Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Ο όρος ηγέτης ενεδύθη νέα σημασία - Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως Μακάριος


«Ο όρος ηγέτης ενεδύθη νέα σημασία όταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέλαβε τον πρώτο θρόνο της Ορθοδοξίας. Ο ηγέτης δεν είναι αυτός που μόνο χτίζει, ανακαινίζει, οικοδομεί, διοικεί ή που προσπαθεί να επιδείξει ένα κοινωνικό έργο για να αποσπάσει τα χειροκροτήματα των πολλών. Ο ηγέτης είναι αυτός που μπορεί με την παρουσία του να μιλήσει στον κάθε άνθρωπο χωριστά. Είναι αυτός που μπορεί να κερδίσει καρδιές. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος σκηνώνει στις καρδιές όλων όσων τον γνωρίσουν, ακόμα και των απίστων. Εξερχόμενος ο Πατριάρχης από το Φανάρι αντανακλά “φως εις τον κόσμον”. Εισερχόμενος πάλι κάποιος στο Πατριαρχείο γίνεται δέκτης μιας άλλης εμπειρίας, πρωτόγνωρης. Μπαίνοντας στο Πατριαρχικό γραφείο αντικρίζεις ένα χαμόγελο και μια πηγαία αγάπη, που σου δημιουργούν την πεποίθηση ότι αυτό το χαμόγελο και αυτή η αγάπη αποτελούν ανοικτό παράθυρο και ανταύγεια καρδιάς.
Μιας καρδιάς πλατιάς όπως το ουράνιο στερέωμα. Σε χαιρετά και σε κοιτά στα μάτια. Όλη του η ύπαρξη σου μιλά εκείνη την ώρα. Όσοι επισκέφθηκαν τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για πολύ καιρό αναμιμνήσκονται της επισκέψεως αυτής μετ’ ηδονής»
Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Μακάριος (Γρινιεζάκης)

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Από το μπλοκ του κ. Τελεβάντου και μια αρνητική κριτική του κ. Νάνη γνώρισα το υπέροχο μπλοκ σας το οποίο περιηγήθηκα και μου αρέσει.
Από σήμερα θα είμαι τακτικός αναγνώστη σας.
Σας συγχαίρω για την προσπάθειά σας.

Νίκος Θεοτοκάτος εκ Κεφαλληνίας
Κέιμπριτζ Μασαχουσέτης

Αναστάσιος είπε...

Προς κ. Θεοτοκάτο

Σας ευχαριστώ για τα ευγενικά σας λόγια.
Η γνωστή ρήση των στωικών φιλοσόφων «ουδέν κακό αμιγές καλού» είχε ως αποτέλεσμα την γνωριμία σας με το ιστολόγιο αυτό.
Οι επισκέψεις σας θα μου δίνουν χαρά.
Να είσθε πάντα καλά.
Αναστάσιος Κωστόπουλος

Ανώνυμος είπε...

Με το γενικό συμπέρασμα του Χριστουπόλεως συμφωνώ. Μια φορά τον είδα με εκδρομή της ενορίας και πράγματι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει την αρχοντική απλότητα ενός ευλογημένου και χαρισματικού ανθρώπου που σε κάνει να νιώθεις σαν να είναι φίλος αγαπητός και όχι δεσπότης απόμακρος.