Ποιοί ήταν οι Φαρισαίοι - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ποιοί ήταν οι Φαρισαίοι

Οι Φαρισαίοι ήταν μια από τις σημαντικότερες θρησκευτικές και κοινωνικές ομάδες του Ιουδαϊσμού κατά την ύστερη περίοδο του Δεύτερου Ναού (2ος αιώνας π.Χ. - 1ος αιώνας μ.Χ.). Το όνομά τους προέρχεται από το αραμαϊκό pĕrīshayyā (εβραϊκά (פְּרוּשִׁים), που σημαίνει "χωρισμένοι" ή "αφοσιωμένοι". Αναδείχθηκαν ως μια θρησκευτική ομάδα που εστίαζε στην τήρηση του Nόμου και στην ερμηνεία της Τορά (Πεντάτευχος), προσαρμόζοντάς την στις καθημερινές ανάγκες της ζωής.

Πότε εμφανίστηκαν οι Φαρισαίοι;

Οι Φαρισαίοι εμφανίστηκαν κατά την περίοδο των Μακκαβαίων, περίπου τον 2ο αιώνα π.Χ., ως αντίδραση στις ελληνιστικές επιρροές και την αυξανόμενη κοσμικότητα που εισήγαγαν οι Σελευκίδες και οι Ελληνορωμαϊκές κουλτούρες στην Ιουδαία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρξε έντονη σύγκρουση μεταξύ διαφορετικών ομάδων του Ιουδαϊσμού, όπως των Σαδδουκαίων (που εκπροσωπούσαν το ιερατείο και την αριστοκρατία του Ναού) και των Φαρισαίων, οι οποίοι εκπροσωπούσαν περισσότερο τον λαό και την καθημερινή λαϊκή θρησκευτικότητα.

Τι δίδασκαν οι Φαρισαίοι;

Τήρηση του Νόμου (Τορά): Οι Φαρισαίοι έδιναν μεγάλη έμφαση στην ακριβή τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου, τόσο του γραπτού όσο και του προφορικού (παράδοσης των πρεσβυτέρων). Είχαν υιοθετήσει στην καθημερινή τους ζωή διατάξεις που αφορούσαν τους ιερείς (πχ. λατρευτικοί καθαρμοί).

Ηθική και καθημερινή ζωή: Εστίαζαν στη σύνδεση του Nόμου με την καθημερινή ζωή και υποστήριζαν ότι όλοι, όχι μόνο οι ιερείς, πρέπει να ζουν με αγιότητα, δικαιοσύνη και ακριβή τήρηση των Γραφών.

Ανάσταση και μετά θάνατον ζωή: Σε αντίθεση με τους Σαδδουκαίους, οι Φαρισαίοι πίστευαν στην ανάσταση των νεκρών, στη μετά θάνατον ζωή και στην τελική κρίση από τον Θεό.

Μονοθεϊσμός και ελπίδα για τον Μεσσία: Υποστήριζαν την απόλυτη πίστη στον έναν Θεό και ζούσαν με την ελπίδα ότι ο Μεσσίας θα έρθει για να ελευθερώσει τον λαό του Ισραήλ.

Προφορική Παράδοση: Οι Φαρισαίοι θεωρούσαν ότι η Τορά συνοδευόταν από μια προφορική παράδοση, η οποία ήταν εξίσου σημαντική με τον γραπτό νόμο.

Ο ρόλος τους κατά την εποχή του Ιησού

Κατά την εποχή του Ιησού, οι Φαρισαίοι ήταν ισχυρή θρησκευτική ομάδα. Στα Ευαγγέλια παρουσιάζονται συχνά ως αντίπαλοι του Ιησού, λόγω της αυστηρότητας με την οποία προσέγγιζαν τον Νόμο και των συγκρούσεων που προέκυπταν από την ερμηνεία του. Ωστόσο, δεν ήταν όλοι οι Φαρισαίοι αντίθετοι στον Ιησού, καθώς υπήρξαν και Φαρισαίοι που έγιναν μαθητές του, όπως ο Νικόδημος και ο Παύλος.

Η τύχη των Φαρισαίων μετά την καταστροφή των Ιεροσολύμων (70 μ.Χ.)

Μετά την καταστροφή του Ναού από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ., οι Σαδδουκαίοι, που βασίζονταν στη λατρεία του Ναού, εξαφανίστηκαν. Αντίθετα, οι Φαρισαίοι συνέχισαν να υπάρχουν, καθώς η θρησκευτική τους πρακτική δεν ήταν εξαρτημένη από τον Ναό. Στην πραγματικότητα, οι Φαρισαίοι αποτέλεσαν τη βάση για τη μεταγενέστερη ανάπτυξη του Ραββινικού Ιουδαϊσμού, που είναι η κύρια μορφή του Ιουδαϊσμού μέχρι σήμερα. Χωρίς τον Ναό, οι συναγωγές έγιναν τα κύρια κέντρα λατρείας και διδασκαλίας, και οι Φαρισαίοι, με την προσαρμοστικότητα και την έμφαση που έδιναν στη μελέτη, έγιναν οι φυσικοί ηγέτες των κοινοτήτων.

Υπό την ηγεσία του ραββίνου Γιοχάναν μπεν Ζακάι, οι Φαρισαίοι αναδιοργανώθηκαν στην πόλη Γιαβνέ (Ιάμνεια) και έθεσαν τα θεμέλια για τη σύνθεση του Ταλμούδ. Η έμφαση τους στην προφορική παράδοση και στην ερμηνεία του Νόμου διαμόρφωσε τη μεταγενέστερη εβραϊκή θρησκευτική σκέψη.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος