Τόλμη - Στάχυς

 

Τόλμη
 
Απ’ τ’ Ωσαννά μέχρι το Σταύρωσον
μια αυταπάτη κι ένα πείσμα
ένας υπέρμετρος εγωισμός.
Δυο χιλιάδες χρόνια επιμένεις
ν’ ακολουθείς τον ίδιο δρόμο
το ίδιο μονοπάτι μαρτυρίου
της θυσίας, της σιωπής, της άκρας ταπείνωσης.
Κι εμείς, δαιμονικά να επιμένουμε  στο ίδιο μοτίβο
Ωσαννά το χάραμα, ανάθεμα το βράδυ.
Σταύρωσον, Σταύρωσον Αυτόν
Αυτόν που αψήφισε τις αυταπάτες μας
που σέβεται τα θέλω μας
που πέθανε για την αγάπη μας.
 
 Απ’ τ’ Ωσαννά μέχρι το Σταύρωσον
μια αυταπάτη κι ένα πείσμα.
Ένα ήμαρτον απέμεινε.
Τολμάς;
 
 
Στάχυς