Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Πορφυρίου Επισκόπου Γάζης (26 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εκατάγετο από την πόλιν Θεσσαλονίκην, υιός γονέων ευγενών και πλουσίων, κατά τους χρόνους Αρκαδίου του βασιλέως εν έτει τϞς’ [396]. Αναχωρήσας δε από την πατρίδα του, επήγεν εις το Μισήρι, και από εκεί επήγεν εις μίαν σκήτιν και έγινε Μοναχός. Ύστερα δε από πέντε χρόνους πηγαίνει εις τα Ιεροσόλυμα, και πολλούς απίστους φωτίζει με τον λόγον της διδασκαλίας του. Δια τούτο και εχειροτονήθη Πρεσβύτερος από τον Πατριάρχην των Ιεροσολύμων Πραΰλιον. Ύστερον δε εχειροτονήθη Επίσκοπος Γάζης από τον Αρχιεπίσκοπον Καισαρείας της Παλαιστίνης Ιωάννην. Αφ’ ου λοιπόν έγινεν Επίσκοπος, πολλά θαυμάσια εποίησε, και πολλούς απίστους εις θεογνωσίαν επίστρεψεν. Έπειτα βλέπωντας τους επαρχιώτας του Χριστιανούς, πως αδικούνται από τους εξουσιαστάς της Γάζης, ειδωλολάτρας όντας και αιρετικούς, επήγεν εις Κωνσταντινούπολιν προς βοήθειαν των αδικουμένων.

Ανταμώσας δε τον μέγαν Ιωάννην τον Χρυσόστομον τον τότε Πατριάρχην της Κωνσταντινουπόλεως, εδιηγήθη εις αυτόν τας αδικίας των της Γάζης εξουσιαστών, δια τας οποίας και ανέβη εις Κωνσταντινούπολιν. Όθεν εσυστήθη ο Άγιος υπό του θείου Χρυσοστόμου προς τον κουβικουλάριον του βασιλέως, Αμάντιον ονόματι.

Από δε τον κουβικουλάριον μαθούσα η βασίλισσα Ευδοξία τας υποθέσεις του Αγίου, εδέχθη μεν αυτόν ευμενώς, ανέφερε δε τα περί αυτού εις τον βασιλέα, και την προφητείαν οπού έκαμεν ο Άγιος δια το αρσενικόν παιδίον, οπού έμελλον να γεννήσουν, ήγουν τον μικρόν Θεοδόσιον. Ο δε βασιλεύς μαθών τούτο, εχάρη και ευχαρίστησε τον Θεόν. Έπειτα γεννά η βασίλισσα τον νέον Θεοδόσιον, και προσκαλεσαμένη τον Άγιον Πορφύριον, ευλογήθη από αυτόν, και υπεσχέθη να τελειώση όλα τα αιτήματά του, δια τα οποία παρεκάλεσε και τον βασιλέα. Ο δε βασιλεύς, εδυσκολεύετο μεν εις τας αρχάς, λέγων, ότι δεν είναι δυνατόν να διωχθούν από την Γάζαν οι ειδωλολάτραι και αιρετικοί, δια την πολλήν χρησιμότητα αυτών και βοήθειαν. Η δε βασίλισσα απεκρίθη προς αυτόν, ότι βαρεία μεν είναι η αίτησις αύτη, ω δέσποτα, βαρυτέρα όμως είναι και η ταύτης παραίτησις. Δια τούτο έκλινε και ο βασιλεύς να λάβουν τέλος τα υπό του Αγίου ζητούμενα. Όθεν παρευθύς επέμφθησαν προσταγαί βασιλικαί, ότι να διωχθούν από την Γάζαν οι αιρετικοί και ειδωλολάτραι, οίτινες εξουσίαζον.

Τότε ο μακάριος Πορφύριος, πέρνωντας από την βασίλισσαν δύω κεντηνάρια χρυσίον, δια να κτίση Εκκλησίας, και διακόσια νομίσματα δια έξοδα, εγύρισεν εις την επαρχίαν του. Και τους μεν άλλους ναούς των ειδώλων, κατεκρήμνισε. Τους δε αιρετικούς, εδίωξε. Τον δε ναόν του θεού των Ελλήνων του ονομαζομένου Μαρνά, κατέκαυσε με την φωτίαν, και έκτισεν αυτόν Εκκλησίαν κατά το σχήμα, οπού εδιώρισεν η βασίλισσα Ευδοξία. Διαλάμψας λοιπόν εις την επαρχίαν του ο θείος ούτος Πατήρ, και ποιήσας θαύματα πάμπολλα εις εικοσιτέσσαρας χρόνους, και μήνας ένδεκα, και ημέρας οκτώ, προς Κύριον εξεδήμησεν.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης