Η έκτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Η έκτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μας
προετοιμάζει για τη συνάντηση με τον Χριστό, τον Νικητή του θανάτου. Γι’ αυτό
και η Εκκλησία, αυτές τις ημέρες, δεν μας αφήνει να μείνουμε σε μια αυτάρεσκη
αίσθηση ότι τελειώνουμε με επιτυχία τον αγώνα της νηστείας. Μας διδάσκει ότι η
άσκηση δεν είναι αυτοσκοπός· είναι άνοιγμα της καρδιάς για να χωρέσει το έλεος
του Θεού.
Στην έκτη εβδομάδα ο άνθρωπος συνήθως νιώθει πιο
έντονα την κόπωση. Η νηστεία έχει ήδη φανερώσει τι κουβαλάμε μέσα μας:
λογισμούς, πικρίες, μικρές δικαιώσεις, επιθυμία να φανούμε «καλοί». Αν η πρώτη
περίοδος του αγώνα είχε κάτι από ζήλο, εδώ φαίνεται περισσότερο η αδυναμία. Κι
αυτή ακριβώς η εμπειρία γίνεται πνευματικό κέρδος, όταν μεταμορφωθεί σε
ταπείνωση. Η Εκκλησία μας μαθαίνει να μη στηρίζουμε την ελπίδα μας στην
επιτυχία των κόπων, αλλά στη φιλανθρωπία του Κυρίου. Να λέμε λιγότερο «κοίτα τι
κατάφερα» και περισσότερο «Κύριε, ελέησόν με».
Γι’ αυτό επιμένει στην προσευχή του Αποδείπνου,
στις μετάνοιες, στη σιωπή που θεραπεύει τη διάσπαση. Όλα αυτά δεν είναι
τεχνικές. Είναι τρόπος να σταθεί ο άνθρωπος αληθινά ενώπιον του Θεού: χωρίς
προσωπεία, χωρίς δικαιολογίες. Η έκτη εβδομάδα γίνεται έτσι ένα σχολείο
μετανοίας, όχι ως ενοχή, αλλά ως επιστροφή. Μετάνοια σημαίνει να αλλάζει ο νους
κέντρο: από την αυτάρκεια προς την εμπιστοσύνη, από το «εγώ» προς το «Εσύ,
Κύριε».