Ταπεινοφροσύνη - Όσιος Μακάριος

ΚΑΘΩΣ γύριζε μια μέρα στο κελί του ο Όσιος Μακάριος, φορτωμένος φοινικόφυλλα για το εργόχειρο του, τον σταμάτησε ο διάβολος, έτοιμος να του επιτεθεί, αλλά δεν μπόρεσε. Μια ακατανίκητη δύναμη τον εμπόδιζε.

- Πολύ με έχεις βασανίσει, Μακάριε, του φώναξε άγρια. Τόσα χρόνια σε πολεμώ και δεν μπορώ να σε ρίξω. Και τι περισσότερο από εμένα κατορθώνεις εσύ; Νηστεύεις τάχα; Αμ’ εγώ ποτέ δεν τρώγω. Αγρυπνείς; Εγώ ούτε καν έχω ανάγκη τον ύπνο. Ένα μόνο φοβερό έχεις που με τρομάζει.

- Ποιο είναι αυτό; ρώτησε με πολύ ενδιαφέρον ο Όσιος.

- Η ταπεινοφροσύνη, ομολόγησε θέλοντας και μη ο διάβολος και εξαφανίστηκε.

Ήσυχος Χριστιανός δεν μπορείς να είσαι. - Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος (Σελέντης)

Ήσυχος Χριστιανός δεν μπορείς να είσαι.

Ο διάβολος βάλλει.

Θα ματώσω, μα δεν θα παραδοθώ.

 Να μαρτυρείς απ΄ όλες τις μεριές και προπάντων με τον εαυτό σου που θέλει όλο να ξεφύγει.

Μη μ΄ αφήσεις ποτέ μόνο στο βοριά, μείνε, μείνε Χριστέ πάντα στην καρδιά.  

Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος (Σελέντης)

" 1940-2011 φιλικά, Αλέξανδρος " : ΑΠΛΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ !

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκά ΙΗ΄ 18-27)

Το πόσο θα πρέπει να προσέχει ο άνθρωπος τις αδυναμίες του, τις προσκολλήσεις και τα πάθη, φαίνεται πολύ καθαρά από την ευαγγελική περικοπή στην οποία περιγράφεται η δραματική περίπτωση του πλουσίου νεανίσκου.

Τι κι αν στο βάθος της καρδιάς του διψά, όχι απλώς κάτι το ιδανικό, αλλ’ αυτή την ίδια την Ζωή, ερωτώντας «τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω»; Τι κι αν εφάρμοζε τις εντολές; «Ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου» ομολογεί με ειλικρίνεια στον Ιησού...

Στην πράξη, παρά τα σκιρτήματα της καρδιάς, παρά τον πόθο του ουρανού, αποδεικνύεται ένας μεγάλος δεσμώτης. Δεσμώτης σε ένα από τα χειρότερα πάθη που μπορούν να καταστρέψουν τον άνθρωπο. Στο φοβερό και αδυσώπητο πάθος της φιλαργυρίας.

Στο πάθος αυτό, που καταλαμβάνει το τριμερές της ψυχής και τελικώς κάνει το θύμα του να επιλέγει αντί του Χριστού τον χρυσό.

Ο πόνος μας βοηθά - π. Γεώργιος Καψάνης

Ο σωματικός πόνος ειδοποιεί για την ασθένεια, ώστε να υπάρχει η κατάλληλη θεραπεία. Οι ιατροί γνωρίζουν πόσο ευεργετικός είναι ο πόνος. Επίσης, όλων των ειδών οι πόνοι μας βοηθούν να λάβουμε αίσθηση της φθαρτότητάς μας και έτσι να γνωρίσουμε τα πεπερασμένα μας όρια γλιτώνοντας από κάθε μορφή αυτοθεοποιήσεως.

Ο πόνος μας βοηθά να αναθεωρήσουμε την πορεία της ζωής μας και να την επαναπροσανατολίσουμε στο σωστό κέντρο της, που είναι ο Τριαδικός Θεός.   

Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης

Δεν πρέπει να αποφεύγουμε την αμαρτία για να μην πάμε στην κόλαση - Γέρων Παΐσιος

"Δεν πρέπει να αποφεύγουμε την αμαρτία για να μην πάμε στην κόλαση, αλλά από αγάπη και φιλότιμο για να μην λυπήσουμε τον ευεργέτη μας Χριστό"

Γέρων Παΐσιος

Η Εκκλησία είναι Εκκλησία του Χριστού - Γέρων Παΐσιος

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεν έχει καμία έλλειψη. Η μόνη έλλειψη που παρουσιάζεται, είναι από μας τους ίδιους, όταν δεν αντιπροσωπεύουμε σωστά την Εκκλησία, από τον πιο μεγάλο στην ιεραρχία μέχρι τον απλό πιστό. Μπορεί να είναι λίγοι οι εκλεκτοί, όμως αυτό δεν είναι ανησυχητικό. Η Εκκλησία είναι Εκκλησία του Χριστού και Αυτός την κυβερνάει. Δεν είναι Ναός που κτίζεται με πέτρες, άμμο και ασβέστη από ευσεβείς και καταστρέφεται με φωτιά βαρβάρων, αλλά είναι ο ίδιος ο Χριστός· «και ο πεσών επί τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται· εφ’ ον δ’ αν πέση, λικμήσει αυτόν».

Γέρων Παΐσιος

Ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Μ.Τ.Χ.Ε. κ. Λεωνίδας Αστέρης στην Πάτρα

Το Κέντρο Τέχνης Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής - Χορός Ψαλτικής "Κλείδα" διοργανώνει εκδήλωση προς τιμή του Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Λεωνίδα Αστέρη που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 8:00 μ.μ. στο Νέο Ιερό Ναό του Αγ. Αποστόλου Ανδρέα στην Πάτρα. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα γίνει αδελφοποίηση του χορού Ψαλτικής Τέχνης "Κλείδα" με το Βυζαντινό χορό του "Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν" Κωνσταντινουπόλεως.

Ομιλητής ο ηγούμενος Ι.Μ. Παναγίας Τατάρνης Αρχιμανδρίτης π. Δοσίθεος Κανέλλος.

Την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011, εορτή των εν Αχαΐα Αγίων, ο Άρχων Πρωτοψάλτης θα ψάλλει στην Αρχιερατική Θ. Λειτουργία υπό του Μητροπολίτη Πατρών κ.  Χρυσοστόμου, διευθύνοντας τον δεξιό χορό, ενώ τον αριστερό θα διευθύνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του χορού Ψαλτικής "Κλείδα", Πρωτοψάλτης κ. Δημήτριος Γαλάνης.

Οι εκδηλώσεις αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο των Πρωτοκλητείων 2011 της Ιεράς Μητρόπολης Πατρών.

Η αληθινή αγάπη - π. Ευσέβιος Βίττης

Η αληθινή αγάπη απαιτεί για την εξάσκησή της κατά το θέλημα του Κυρίου εσωτερική καθαρότητα, με άλλα λόγια απαλλαγή από τα πάθη, που αποτελούν την «παλαιότητα» και την ακαθαρσία της ψυχής και μολύνουν κάθε ενέργειά μας, ακόμη και την πιο ευγενική κατ' άνθρωπον. Και αυτό σημαίνει διαρκή ανίχνευση του εσωτερικού μας και ανακάλυψη όλων των αρνητικών στοιχείων, που κρύβονται επιμελώς μέσα μας.   

Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Βίττης

Ο κάθε χριστιανός καλείται να βιώνει την πορεία προς την αγιότητα - Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος

Η Εκκλησία σαν σύνολο, και ο κάθε χριστιανός καλείται να βιώνει την πορεία προς την αγιότητα, όπως την δέχεται και την βιώνει η Εκκλησία, καλείται να μετέχει στην αγιότητα του Θεού και της Εκκλησίας Του. Κύρια στοιχεία αγιότητας για τον κάθε πιστό είναι: η αγάπη, η ταπείνωση και η υπακοή. Η αγάπη μέσα στην Εκκλησία δεν είναι μια φίλαυτη ενέργεια, που γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, αλλά μια αγάπη λυτρωτική, είναι θυσία, για τον άλλον.
Και το πιο κύριο στοιχείο της αγιότητος είναι η υπακοή της πίστης (Ρωμ. 1,5), η υπακοή της αληθείας (Α’ Πέτρ. 1,23) και απλά η ακοή (Ρωμ. 10,17). Στην Έξοδο (κεφ. 15,25-26) ο Κύριος μας το ξεκαθάρισε, τι απαιτεί από εμάς, με λόγια σταράτα: «Εάν ακοή ακούσης της φωνής Κυρίου του Θεού σου, και τα αρεστά αυτώ ποίησης, και ενωτίση ταις εντολαίς αυτού, και φυλάξης πάντα τα δικαιώματα αυτού», τότε θα γίνεις και θα είσαι μέλος άγιο της αγίας Εκκλησίας Του.     

Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος

Εκδήλωση της Μητροπόλεως Πατρών για την Νεότητα

Την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 6:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί στο μεγάλο Αμφιθέατρο του ΑΤΕΙ  Πατρών εκδήλωση με τη συμμετοχή των χριστιανικών ομάδων & των κατηχητικών σχολείων της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.  
Οι νέοι και οι νέες που θα συμμετάσχουν στην εκδήλωση θα ψάλλουν ύμνους, θα τραγουδήσουν χριστιανικά άσματα και θα χορέψουν παραδοσιακούς χορούς. Τέλος στην εκδήλωση θα γίνει προβολή βίντεο τα οποία θα περιέχουν ποικίλες πνευματικές δραστηριότητες.

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Πατρών

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 

&  ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ  ΠΑΤΡΩΝ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ  ΑΙΜΟΛΗΨΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  27  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2011

ΩΡΕΣ   ΑΠΟ 09:30π.μ  ΕΩΣ  1:00μ.μ.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΗ ΜΟΝΑΔΑ ΑΙΜΟΛΗΨΙΑΣ

ΤΟΥ ΠΠΝΠ «Παναγία Βοήθεια»

(ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ,ΟΖΗΡΟΥ & ΠΡΕΣΠΑΣ)

ΜΗ  ΜΕΝΕΙΣ  ΘΕΑΤΗΣ, ΓΙΝΕ  ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ!

Ένα νέο blog το «Εωράκαμεν»

Οι εκλεκτοί φίλοι, το ζεύγος 

Κωνσταντίνου και Σοφίας Λέκκα

δημιούργησαν ένα νέο blog το 

«Εωράκαμεν» 

τους εύχομαι καλή πορεία. 

http://kl-klekk.blogspot.com/

Η απομάκρυνση απο τον Θεό...αιτία κακών. - Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος.

Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου from Leon Efremidis on Vimeo.

Πηγή:  vasileiosblog

Συνωμοσιολογία και αντισημιτισμός: ένα επείγον ποιμαντικό πρόβλημα - π. Βασίλειος Θερμός

Μερίδα του ελληνικού λαού χαρακτηριζόταν ανέκαθεν από την τάση να ανακαλύπτει παντού ξένο δάκτυλο, απόρρητα παρασκήνια, συνωμοσίες εις βάρος της πατρίδας μας και της πίστης μας, με έντονη τη συμμετοχή των Εβραίων σε αυτά. Τα τελευταία 2 χρόνια, όμως, το κακό παράγινε.

Τα βρώμικα νερά της συνωμοσιολογίας και του αντισημιτισμού πάντοτε και παντού επικρατούν σε καιρούς ανασφάλειας και φόβου. Η ξαφνική και ισοπεδωτική οικονομική κρίση έχει ωθήσει πολλούς συμπολίτες μας να βεβαιωθούν ότι σκοτεινά κέντρα, εμπνεόμενα από τον σιωνισμό, απεργάζονται τον αφανισμό της Ελλάδας, τόσο τον πολιτισμικό όσο και τον οικονομικό. Κάποιοι που πρόσφατα ανακάλυψαν τις δυνατότητες του διαδικτύου έχουν πλέον τραπή σε αχαλίνωτα σενάρια τα οποία διαδίδουν ηλεκτρονικά: πάντα κάτι πονηρό βρίσκεται πίσω από τα γεγονότα, πάντα κάποιοι «ειδήμονες» θα διαφωτισουν τους «αφελείς» για τις σκοτεινές πλευρές ορισμένων δημόσιων προσώπων, πάντα τα διάφορα μέτρα λαμβάνονται με απώτερο σκοπό να πληγή η πίστη και η πατρίδα. Αρχής γενομένης από τη περιβόητη (και τελικά διαψευσθείσα) δήλωση του Κίσινγκερ εναντίον του ελληνισμού μέχρι την άποψη ότι τα ταχυδρομικά τέλη των εντύπων αυξήθηκαν ώστε να χτυπηθή ο εκκλησιαστικός λόγος!

Κάθε κοινωνία διαθέτει τις παράνοιές της, κάθε λαός έχει τους συνωμοσιολόγους του. Αυτό που συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία, όμως, ξεπερνά κάθε φαντασία. Με αφορμή το σοκ των οικονομικών μέτρων έχουν απελευθερωθή πλήθος από φοβίες που φώλιαζαν στο φαντασιακό των Ελλήνων. Με κορυφαίο σύμπτωμα την παλιά καταστροφική πληγή του αντισημιτισμού, η οποία κάποτε αιματοκύλισε τον κόσμο.

Βαθύτατος προβληματισμός ἐξ’ αἰτίας τοῦ εἰδικοῦ τέλους ἀκινήτων - Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος

Πρός

τόν Ἐξοχώτατον

κ. Εὐαγγελον Βενιζέλον

Ἀντιπρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως

καί Ὑπουργόν Οἰκονομικῶν

Ἐξοχώτατε,

Ζῶντες μέσα στό βαρύ κλῖμα τῶν δυσκόλων ἡμερῶν καί καταστάσεων τίς ὁποῖες βιώνει ὁ τόπος μας, ἀλλά καί γνωρίζοντες τόν ἀγῶνα τόν ὁποῖον καταβάλλετε καί ἐσεῖς προσωπικά καί ἡ Κυβέρνηση γιά νά ἐξέλθῃ ἡ χώρα μας ἀπό τήν δύσκολη θέση, ἐκφράζομε κατά πρῶτον τήν εὐχή νά εὐοδωθοῦν οἱ προσπάθειες αὐτές, ὥστε νά ἔχωμε τά ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα.

Κατά δεύτερον, ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Σᾶς μεταφέρω τήν βαθειά ἀνησυχία καί τόν βαθύτατο προβληματισμό εἰδικά τῶν ἀσθενεστέρων ὁμάδων τοῦ πληθυσμοῦ, ἐξ’ αἰτίας τοῦ εἰδικοῦ τέλους ἀκινήτων, τό ὁποῖο πρέπει νά καταβληθῇ μέσῳ τῆς ΔΕΗ.

Ὅλοι μας ἀντιλαμβανόμεθα τήν προσπάθεια νά σωθῇ ἡ χώρα μας καί καλῶς γνωρίζετε ὅτι ὅλοι ἐνεργοῦμε πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση. Ὅμως τό μέτρο αὐτό εἶναι ἐπαχθές, γιά πολύ μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ἀφοῦ ἀδυνατοῦν πολλοί συνάνθρωποί μας ἕνεκα ἀντικειμενικῶν καταστάσεων (ἀνεργία, χαμηλό εἰσόδημα κ.λ.π.) νά πληρώσουν τό ἐν λόγῳ τέλος, μή ἔχοντες πλέον καί αὐτά τά ἀπαραίτητα πρός ἀντιμετώπιση τῶν βασικῶν ἀναγκῶν, ὁδηγούμενοι συνεχῶς στήν φτώχεια καί τήν δυστυχία. Κάθε ἡμέρα, ὅλο καί περισσότεροι ἄνθρωποι κατακλύζουν τά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μου καί τούς Ἱερούς Ναούς μας, καί ζητοῦν ἀπεγνωσμένα βοήθεια, ἀλλά καί τήν παρέμβαση τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν ἀπαλλαγή τους ἀπό ἕνα δυσβάστακτο μέτρο, τό ὁποῖο θά γίνῃ αἰτία νά στερηθοῦν καί αὐτό τό ἀγαθό τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θέρμανσης.

Παρακαλῶ θερμῶς, νά παρέμβετε μέ τήν ἐγνωσμένη εὐαισθησία Σας, ὥστε νά ἀρθῇ τό ἄχθος αὐτό ἀπό τούς ὤμους τῶν ἀδυνάτων ἀδελφῶν μας. Πιστεύομε ὅτι ἡ πίεση τήν ὁποία ὑφίστανται οἱ ἀδύναμες καί εὐπαθεῖς ὁμάδες πληθυσμοῦ, θά λειτουργήση ἀντίθετα στήν ὅλη προπάθεια ἡ ὁποία καταβάλλεται γιά τήν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπό τήν δεινή κατάσταση στήν ὁποία ἔχει περιέλθει.

Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θά πράξετε τά δέοντα καί θά ἐξετάσετε μέ δικαιότερα κριτήρια τό ὡς εἴρηται θέμα, γιά νά ἁπαλύνετε τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι μέ δάκρυα στά μάτια ἐκφράζουν τήν ἀβεβαιότητα γιά τό σήμερα καί τήν ἀνασφάλεια γιά τό αὔριο.

Ἡ παράκλησή μου, ὅπως ἐναγώνια ἐκφράζεται μέσα ἀπό αὐτό τό γράμμα, εἶναι ἡ φωνή τοῦ δοκιμαζομένου ποιμνίου μου καί πιστεύω χιλιάδων ἄλλων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι γονατίζουν κάτω ἀπό βάρη δυσβάστακτα. Σημειωτέον ὅτι ἡ Πάτρα, ἡ τρίτη σέ πληθυσμό πόλη τῆς Ἑλλάδος, μαστίζεται ἀπό ἀνεργία καί φτώχεια, σέ πολύ μεγαλύτερο βαθμό, ἴσως, ἀπό ἄλλες περιοχές τῆς Ἑλλάδος.

Μέ τήν ἐκ βάθους ψυχῆς εὐχή, νά Σᾶς ἐνισχύῃ ὁ Θεός στό ὄντως δύσκολο ἔργο Σας καί τήν προσευχή νά βοηθήσῃ τήν πατρίδα μας νά ἐξέλθῃ ἀπό τήν κρίση πού ἀντιμετωπίζει,

Σᾶς ἀσπάζομαι μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί τιμῆς.

Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος

Προβλημαστισμός περί του Εράνου της Αγάπης - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β΄

"Πώς να κτυπήσουμε τις πόρτες στα σπίτια των ανθρώπων που έχουν πληγεί και οι ίδιοι από την οικονομική κρίση και να ζητήσουμε τη συνδρομή τους; Σε μια στιγμή που οι αποδοχές μειώνονται, οι εισφορές αυξάνουν και πολλοί άνθρωποι μένουν χωρίς εργασία, σε ποιους ενορίτες θα απευθυνθούν οι εθελοντές του Εράνου της Αγάπης ζητώντας τη στήριξη του φιλανθρωπικού έργου;"  

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β΄

Πλούτος ο παράνομος - Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Δεινόν το να πεινάει κανείς,

μα φοβερότερος

ο πλούτος ο παράνομος

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Oι κατήγοροι του καναπέ - Μαρία Π.Μ.

Oι κατήγοροι του καναπέ

Λιθοβολούν τους Χριστιανούς αγωνιστές,

κάνοντας το πληκτρολόγιο σφεντόνα,

τα χέρια των κατηγόρων του καναπέ

που νανουρίζουν την άλαλη συνείδησή τους

στο σκοτάδι της παχυλής τους άγνοιας

κι αναμένουν οπαδικά χειροκροτήματα

ομοφρονούντων θεοεκκλησιομαχών.

Κρίμα.

Αγαπάτε αλλήλους.

Μαρία Π.Μ.

Στερνό αντίο στον "αγαπημένο δάσκαλο" Νεοκλή Σαρρή

Το στερνό αντίο στον "αγαπημένο δάσκαλο", Νεοκλή Σαρρή, τον "εξαίρετο άνθρωπο" και τον καταξιωμένο καθηγητή, ο οποίος έχασε την μάχη για τη ζωή, σε ηλικία 71 ετών, είπε το απόγευμα, στο Α΄ Νεκροταφείο, πλήθος φίλων του, κυρίως από το χώρο των Γραμμάτων, της Πολιτικής, της Διπλωματίας, αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων.

«Τον αδαμάντινο χαρακτήρα του, το ήθος, την ευθύτητα, την ευκρίνεια, τη βαθιά και ανεκτίμητη γνώση του σε ό,τι αφορά στα ελληνοτουρκικά, αλλά και την πηγαία καλοσύνη, τη φιλοτιμία, την παροιμιώδη ανεξικακία, την απαράμιλλη ρητορική του», εξήραν στους επικήδειους λόγους τους ο πατέρας Γ. Μεταλληνός, ο ακαδημαϊκός Κ. Σβολόπουλος, ο γραμματέας της ΕΔΗΚ Στ. Καράμπελας, ο Στ. Παπαθεμελής, ο Μ. Χαρακόπουλος, ο Γ.Δημαράς, εκπρόσωποι συλλόγων Κωνσταντινουπολιτών κ.α.

Οι ομιλητές αναφερόμενοι στη δράση και το έργο του εκλιπόντος, έκαναν λόγο για τη «βαθιά, πρωτογενή βιωματική και ακαδημαϊκή γνώση της Τουρκίας».

Ο Νεοκλής Σαρρής μελέτησε τη συγκρότηση και εξέλιξη της τουρκικής κοινωνίας και από την θέση του ως καθηγητή κοινωνιολογίας στο Παντείο προέτρεπε στην βαθύτερη γνώση του τουρκικού λαού.

Πηγή: Nooz.gr 

Ο δειλός άνθρωπος, πάσχει από δύο ψυχικές ασθένειες. - Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Ο δειλός άνθρωπος, πάσχει κυρίως από δύο ψυχικές ασθένειες. Από ολιγοπιστία κι από φιλοσωματία. Όποιος αγωνίζεται να νικήσει αυτά τα δύο μεγάλα κακά είναι φανερό πως πιστεύει ολόψυχα στον Θεό κι είναι έτοιμος να δεχθεί όλα τα δυσάρεστα που τυχόν Εκείνος θα παραχωρήσει.
Η υπερβολική τόλμη πάλι και καταφρόνηση των κινδύνων γεννώνται ή από μεγάλη πίστη στον Θεό ή από τη σκληροκαρδία του ανθρώπου. Και τη σκληροκαρδία ακολουθεί απαραιτήτως η υπερηφάνεια, την πίστη όμως η αληθινή ταπεινοσύνη.   

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Ποσότητα και ποιότητα της προσευχής - Γέροντας Παΐσιος

Όλη η βάση είναι η ποιότητα της προσευχής. Η προσευχή πρέπει να είναι καρδιακή, να γίνεται από πόνο. Για τον Θεό δεν μετράει τόσο η ποσότητα της προσευχής όσο η ποιότητα.

Γέροντας Παΐσιος

Πόνος της ψυχής από τη συκοφαντία - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από τη συκοφαντία, είτε στην πίστη συκοφαντείται κάποιος είτε στη διαγωγή. Και κανείς δεν μπορεί να μένει αδιάφορος όταν συκοφαντείται, παρά μόνο εκείνος που στρέφει τα μάτια του στο Θεό, τον μόνο που μπορεί να μάς λυτρώσει από τον κίνδυνο, να φανερώσει στους ανθρώπους την αλήθεια και να παρηγορήσει την ψυχή με την ελπίδα.  

Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Η Ιερά Μονή Ομπλού εόρτασε την ετησίαν Πανήγυρίν της

Με την Μοναστηριακή τάξη και κάθε μεγαλοπρέπεια, εόρτασε και φέτος την ετησίαν πανήγυρίν της η Ιερά και Σεβασμία Μονή Ομπλού. Ως γνωστόν, το Καθολικό της Ιεράς Μονής τιμάται επ΄ ονόματι των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου.

 Χθες, παραμονή της εορτής, τελέσθηκε Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός μετ΄ Αρτοκλασίας, στον οποίο προέστη και ομίλησε, ο  Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Τριταίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αρτέμιος Αργυρόπουλος.

 Σήμερα το πρωί ετελέσθη πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου. Τον θείο λόγο εκήρυξε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου Μεγάρων, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Κουλουριώτης.

  Στις Ιερές ακολουθίες συμμετείχε πλειάδα ιερέων εντός και εκτός της Μητροπόλεώς μας, καθώς και πλήθος πιστών οι οποίοι με ευλάβεια προσήλθαν, για να προσκυνήσουν και να λάβουν την Χάριν της Παναγίας μας, της Κυρίας Θεοτόκου της Ομπλίτισσας.

 Το απόγευμα θα τελεσθεί Εσπερινός και Κτητορικό Μνημόσυνο.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΝΑΔΟΧΟΣ Β' - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

   ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ 

ΑΝΑΔΟΧΟΣ Β'

Ἄς δοῦμε τώρα: β) Ποιές εἶναι αὐτές οἱ ὑποχρεώσεις τοῦ ἀναδόχου; Μετά τήν ἐπικράτηση τοῦ νηπιοβαπτισμοῦ, οἱ ἀνάδοχοι ἀνεδέχοντο ν’ ἀναπληρώσουν τήν φυσική ἔλλειψη τῆς πίστεως καί τῆς μετανοίας στά νήπια, φροντίζοντας μαζί μέ τούς γονεῖς τοῦ νηπίου γιά τήν κατά Χριστόν μόρφωση καί ἀνατροφή του.

Πράγματι· στήν ἀρχαία Ἐκκλησία πού ὑπῆρχε γνήσιος ζῆλος, τότε καί μόνο, μετά δηλ. τήν Ὁμολογία Πίστεως, ὁ ἀρχιερέας τόν σφράγιζε μέ τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ καί ἔδινε τήν ἔγκριση, ὥστε οἱ ἱερεῖς νά τόν καταγράψουν ὡς ἀνάδοχο στά δελτία τῆς Ἐκκλησίας, μαζί μέ τόν ὑποψήφιο γιά τήν βάπτιση ἀνάδεκτό του. Ὁποία τιμή ἀλλά καί εὐθύνη γιά τόν ἀνάδοχο.

                                       ***

Ἄς ἀκούσουμε τόν ἱερό Χρυσόστομο νά μᾶς περιγράφει τήν προσωπικότητα τοῦ αὐθεντικοῦ ἀναδόχου:

Θέλετε νά ἀπευθύνουμε τώρα τό λόγο στούς ἀναδόχους σας, γιά νά μάθουν καί ἐκεῖνοι ποιῶν ἀμοιβῶν ἀξιώνονται, ἐάν δείξουν γιά ἐσᾶς πολύ φροντίδα καί ἀντιθέτως ποιά τιμωρία τούς ἀναμένει ἄν ἀμελήσουν;

Γιά νά τό ἐννοήσεις σκέψου, ἀγαπητέ,  ἐκείνους πού γίνονται ἐγγυητές καί ἀνάδοχοι προσώπων πού δανείζονται χρήματα, ὅτι περισσότερο ἀπό τόν ὑπεύθυνο καί δανειζόμενο ἐκεῖνοι ὑφίστανται τήν ἀγωνία καί τόν φόβο. Ἄν δηλ. αὐτός πού δανείστηκε, φανεῖ συνεπής, μέ τήν συνέπειά του κατέστησε ἐλαφρό τό φορτίο, πού ἀνέλαβε ὁ ἐγγυητής. Ἄν άντιθέτως φανεῖ ἀγνώμονας καί ἀσυνεπής, τότε τοῦ ἑτοίμασε τέλεια τήν καταστροφή. Γι’ αὐτό καί ἕνας σοφός  συμβουλεύει τά ἑξῆς: «Ἐάν ἐγγυηθῆς, ἑτοιμάσου νά πληρώσης» (Σοφ. Σειράχ η΄, 13). Ἐάν λοιπόν ὅσοι ἀναδέχονται ἄλλους γιά χρήματα εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνοι γιά ὁλόκληρο τό ποσό, περισσότερο εἶναι ὑπεύθυνοι ἐκεῖνοι πού ἀναδέχονται ἄλλους καί ἐγγυῶνται γιά πνευματικά θέματα καί γιά τήν ἀρετή. Ναί· πολύ ἐνδιαφέρον πρέπει νά ἐπιδεικνύουν γι’ αὐτούς πού ἀναλαμβάνουν, προτρέποντάς τους, συμβουλεύοντάς τους, διορθώνοντας τά σφάλματά τους καί δείχνοντάς τους πατρική ἀγάπη.

[Καί συνεχίζει ὁ ἱερός πατήρ].

Ἄς μή νομίζουν αὐτοί, ὅτι τό νά εἶναι ἀνάδοχοι εἶναι τυπικό καί τυχαῖο πρᾶγμα, ἀλλά ἄς μάθουν καλά, ὅτι καί αὐτοί γίνονται συμμέτοχοι τῆς πνευματικῆς ὠφέλειας τῶν ἀναδεκτῶν, ἐαν μέ τίς συμβουλές τους τούς χειραγωγήσουν στήν ὁδό τῆς ἀρετῆς, καί ἄς γνωρίζουν πάλι ὅτι ἄν δείξουν ἀμέλεια καί ἀδιαφορία, θά ἐπιφέρουν στόν ἑαυτό τους μεγάλη καταδίκη. Γι’ αὐτόν τόν λόγο καί ἐπικρατεῖ ἡ συνήθεια καί πατέρες ἤ μητέρες πνευματικούς νά τούς ὀνομάζουν αὐτούς τούς ἀναδόχους, γιά νά μάθουν πόση ἐπιμέλεια πρέπει νά δείχνουν γιά νά μορφώνουν πνευματικά ὅσους ἀναλαμβάνουν.

Στην Παναγία των Αλατσάτων τρέχει η μνήμη ....

Τα Αλάτσατα είναι μια πόλη στη Χερσόνησο της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας.   

Οι Αλατσατιανοί, την σκέψη μας πάντα την έχουμε στην Πατρίδα, και στο Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου. 

Για μας τα Αλάτσατα, δεν ήταν ποτέ μια «χαμένη πατρίδα», αλλά μια «αλησμόνητη Πατρίδα». Μικρό παιδί από την νόνα μου Ελένη (το γένος Μακριδάκη-Κοτσαμπάση) άκουγα ιστορίες της Πατρίδας.

Σήμερα ο νους η σκέψη η καρδιά μου γυροφέρνουν στο Ναό των Αλατσάτων στα Εισόδια της Παναγιάς.

Τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου που φέτος είπε (28 Μαϊου 2011) στην Παναγία των Αλατσάτων που τελέσθηκε Εσπερινός μετά από 89 χρόνια ας είναι μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας.

«Σήμερα είναι ευφρόσυνες και ευτυχείς πραγματικότητες. Γι’ αυτό έχουν δίκιο όσοι δεν απογοητεύονται, δεν απελπίζονται, δεν αποθαρρύνονται, αλλά επιμένουν, αισιοδοξούν, ελπίζουν, καρτερούν, προσεύχονται. Γρηγορείτε, λοιπόν, κι’ εσείς και προσεύχεσθε. Ο κόσμος αλλάζει. Οι καλύτερες μέρες είναι μπροστά μας.» 

Θεομήτωρ - Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Ποιος μπορεί να περιγράψει τα μεγαλεία σου, παρθένε; Έγινες Θεομήτωρ, ένωσες το νου με το Θεό, ένωσες το Θεό με τη σάρκα, έκανες το Θεό υιό ανθρώπου και τον άνθρωπο υιό Θεού, συμφιλίωσες τον κόσμο με τον ποιητή του κόσμου. Μας δίδαξες με έργα ότι το θεωρείν δεν προσγίνεται μόνο με αίσθηση ή και λογισμό στους πραγματικούς ανθρώπους (διότι τότε θα ήσαν λίγο μόνο καλύτεροι από τα άλογα), αλλά πολύ περισσότερο με τη κάθαρση του νου και τη μέθεξη της θείας χάριτος, κατά την οποία εντρυφούμε στα θεοειδή κάλλη όχι με λογισμούς, αλλά με άυλες επαφές. Έκαμες τους ανθρώπους ομοδίαιτους με τους αγγέλους, ή μάλλον αξίωσες και μεγαλύτερων βραβείων, αφού συνέλαβες από το άγιο Πνεύμα θεανδρική μορφή και την γέννησες παράδοξα και κατέστησες την ανθρώπινη φύση απορρήτως συμφυή και, θα λέγαμε, ομόθεη με τη θεία φύση.    

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Η τιμή της γυναίκας υπό της Εκκλησίας - Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος

Όχι μόνο στην εορτή των Εισοδίων, αλλά και σε κάθε θεομητορική εορτή την γυναίκα εορτάζουμε και τον έπαινο της γυναίκας ψάλλει η Εκκλησία. Κανένας άλλος θεσμός, καμιά πολιτεία και καμιά κοινωνία δεν τίμησε και δεν σεβάστηκε τόσο πολύ τη γυναίκα όσο η Εκκλησία. Η γυναίκα για την Εκκλησία είναι η μητέρα μας, η αδελφή μας, η σύζυγος και ο σύντροφος της ζωής μας και η μητέρα των παιδιών μας.

Η γυναίκα, που παρασύρθηκε στην παρακοή και παρέσυρε μαζί της στην πτώση όλο το ανθρώπινο γένος, η γυναίκα πάλι είναι το όργανο στην οικονομία του Θεού, για να σηκωθεί και να σωθεί ο κόσμος. Η γυναίκα, η αγνή παρθένος Μαρία είναι η μητέρα του Θεού που ενανθρώπησε, η Μαρία είναι η Θεοτόκος.

Άλλο όνομα, όνομα μοναδικό, και σαν τίτλος τιμής και σαν θεϊκή πραγματικότητα, σαν το Θεοτόκος, δεν υπάρχει. Το έδωκε η Εκκλησία στην παρθένο Μαρία στην τρίτη οικουμενική Σύνοδο, όχι μόνο για να την τιμήσει, αλλά και για να εκφράσει το θείο γεγονός, ότι ο Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος και γεννήθηκε από τη Μαρία.     

Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης  Διονύσιος

Εις τα Εισόδια της Θεοτόκου - Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος (Βαλληνδράς)

«Μακαριά  η  κοιλία η βαστάσασά σε και μαστοί ους εθήλασας»
(Λουκ. ια' 27)

Χρέος ιερόν και καθήκον σπουδαίον επιτελούντες οι ευσεβείς γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, οδηγούν αυτήν — μικράν ήδη κορασίδα — εις τον Ναόν του Θεού, προς αφιέρωσιν. Το χρέος των αυτό, του οποίου την εκπλήρωσιν υπενθυμίζει η σημερινή εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, δεν είχε μόνον την έννοιαν της τηρήσεως κάποιας ευλαβούς υποσχέσεως των προς τον Θεόν, κατά την παράδοσιν, δια την λύσιν της ατεκνίας των. Έχει βαθύτερον νόημα. Άλλωστε και η σημερινή ευαγγελική περικοπή υπεγράμμισε την μεγάλην τιμήν, η οποία ανήκει εις τους γονείς δια τα εξαίρετα τέκνα των. Η προσφώνησις «μακαρία η κοιλία η βαστάσασά σε», η οποία απηυθύνθη προς την Θεοτόκον, άριστα θα ήρμοζε και εις τους γονείς Αυτής, διότι εγέννησαν τοιαύτην θυγατέρα. Πώς λοιπόν να μη προβούν εις μίαν εκδήλωσιν ευγνωμοσύνης προς τον Θεόν; Ακριβώς δε η αφιέρωσις της Παναγίας Παρθένου εις τον Θεόν, όπως θα εξήγηση η παρούσα ομιλία, εκφράζει τα βαθύτερα συναισθήματα των προς τον Θεόν, δια την θεόπαιδα Μαρίαν, την οποίαν εχάρισεν εις αυτούς.

1. Προϋποθέτει, εν πρώτοις, την κατανόησιν, ότι τα γεννώμενα τέκνα έχουν πατέρα και δημιουργόν τον Θεόν. Εις Αυτόν επομένως ανήκουν. Ιδικά Του είναι τα γεννώμενα παιδιά. Η αφιέρωσις λοιπόν εις τον Θεόν δεν είναι τίποτε άλλο, ειμή αναγνώρισις έμπρακτος και προσφορά του εις Αυτόν ανήκοντος.

Όταν η πρώτη γυναίκα — η Εύα — απέκτησε το πρώτο της παιδί — τον Κάϊν — έκθαμβος ενώπιον της συνεχιζόμενης δημιουργίας του Θεού, έλεγεν «εκτησάμην όνθρωπον δια του Θεού» (Γεν. δ' 1) Αυτό δε είναι πράγματι το ορθόν φρόνημα εν προκειμένω. Δημιουργός και πλάστης όλων των ανθρώπων είναι ο Θεός. Οι γονείς είναι, τρόπον τινά, η χοάνη, δια της οποίας μετοχετεύεται υπό του Πλαστού πασά «ψυχή ζώσα». Είναι, εν πάση περιπτώσει, οι γονείς συνεργοί του Θεού εις την συνέχισιν της δημιουργίας. Μεγάλη η τιμή, ομολογουμένως. Και όμως, υπάρχουν πολλοί καταφρονούντες αυτήν την τιμήν, και αρνούμενοι ή περιορίζοντες το καθήκον της πατρότητας και της μητρότητας. Τούτο δε δεν είναι απλώς έλλειψις κατανοήσεως της εν λόγω υψίστης τιμής, δεν είναι μόνον λιποταξία από ιερόν καθήκον άλλ' είναι και ανταρσία κατά του Θεού και επανάστασις κατά της φύσεως. Το εσκέφθημεν ποτέ; ο άνθρωπος τολμά να παρεμβάλλη εμπόδιον εις την δημιουργίαν!

Είναι δε γνωστά τα επιχειρήματα της φυγοτεκνίας. Η σημερινή ανώμαλος κατάστασις, τα δύσκολα οικονομικά μας κ.ο.κ. Όλα όμως αυτά μεταφράζονται εις έλλειψιν θερμής πίστεως, εφ' όσον μάλιστα οι αρνηταί του καθήκοντος αυτού δεν είναι τόσον οι πτωχότεροι, όσον εκείνοι πού διαθέτουν ικανήν επάρκειαν αγαθών. Οιαιδήποτε δυσμενείς συνθήκαι, είτε ατομικαί (πτώχεια, ασθένεια κλπ), είτε γενικώτεραι (κατάστασις της όλης κοινωνίας) δεν πρέπει να γίνωνται κακοί σύμβουλοι και να οδηγούν εις εγκλήματα, ή έστω εις άρνησιν ιεροτάτου καθήκοντος, ούτε εις μολυσμόν σαρκός και πνεύματος. Ζη Κύριος ο Θεός. Δεν πρόκειται να αφήση τα γεννώμενα παιδιά να πεινάσουν, ούτε τους γονείς των να πάθουν κακόν. Ας σημειωθή δε καλώς, ότι η ευθεία οδός έχει ολιγωτέρους κινδύνους από την σκολιάν. Τα παιδιά είναι ευλογία Θεού, δεν είναι κατάρα. Είναι δώρα της ευδοκίας Του. Δια τούτο είναι απαράδεκτος χριστιανικώς πασά σχετική παράβασις νόμων φυσικών και ηθικών υπό οιανδήποτε δικαιολογίαν. Και δεν μένει ποτέ ατιμώρητος. Πλείστα δυσάρεστα επακολουθούν εις τους λιποτάκτας (ασθένειαι των γονέων, θάνατοι τέκνων, ατυχήματα και θλίψεις διάφοροι), ενώ ο πιστός οικογενειάρχης ευφραίνεται «κύκλω της τραπέζης καθαρών τα έκγονα αυτού»,

2. Άλλ' η κατανόησις ότι τα παιδιά μας είναι πρωτίστως τέκνα του Θεού πρέπει να ολοκληρωθή και ως προς ημάς τους ιδίους, δια να μας γίνη φρόνημα, ότι όλοι, μικροί και μεγάλοι, δεν ανήκομεν εις τον εαυτόν μας. «Ούκ έστε εαυτών», λέγει ο θείος Απ. Παύλος. Και επεξηγεί, «ηγοράσθητε γαρ τιμής». Διότι έχετε εξαγορασθή με το τίμιον Αίμα του Υιού του Θεού. Και συμπεραίνει – «δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινα εστί του Θεού» (Α' Κορ. ς' 19,20). Δηλ. η ψυχή και το σώμα μας πρέπει να αγιάζονται πάντοτε, προς δόξαν Θεού. Ακριβώς δε και η σήμερον εν τω ναώ είσοδος της Υπεραγίας Θεοτόκου ενέχει και τούτον τον συμβολισμόν μία προσφορά αγία — κυριολεκτικώς παναγία — προσφέρεται εις τον άγιον Θεόν, εν τω αγίω Ναώ Του.

Εφ' όσον δε ο Θεός είναι «άγιος και εν αγίοις αναπαυόμενος», έχομεν χρέος και όλοι ημείς να του προσφέρωμεν τον εαυτόν μας, πού Του ανήκει — όπως είπομεν — προσφοράν και «θυσίαν ζώσαν», με μίαν ζωήν ενάρετον και αγίαν. Ψυχή και σώματι Του ανήκομεν. Και οφείλομεν να διατηρώμεν καθαρότητα «από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, επιτελούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού» (Β' Κορ. ζ' 1), οπότε όντως «δοξάζομεν τον Θεόν εν τω σώματι ημών και εν τω πνεύματι ημών, άτινα εστί του Θεού».   

Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος (Βαλληνδράς)

«τὸ δικό μου» καὶ «τὸ δικό σου» - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ὅσο γιὰ τοὺς ὅρους ποὺ χρησιμοποιοῦμε: «τὸ δικό μου» καὶ «τὸ δικό σου» πρόκειται γιὰ ἁπλὲς λέξεις, ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται στὴν πραγμα τικότητα. Καὶ πράγματι, ἂν ἰσχυριστεῖς ὅτι τὸ σπίτι σου εἶναι δικό σου, ὁ ἰσχυρισμός σου αὐτὸς θὰ εἶναι ἁπλὸ σχῆμα λόγου, χωρὶς ἀνταπόκριση στὴν πραγματικότητα. Ἁπλούστατα γιατὶ καὶ ὁ ἀέρας καὶ τὸ οἰκόπεδο καὶ τὰ διάφορα ὑλικὰ μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι κατασκευασμένο ἀνήκουν στὸν Δημιουργὸ καὶ σὺ ἀκόμα ὁ κατασκευαστής του καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ὄντα. Κι ἂν ὁπωσδήποτε σοῦ ἀνήκει ἡ χρήση (τοῦ σπιτιοῦ καὶ γενικὰ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν), ὅμως κι αὐτὴ εἶναι ἀβέβαιη, ὄχι μόνο ἐξ αἰτίας τοῦ θανάτου, ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπ’ αὐτόν, λόγω τῆς ἀστάθειας γενικὰ τῶν ὅρων τῆς ἐπίγειας ζωῆς. Αὐτὰ λοιπὸν ἔχοντας συνεχῶς βαθιὰ χαραγμένα στὸ μυαλό μας, ἂς δοῦμε μὲ φιλοσοφικὴ διάθεση τὸ θέμα τῆς ἰδιοκτησίας καὶ νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ βγοῦμε διπλὰ κερδισμένοι: καὶ εὐχαριστημένοι δηλ. θὰ εἴμαστε πάντοτε, εἴτε ἔχομε, εἴτε ἀπὸ ἀνώτερη βία στερούμεθα τὰ ὑλικὰ πράγματα καὶ δὲν θὰ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ὑποδουλωθοῦμε σὲ πράγματα ποὺ κι εὔκολα μεταβάλλονται καὶ δὲν μᾶς ἀνήκουν...   

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος