ΚΑΠΟΤΕ ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Φθιώτιδος κυρὸς Δαμασκηνὸς εἶχε καλέσει τὸν μακαριστὸ -ἐπίσης ἀπὸ χθὲς τὰ ξημερώματα- πατέρα Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο γιὰ νὰ ὁμιλήσει σὲ ἱερατικὴ σύναξη τῆς Μητροπόλεως, στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναό, στὴ Λαμία. Ἐπειδὴ κατέφθασε νωρίς, μέχρι νὰ συναχθοῦν οἱ ἱερεῖς, ὁ πατὴρ Στέφανος μπῆκε στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ κάθισε σὲ μιὰ πολυθρόνα. Χαμήλωσε τὸ κεφάλι πρὸς τὸ στῆθος καὶ ἄρχισε νὰ λέει τὴν εὐχή, ὥσπου αἰσθάνεται τὴν παρουσία κάποιου στὸ Ἱερὸ καί, ταυτόχρονα μιὰ γλυκύτατη εὐωδία νὰ τὸν πλημμυρίζει. Σήκωσε τὸ κεφάλι καὶ κοίταξε : μόλις ὁ ὅσιος Βησσαρίων εἶχε μπεῖ κατευθυνόμενος πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένο γιὰ νὰ προσκυνήσει ! Ρώτησαν ὁ ἕνας τὸ ὄνομα τοῦ ἄλλου καὶ κεῖ γνωρίστηκαν ! Τὸ γεγονὸς μοῦ διηγήθηκε ὁ ἴδιος προσωπικῶς σὲ συζήτησή μας, ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 90.
Τὴν ἴδια ἐποχή ἐπίσης, μοῦ διηγήθηκε τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ὁσίου Βησσαρίωνος σὲ
κάποιο σπίτι τῆς περιοχῆς, τότε ποὺ ἔτρεχε μὲ τὴν εἰκόνα καὶ μάζευε
φιλανθρωπίες. Τὸ κείμενο ποὺ μοῦ διάβαζε ἦταν γραπτό, ἀπὸ τὴν θυγατέρα τοῦ
ζεύγους ποὺ φιλοξένησαν τὸν Ὅσιο. Μεσούσης τῆς νυκτός, γέροι ἄνθρωποι ἦταν, ὁ
παππούς σηκώθηκε νὰ πάει στὸ ἀναγκαῖον. Οἱ πόρτες τότε εἶχαν γυάλινο τζάμι στὸ ἄνω
μέρος τους. Βλέπει φῶς πάλλευκο στὸ δωμάτιο ποὺ φιλοξενεῖτο ὁ Ὅσιος, ἐνῶ τέτοιο
φῶς δὲν ἦταν τὸ φῶς τοῦ δωματίου. Πῆρε ἕνα σκαμνάκι καὶ ἀνέβηκε νὰ δεῖ ἀπὸ τὸ
τζάμι τί συνέβαινε, διότι παραξενεύτηκε πολύ, ἴσως καὶ τρόμαξε. Τί βλέπει ; Ὀ ὅσιος
Βησσαρίων, εἶχε σηκώσει τὰ χέρια του καὶ προσευχόταν, ἐνῶ κατάλευκες φλόγες
βγαίναν ἀπὸ τὶς παλάμες του ! Τὰ ἔχασε... Ἀμέσως γιὰ νὰ μὴ νομίζει πὼς
πλανιέται, πῆγε φώναξε καὶ τὴ γριά του νὰ δεῖ καὶ κείνη... Τἄ ΄χασαν καὶ οἱ
δύο. Σταυροκοπήθηκαν καὶ ἐπέστρεψαν στὸ δωμάτιό τους καὶ εἶχαν ἀπὸ τότε νὰ τὸ
διηγοῦνται.
Κάποιες φορὲς ἐπίσης, μοῦ ἔλεγε τότε (1993;) ὁ πατὴρ Στέφανος, συζητεῖτο ἔντονα
ἀπὸ κατοίκους τῆς Λαμίας καὶ μακρὰν καὶ ἐγγὺς γειτονικῶν της περιοχῶν, ὅτι ὁ Ὅσιος
(τότε "παπα" Βησσαρίων) βρισκόταν τὴν ἴδια ὥρα σὲ διαφορετικὰ μέρη. Ἄλλος
τὸν ἔβλεπε στὴν Καλαμπάκα πχ καὶ ἄλλος τὸν συναντοῦσε ταυτόχρονα στὸ
Δομοκὸ γιὰ παράδειγμα. Σύνηθες γιὰ ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, ὅπως καὶ γιὰ τὸν ὅσιο Ἰάκωβο
τὸν Τσαλίκη, ὅπως μᾶς διηγεῖτο ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Σιατίστης κυρὸς Παῦλος.
π. Εφραὶμ
Τριανταφυλλόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου