο τρόπο έρχεται; Όχι μ' ολοφάνερη τη θεότητά του, αλλά γίνεται εντελώς ίδιος μαζί της, μήπως βλέποντάς τον τρομοκρατηθεί, μήπως λαχταρήσει και του φύγει. Τη βρίσκει καταπληγωμένη, εξαγριωμένη, από δαίμονες κυριευμένη. Και τι κάνει; Την παίρνει και την κάνει γυναίκα του. Και τι δώρα της χαρίζει; Δαχτυλίδι. Ποιο δαχτυλίδι; Το Άγιο Πνεύμα. Έπειτα λέγει:
-Δεν σε φύτεψα στον παράδεισο;
-Του λέει, ναι.
-Και πώς ξέπεσες από κει;
-Ήλθε και με πήρε ο διάβολος από τον παράδεισο.
-Φυτεύτηκες στον παράδεισο και σε έβγαλε έξω. Σε φυτεύω μέσα μου. Δεν τολμά να με πλησιάσει εμένα. Ο ποιμένας σε κρατάει κι ο λύκος δεν έρχεται πια.
-Αλλά είμαι, λέει, αμαρτωλή και βρόμικη.
-Μη μου σκοτίζεσαι, είμαι γιατρός.
Δώσε μεγάλη προσοχή. Κοίταξε τι κάνει. Ήλθε να πάρει την αμαρτωλή, όπως αυτή-το τονίζω- ήταν βουτηγμένη στη βρομιά. Για να μάθεις τον έρωτα του Νυμφίου. Αυτό χαρακτηρίζει τον ερωτευμένο: το να μη ζητάει ευθύνες για αμαρτήματα, αλλά να συγχωρεί λάθη και παραπτώματα.
Πιο πριν ήταν κόρη των δαιμόνων, κόρη της γης, ανάξια για τη γη. Και τώρα έγινε κόρη του βασιλιά. Κι αυτό γιατί έτσι θέλησε ο ερωτευμένος μαζί της. Γιατί ο ερωτευμένος δεν πολυνοιάζεται για τη συμπεριφορά του. Ο έρωτας δε βλέπει ασχήμια. Γι' αυτό και ονομάζεται έρωτας, επειδή πολλές φορές αγαπά και την άσχημη. Έτσι έκανε και ο Χριστός. Άσχημη είδε και την ερωτεύτηκε και την ανακαινίζει.
...;Ως μέλος του σώματός του την περιποιείται. Τη φροντίζει, ως κεφαλή της που είναι, τη φυτεύει ως ρίζα, την ποιμαίνει ως ποιμένας. Ως νυμφίος την παίρνει γυναίκα του, και ως εξιλαστήριο θύμα τη συγχωρεί, ως πρόβατο θυσιάζεται, ως νυμφίος τη διατηρεί μες στην ομορφιά, ως σύζυγος φροντίζει να μην της λείψει τίποτα.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

PG52, 404A-411B (βάσει της μετάφρασης Ελ. Μάινα), στο περιοδικό «Σύναξη» 2 (1982), σελ.4-7.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Ένα Μοναστήρι της Γορτυνίας: Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής της Παναγίας Κλειβωκάς. - Νικόλαος Β. Χρονόπουλος

Η Πάνσεπτη Ιερή και Εφέστια Εικόνα της Μονής


Ένα Μοναστήρι της Γορτυνίας
Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής
της Παναγίας Κλειβωκάς

Στην ξεχασμένη και διαρκώς φθίνουσα περιοχή της επαρχίας μας, της επαρχίας Γορτυνίας, σώζονται πολλά και σημαντικά ιερά προσκυνήματα. Ένα από αυτά είναι η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής της Παναγίας Κλειβωκάς.
Πρόκειται για εν ενεργεία γυναικεία Μονή, η οποία εκκλησιαστικώς ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Πανηγυρίζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτή της Ζωοδόχου Πηγής και στις 23 Αυγούστου, εορτή της Αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Η Μονή βρίσκεται κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα (πρώην Δίβριτσα) της επαρχίας Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένη σαν αετοφωλιά, σ' ένα πανύψηλο βράχο, που έχει ύψος πάνω από 200 μ. περίπου. Καθώς ο προσκυνητής την αντικρύζει απ΄τον απέναντι αμαξιτό δρόμο, έχει την εντύπωση ότι βρίσκεται στα Μετέωρα. Και η εντύπωση αυτή γίνεται ακόμη εντονότερη όταν αρχίσει κανείς ν' ανεβαίνει τα εκατό περίπου σκαλοπάτια που οδηγούν στο ναό της Μεγαλόχαρης.
Εξαιτίας αυτής της εντύπωσης ο Θεόδωρος Μαραγκός, διακεκριμένος θεολόγος από την Δήμητρα, έβαλε στο πολύ ωραίο βιβλίο που έχει γράψει για τη Μονή, τον τίτλο: “Το ΜΕΤΕΩΡΟ ΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ” (Αθήνα 1999).
Όταν ανεβούμε τα εκατό περίπου σκαλοπάτια, που αναφέραμε, φθάνουμε στο ναό της Θεοτόκου. Πρόκειται για ημισπηλαιώδη ναό. Ο μισός δηλαδή είναι σπηλιά και ο άλλος μισός είναι κτιστή προέκταση του στομίου της σπηλιάς.
Μπαίνοντας στο ναό βλέπουμε απέναντί μας την πάνσεπτη και θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία βρέθηκε μέσα στο σπήλαιο, όπου έχει κτισθεί ο ναός και η οποία κατά την παράδοση είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.
Στη σεπτή και θαυματουργή αυτή εικόνα της Παναγίας μας προσφεύγουν οι Χριστιανοί, όχι μόνο από τις κοντινές αλλά και από μακρινές περιοχές, προκειμένου να την προσκυνήσουν και να προσευχηθούν. Σ' αυτήν καταθέτουν τον πόνο τους, τους καημούς τους, τις αγωνίες τους, τα αιτήματά τους. Σ' αυτήν ακουμπούν την ψυχή τους και από αυτήν, την Μητέρα του Υιού του Θεού και Μητέρα όλων μας, αντλούν δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσουν τον ανηφορικό και δύσκολο δρόμο της ζωής. Με δυο λόγια το Μοναστήρι της Παναγίας της Κλειβωκάς αποτελεί, όπως και κάθε άλλο μοναστήρι, αληθινή πνευματική όαση, όπου μπορεί να προστρέχει ο κουρασμένος στρατοκόπος της ζωής προκειμένου ν' αναβαπτισθεί στο αγιοπνευματικό φως του.
Όμως το λαμπρό αυτό αγιοπνευματικό Μετέωρο της Γορτυνίας, η Ι. Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς, αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρό κίνδυνο. Γιατί; Γιατί η Γερόντισσα Χριστοδούλη, που επί δεκαετίες υπηρετεί με γρανιτένια πίστη και υποδειγματική ευλάβεια την Παναγία μας, είναι πλέον πολύ μεγάλης ηλικίας. Είναι ανάγκη επομένως να βρεθούν πρόσωπα, δηλαδή Μοναχές, οι οποίες θα προσφερθούν να συνεχίσουν να κρατούν ανοιχτό το Μοναστήρι και αναμμένη την καντήλα της Παναγίας.
Για το λόγο αυτό απευθύνουμε θερμή έκκληση στις Μοναχές των Μοναστηριών της Γορτυνίας, αλλά και πέραν αυτής, να σπεύσουν να προσφέρουν τις πνευματικές τους υπηρεσίες στην Ι. Μονή της Παναγίας Κλειβωκάς και τις διαβεβαιώνουμε ότι όλοι οι θεσμικοί παράγοντες, όπως η Μητρόπολή μας, η Ενορία Κοντοβάζαινας, στην οποία ανήκει η Μονή, η Μοναστηριακή Επιτροπή Διαχειρίσεως της Ι.Μονής αλλά και όλοι οι πιστοί, θα είμαστε, όπως πάντα, πρόθυμοι βοηθοί και συμπαραστάτες στο υψηλό πνευματικό τους έργο.

Νικόλαος Β. Χρονόπουλος
Καθηγητής Πανεπιστημίου


Το Μοναστήρι της Κλειβωκάς

Άποψη του κλιμακοστασίου

Είσοδος πτέρυγας Αγίας Μακρίνας (κελιά μοναζουσών)


Ανελκυστήρας που οδηγεί απευθείας στο Καθολικό της Μονής (ύψους 40 μ. περίπου)

Το Ιερό Βήμα του Παρεκκλησίου της Αγίας Μακρίνας

Σπηλαιώδης χώρος όπου κατοικούσαν οι Μοναχές έως το 1972

Άποψη προαυλείου χώρου Καθολικού

Άποψη Καθολικού και ξενώνα

Άποψη της κοιλάδας της Κλειβωκάς
(όπως φαίνεται απ'το Αρχονταρίκι)

Έσωτερικό Καθολικού

Η Γερόντισσα της Μονής, Χριστοδούλη Μοναχή

Αναστάσιος: «Κτυπάτε με, εγώ θα αντέξω….»



Αναστάσιος: «Κτυπάτε με, εγώ θα αντέξω….» (χιούμορ)

Αγαθή διάθεση - Γέρων Παϊσιος

"Ο Θεός από εμάς θέλει μόνο την προαίρεση και την αγαθή διάθεση που θα την εκδηλώνουμε με το λίγο φιλότιμο αγώνα μας και την συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Όλα τα άλλα μας δίνει εκείνος"
Γέρων Παϊσιος

Αγιασμένος άνθρωπος - Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως


Εκείνος που ειρηνεύει με τον εαυτό του, ειρηνεύει και με τον πλησίον του, ειρηνεύει και με το Θεό. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι αγιασμένος, γιατί ο ίδιος ο Θεός κατοικεί μέσα του.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Η έννοια του πνευματικου ανθρώπου στην Ορθόδοξη Ανατολή - Σάββα Αλεξάνδρου


Στον χώρο της ορθόδοξης ανατολής, πνευματικός άνθρωπος νοείται εκείνος που εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα και έχει κάνει υπέρβαση των παθών. Έτσι οι φιλοκαλικοί Πατέρες, θα πουν πως ο πνευματικός άνθρωπος δεν κατατρύχεται από την ηδυπάθεια του σώματος, αλλά από την απάθεια, δεν αιχμαλωτίζεται από την εμπάθεια της ψυχής αλλά από την αγάπη, δεν κατευθύνεται από την προσπάθεια του νου, δηλαδή την ολοκληρωτική προσκόλληση στα γήινα, αλλά διακατέχεται από την απροσπάθεια, δηλαδή την δυνατότητα, να ατενίζει και πέρα από τον κόσμο των αισθητών πραγμάτων και να έχει κατά την πατερική ορολογία, «Αληθή γνώση των όντων».

Σάββα Αλεξάνδρου

Ανοιχτές για το κοινό οι κατακόμβες της Μήλου


Ο Αρχαιολογικός χώρος των Κατακομβών Μήλου από την περασμένη Πέμπτη επαναλειτουργεί κανονικά. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Δωρόθεος, μόλις πληροφορήθηκε την εξέλιξη αυτή, σε δηλώσεις του προς τον τοπικό Τύπο, εξέφρασε τη χαρά και την ικανοποίησή του, διότι, ύστερα και από τις δικές του έντονες παραστάσεις, το μνημείο πλέον επαναλειτουργεί.

Ο χώρος είναι ανοιχτός για το κοινό από 10:00 π.μ. – 14:00 μ.μ. από Τρίτη έως Κυριακή

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Πτωχεία - Ζήνων

Πτωχεία

Έχει στ' αλήθεια πέσει σκοτεινιά;
ή μήπως έχω χάσει εγώ το φώς μου;
νιώθετε όλοι σας τριγύρω παγωνιά;
ή μήπως έχει εμένα σβήσει ο δαυλός μου;

Μοιάζει πολύ ν' αργεί να έρθει η αυγή.
Άργησε τούτη τη φορά το καλοκαίρι!
Θα έρθει τάχα πάλι το πρωί
και του λαμπρού του Αυγούστου μεσημέρι;

Κάθε φορά που ήλπιζα ξανά
γινότανε και πιο χλωμή η ελπίδα
τώρα πια δεν ελπίζω· περιμένω μοναχά
μήπως και λάμψει στη ζωή μου μια ηλιακτίδα.

Και μέσα στην απέραντη σιωπή
στον ήχο μιας πελώριας ησυχίας
άκουσα την ψυχή μου να μιλεί:
Οι οφθαλμοί μου ήσθένησαν από πτωχείας.
Ζήνων

Αμέλεια λόγων - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής



Μερικοί καταβάλλουν πολλή φροντίδα για την είσοδο των φαγητών στο στόμα, δείχνουν όμως αμέλεια για την έξοδο των λόγων από το στόμα!
Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Εμπειρία και γεύση της Εκκλησίας - Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος


Η εμπειρία και η γεύση της Εκκλησίας είναι δυνατή μόνο εκ των έσω και όχι έξωθεν: χωρίς την ορθή πίστη (Ορθοδοξία) και έξω από μία ζωή σύμφωνη με την πίστη αυτή, η Εκκλησία δεν υπάρχει
Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος

Αγάπη προς τον Θεό και τον αδελφό - π. Εφραίμ Φιλοθεΐτης


Όλη αυτήν την περίοδο σε κάθε ακολουθία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λέγεται η ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, που είναι η εξής: «Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιέργειας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως. πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω. Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Με τα λόγια αυτά προσπαθεί ο Άγιος να μας δώσει να καταλάβουμε πολύ καλά, ότι εκτός των άλλων αρετών, χρειάζεται προσοχή ιδιαίτερα στην τελευταία περίπτωση της αυτομεμψίας και της κατακρίσεως του αδελφού και ότι χωρίς αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε την ελαχίστη προκοπή προς την πνευματική μας κάθαρση. Όταν δεν προσέχουμε τις σκέψεις, τα λόγια και την καρδιά μας, η νηστεία δεν ωφελεί. Ωφελεί η νηστεία, όταν συντρέχει και η αγάπη προς τον πλησίον μας και δεν κατακρίνουμε τους άλλους. Όταν δεν κατακρίνουμε τους αδελφούς μας και καταδικάζουμε τον εαυτό μας, μας χαρακτηρίζει αγάπη προς τον πλησίον και αγάπη προς την ψυχή μας, φροντίδα για την κάθαρση και την εκπλήρωση της μεγάλης εντολής της αγάπης προς τον Θεό και τον πλησίον. Η αγάπη προς τον Θεό και τον αδελφό είναι οι δύο μεγάλες αρετές, που στηρίζουν όλο το πνευματικό οικοδόμημα, διότι εάν λείψουν αυτές, όλες οι άλλες δεν έχουν καμία υπόσταση. «Ο Θεός είναι αγάπη και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α’ Ιωάν. δ’, 16).
Αρχιμανδρίτης Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία


Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου.
Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.
Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.
Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.
Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο
Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.
Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.
Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.
Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.
Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.
Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.
Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.
Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.
Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.
Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.
Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.
Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.
Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.
Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.'

Επίλογος:
Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις δική μας κατάσταση.
Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.
Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.
Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.'
Η προέλευση από αυτό το γράμμα είναι άγνωστη, αλλά φέρνει καλή τύχη σε όποιον το διαδίδει.
Μην κρατήσεις αυτό το γράμμα.
Απλά προώθησέ το στους φίλους στους οποίους θες να ευχηθείς ευλογία.

Kι άλλες φώτο από Άθωνα





Τάσο, χαίρε ! Σου στέλνω κάποιες φωτογραφίες ακόμη από τον Άθωνα, επειδή στα σχόλια είδα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο θέμα. Σ΄ αυτές μπορεί να δει κανείς : Το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, το οποίο βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή του Άθωνα. Ο εσωτερικός του χώρος μικρός, απέριττος μα τόσο ζεστός κι ευλαβικός. Στα 1500 μέτρα ύψος βρίσκεται η Παναγίτσα, ένα κτίσμα πέτρινο, με Ναό και καταφύγιο για τους ορειβάτες-προσκυνητές. Εδώ μοναχοί της Μεγίστης Λαύρας, στο πανηγύρι της Μεταμορφώσεως, προσφέρουν φαγητό και κεράσματα στους κουρασμένους αναβάτες. Πλησιάζοντας τη Μονή Γρηγορίου με το καραβάκι βλέπουμε να υψώνεται επιβλητικός ολόκληρος ο ορεινός όγκος του Άθωνα. Τέλος, τα έργα στην κορυφή συνεχίζονται. Η επέκταση του Ναού και η ανέγερση ενός μικρού καταφυγίου θα υλοποιηθούν συν Θεώ άμεσα.
Παναγιώτης